--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2011

When you were young

I love you so much it hurts! :)

Μια ατάκα που έπαιξε ψες στην ταινία που είδα στο σινεμά. Φυσικά δεν είχε καμία σχέση με ρομάντζο. Είχε πολύ πλάκα και πολύ προσγειωμένη ιστορία.Ακολουθούν πολλά Spoilers!

Η κεντρική ιδέα ήταν ότι η πρωταγωνίστρια εκατάλαβε ότι έπρεπε να έβρει ένα πλούσιο σύζυγο να αποκατασταθεί - τζαι για να το πετύχει έπρεπε να κάμει πλαστική στο στήθος της! (άτε σταματώ με τα spoilers).

Εγώ νομίζω εν θέλω πλαστική στήθους. Ύψος ό,τι τζαι να κάμεις εν πιντώνεις - άρα θεώρησε ότι εν έχω κάποιο στόχο να φτάσω για να βρω τον πλούσιο σύζυγο που θα με αποκαταστήσει. Δε βαριέ; Και φτωχός να 'ναι, ναν καλή η ψυσσιή του (λαλεί η μάνα μου που απελπίστηκε ότι εννά της μείνουν οι κόρες της στο ράφι). Προκτές έφαα κατσάδιασμα ότι εν είμαι 7 χρονών να ονειρεύκουμε ότι εννά παω εξωτερικό για δουλειά. Say what..? Τι είπε το άτομο; Δηλαδή, στα 7 ο κόσμος πάει εξωτερικό για δουλειά, ενώ στα 27 εν γίνεται; Πολλά λογικός συλλογισμός.

Μανία ρε παιδί μου ούλλοι που γυρώ να με παντρέψουν! Δηλαδή τι τους κάμνω που είμαι σίνγκλ; Εν λέω ότι το να είσαι μόνος σου είναι πάντα το ιδανικό, αλλά άμα εν έσσιει κάποιο που να με κάμει να θέλω να είμαι μαζί του, εννά τον πλάσω με το ζόρι; Οξά εννά ήταν καλύτερα να ήμουν μίζερη τζαι να νιώθω ότι η ζωή μου εν έσσιει αξία επειδή εν έχω άντρα; :-|

Προβλήματα ο κόσμος δηλαδή. Το βασικότερο πρόβλημα της Κύπρου είναι η οικογένεια. Αν δεν ήταν τόσο δεσποτικός ο θεσμός της οικογένειας δαμέσα, τζαι ο καθένας είσσιε μια αλφα ελευθερία να ακολουθήσει τα όνειρά του και την καρδιά του τα πράγματα θα ήταν καλύτερα για όλους!

Μεγαλώνουμε δυστυχισμένους, καταπιεσμένους, παραταϊσμένους ανθρώπους που με την σειρά τους δημιούργησαν και συντηρούν αυτή την αρρωστημένη κοινωνία! Το μέσο, το βόλεμα, η καλοπέραση - η ελάχιστη δουλειά με το μέγιστο κέρδος, πάντα με πονηριά και κόλπα (όχι εξυπνάδα), η προβολή.

Εν λέω ότι είμαι πάντα ευτυχισμένη, ή ότι είμαι πάντα καλά. Εν ήβρα ακόμα τη χρυσή τομή ανάμεσα στα θέλω και στα μπορώ. Ξέρω όμως ότι εννά ήταν πιο εύκολα τα πράματα εάν δεν έπρεπε κάθε λίο να προσπαθώ για να μεν με ρίχνουν τα πυρά των γύρω για παντριές και καθιερωμένα πρότυπα μιας κοινωνίας που δεν με εκφράζει!

Πειράζει που στα 27 μου θέλω να ερωτευτώ τζι ας δεν με παντρευτεί; :P. Πόσο γέρος είσαι τελικά στα 27; Εγώ πάντως νιώθω ακόμα μικρή και ανώριμη για οικογένειες κτλ.

Έχω πολλά ελαττώματα. Χρειάζουμαι κάποιο, εν το αρνούμαι. Χρειάζουμαι κάποιο που εννά με κάμει να θέλω να γίνω καλύτερη... "καλύτερη".. πόσο σχετική έννοια τελικά.






Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Πολλά πράματα

Ανετράπηκε και ο Καντάφι. Οι αντικαθεστωτικοί εκάμαν και νέα σημαία. Εν γεγονός ότι μια πράσινη σκέττα σημαία εν ήταν και ό,τι καλύτερο για σύμβολο χώρας!

Αύριο θα πάει στη βουλή το πακέτο μέτρων για εξυγίανση της οικονομίας... χμ.. κατίσσιη μας. Όπως τζαι να το δεις, κατίσσιη μας :P.

Η δουλειά πήγε καλύτερα τις τελευταίες μέρες. Πέρασα λίγες μέρες άγχους και αϋπνίας, αλλά τώρα είμαι καλύτερα.

Μια μικρή απογοήτευση την πέρασα αυτή την εβδομάδα. Βγήκα "ραντεβού¨ με ένα παιδί, από αυτά τα στημένα... Απογοητεύτηκα επειδή ένιωσα για ακόμα μια φορά πόσο απέχει από την πραγματικότητα αυτό που θέλω. Αλλά ντα, τώρα το ξέχασα. Σταμάτησα να το σκέφτομαι.

Διαβάζω τζαι κάτι πελλάρες που κυκλοφορούν στο fb για τα μέτρα τζαι πιάνουν με τα ίχλιχλι. Τάχα μέτρα που θα διασφαλίσουν το βιοτικό επίπεδο της χώρας. Μα τι πίνουν οι άνθρωποι τζαι εν μας διούν;

Τέσπα, ενθουσιάστηκα με το μάρκετινγκ του google για τον google translator! Μα άδετε πράμα που εσκεφτήκαν τα κοπέλια! Άμα πάεις στο google translator και γράψεις με μικρά, "justin bieber" και διαλέξεις Δανέζικα, και μετά αντιγράψεις την μετάφραση και την κάμεις μετάφραση από τα Δανέζικα πίσω στα Αγγλικά, σε περιμένει μια έκπληξη!

Έκαμα το, και έχει χάζι! Και αυτό το πράγμα ήταν και η αιτία να δοκιμάσω το google translator για πρώτη φορά, και ομολογώ ότι είναι εξαιρετική δουλειά!

Πέρασαν μέρες από την τελευταία μου ανάρτηση, περίμενα να έγραφα παραπάνω σήμερα, αλλά προτιμώ να πάω για ύπνο νωρίς! Χρειάζομαι πολλύ ύπνο τελικά!

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2011

Αντίστροφη μέτρηση

Είναι άραγε το DNA ένα βιολογικό διαδίκτυο; Είμαστε άραγε όλοι συνδεδεμένοι;
Σε αρκετές ταινίες και βιβλία οι λέξεις έχουν ιδιαίτερη σημασία και δύναμη. Ας μην ξεχνάμε ότι τα μαγικά ξόρκια στην ουσία ήταν/είναι λέξεις. (ένα άρθρο που είναι αδύνατον να το διασταυρώσω και είπα να αφήσω μια σημείωση για μετά :P).

Δεν μου πάει καθόλου το πρωινό ξύπνημα! Για μένα πρωινό ξύπνημα είναι οτιδήποτε ξύπνημα πριν τις 7! Νιώθω ότι σκοτώνει τον εγκέφαλό μου σιγά σιγά. Έχουν μείνει 23 μέρες μέχρι να επανέλθω σε φυσιολογικά ωράρια...ελπίζω μόνο να ζω μέχρι τότε!

Πεθύμησα το χειμώνα και το κρύο... και άλλα πολλά.


Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

Ένας είναι ο εχθρός, ο φανατισμός

Είναι τραγικό το πόσο ο κόσμος της Κύπρου θέλει να ακούσει αυτά που απλά θα επιβεβαιώσουν τις επιλογές του!

Οι περισσότεροι είναι έτοιμοι να δημιουργήσουν τέρατα, να αποδώσουν τα χειρότερα σε ανθρώπους που ποτέ δεν γνώρισαν, που ποτέ δεν άκουσαν τις σκέψεις τους παρά να δεκτούν ότι το είδωλό τους έκανε (το λιγότερο) λάθη!

Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι επίσης, που πιστεύουν ότι εάν ζούσαν τον καιρό που ο Χίτλερ θέριζε κόσμο, αυτοί θα γλίτωναν.. επειδή... (;;; - εν έχω ιδέα).

Το facebook έγινε ένας ιδεατός τόπος μάχης όπου όλοι μας βγάζουμε τα απωθυμένα μας. Είμαστε άρρωστοι και χρειαζόμαστε βοήθεια. Διακρίνω τρεις μεγάλες κατηγορίες. Στην μία κατηγορία ανήκουν οι υποστηρικτές του προέδρου που νιώθουν ότι απειλείται η ύπαρξή τους και πρέπει να υπερασπιστούν με κάθε τρόπο τον πρόεδρο και το Ακελ. Είναι αξιωσημείωτο το πώς οι περισσότεροι από αυτούς γνωρίζουν ένα περίπου ποιο θα είναι το πόρισμα των ερευνών, αφού είναι σίγουροι ότι θα απαλλάξει τον πρόεδρο από οποιαδήποτε κατηγορία.
Η δεύτερη κατηγορία είναι αυτοί που θέλουν τον πρόεδρο να παραιτηθεί και να τιμωρηθεί (αφού είναι σίγουροι ότι έχει και ποινικές ευθύνες).
Η τρίτη κατηγορία είναι αυτοί που θέλουν απαντήσεις, και ψάχνουν την αλήθεια.

Ενώ οι δύο πρώτες κατηγορίες αλληλοκατηγορούνται για φανατισμό, ηλιθιότητα και παραλογισμό, η τρίτη κατηγορία βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στην παραπληροφόρηση!

Δεν μπορώ να βλέπω παιδιά να αναπαραγάγουν ψευδής πληροφορίες επειδή:
1. Εμπιστεύονται αυτούς που τους τα είπαν και
2. Δεν υπάρχει τρόπος να διασταυρώσουν τις πληροφορίες.

Ίσως χρειάζεται ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ να διερευνήσει την υπόθεση!

Χρειαζόμαστε κάποιο να δώσει φως σε αυτή την υπόθεση.. κάποιο που να εμπιστευόμαστε, κάποιο που να νοιάζεται.

Κάτι άλλο

Σήμερα ένιωσα ότι ήταν καλοκαίρι. Ξέρω, άργησα.. αλλά το απόλαυσα. :)





Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011

Τα ίδια

Χτες το απόγευμα πήγα για καφέ με κάτι φίλους. Απροσδόκητα η συζήτηση πολλές φορές κατέληγε στην κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Κύπρο.

Είναι γεγονός ότι οι φίλοι μου και γενικότερα ο κύκλος μου (τελικά) αποτελείται είτε από μετριοπαθείς, είτε από δεξιούς. Δεν ξέρω πόσο συμπτωματικό είναι αυτό, το μόνο που ξέρω είναι ότι δεν τους διάλεξα με αυτό το κριτήριο.

Από μια άποψη αυτό με προβληματίζει λίγο, επειδή δεν βρήκα κάποιο που να γνωρίζω προσωπικά να είναι υπέρ των χειρισμών της κυβέρνησης για να μπορώ να συζητήσω μαζί του και να προσπαθήσω να μπω στο δικό του τρόπο σκέψης και να καταλάβω πώς το σκέφτεται.

Είναι επίσης σημαντικό το γεγονός ότι τη συζήτηση δεν την πήρα εγώ εκεί (που πάω και καμιά μέρα έξω από το προεδρικό) αλλά οι φίλοι μου (που δεν πήγαν ποτέ). Πολλοί ανθρώποι που γνωρίζω θεωρούν ότι καλά κάμνουν αυτοί που παν έξω από το προεδρικό, έστω και εάν αυτοί δεν πήγαν ποτέ. Όποτε πέσει κουβέντα, ρωτώ αυτούς που δεν παν ενώ συμφωνούν, γιατί δεν παν.
Κτες μια φίλη μου μίλησε για ταπέλωμα. Ότι ουσιαστικά κάποιοι εκμεταλλεύονται την παρουσία σου στη συγκέντρωση και σε ταπελώνουν ότι τάχα ανήκεις στην δεξιά.

Μπορεί να είμαι ηλίθια (πάντα παίζει και θα παίζει αυτό το ενδεχόμενο) αλλά εγώ έπιασα άλλη εντύπωση για τις συγκεντρώσεις. Δεν έπιασα αέρα δεξιάς, αλλά κέντρου, ακομμάτιστων και αμηχανίας.

Έχουν μείνει ακόμα 13 μέρες να φύγει το καλοκαίρι. Όταν καταφέρουμε να περάσουμε τον Αύγουστο, εκεί θα ξεκινήσει η αναμόχλευση. Ο κόσμος θα μπει σε μια καθημερινότητα, τα παιδιά θα επιστρέψουν στα σχολεία και θα αρχίσουν οι συναναστροφές σε επίπεδο καθημερινότητας και όχι διασκέδασης. Τον Σεπτέμβρη πιστεύω (ή θέλω να πιστεύω) ότι ο κόσμος θα αρχίσει να εκφράζεται... αυτό χρειαζόμαστε σαν λαός. Ομαδική ψυχανάλυση. Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μας και να αναζητήσουμε λύσεις!

Δυστυχώς όταν για μια στιγμή τα πράγματα πάνε καλά, ξεχνάμε τις υπολοιπες ώρες που δεν πάνε καλά. Ίσως μια καλή/κακή εξέλιξη θα ήταν να στερέψει το ταμείο για τους μισθούς των κυβερνητικών. Δεν το λέω από κακία και σε καμία περίπτωση δεν είναι προσωπικό. Οι δημόσιοι είναι μια μεγάλη μερίδα του εργατικού κόσμου και κακώς αποτελούν τους προνομιούχους εργαζόμενους, την ελίτ. Αυτούς θέλω να δω στους δρόμους να απαιτούν καλύτερο μέλλον για τη χώρα, μέλλον για τα παιδιά μας, έστω και αν θα το κάνουν για το δικό τους προσωπικό συμφέρον.

Ήθελα να γράψω κάτι ανάλαφρο σήμερα, δεν μου βγήκε τελικά...

Τα λέμε απόψε στο προεδρικό... δεν θέλω να ξεχάσω γι' αυτό θα πηγαίνω..

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2011

Like a boss!

Είμαι φαν του αρχιεπισκόπου, δεν το κρύβω.
Αυτό δεν σημαίνει ότι συμφωνώ με όλες του τις θέσεις και όλες του τις τοποθετήσεις. Όμως, τις περισσότερες φορές, ιδίως όταν μιλά για το κυπριακό, είναι κατά την άποψή μου σωστότατος.

Για κάτι τέτοιες δηλώσεις θα είμαι πάντα φαν!

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2011

Μέρα νύκτα

Σήμερα δεν πήγα στο Κελλάκι. Δεν ήθελα να πάω εκεί. Κι όμως, καταλαβαίνω τον κόσμο που πήγε..

Στην αρχή, όταν τέθηκε το θέμα να πάμε εκεί σήμερα, σκέφτηκα ότι δεν ήθελα να πάω επειδή δεν είναι προσωπικό το θέμα. Δεν με ενδιαφέρει ποιο άτομο είναι ο πρόεδρος, αλλά ο πρόεδρος σαν αξίωμα. Έτσι η θέση μου είναι έξω από το προεδρικό για να διαμαρτυρηθώ και όχι έξω από την προσωπική του κατοικία. Μετά.. που ξεδίπλωσα αυτή τη σκέψη στον φίλο που με ρώτησε αν θα πήγαινα, συνειρμικά κατέληξα ότι, από την άλλη αυτός το έκανε προσωπικό το θέμα. Γιατί αυτός ο συγκεκριμένος συμπεριφέρεται τόσο απαξιωτικά και προκλητικά.

Φυσικά, όπως πάντα, οι απόψεις διίστανται. Μαζεύτηκε και κόσμος να υποστηρίξει τον Χριστόφια σήμερα στο Κελλάκι.

Έκαμε μου τρομερή εντύπωση η οδηγία της αστυνομίας να περνούν από το "οδόφραγμα" αυτοί που θα επιδείξουν ταυτότητα! Προς τι αυτή η οδηγία δηλαδή; Που αλλού αποσκοπεί από να τρομοκρατήσουν τον κόσμο ότι θα φακελλωθεί; Τάχα αν δεν έχεις ταυτότητα δεν περνάς; Αν δεν είσαι πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας δηλαδή;

Πραγματικά λυπούμαι τους αστυνομικούς που αναγκάζουνται να ακολουθούν τόσο ηλίθιες εντολές. Χαίρομαι που δεν είμαι αστυνομικός (και γενικά κυβερνητικός) γιατί θα έδινα παραίτηση! (και αυτό θα έκαμνε κακό μόνο σε μένα, αφού κανένας δεν πρόκειται να ακολουθήσει).


Καρτερώ μέρα νύκτα, να φυσήσει ένας αέρας να τους πάρει τζαι να τους σηκώσει!



I guarantee you'll miss me


..coz you changed the way you kiss me...


Κυριακή, 14 Αυγούστου 2011

Αύγουστος

Ο Αύγουστος πάντα με κάνει να νιώθω ωραία... σαν να μπορεί να μου δώσει όλα αυτά που χρειάζομαι..


Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2011

Εζαλίστηκα

Μέχρι €1500 το μήνα πέρνουν 6100 υπάλληλοι του ευρύτερου δημόσιου τομέα

Από €1501 μέχρι €2500 το μήνα πέρνουν 11200 υπάλληλοι του ευρύτερου δημόσιου τομέα

Από €2501 μέχρι €3500 το μήνα πέρνουν 13700 υπάλληλοι του ευρύτερου δημόσιου τομέα

Από €3501 μέχρι €4500 το μήνα πέρνουν 6800 υπάλληλοι του ευρύτερου δημόσιου τομέα

ΠΑΝΩ ΑΠΟ €4501 τον μήνα παίρνουν 43300 υπάλληλοι του ευρύτερου δημόσιου τομέα

Ενημέρωση: Ισχύει ότι εζαλίστηκα όταν διάβασα τις πιο πάνω πληροφορίες. Τόσο που δεν έλεγξα εάν όντως ισχύουν! Δεν ισχύουν τελικά, η ανάρτηση όμως παραμένει για να θυμάμαι άλλη φορά να διασταυρώνω πριν να αναρτώ.

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2011

Κάπως έτσι

Σκέφτου ένα μεγάλο πλοίο με τρία στρώματα. Στο κάτω στρώμα, βρίσκονται οι εργάτες που τραβάνε κουπί, και βοηθούν το πλοίο να κινείται. Ενδιάμεσα υπάρχουν αυτοί που συντηρούν το πλοίο, το καθαρίζουν, το επισκευάζουν. Στο πάνω στρώμα βρίσκονται αυτοί που χαίρονται το ταξίδι, έχουν ωραία ρούχα και μπαούλα από χρυσό.

Οι άνθρωποι στο πάνω στρώμα φορτώνουν όλο και περισσότερο χρυσό στο πλοίο, δικό τους φυσικά. Αυτό δυσκολεύει τους εργάτες στο κάτω στρώμα, αλλά τα καταφέρνουν!

Σε κάποια φάση, ο καπετάνιος ανεβάζει στο πλοίο ένα μπαούλο με πυρίτιδα, και το βάζει σε μια γωνιά στο πλοίο. Όπως κάποιος θα περίμενε, μετά από πολλές μέρες εκτεθειμένο στον ήλιο το μπαούλο ανατινάκτηκε προκαλώντας μια τρύπα στο κάτω στρώμα του πλοίου. Οι εργάτες στο κάτω στρώμα άρχισαν να διαμαρτύρονται απελπισμένα, αφού το πλοίο άρχισε να μπάζει νερά. Ζήτησαν από τους επιβάτες του πάνω στρώματος να ξεφορτωθούν κάποια από τα μπαούλα με το χρυσό, για να γίνει το πλοίο πιο ελαφρύ, και να μπορέσουν να το οδηγήσουν στη στεριά προτού βουλιάξει.

Οι επιβάτες του πάνω στρώματος αρνήθηκαν να θυσιάσουν το χρυσό τους, οι εργάτες πνίγηκαν... το νερό έφτασε μέχρι και το ενδιάμεσο στρώμα. Στο ενδιάμεσο στρώμα άργησαν να καταλάβουν το μέγεθος της ζημιάς, και κάθε τους προσπάθεια να τη διορθώσουν φαινόταν μάταιη... το πάνω στρώμα αρνήτο ακόμα να ξεφορτωθεί έστω και ένα μπαούλο χρυσό...

Σιγά σιγά... το πλοίο βυθίστηκε.


Ζωή

.. μήπως ο χρόνος μας προσπερνά; Μήπως πρέπει να κυνηγήσουμε κάτι σε αυτή τη ζωή για να μην πάει χαμένη;

Εισπνοή... εκπνοή...

Ανακαλύπτω πάλι τον εαυτό μου μέσα από τον καινούριο μου φίλο. Ψηλαφίζω τα όριά μου, τις αδυναμίες μου... αντιλαμβάνομαι το κουτάκι που με περιορίζει... ακόμα μεγαλώνω, τίποτα δεν έχει τελειώσει.




Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2011

Κάπως έτσι

Ανεξήγητα πράγματα. Με έχει πιάσει μια δόση μελαγχολίας κατακαλόκαιρα...
Έχω εγκλωβιστεί σε ακόμα μια αντίστροφη μέτρηση. Ξέρω ότι τα κάνω όλα λάθος αλλά...στραβός είναι ο γιαλός.. είμαι σίγουρη γι' αυτό.


Κυριακή, 7 Αυγούστου 2011

Αφού λοιπόν ξεχάστηκα

"Αφού λοιπόν ξεχάστηκα και πέρασε σαν τρένο

η ζωή από μπροστά μου με τα βλέφαρα κλεισμένα,

θα κάτσω λίγο ακόμα εδώ να περιμένω...

απόψε ίσως δε λείψω σε κανέναν..."



Σάββατο, 6 Αυγούστου 2011

Καθρεφτάκι

Μια φορά άκουσα κάποιο να λέει ότι η ζωή είναι όπως το οδήγημα. Ότι δηλαδή για να οδηγάς σωστά πρέπει να ρίχνεις ματιές στο καθρεφτάκι για να βλέπεις και πίσω, όχι μόνο μπροστά.

Τα τελευταία 3 χρόνια κάμνω ένα λάθος. Ότι έγινε στο παρελθόν το αφήνω εκεί και δεν το ξανασκέφτομαι. Ακόμα και αν κάτι πήγε λάθος και μου δημιούργησε πολλές απορίες, δεν το σκαλίζω, δεν το ψάχνω.

Αυτή η στάση με βοήθησε να κοιτώ μόνο μπροστά και να νιώθω καλά, ήρεμα. Όμως τα τελευταία 3 χρόνια πρόσεξα ότι ζω μια μετριότητα, δεν υπάρχουν κορυφώσεις. Δεν απαιτώ τίποτα από κανένα, και όταν δεν εισπράττω ικανοποίηση 100% από μια κατάσταση, απλά εγκαταλείπω τη σκηνή.

Χτες ένας φίλος με ρώτησε εάν μου άρεσκε κάποιος (ερωτικά) εάν θα το επιδίωκα εγώ. Η άμεση μου απάντηση ήταν ότι είμαι άτυχη σε αυτά τα πράγματα. Πέρσι προσπάθησα να επιδιώξω κάτι. Δυσκολεύτηκα να αποφασίσω να κάνω κάποιο βήμα προς την κατεύθυνση της προσέγγισης. Όταν το αποφάσισα δυσκολεύτηκα πολύ να βρω τρόπο να κάνω μια κίνηση, έστω και μικρή. Δεν βοηθούσαν καθόλου οι συνθήκες. Με συμβούλευσαν οι φίλες μου (εν τες ξανακούω!) και έκαμα 2-3 κινήσεις δειλά δειλά. Όχι μόνο δεν βρήκα ανταπόκριση, αλλά ένιωσα και λίγο να ενοχλώ. Μετά από ένα μήνα έχασα κάθε ενδιαφέρον.

Ήταν όμως μια ανεκτίμητη εμπειρία. Ίσως να ήταν και η πρώτη φορά που είδα κάποιο και να ένιωσα τόσο όμορφα. Τόσο όμορφα που ήμουν σίγουρη ότι αποκλείεται να μην το ένιωσε κι αυτός αυτό το κάτι. Σίγουρα ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα έτσι.

Ψες, η συζήτηση με τον φίλο, με ανάγκασε να δω στο καθρεφτάκι της ζωής μου, και να ρίξω μια κλεφτή ματιά στο παρελθόν μου. Είναι γεγονός ότι τον καιρό που δεν είχα ιδέα τι ήθελα, ζούσα περισσότερο. Δοκίμαζα, δεχόμουν προκλήσεις, είχα μια δίψα για τη ζωή, την περιπέτεια...

Έχω όμως κουραστεί να ζω έτσι και τα παράτησα όλα αυτά. Κάποτε ίσως βρεθεί κάποιος να θέλει να πάρει αυτά που έχω να προσφέρω, και να μου δώσει αυτά που χρειάζομαι.

Σπάνια κάμνω συζητήσεις με φίλους που με βοηθούν να κοιτάξω μέσα μου... κάτι τέτοιους φίλους τους θεωρώ ανεκτίμητους.. και είναι λίγοι.
Μετά από 2 μεγάλες απογοητεύσεις σε θέματα φιλίας, σταμάτησα να εμπιστεύομαι, να δίνω σημασία, να επενδύω σε νέες φιλίες. Ακόμα και από τις υφιστάμενες απομακρύνθηκα. Κράτησα μόνο μια φίλη που την νιώθω προέκταση του εαυτού μου. Ψες όμως ένιωσα ότι παρόλο που είναι δύσκολο, υπάρχει ελπίδα για νέες φιλίες.

Σιγά σιγά θα πρέπει να ρίχνω πιο συχνές ματιές στο καθρεφτάκι του παρελθόντος. Άφησα πίσω μου πολλά κομμάτια του εαυτού μου, και τα εγκατέλειψα... δεν μπορεί αυτό να είναι καλό.

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011

Διάφορα

Αυτές τις μέρες ακούω ραδιόφωνο, επειδή την περισσότερη ώρα οδηγώ. Είναι γεγονός ότι η θεματολογία των εκπομπών αυτές τις μέρες περιορίζεται σε δύο μεγάλες ενότητες. Την πολιτική (και την οικονομία) και τα αθλητικά.

Έλεος με το ποδόσφαιρο! Δαμέ χαννόμαστε σαν χώρα και η έννοια μας είναι οι μεταγραφές τις κάθε ομάδας. Είναι άξιο απορίας πώς ένα άθλημα γίνεται ψύχωση και καταλαμβάνει την πρώτη θέση στις προτεραιότητες των περισσοτέρων!

Ο αρχιεπίσκοπος εμίλησε για "σσιέρι μπούγκα" που λένε και στο χωριό μου! Έχω του αδυναμία ναι, αλλά ο μάστρος εννοεί τζαι για την εκκλησία; Το χειρότερο που μπορούν να κάμουν τωρά είναι να αυξήσουν το ΦΠΑ τζαι άλλες μαλακίες που θα μετακυλήσουν το κόστος στον απλό λαό!

Εγώ θα εισηγούμουν όλοι αυτοί οι κρατούντες (όχι άτομα, αλλά οργανισμοί) όπως η εκκλησία, οι τράπεζες, η ΑΤΗΚ.. να κάμουν κοινωφελής προσφορές, όπως η ανέγερση ενός πάρκου με φωτοβολταϊκά - λέμε τωρά, για να βοηθήσουν και στο ενεργειακό πρόβλημα. Κάτι πιο άμεσο, θα μπορούσαν να επιχορηγήσουν το πετρέλαιο που χρησιμοποιά ο κόσμος για τις γεννήτριες. Επειδή κάποιοι εφάνηκαν ανεπαρκής πρέπει ντε και καλά να την πληρώσει ο κόσμος που έχει μια δουλειά για να ζήσει;

Ο Σεπτέμβρης θα είναι πολύ δύσκολος. Θα αρχίσουν και τα σχολεία, θα επανέλθει η βιομηχανία (έκλεισε για τον Αύγουστο) και τα περιθώρια θα στενεύουν. Μακάρι να διαψευστώ και να χωρεί και άλλα πράματα κάτω από το χαλί.. βάλε βάλε όμως κάτω που τζίνο το χαλί, που εννά πάει; Κάποτε πρέπει να αναληφθούν και κάποιες ευθύνες, από όλους μας.

Τώρα που γυρίζω την Κύπρο, βλέπω πολλούς που κλείνουν επιχειρήσεις, καταστήματα... είναι ασύμφορο για πολλούς πλέον να συντηρούν έστω και μια μικρή επιχείρηση.

Άσχετο, αλλά προσπαθώ και από τα κτες να ξεφορτωθώ ένα ιό που δεν σε αφήνει να μπεις στο facebook. Απορώ δηλαδή τούτοι οι μιτσιοί πού νεκατώνουν τζιαι κατεβάζουν ιούς και worms! Τζαι μετά τραβούμε εμείς που "καταλάβουμε που κομπιούτερς". Εννά της πω format τζαι κανεί της μιτσιάς αν δεν σαστεί σήμερα. Εν θα σπάσω!

Ίσhαλα να κερδίσω το τζόκερ; Θα πάω καραϊβική!

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

Αισιοδοξία

Σήμερα έτυχε και είδα ειδήσεις, και ομολογώ ότι ανακατώθηκε το στομάχι μου πάλε! Εννά πάθω έλκος με τούτη την κυβέρνηση. Που την άλλη τι με νοιάζει εμένα ρε παιδί μου τζαι αγχώνουμαι; Εγώ καλά την έχω... τζι αν παν ούλλα στραβά, εννά μπορώ να γίνω αυτάρκης αγρότισσα τζαι ας φακκούν οι υπόλοιποι!

Σήμερα είπαν μας ότι τελικά εν εξασφαλίσαν το δάνειο που μας είπαν πριν κάτι μήνες ότι επιάσαν το τζαι ούλλα εν οκ. Άρα, είπε ο Νικολας και ο Αβέρωφ, παίζει τον Δεκέβρη να μέν έσσιει λεφτά η κυβέρνηση για τους 13ους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Τούτο τι σημαίνει;

Με την δική μου φτωχή αντίληψη έχω την πεποίθηση ότι αυτά τα χριστούγεννα δεν θα είναι τόσο γιορτινά! Κακά τα ψέματα, την αγορά κινούν την οι δημόσιοι υπάλληλοι επί το πλείστον! Εάν μειωθούν απότομα και αισθητά οι απολαβές τους, σαν πρώτη αντίδραση θα είναι να περιορίσουν τις αγορές τους.

Τούτο σημαίνει ότι τα καταστήματα θα μειώσουν τις πωλήσεις τους.. λογικά.

Η πασυδυ να λαλεί ότι εν θα κάμει υποχωρήσεις τζι εγώ να απορώ με τον εγωισμό τους. Αν ήμουν δημόσιος υπάλληλος μπορεί να σκέφτουμουν το ίδιο με αυτούς, ποιος ξέρει; Αλλά ρε παιδκιά, έχουμε ένα κοινό πορτοφόλι. Ο ιδιωτικός τομέας βάλλει λεφτά τζι εσείς πιάνετε! Τζαι μεν μου πείτε ότι η δουλειά που κάμνετε δικαιολογεί την αμοιβή σας! Ας μην κοροϊδευόμαστε!. Να λέει ο κύριος Γ.Χ. ότι πρέπει να αυξηθεί το ΦΠΑ. Τι λες ρε μεγάλε; Τις μικροεπιχειρήσεις ερώτησες τες; Που δουλεύκουν για το κράτος! Τζαι το θέμα έννεν το 5% ή το 8% ή το 15%! Το θέμα είναι ότι άμα γίνεται κακοδιαχείρηση του κοινού πορτοφολιού, ο άλλος εν μαλάκας που βάλλει λεφτά στο πορτοφόλι;

Εγώ τωρά στα 27 μου (σχεδόν) εν έπρεπε να έχω απλά έννοια για το τι θα φορήσω και το πώς να διασκεδάσω; Εννά πάθω έλκος για το τίποτε, είμαι σίουρη. Οι παραπάνω συνομήλικοί μου που τους βλέπω εν δρώνει το φτι τους. Άραγε ξέρουν κάτι παραπάνω ή απλά εν αντιλαμβάνουνται τι γίνεται; Ή μήπως εγώ τα έχω όλα λάθος στο μυαλό μου;

Αν έμενα Λευκωσία θα ήμουν κάθε νύκτα έξω από το προεδρικό! Εν φωνάζω συνθήματα, εν πάω για τούτο. Πάω επειδή νιώθω ότι τζιαμέ έσσιει τζι άλλους ανθρώπους που αντιλαμβάνονται την ίδια πραγματικότητα με μένα.

Τζαι πάντα προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη..

Στα γρήγορα

Πολλή η ζέστη σήμερα. Από αύριο ξεκινούν τα μηναλλάγια!
Βασικά αύριο είναι Αύγουστος, μεθαύριο Σεπτέμβρης, ακολουθεί ο Οκτώβρης κ.ο.κ!
Με αυτή τη λογική γύρω στις 6 του μήνα θα αρχίσει να δροσίζει (ελπίζω).

Τούτο το καλοκαίρι ήταν το πιο παράξενο καλοκαίρι της ζωής μου. Βασικά δεν κατάλαβα καλοκαίρι. Πήγα καμια δεκαριά φορές θάλασσα και μέτα... κόπηκε το ρεύμα!

Για κάποιο λόγο σταμάτησα να βγαίνω... και δεν μου έλειψε καθόλου. Έχω πάντα κάτι να κάμνω και μακάρι να χα κι άλλες ώρες.

Πρέπει να κλείσω τωρά! Πάω να μάθω να φροντίζω νεογέννητο!! :D

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011

Σχόλασα για σήμερα

Σήμερα οδήγησα manual αυτοκίνητο μετά από 5 χρόνια. Σήμερα οδήγησα σαλούν αυτοκίνητο για πρώτη φορά στη ζωή μου. Σήμερα οδήγησα ευρωπαϊκό αυτοκίνητο για πρώτη φορά στη ζωή μου! (και εν ανάποδα οι δείκτες!!)

Δεν ήταν τόσο δύσκολο όσο περίμενα. Ρώτησα στη δουλειά αν το φατσιίσω τι γίνεται, είπαν μου εν ασφαλισμένο. Το μεγάλο το πρόβλημα είναι η στάθμευση. Πάω και σε τόπους που δεν ξέρω και πολύ καλά και αυτό με δυσκολεύει λίγο. Αυτό συνεπάγεται περισσότερο περπάτημα.

Με αυτή την νέα, προσωρινή δουλειά που πρέκυψε από το πουθενά εκτίμησα περισσότερο την πραγματική μου δουλειά, και όταν επιστρέψω στην παλιά μου ενασχόληση θα κόφκω κκελλέ τζαι κανεί! Προφανώς είχα υπερεκτιμημένα τα λεφτά, ή μάλλον είχα υποτιμήσει την δουλειά μου!

Επίσης έχασα ήδη τα 2,5 κιλά που πάλευα να χάσω τον τελευταίο χρόνο (!) και δεν γινόταν τίποτε!

Δεν ξέρω αν το ένιωσες καμιά φορά, ότι κάποιος σε προσέχει. Εγώ αυτό το νιώθω τα τελευταία χρόνια. Μου ρίχνονται ευκαιρίες μπροστά στα πόδια μου, από το πουθενά. Όπως αυτή η δουλειά.. ωραία εμπειρία και το σημαντικότερο έχει ημερομηνία λήξης.

Μπορεί να φοβάμαι τη δέσμευση.. ίσως. Αλλά πιστεύω ότι δεν είναι ακριβώς αυτό που με εμποδίζει από το να μείνω σε μια μόνιμη δουλειά.

Η δουλειά είναι όπως τον γάμο (τάδε έφη ο πρώτος μου μάστρος και είχε δίκαιο). Ε λοιπόν, εγώ δεν θέλω να δεσμευτώ κάπου ενώ ξέρω ότι σε κάτι μήνες θα είμαι μίζερη! Έτσι όπως είμαι τον τελευταίο καιρό όμως, δεν ξέρω τι θα μπορούσε να με κάμει πραγματικά ευτυχισμένη. Ξέρω ότι τα λεφτά δεν είναι τόσο σημαντικά προς το παρόν. Ίσως να είμαι και το μόνο άτομο που ξέρω που έχω τόση διαφορά στα λεφτά από τη μια δουλειά στην άλλη (προς τα κάτω). Θέλω να νιώθω χρήσιμη, ικανή και υπεύθυνη. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρόκειται να μείνω σε δουλειά που υπάρχει τουλάχιστο ένας συνάδελφος με τον οποίο θα πρέπει να συνεργάζομαι και πάσχει από ακατάσχετο κόμπλεξ ανωτερότητας. Το μόνο σίουρο ότι θα μου δημιουργήσει άγχος, λιγότερο πιθανόν αλλά όχι αδύνατον, να σκοτωθούμε!

Βασικά τωρά που το σκέφτουμαι, οι συνάδελφοι επαίζαν καταλυτικό ρόλο στο αν θα έφευγα ή αν θα έμενα σε μια δουλειά. Τέλοσπάντων, έχω ακόμα ενάμιση μήνα δουλειάς και μετά θα δω πώς θα προχωρήσω. Αν πάνε όλα καλά και δεν ξεμυαλιστώ που κανένα αμπάλατο και δεν χρειαστεί να σκέφτουμαι οποιοδήποτε άλλο πέραν από τον εαυτό μου, μάλλον θα επιστρέψω δυναμικά στην παλιά μου τέχνη κόσκινο!

Το όνειρο μου είναι να έχω δικό μου ραδιοφωνικό σταθμό.. ξέρω.. άσχετο. Ίσως να βολέψει παραπάνω μέσω διαδικτύου.. ποιος ξέρει; Θα το μελετήσω σε κάποια φάση, τέλος του μήνα μάλλον.

Τα όνειρα υπάρχουν για να εκπληρώνονται, το άγνωστο υπάρχει για να το ανακαλύπτουμε και οι περισσότεροι μεσήλικες υπάρχουν για να μας σπάζουν τα νεύρα με τον πεσσιμισμό τους, τον εκμηδενισμό και την χολή στην οποία αρέσκονται να εξαπολύουν! Εγώ δεν θα συνομιλώ με αυτούς γιατί μου θυμίζουν ποιος φταίει που η Κύπρος έφτασε σε τούτα τα χάλια! Θα μιλώ μόνο με τους άλλους, τους λίγους.. αυτούς που ξέρουν και μπορούν να εκτιμήσουν την ομορφιά ενός έναστρου ουρανού!

Ό,τι και να γίνει κανείς δεν μπορεί να μου στερήσει αυτή την ομορφιά! :)

Ξεχάσαμε;

Η βουβαμάρα εκείνης της Δευτέρας της εντεκάτης Ιουλίου αρχίζει να ξεθωριάζει. Τώρα μιλάνε για καρέκλες και ανασχηματισμούς.

Ο κόσμος συνεχίζει τη ζωή του από εκεί που την άφησε.. σιγά σιγά δεν θα θυμόμαστε γιατί πηγαίναν κάποιοι έξω από το προεδρικό.

Βιάστηκαν να μας δώσουν ρεύμα, το φέραν από τα κατεχόμενα, για να ξεχάσουμε πιο γρήγορα το τι έγινε...

Πέθαναν 13 ανθρώποι.. από αδιαφορία, αμέλεια, αλαζονία. Από αλαζονία....

Με ποιο δικαίωμα συμπεριφέρονται έτσι στη χώρα μας; Γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι' αυτό; Έτσι είναι η δημοκρατία;

Ξεχνάμε... σιγά σιγά ξεχνάμε...

Μέχρι τα χριστούγεννα πολλές μικρές επιχειρήσεις θα νιώσουν ότι τους λείφκει ο αέρας... κι "εμείς" λέμε ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά.

Αύριο κανονίζουν εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω που την αρχιεπισκοπή την ίδια ώρα που είναι η εκδήλωση έξω από το προεδρικό. Κατά τ' άλλα δεν προσπαθούν να κάμουν αντιπερισπασμό.

Πόσο κόμπλεξ; Δεν είναι ο προσωπικός σας αγώνας να προστατέψετε τον πρόεδρο της δημοκρατίας από τις ευθύνες του! Δεν θα βοηθήσει την Κύπρο να σκοτωθούμε μεταξύ μας!

Είπαν οι αγανακτισμένοι, από την 1η Αυγούστου μέχρι της 13 να οδηγούμε με αναμένα φώτα κατά τη διάρκεια της μέρας για να εκφράσουμε την αποδοκιμασία μας στην κυβέρνηση. Εφκήκαν κάποιοι του Ακελ και είπαν από την 1η Αυγούστου μέχρι της 13 να οδηγούμε με αναμένα φώτα κατά τη διάρκεια της μέρας για να εκφράσουμε την συμπαράστασή μας στον πρόεδρο. Ε κανεί ολάν. Ούλλοι εννά κυκλοφορούν με τα φώτα αναμένα τζαι εν θα ξέρουμε ποιος εν ποιος :P.

13 άνθρωποι επεθάναν. Ο καθένας μας που εν έπαθε κάτι, εν τυχερός απλά επειδή εν έτυχε να περνά που τζιαμέ! Κάτω η αναξιοκρατία! Θέλουμε πραγματικούς ηγέτες, άξιους ανθρώπους!

Εν καλός και ο Πρωταράς, τζαι τα club, τζαι τα έξω... αλλά τι εννά γίνει ρε παιδκιά; Πάλε εννά κρύψουμε να περάσουμε;

Την εντεκάτη Ιουλίου το 2011 όλοι ξυπνήσαμε από μια έκρηξη! Ας το παλέψουμε να παραμείνουμε ξύπνιοι, ας το παλέψουμε να γίνουμε καλύτεροι και να δώσουμε στη χώρα μας την αξία που της αρμόζει.