--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Οι πρώτες σκέψεις

Σιγανά και ταπεινά... αυτό μου έλεγε η μάνα μου καθώς μεγάλωνα.

Έμαθα πρώτα να ακούω και μετά να μιλάω. Έμαθα να ρωτάω αν κάτι δεν το ήξερα ή δεν το καταλάβαινα. Έμαθα ότι όλοι είμαστε ίσοι και σαν ίσους πρέπει να μεταχειριζόμαστε ο ένας τον άλλο.

Έμαθα όταν κάνω λάθος, να απολογούμαι.

Κάποτε ξεφεύγω κι εγώ, δεν λέω. Αντιδράσεις της στιγμής, από αυτές τις αυθόρμητες, που σε παρασύρει το κλίμα, η συζήτηση, το δίκαιο. Μετά όμως έρχεται η περισυλλογή, ο απολογισμός, η αυτοκριτική.

Το πείσμα δεν οδηγεί πουθενά. Ο φανατισμός, η εμμονή και ο εγωκεντρισμός είναι αυτοκαταστροφικές ιδιότητες.

Η συγνώμη εννοείται μόνο μεταξύ φίλων, καρδιακών φίλων. Αυτή που θα την πεις με μια ειλικρινή αγκαλιά. Στους άλλους πρέπει να την λέμε. Όταν παραδεχόμαστε τα λάθη μας γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι.

Αυτό το ιστολόγιο είναι εδώ για να γράφω τους προβληματισμούς μου, τις ιδέες και τις απορίες που μου δημιουργούνται καθώς διάγω αυτή τη διαδρομή που λέγεται ζωή. Αποφάσισα ότι το ταξίδι θα το κάνω με τα πόδια, και ας κουραστώ.

Αυτό το διάστημα με προβληματίζει και με θλίβει η κατάσταση στην οποία βρέθηκε από τη μια μέρα στην άλλη η χώρα μου. Θριάμβευσε η αναξιοκρατία, η ανευθυνότητα. Το ποτήρι ξεχύλησε.

Μέχρι πρόσφατα βάζαμε ενέχυρο το παρόν μας για να έχουμε μέλλον. Τώρα μας τα πήραν όλα. Το μέλλον γκρεμίστηκε και θα χρειαστεί πολλύς καιρός να μιλήσουμε ξανά γι' αυτό. Το παρόν είναι το μόνο μας έμεινε αλλά κι εμείς δεν ξέρουμε ακόμα πώς να το αξιοποιούμε.

Μια παροιμία λέει: "Αν δεν βάλεις σωστά το καρφί, θα χάσεις ένα πέταλο, θα χάσεις ένα άλογο, θα χάσεις ένα αναβάτη". Στα μικρά να είμαστε παρόντες, να είμαστε σωστοί και τότε μπορούμε να κάνουμε μεγάλα πράγματα.

Το πιστεύω πραγματικά ότι μπορούμε να κάνουμε μεγάλα πράγματα σαν λαός. Αν σταματήσουν να μας δηλητηριάζουν με μικροπρέπειες, με διχαστικά συνθήματα και με το βόλεμα. Ας θυμηθούμε για ποια υπέροχα πράγματα είναι ικανός ο άνθρωπος και ας αναζητήσουμε την ανθρώπινη φύση μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου