--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) επανεκκίνηση (1) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011

Άγχος

Ο χειρότερός μου εχθρός είναι το άγχος! Αν και τα τελευταία χρόνια κατάφερα να το περιορίσω κατά πολύ, εντούτοις εξακολουθεί να με ταλαιπωρεί.
Είναι καθαρά αρρώστια για μένα.

Τις παραπάνω φορές που βίωσα εξαντλητικό άγχος η αιτία ήταν οι κακές σχέσεις. Είτε κάποια παρεξήγηση μεταξύ φίλων, είτε τσακκωμός με το τρέχον έτερον ήμιση ("τρέχον έτερον ήμισι" - μεγαλώσαμε :P)..

Στο λύκειο ήταν και για τις προεισαγωγικές! Πολύ το άγχος τότε.

Όποτε βρίσκομαι σε αγχώδη κατάσταση εκδηλώνεται κυρίως στα όνειρα μου. Τα υπόλοιπα συμπτώματα πολλές φορές τα παρερμηνεύω σαν κρύωμα, ή γρίππη. Όταν είμαι αγχωμένη στα όνειρα μου πηγαίνω στο παρελθόν και ξαναζώ κάποιες καταστάσεις, ενώ είμαι στην ηλικία του σήμερα. Τι εννοώ; Βασικά, ψες επέστρεψα στο λύκειο.

Παρόλο που τέλειωσα το πανεπιστήμιο πριν κάποια χρόνια, ψες ονειρευόμουν ότι έπρεπε να πάω πίσω στο λύκειο - δεν κατάλαβα ακριβώς γιατί. Μιλούσα και στο τηλέφωνο με ένα συμφοιτητή μου (που δεν είχαμε ιδιαίτερες σχέσεις ούτε κατά τη διάρκεια, ούτε μετά τις σπουδές) και του εξηγούσα τι να γράψει στο διαγώνισμα.

Το αγχωτικό είναι ότι πήγαινα στο μάθημα με ένα πρώην-φίλο που εδώ και αρκετό καιρό - μπορεί και χρόνο - δεν μιλάμε επειδή ένιωσα και εξακρίβωσα πέραν πάσης αμφιβολίας ότι έκανε πράγματα εναντίον μου, πίσω από την πλάτη μου. Μόλις το συνειδητοποίησα στο όνειρο, του είπα να σταματήσει το αυτοκίνητο και ότι θα πήγαινα περπατητή.

Στο δρόμο για το σχολείο, συνάντησα ένα παλιό γνώριμο - και έτρεξα να τον χαιρετήσω από κοντά. Τον ρώτησα τι κάνει, και με μια χαρά μου είπε ότι επιτέλους έπιασε το δίπλωμα του (έχει και 2.5 χρόνια που τέλειωσε το πανεπιστήμιο). Τον συγχάρηκα και του είπα ότι εγώ ακόμα προσπαθώ να τελειώσω το λύκειο.

Όταν ξύπνησα κατάλαβα ότι είμαι εντελώς αγχωμένη και πρέπει να νιώθω και κάποια απειλή υποσυνείδητα!

Ελπίζω τώρα που το κατάλαβα να μου περάσει, γιατί τώρα θα μπορώ και πάλι να έχω τον έλεγχο. Ήδη σταμάτησε να με πονάει το γόνατο από τα κτες και σήμερα δεν πονάω ούτε το χέρι μου. Το άγχος είναι μια τόσο ύπουλη ασθένεια, σε κτυπά παντού! Τουλάχιστο εμένα με τσακκίζει.

Γιατί αγχώνομαι; Μάλλον επειδή είμαι 3 εβδομάδες πίσω από το πλάνο μου. Γιατί έμεινα πίσω; Επειδή ερωτεύτηκα, μετά απογοητεύτηκα, μετά αρρώστησα και δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ.

Συμπέρασμα,  μια σοκολάτα την ημέρα το άγχος το κάνει πέρα!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου