--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011

Τα ίδια

Χτες το απόγευμα πήγα για καφέ με κάτι φίλους. Απροσδόκητα η συζήτηση πολλές φορές κατέληγε στην κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Κύπρο.

Είναι γεγονός ότι οι φίλοι μου και γενικότερα ο κύκλος μου (τελικά) αποτελείται είτε από μετριοπαθείς, είτε από δεξιούς. Δεν ξέρω πόσο συμπτωματικό είναι αυτό, το μόνο που ξέρω είναι ότι δεν τους διάλεξα με αυτό το κριτήριο.

Από μια άποψη αυτό με προβληματίζει λίγο, επειδή δεν βρήκα κάποιο που να γνωρίζω προσωπικά να είναι υπέρ των χειρισμών της κυβέρνησης για να μπορώ να συζητήσω μαζί του και να προσπαθήσω να μπω στο δικό του τρόπο σκέψης και να καταλάβω πώς το σκέφτεται.

Είναι επίσης σημαντικό το γεγονός ότι τη συζήτηση δεν την πήρα εγώ εκεί (που πάω και καμιά μέρα έξω από το προεδρικό) αλλά οι φίλοι μου (που δεν πήγαν ποτέ). Πολλοί ανθρώποι που γνωρίζω θεωρούν ότι καλά κάμνουν αυτοί που παν έξω από το προεδρικό, έστω και εάν αυτοί δεν πήγαν ποτέ. Όποτε πέσει κουβέντα, ρωτώ αυτούς που δεν παν ενώ συμφωνούν, γιατί δεν παν.
Κτες μια φίλη μου μίλησε για ταπέλωμα. Ότι ουσιαστικά κάποιοι εκμεταλλεύονται την παρουσία σου στη συγκέντρωση και σε ταπελώνουν ότι τάχα ανήκεις στην δεξιά.

Μπορεί να είμαι ηλίθια (πάντα παίζει και θα παίζει αυτό το ενδεχόμενο) αλλά εγώ έπιασα άλλη εντύπωση για τις συγκεντρώσεις. Δεν έπιασα αέρα δεξιάς, αλλά κέντρου, ακομμάτιστων και αμηχανίας.

Έχουν μείνει ακόμα 13 μέρες να φύγει το καλοκαίρι. Όταν καταφέρουμε να περάσουμε τον Αύγουστο, εκεί θα ξεκινήσει η αναμόχλευση. Ο κόσμος θα μπει σε μια καθημερινότητα, τα παιδιά θα επιστρέψουν στα σχολεία και θα αρχίσουν οι συναναστροφές σε επίπεδο καθημερινότητας και όχι διασκέδασης. Τον Σεπτέμβρη πιστεύω (ή θέλω να πιστεύω) ότι ο κόσμος θα αρχίσει να εκφράζεται... αυτό χρειαζόμαστε σαν λαός. Ομαδική ψυχανάλυση. Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μας και να αναζητήσουμε λύσεις!

Δυστυχώς όταν για μια στιγμή τα πράγματα πάνε καλά, ξεχνάμε τις υπολοιπες ώρες που δεν πάνε καλά. Ίσως μια καλή/κακή εξέλιξη θα ήταν να στερέψει το ταμείο για τους μισθούς των κυβερνητικών. Δεν το λέω από κακία και σε καμία περίπτωση δεν είναι προσωπικό. Οι δημόσιοι είναι μια μεγάλη μερίδα του εργατικού κόσμου και κακώς αποτελούν τους προνομιούχους εργαζόμενους, την ελίτ. Αυτούς θέλω να δω στους δρόμους να απαιτούν καλύτερο μέλλον για τη χώρα, μέλλον για τα παιδιά μας, έστω και αν θα το κάνουν για το δικό τους προσωπικό συμφέρον.

Ήθελα να γράψω κάτι ανάλαφρο σήμερα, δεν μου βγήκε τελικά...

Τα λέμε απόψε στο προεδρικό... δεν θέλω να ξεχάσω γι' αυτό θα πηγαίνω..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου