--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

Λόγια vs. Πράξεις


Δημοτικές εκλογές στον ορίζοντα.

Ας εμπνευστούμε!





Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2011

Διόδια;

Ψες είδα στις ειδήσεις ότι σκέφτονται να βάλουν διόδια για αυτούς που εισέρχονται στο κέντρο της Λευκωσίας και άλλων μεγάλων πόλεων της Κύπρου.

Πρώτη απορία: Τι σημαίνει "άλλων μεγάλων πόλεων της Κύπρου" :P.

Δεύτερη απορία: Τι πίνουν και δεν μας δίνουν εκεί στο υπουργείο συγκοινωνιών;!

Τάχατες θα δώσουν κίνητρα στους πολίτες να χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς!

Αν ήταν έτσι θα μπορούσαν να το κάνουν με άλλους τρόπους που δεν θα επιβάρυναν οικονομικά κανέναν! Όπως για παράδειγμα, να εκάμναν ασφαλής χώρους στάθμευσης, έξω από το κέντρο - με χαμηλά κόστη, και από εκεί να φεύγουν λεωφορεία κάθε 20 λεπτά. Αλλά γιατί να κάμουν κάτι τέτοιο (που θα δημιουργούσε θέσεις εργασίας για να κτιστεί ο χώρος στάθμευσης που λογικά θα είναι ένα πολυόροφο κτίριο, και για οδηγούς των λεωφορείων) ενώ μπορούν άμεσα να πιάνουν λεφτά από τον καθένα που θέλει να πάει με το αυτοκίνητό του στην πόλη;

Είναι παράλογο να βάζεις διόδια σε μια τόσο μικρή χώρα και να φέρνεις σαν παράδειγμα το Λονδίνο. Δεν είμαστε Λονδίνο! Κατά την άποψή μου είναι μια δυσλειτουργική και επιπόλαιη ιδέα.

Αν η οποιαδήποτε κυβέρνηση σκεφτόταν το καλό αυτό του τόπου θα αντιλαμβανόταν ότι για να πάει καλά η χώρα πρέπει η χώρα να παράγει. Όχι μόνο υπηρεσίες! Να δώσουν κίνητρα και εφόδια στους γεωργούς, στους κτηνοτρόφους - για να μπορούν να συναγωνιστούν τα εισαγόμενα στις τιμές.

Το άλλο που θα μπορούσαν να κάνουν, αντί να τσακκώνονται με τις συντεχνίες αν θα αποκόψουν ή αν θα παγώσουν μισθούς θα μπορούσαν κάλλιστα να χρησιμοποιήσουν τη δύναμή τους σαν εργοδότες! Σκέφτου να έκαναν ειδικές διαδρομές λεωφορίων για τους δημοσίους υπαλλήλους ή να τους ανάγκαζαν να φορούν στολές made in Cyprus! Σε 4-5 διαφορετικά χρώματα και στυλς!

Έχει κανένα όμως που πραγματικά σκέφτεται το καλό των υπολοίπων συμπατριωτών του; Αμφιβάλλω!

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

Αλλαγή, ή μάλλον επαναφορά

Ψες βγήκα όπως παλιά.

Μια καινούρια φίλη με κάλεσε να πάω Λευκωσία. Έτσι, γιατί περίεργα την είδα, αποφάσισα να βαφτώ. Σπουδαία τα λάχανα θα έλεγε κάποιος, αλλά ήταν η πρώτη φορά που το έκανα για να βγω.

Δεν ξέρω γιατί.. Την τελευταία εβδομάδα έπιασε με κάτι, θέλω γόβες και φουστανάκια και γενικά κάπως έπαθα μια μετάλλαξη. Νομίζω είναι επειδή για 2 μέρες έβλεπα πολλή τηλεόραση και έπιασα υπερβολική δόση Χριστιάνας (κούκλα, θεά) και Μαρίας (δέστε τους!).

Πέρασα καλά,δεν ένιωθα και πολύ άνετα όμως. Ήξερα μόνο κάποια άτομα από την παρέα, όλοι οι υπόλοιποι άγνωστοι. Η δυνατή μουσική δεν μας άφηνε περιθώρια ούτε καν να γνωριστούμε όλοι στην παρέα.  Είχε πάρα πολλούς άντρες και αυτό το έκανε ακόμα χειρότερο, επειδή ήταν άσχημοι .. όχι απλά η πλειοψηφία... όλοι! όλοι ήταν ασχημοφκιάρτιστοι!!

Μην με παρεξηγείς. Δεν λέω άσχημοι, εννοώντας ότι δεν θα έβγαινα ποτέ μαζί με κάποιο από όλους αυτούς :P, ποτέ η εξωτερική εμφάνιση δεν ήταν κριτήριο (ας μην μιλήσουμε για τα κριτήριά μου όμως). Απλά δεν είχαν αυτή την ομορφιά που σε κάνει να χαμογελάς. Και στη φάση που είμαι εγώ τώρα μόνο αυτό χρειαζόμουν, να δω ωραίους ανθρώπους για να νιώσω όμορφα. Είχε 2-3 κοπέλες που μου άρεσαν όμως.

Προς το τέλος της νύκτας κάποιος από τη παρέα μου ζήτησε το τηλέφωνό μου. Δεν το έδωσα. Τι εντύπωση θα έδινα άλλωστε; Ότι είμαι συναισθηματικά διαθέσιμη; Είναι και καλό παιδί, από αυτούς που θα τους κρατήσεις στο τέλος. Αν κρατηθεί το ενδιαφέρον του και πιο μετά, όταν θα μπορούν να γίνουν όλα σωστά... νομίζω θα είμαι πιο θετική σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Προς το παρόν, πρέπει επιτέλους να κάνω κανένα μεγάλο βήμα!

Σήμερα καθάρισα το δωμάτιο μου και το ερμάρι μου! Ήταν μια πολλά καλή κίνηση για να επανέλθω στον παλιό καλό μου εαυτό!

Καλό Σαββατοκυρίακο!! :)))

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

Καλύτερα

Πήγα μάθημα και σήμερα.

Η αλήθεια είναι ότι πίστευα ότι θα το έχανα, από το πώς ήμουν ιδίως κτες (με ζαλαδες και υγρή μύτη). Με κάποιο μαγικά τρόπο, σήμερα ξύπνησα καλά. Η αρρώστια διήρκησε 2 μέρες ουσιαστικά. Τη Δευτέρα απλά είχα κάποια συμπτώματα. Πρώτη φορά είχα τόσο σύντομη ανάρρωση.

Στο μάθημα σήμερα κάναμε ένα case study, και είμαι πλέον σίγουρη ότι δεν πρόκειται ποτέ να ανοίξω κατάστημα με ρούχα! Ουδέποτε δεν θα βρισκα το θάρρος να επενδύσω τόσα λεφτά και χρόνο για κάτι που ίσως δουλέψει είτε όχι.

Ευτυχώς η δική μου δουλειά δεν προϋποθέτει κεφάλαιο για να ξεκινήσεις. Φυσικά με πιο λίγα λεφτά απλά καθυστερείς να κάνεις το μεγάλο μπαμ! Και όταν λέω καθυστερείς, μιλώ για 6-8 μήνες. Έχουμε τα φόντα (όσοι ασχολούνται με τον κλάδο) να γίνουμε πλούσιοι!

Αλλά δεν είναι αυτός ο σκοπός μου. Σκοπός μου είναι να είμαι καλά. Αν τα καταφέρω όμως και βγάλω και λεφτά, ακόμα καλύτερα.

Φυσικά έπαιξα και τζόκερ καλού κακού αυτές τις μέρες, αν κάτσει έκατσε.

Ήταν 4 εκατομμύρια, και είχαμε ξανά τζακποτ! Στην επόμενη κλήρωση θα είναι γύρω στα 5.
5 εκατομύρια ευρώ. Χμ, είμαι σίγουρη ότι θα τα ξόδευα όλα σε κάτι μήνες. Ένα σπίτι και 2 εξοχικά. Ένα στα βουνά και άλλο στο εξωτερικό. Κάπου στην ευρώπη. Αυστρία θα είναι καλά.. δεν πήγα ακόμα, αλλά νιώθω ότι είναι η χώρα για μένα.

Θα επένδυα λεφτά στην επιχείρηση, προσλαμβάνοντας 3 άτομα να με βοηθήσουν.

Θα πήγαινα ξανά στο Παρίσι, θα πήγαινα λατινική Αμερική.. Αυστραλία!

Προς το παρόν λέω να κοιμηθώ, αρκετή δουλειά σήμερα, αύριο πάλε.

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

Αυτά που δεν είπα

Ψες είδα ένα παράξενο όνειρο. Εσένα να αποφασίζεις να μας πάρεις εκδρομή. την παρέα.

Είδα τα αγαπημένα μου άτομα να μπαίνουν στο λεωφορείο και εσένα να είσαι στο τιμόνι. Εμένα με άφησες πίσω επειδή δεν βιάστηκα να ανεβώ στο λεωφορείο.

Άρχισες να οδηγάς σαν τρελλός, δεξιά αριστερά. Φοβήθηκα για την ασφάλεια των δικών μου ανθρώπων. Έτρεχα στους δρόμους, να βρω το μανιακό λεωφορείο. Ήθελα να πετακτώ μπροστά να σε σταματήσω - με οποιοδήποτε κόστος.

Ίσως να είδα μια σκηνή από το μέλλον στο παράλληλο  σύμπαν που δημιοργήθηκε όταν αποφάσισα διαφορετικά.

Δεν σου είπα ότι δεν μου αρέσουν οι μπλόφες, και ότι όταν λέω ότι πλέον δεν εμπιστεύομαι σημαίνει ότι τα Αν και Όταν δεν έχουν καμιά αξία στο στοίχημα.

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

Νεκατωμένα

Κτες πήγα στο μάθημα. Δεν μου άρεσε και τόσο. Ήταν πολύ πιο θεωρητικό από ότι θα μου άρεσε. Για να είμαι και δίκαιη, να πω ότι κτες δεν είχα και την καλύτερη διάθεση.

Αλλά πάλι, το μάθημα δεν ήταν και τόσο καλό. Μιλήσαμε για στρατηγικές και στόχους. Δεν αναφέραμε ούτε στρατηγικές, ούτε στόχους.. ήταν όλα πολύ γενικά.

Απόψε βγήκα με τους παλιούς μου συνάδελφους (από τη δεύτερη μου δουλειά).

Η δεύτερή μου δουλειά ήταν η αιτία (καθαρά αιτία, και όχι αφορμή) να αποφασίσω να κάνω κάτι δικό μου. Αυτό έγινε το έτος 2009. Τέλος του 2009, Νοέμβριο. Σήμερα έμαθα ότι δεν πάει καλά. Αναμενόμενο - αλλά πάλι απογοητεύτηκα. Τόσοι δουλέψαμε για εκείνοι την εταιρεία - η δουλειά μας δεν αξιοποιήθηκε καθόλου.

Από την άλλη λιγότερος ανταγωνισμός στην αγορά.

Να τα αφήσω αυτά όμως τώρα, δεν έχουν σημασία. Σήμερα μου μίλησε το πρόσωπο. Μετά από μια εβδομάδα αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή του. Με μεγάλη απογοήτευση διαπιστώνω ότι μιλά μου επειδή θέλει να με ρωτήσει κάτι (άσχετο με μας).

I m a fool for love. Αυτό είναι σίγουρο. Όταν νιώσω ότι κάποιος μπορεί όντως πραγματικά να με αγαπάει, γεμώνουν τα μάθκια μου. Δεν συμβαίνει συχνά φυσικά αυτό, δύσκολα μπορεί κάποιος να με κάνει να το πιστέψω. Παιδικά σύνδρομα, τίποτα το παράξενο. Έχει καιρό που έπαψα να είμαι 16 χρονών. Δεκαετία και βάλε. Τα πολλά μωρέματα εν χωρούν σε ένα φλερτ, έν έχω έτσι υπομονή και έτσι μεταξύ μας, εν έχω τον χρόνο.

Κτες είχα μια συζήτηση με ένα φίλο, εάν για να είσαι σε μια σχέση πρέπει να είσαι ερωτευμένος. Δεν βιάστηκα να απαντήσω. Ρώτησα απλά: "Τι σημαίνει ερωτευμένος;". Δεν καταφέραμε να καταλήξουμε κάπου. Συζητώντας με τον συγκεκριμένο φίλο είναι πάντα χαώδες. Τις παραπάνω φορές δεν καταφέρνουμε να πούμε μια ολόκληρη πρόταση και αλλάζουμε θέμα.

Τι σημαίνει ερωτευμένος; Από όσα έζησα και ξέρω, ερωτευμένος σημαίνει τρελλός. Βάσει αυτού του ορισμού, τον ερωτεύτηκα τον ηλίθιο. Τόση τρέλλα θεέ μου. Άφησα τα πάντα στη μέση, απλά για να μπορώ να τον βλέπω. Έκλεινα τα μάτια μου και ευχόμουν να ήταν δίπλα μου. Σε κάθε μου σκέψη, σε κάθε μου κίνηση - ήταν εκεί. Προσπαθούσα να σκεφτώ τρόπους για να μπορώ να τον βλέπω όσο πιο συχνά γίνεται. Πελλάρες. Αν ήταν λίγο ώριμος, λίγο συνετός.. αν ήταν αληθινός. Ήρθε η ώρα που πρέπει να συγχωρέσω τον εαυτό μου για την τρέλλα που έκανε. Πρώτη φορά αφέθηκα τόσο, χωρίς άμυνες, χωρίς σκέψεις, χωρίς αναστολές - και είχα ένα εκατομμύριο λόγους να κάνω πίσω από την αρχή.

Το τραγικό είναι ότι μισή σημασία να μου έδινε και θα μπορούσε να με κέρδιζε και πάλι.. αλλά έκανε ακριβώς το αντίθετο. Ευτυχώς (τελικά). Αυτός ο έρωτας είναι μεγάλη .. Να το βλέπω μπροστά στα μάτια μου ότι με κοροϊδεύει και να μην μπορώ να το πιστέψω. Σε παλαβώνει τελείως. Ερωτεύτηκα, χωρίς λόγο και αφορμή. Δεν μπορώ να το χωνέψω. Μου απαγορεύω για ένα χρόνο να ξανακάνω αυτό το λάθος.

Να τα γράφω όλα αυτά, και να σκέφτουμαι ταυτόχρονα πόσο ωραία θα ήταν (μαγικά, υπέροχα) εάν ήταν δίπλα μου, να με κρατούσε αγκαλιά. Παράνοια. Χρειάζομαι αντιβίωση ή κάτι.

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

Αυτοκριτική

Έχω μια πολλά άσχημη συνήθεια. Σε τακτά χρονικά διαστήματα κάνω μια παύση από τη ζωή μου και κάνω μια αξιολόγηση.

Προσπαθώ να είμαι όσο πιο αυστηρή γίνεται. Νομίζω ότι κανείς δεν είναι τόσο αυστηρός μαζί μου όσο εγώ, αυτό είναι το σωστό... νομίζω.

Στους περισσότερους τομείς, ακόμα και με τα λάθη μου νομίζω πάω καλά. Το "πάω καλά" μπορεί να ερμηνευτεί με πολλούς και διάφορους τρόπους.

Επαγγελματικά νομίζω ότι έφτασα σε ένα καλό σημείο από το οποίο μπορώ να πάω ακόμα πιο ψηλά. Το διαπιστώνω κάθε φορά που συναντώ συναδέλφους - αυτούς τελοσπάντων που ασχολούνται με το ίδιο επάγγελμα.

Οι περισσότεροι απλά διασκεδάζουν τις εντυπώσεις. Ξέρουν λίγα και συμπεριφέρονται σαν να και ξέρουν πολλά. Εδώ έχω ένα μικρό πρόβλημα στην προώθηση του εαυτού μου ως ικανού επαγγελματία. Δεν μπορώ το λαφαζανιό. Δυστυχώς όμως σε ένα κόσμο όπου κανένας δεν γνωρίζει πολλά, κανένας δεν μπορεί να αναγνωρίσει τους λίγους που γνωρίζουν κάτι περισσότερο από τους υπόλοιπους. Είναι τρομακτικό που (κάθε φορά) συνειδητοποιώ ότι όταν πρόκειται να συνεργαστείς με υπαλλήλους (ιδίως στο δημόσιο ή ημικρατικό τομέα) το μόνο που ενδιαφέρει τους περισσότερους λήπτες της υπηρεσίας που έχεις να προσφέρεις, είναι η έγκαιρη έκδοση του τιμολογίου.

Γι' αυτό σαν μελλοντικός επιχειρηματίας αποφάσισα ότι θα στοχεύσω σε μικρές επιχειρήσεις, όπου αυτός που θα πληρώσει θα είναι ο άμεσος χρήστης του προϊόντος.

Ξέφυγα εντελώς.. είναι πιο εύκολο να μιλάς για τη δουλειά - γιατί πάντα μπορείς να ελπίζεις ότι τα πράγματα θα πάνε καλά για τις δουλειές. Ακόμα και στην χειρότερη φάση να είμαι επαγγελματικά δεν πτοούμαι! Έμαθα ότι τα λεφτά κερδίζονται, και αυτό το κρατώ.. και με κρατά!

Αυτοκριτική πρέπει να κάνω για το πώς χειρίζομαι τα συναισθηματικά μου. Το ομολογώ ότι δεν κατάλαβα ποτέ τους άντρες. Είναι στα πλαίσια του μεταφυσικού το πώς μπορώ να προβλέψω τις κινήσεις του οποιουδήποτε άντρα, χωρίς ποτέ να καταλάβω τη ψυχολογία του. Τρελλό, πραγματικά.

Κάμνω πολλά λάθη (προφανώς). Κάποια τα αναγνωρίζω. Είμαι υπερβολικά πρόθυμη.. δεν είναι καθόλου σωστό αυτό. Πρόθυμη να βοηθήσω, να υποστηρίξω... Τους φρικάρει αυτό νομίζω. Βασικά φρικάρουν όταν κάνεις οτιδήποτε άλλο από αυτό που περιμένουν ότι θα κάνεις.

Κάποιες φορές είναι αστείο. Θυμάμαι μια φορά που έβγαινα 2-3 εβδομάδες με κάποιο, ο οποίος λόγο δουλειάς είχε περιορισμένο χρόνο, και αναβολή πάνω στην αναβολή. Εγώ δεν έκανα παράπονα, επειδή καταλάβαινα. Τον τρέλλανε αυτό όμως. Μια καλή μέρα άρχισε να παραπονιέται ότι δουλεύει πολλές ώρες, ότι κουράζεται, ότι τον εκμεταλλεύονται και πάνω σε αυτή τη κουβέντα του είπα ότι πρέπει να σκεφτεί πώς θα το χειριστεί επειδή δεν μπορεί να γίνεται αυτό συνεχώς, θα εξαντληθεί! Άρχισε τότε να αντιδρά σαν να και του μουρμουρούσα για μήνες να παρατήσει τη δουλειά του. Μετά έκανε αυτό που έκαναν οι τελευταίοι 3 άντρες με τους οποίους έβγαινα και το πράγμα έδειχνε να έχει προοπτικές.

Σταμάτησε να μου μιλά! Την πρώτη φορά που έγινε κάτι τέτοιο ομολογώ ήταν σοκαριστικό. Τη δεύτερη φορά το χειρίστηκα μια χαρά. Και την πρώτη φαινομενικά μια χαρά το χειρίστικα! Πάντα είμαι κυρία στις χυλόπιττες. Τις δέχομαι με αξιοπρέπεια! Απλά την πρώτη φορά πληγώθηκα, επειδή δεν περίμενα τόσo άσχημη συμπεριφορά. Δεν υπήρξε καβγάς, δεν υπήρξε συζήτηση. Απλά σταμάτησε, δεν απαντούσε τηλέφωνα (μετά τις 2 προσπάθειες σταμάτησα φυσικά - τι 2 τι 22 αναπάντητες! αν δεν έχει πρόθεση να πάρει πίσω, δεν πρόκειται).

Απομυθοποίησα την αγάπη και τον έρωτα. Κάθε φιλί είναι ξεχωριστό, δεν έχει σημασία πόσα φιλιά δίνεις. Δεν έχω κολλήματα με αυτά. Ίσως τα πιο ωραία φιλιά ήταν αυτά που συνέβησαν μόνο μια βραδιά, επειδή δεν πρόλαβαν να με πληγώσουν.

Δεν μεμψιμερώ. Δεν είμαι πληγωμένη και κλαμένη. Πληγώθηκα αρκετές φορές, αλλά επουλώθηκα και πλέον χειρίζομαι τα πράγματα πιο ψύχραιμα. Δεν θα με βρεις στα πατώματα για κανένα.

Ντάξει, δεν είναι εντελώς αλήθεια αυτό. Η στιγμή της αλήθειας. Δεν είμαι καλά, έχει μέρες τώρα. Σήμερα ξεχάστηκα σε κάτι επαγγελματικές συναντήσεις και αποστασιοποιήθηκα λίγο από.. το  πάτωμα. Για τέταρτη φορά, κάποιος με τον οποίο βγαίνω αποφασίζει να σταματήσει να μου μιλά χωρίς προειδοποίηση. Σίγουρα κάποιο λάθος κάνω! Μετά τη δεύτερη φορά παύει να είναι σύμπτωση, αλλά είναι σύμπτωμα. Μακάρι να μπορούσα να ξέρω τι είναι αυτό που τους διώχνει, αλλά και τι είναι αυτό που τους κάνει να πιστεύουν ότι μπορούν απλά να σταματήσουν να μου μιλούν, και καθάρισαν.

Αυτή τη φορά είναι διαφορετικό. Σε αυτή τη περίπτωση τόλμησα να πω πράγματα που δεν πίστευα ότι θα λέγονταν από τα δικά μου χείλη. Παρασύρθηκα..; ίσως. Δεν ξέρω. Όλα γίναν τόσο γρήγορα που ... δεν ξέρω. Δεν αξίζω ούτε ένα "δεν μου κάνεις"...; Δεν αξίζω ούτε ένα αντίο; Τόσο δύσκολο είναι; .. Στα άλλα λόγια τα μεγάλα δεν δυσκολεύτηκε. Στις 4 αναπάντητες σταμάτησα (ίσως έπρεπε να σταματήσω από την πρώτη).  Ευτυχώς δεν έστειλα κανένα από τα μηνύματα που ξεκίνησα να γράφω.



Θα μου περάσει.. ναι; .. σίγουρα.



Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

Ηλίθιος μονόλογος

"Μ' αγαπάς;"

Τι ηλίθια ερώτηση. Τέτοια πράγματα δεν θα πρεπε να τα ρωτάς. Όταν φτάσεις στο σημείο να κάνεις αυτή την ερώτηση, να ξέρεις ότι ό,τι μπορούσε να μην πάει καλά, πήγε.

"Αν μ' αγαπάς να το παλέψουμε. Μη μ' αφήνεις να το παλεύω μόνη μου. Δεν παλεύεται σου λέω.. Δεν ξέρω αν μου λείπεις, αν με θυμώνεις, αν σε χρειάζομαι, αν σε απεχθάνομαι.. Δεν ξέρω αν θέλω να σε δω ή απλά να σε ξεχάσω"

Τι σημαίνει "δεν ξέρεις " κορίτσι μου; Δεν είναι λογικά αυτά τα πράγματα, μήπως πρέπει να  τσεκάρεις τα λογικά σου πρώτα;

"Σε πίστεψα, αλλά ήταν για μια στιγμή. Τώρα δεν ξέρω τι να πιστέψω. Δεν μένω από εγωισμό, απλά επειδή δεν θέλω να είμαι μόνη μου. Τη μοναξιά μου την αγάπησα με χίλιους τρόπους. Εσύ μπήκες με το έτσι θέλω στη ζωή μου και τώρα θες να σε διώξω. Αυτό δεν είναι δίκαιο. Να σηκωστείς να φύγεις από μόνος σου."

Γιατί μένεις τότε; Τι σε κρατά;

"Αν μ' αγαπάς να το παλέψουμε.. δεν ξέρω τι είναι η αγάπη, νομίζω κάποτε είχα μια ιδέα.. θυμάσαι που μου είπες ότι είμαι η ζωή σου;..εκεί ακριβώς την πάτησα.. σε πίστεψα γαμώτο... δεν έλεγες ψέμματα, ήθελες κι εσύ να το πιστέψεις.. "

Δεν απαντάς κορίτσι μου. Για ξαναπροσπάθησε!

"Τίποτα δεν με κρατά... θα μείνω λίγο ακόμα.. .. λίγο μόνο".

ΓΙΑΤΙ;

"... "


Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Υπομονή, επιμονή

Στο μάθημα της Πέμπτης είπαμε αρκετά πράγματα.

Ο καθηγητής έθιξε και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει μια γυναίκα όταν αποφασίσει να γίνει επιχειρηματίας.

Δεν λέω μεγάλα λόγια (παρόλο που σιγά σιγά πρέπει να ξεκινήσω να τα λέω). Δεν λέω ότι θα γίνω μεγάλη και τρανή. Θέλω απλά να ζω μια αξιοπρεπή ζωή και να δημιουργώ. Είναι γεγονός ότι για κάτι τέτοιο δεν αρκεί να κουρέψεις τα μεγάλα υλιστικά σου όνειρα. Πρέπει να βρεις τη χρυσή τομή, ανάμεσα στα θέλω και στα μπορώ.

Δεν είμαι έτοιμη ακόμα, αλλά θα επιμένω. Το καταλαβαίνω ότι δεν είμαι έτοιμη επειδή δεν περνά εβδομάδα που να μη σκεφτώ ότι αν διάλεγα άλλο μονοπάτι στη ζωή μου, τώρα θα ήμουν σε καλύτερη οικονομική κατάσταση.

Φυσικά αυτές τις σκέψεις δεν θα τις έκανα εάν οι συνθήκες στη ζωή μου ήταν όπως ήταν πριν 2 μήνες. Τώρα αντιμετωπίζω μεγαλύτερες προκλήσεις. Το μόνο που μου λείπει είναι ένας άνθρωπος να με ακούει και να με στηρίζει - ψυχολογικά και μόνο. Προς το παρόν πρέπει να μαζεύω ό,τι δυνάμεις μου απομένουν και να δίνω δύναμη σε αυτούς που τη χρειάζονται περισσότερο αυτή τη στιγμή από μένα.

Είμαι άραγε μια αστείρευτη πηγή δύναμης; Το ελπίζω, γιατί θα χρειαστεί αρκετός καιρός μέχρι να αρχίσω κι εγώ να αντλώ δυνάμεις από αλλού.







Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

A step closer

Ήθελα πάντα να έχω μια εκπομπή στο ραδιόφωνο, να βάζω τα τραγούδια που μου αρέσουν και να λέω αυτά που θέλω!!

Φυσικά, τώρα δεν μπορώ να ασχοληθώ 100%, προς το παρόν βάζω να παίζουν κάποια τραγούδια που μου αρέσουν (όσα έχω στον υπολογιστή). Έχω να κάνω ακόμα πολλά cds rip!!Μπορείς να τα ακούσεις εδώ, και κανένα βράδι μπορεί να πιάσω και το μικρόφωνο :).

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

Γκρρ...

Το ξέρω ότι για τον υπολογιστή καλό είναι που σήμερα είναι ψυχρούα.. αλλά κρυώνω! Γκρρρ...

Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2011

Κύκλος

Τόσες υπερβάσεις... τόσες που σε κάποια φάση ένιωσα και σίγουρη..

Τόσο σίγουρη που έκανα εκείνο το μεγάλο βήμα που δεν τόλμησα να ξανακάνω εδώ και χρόνια.

Ονειρεύτηκα.

Τελικά ξύπνησα.

Καληνύκτα.

Κίνητρο

Ψες πήγα τα πρώτα μου μαθήματα.

Το πρώτο δεν μου άρεσε και πολύ. Όχι λόγο του μαθήματος, αλλά περισσότερο του κλίματος που επικρατούσε στην τάξη. Η καθηγήτρια είμαι σίγουρη ότι θα είναι εξαιρετική στην εξάσκηση του επαγγέλματος (Δημόσιες Σχέσεις) αλλά δεν με εμπνέει ως καθηγήτρια.

Προσωπικά δεν είχα καμία επαφή με το αντικείμενο μέχρι τώρα. Δεν έχω ιδέα. Θα ήθελα να αναπτύξω ικανότητες τέτοιου είδους,  χάρη και γοητεία! Το σκέφτομαι εάν θα κρατήσω το συγκεκριμένο μάθημα.

Το άλλο μάθημα τώρα είναι εξαιρετικό! Διοίκηση μικρών επιχειρήσεων! Σε κάποια φάση θα ξεκινήσω τη μικρο-μεγάλη επιχείρηση που έχω στο μυαλό μου, για λόγους πολλά διαφορετικούς που κάποιος θα ανέμενε. Ήθελα να έχω κάποια καθοδήγηση, κάποια επαφή με άλλους επιχειρηματίες. Η επιλογή του μαθήματος αυτού ήταν από τις καλύτερες πρώτες κινήσεις! Ο καθηγητής εξαιρετικός και οι συμμαθητές μου επί το πλείστον σοβαροί και με στόχους! Η καλύτερη παρέα που θα μπορούσα να έχω αυτή τη φάση της απόπειράς μου να γίνω "επιχειρηματίας" (ελεύθερος επαγγελματίας θα έλεγα καλύτερα).


Ερώτηση:  "Γιατί θέλεις να κάνεις δική σου επιχείρηση;"
Λογική απάντηση: "Επειδή θέλω να φκάλω λεφτά και να δημιουργήσω!"
(Δική μου απάντηση που δεν την λέμε δημοσίως): "Επειδή έμαθα ότι παίζει ο κόσμος να τελειώσει το 2012, και δεν θέλω τα τελευταία 2 χρόνια της ζωής μου να ξυπνώ που τα χαράματα και να αγχώνουμαι για τις δουλειές άλλων που φκάλλουν εκατοντάδες χιλιάδες, κι εγώ να πιάνω πολλά λίγα. Το 2013 θα αναθεωρήσω!".