--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) επανεκκίνηση (1) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

"Το 2012 θα είναι το χειρότερο"

Καλημέρα είπαμε; Δεν είπαμε.


Κτες το μάθημα ξεκίνησε με τη φράση: Το 2012 θα είναι το χειρότερο (για τις επιχειρήσεις). Το 2013 θα είναι καλύτερο, στα ίδια επίπεδα ίσως και λίγο καλύτερο από το 2011.

Σε ερώτηση κάποιου συμμαθητή κατά πόσο τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο θα επηρεάσουν θετικά και άμεσα την αγορά, ο καθηγητής είπε ότι δεν έχουν σχέση αυτά με την αγορά αφού εμείς δεν πρόκειται να δούμε λεφτά σύντομα από αυτή την κουβέντα.

Όμορφα.

Για κάποιο λόγο νιώθω ότι δεν θα έχω πρόβλημα. Είμαι ακόμα στον κόσμο μου.


Όπως πάντα μέσα στην απέραντη κακία μου σκέφτουμαι ότι αυτό είναι μια καλή ευκαιρία να παρθούν δραστικά μέτρα.



Κάποιος που πιάνει 2 χιλιάδες ευρώ τον μήνα νομίζω δεν χρειάζεται να κάμνει και δεύτερη δουλειά. Κανένας όμως δεν μπορεί να τον σταματήσει, αν έχει όρεξη κάποιος ας δουλεύει. Όταν όμως είναι δημόσιος υπάλληλος είναι παράνομος (εκτός από κάποιες εξαιρέσεις).

Τη μεγαλύτερη ζημιά νομίζω κάμνουν την οι διορισμένοι καθηγητές και δασκάλοι. Ιδίως οι καθηγητές. Το γεγονός ότι είναι διορισμένοι τους δίνει και κάποια αξιοπιστία, επειδή έχουν την πείρα. Επίσης, πολλοί μαθητές πιστεύουν ότι θα εξασφαλίσουν καλύτερο βαθμό από κάποιο καθηγητή στο σχολείο εάν είναι και πελάτες τους (που ισχύει). Το εκπαιδευτικό σύστημα νοσεί. Τα τελευταία χρόνια παρατήρησα ότι τα φροντιστήρια έχουν γίνει απαραίτητα και από μικρές τάξεις - σε μεγαλύτερο ποσοστό μαθητών από την εποχή που έπαψα να είμαι μαθήτρια. Δεν νομίζω να ήμασταν πιο έξυπνοι από τους μαθητές τώρα, ούτε πιστεύω να δυσκόλεψε και τόσο η ύλη!

Την ευθύνη για να γίνουν καλύτερα τα πράγματα (και έμμεσα το φταίξιμο που φτάσαν τα πράγματα μέχρι εδώ) πιστεύω την έχουν πρωτίστως οι γονείς και αμέσως μετά με πολλά μικρή διαφορά το εκπαιδευτικό σύστημα - του οποίο πυρήνας είναι (και αν δεν είναι όφειλαν να είναι) οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί.

Για παράδειγμα, η φράση "θέλω να γίνω φυσικός" νομίζω μόνο στην Κύπρο ερμηνεύεται ως "θέλω να διδάσκω φυσική". Η φυσική έχει πολλές άλλες χρήσεις από τη διδασκαλία!  Και μετά λέμε ότι έχουμε άνεργους επιστήμονες! Μα το να είσαι καθηγητής δεν σε κάμνει επιστήμονα (άποψή μου), αλλά ποιός μπορεί να αντισταθεί στο τρίπτυχο Ιούνιος, Ιούλιος, Αύγουστος; Για τούτη την κουλτούρα που καθιερώθηκε και διαιωνίζεται φταιν οι πιο πάνω! Επειδή όταν πας σχολείο πρέπει να εμπνέεσαι, όχι να βαριέσαι μέχρι θανάτου. Πρέπει ο έφηβος (που νομίζω η εφηβεία είναι η πιο αληθινή περίοδος κάθε ανθρώπου) να αντιληφθεί την ομορφιά της δημιουργίας και να οραματιστεί τη ζωή του όχι με βάση τα λεφτά, αλλά όλα τα άλλα τα όμορφα που μπορεί να σου προσφέρει μια δουλειά.

Η καθηγήτρια των Νέων Ελληνικών στο σχολείο έκαμνε και παράνομα φροντιστήρια, και ήταν και πολύ δημοφιλής. Δεν ερχόταν κάθε μέρα σχολείο, αφού έκαμνε 3 τάξεις την ημέρα μετά το σχολείο, σίγουρα θα χρειαζόταν να ξεκουραστεί. 3 δύορα αν θυμάμαι καλά, και κάθε μαθητής πήγαινε μια φορά την εβδομάδα, και έδινε 40 λίρες τον μήνα. Κάθε τάξη είχε περίπου 10-15 άτομα. Κάθε εεβδομάδα έχει 5 εργάσιμες μέρες (παρόλο που νομίζω έκαμνε και σάββατα).

Άρα: 3  x 5 x 10 x 40  = 6000 λίρες τον μήνα - αφορολόγητα :).

Θα μου άρεσε πάρα πολύ, τώρα με τόσους άνεργους επιστήμονες που θα μπορούσαν να ανοίξουν ή να δουλέψουν σε κάποιο φροντιστήριο μέχρι να περάσει η οικονομική κρίση εάν είχαμε απανωτά καρφώματα παράνομων φροντιστηρίων! Επειδή όταν είσαι παράνομος καθηγητής και διορισμένος κάμνεις πολλή ζημιά. Δίνεις πολλά λίγα λεφτά στο κράτος και στερείς και δουλειές από άλλους ανθρώπους. Άσε που για να ανοίξεις νόμιμο φροντιστήριο χρειάζεσαι αρκετό κεφάλαιο για να είσαι συνεπείς με τη νομοθεσία! Και αν κρίνω από την καθηγήτρια μου, τα λεφτά αυτά γίνονταν τσάντες, παπούτσια, ρούχα (όλα από τις ακριβές μάρκες) και ταξίδια, όλα εκτός χώρας δηλαδή.


Η αλήθεια είναι ότι είπα να γράψω μια καλημέρα σήμερα και να βάλω και ένα τραγούδι που θυμήθηκα:




Τωρά πώς κατέληξα να γράφω αυτά που έγραψα.. δεν έχω ιδέα.

1 σχόλιο:

  1. Αύριο θα σου πω και γω για τον νονό της μέρας

    όνειρα γλυκά και πάλι

    ΑπάντησηΔιαγραφή