--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) επανεκκίνηση (1) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011

Ελλείψεις

Αυτό το καλοκαίρι είναι πολύ διαφορετικό από ότι το περίμενα. Μέχρι προχθές ένιωθα πνιγμένη, χωρίς ελπίδα.

Το ξέρω ότι δύσκολα κάποιος θα κάνει προσπάθεια να καταλάβει τη δική μου φιλοσοφία για τη ζωή. Κάτσε να εξηγήσεις ότι κάμνεις διάλειμμα στη ζωή σου δουλεύοντας! Το ενθαρρυντικό είναι ότι δεν νιώθω την ανάγκη να εξηγήσω, έτσι όλα καλά.

Τον είδα τις προάλλες και κατάλαβα ότι καρφώθηκα πάνω του. Δεν ξέρω τι συμβαίνει.. με μαγνητίζει. Κάθε φορά προσπαθώ να μην δείξω τίποτα, μην γίνω και ρεζίλι. Παράξενο συναίσθημα.. Αυτή την φορά φάνηκε η ηλικία του, αλλά ακόμα η επίδραση είναι η ίδια.. αυτή τη φορά επέλεξα απλά να μην τον κοιτάζω!

Αυτό το καλοκαίρι δεν μύρισε τρέλλα και έρωτα. Η τρέλλα δεν μου έλειψε, την βαρέθηκα. Αλλάζω συνεχώς και δεν επιστρέφω.. όλα τα αφήνω πίσω μου. Πάντα προχωρώ μπροστά. Αυτός ο δρόμος δεν έχει τελειωμό, το ξέρω.

Πεθύμησα να κρατήσω το χέρι κάποιου που θα νοιάζεται.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου