--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

! (η συνέχεια)

Έγραψα ένα "!" και τώρα αγαπητέ μου φίλε με αναγκάζεις να επεκταθώ, και να επαναλάβω τον εαυτό μου.

Αλλά θα το κάνω, γιατί νιώθω ότι είναι ωφέλιμο να το ξανασυζητήσουμε. Απολογούμαι εκ των προτέρων για την μακρηγορία. (και γι' αυτό είπα να κάνω ξεχωριστή ανάρτηση αντί σχολίου).

1. Διάγνωση.
Πρέπει να δούμε ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα.

Το κράτος χρειάζεται λεφτά. Μάλιστα. Γιατί χρειάζεται λεφτά; Για να παρέχει ασφάλεια, να κτίζει/συντηρεί σχολεία, να κτίζει/συντηρεί νοσοκομεία, να συντηρεί και να επεκτείνει το οδικό δίκτυο της χώρας και για να τα βάλω ούλλα κάτω που μια πρόταση: Για να εξασφαλίζει στους κατοίκους του ένα καλό βιωτικό επίπεδο και μια κοινωνία στην οποία όλοι θα έχουν πρόσβαση σε μια αξιοπρεπή ζωή.

Τι είναι τα λεφτά; Η προφανής απάντηση είναι ότι τα λεφτά είναι χαρτιά και κέρματα. Τι αντιπροσωπεύουν τα λεφτά όμως; Τα λεφτά είναι ο τρόπος να μετράς πόσο αξίζει μια εργασία, ή ένα αγαθό, ή ένα προϊόν (συνδυασμός εργασίας και αγαθών) ώστε η ανταλλαγή των πιο πάνω να γίνεται πιο δίκαια και σωστά.

Μέχρι τώρα ελπίζω να συμφωνούμε με το απλό (και όχι απλοϊκό σκεπτικό μου).

Άρα, να κάνουμε λίγο λογικό συλλογισμό.

Αν το κράτος χρειάζεται λεφτά σημαίνει ότι ουσιαστικά χρειάζεται εργασία (εργατικό δυναμικό) και πόρους. Έρχεται δηλαδή το κράτος και μας λέει ότι όσα συνεισφέρει ο φορολογούμενος δεν είναι αρκετά για να καλύψουν τις ανάγκες του σε εργατικό δυναμικό και πόρους.

Τώρα νομίζω άρχισε να φαίνεται το πρόβλημα.

[Η πρώτη κίνηση είναι το κράτος να κόψει τις σπατάλες, αλλά ας θεωρήσουμε ότι το κράτος δεν είναι σπάταλο, διαφορετικά δεν θα είχε το θράσος να ζητήσει και άλλα λεφτά.]

Πρώτη κίνηση είναι να δούμε αν μπορούμε να κόψουμε κάτι από τις ανάγκες του κράτους (δηλαδή από τα έργα και τα σχέδια που θέλει να υλοποιήσει ή να συντηρήσει). Δεν μπορούμε να καταργήσουμε το κράτος, γιατί τότε ο πρωταρχικός στόχος, που είναι η εξασφάλιση ενός καλού βιωτικού επιπέδου γίνεται ανέφικτος. Έτσι, ας θεωρήσουμε ότι ΔΕΝ θα γίνουν εκπτώσεις όσο αφορά τις υποχρεώσεις του κράτους στην κοινωνία.

Έχουμε την Α απαίτηση(κράτος που διασφαλίζει το βιωτικό επίπεδο των κατοίκων του) σταθερή.

Αν θεωρήσουμε ότι Μ = μέσος μισθός εργάτη, Ε = εργατικό δυναμικό αριθμό ανθρώπων, Τ = μέσο κόστος των πόρων και  Π = αριθμός των πόρων, νομίζω με μια απλή (χοντροκομμένη και όχι ιδιαίτερα ακριβής αλλά αρκετά κατατοπιστική) εξίσωση φ(Α) = ΜxΕ + TxΠ μπορούμε κάπως να εκφράσουμε το πώς μπορεί να υπολογίσουμε το κόστος το στόχου Α.

Όπως κάθε επιχείρηση, έτσι και το κράτος πρέπει να εντοπίσει ποιους όρους από τη δεξιά πλευρά της πιο πάνω πρότασης μπορεί να επηρεάσει. Δηλαδή, να ξεχωρίσει ποιοι παράγοντες εμπίπτουν στο εξωτερικό και ποιο στο εσωτερικό του περιβάλλον.


Ας ξεκινήσουμε από τον δεύτερο όρο της εξίσωσης.
Δεν μπορεί ένας τοίχος που χρειάζεται 100 τούβλα να κτιστεί με 20, έννε; Άρα, ο αριθμός των πόρων είναι κάτι που δεν μπορεί να επηρεάσει. Τη τιμή των πόρων μπορεί να την επηρεάσει, όχι όμως αρκετά, εάν γίνεται πιο προσεκτική επιλογή των προμηθευτών εξασφαλίζοντας την χαμηλότερη τιμή για την καλύτερη ποιότητα. Αλλά έστω και με αυτό ο ορος ΤxΠ δεν μπορεί να μικρύνει σημαντικά για να επηρεάσει το φ(Α).

Πάμε τώρα στον πρώτο όρο. Έχουμε τον αριθμό των υπαλλήλων του κράτους (aka δημόσιοι υπάλληλοι ή δημόσιοι λειτουργοί), και έχουμε και το μισθολόγιό τους. Με τις λίγες γνώσεις που απέκτησα περί διοίκησης επιχειρήσεων θα έλεγα ότι αυτά τα δύο εμπίπτουν στο εσωτερικό περιβάλλον μιας επιχείρησης και μπορεί να τα μεταβάλει.

Για να είμαστε σωστοί, πρώτα πρέπει να γίνει αξιολόγηση. Εάν το κράτος λειτουργεί με τον ελάχιστο δυνατό αριθμό δημόσιων υπαλλήλων και τον ελάχιστο αξιοπρεπή μισθό για κάθε υπάλληλο τότε δεν έχουμε επιλογή, πρέπει να κτυπήσουμε πόρτες και να ζητήσουμε λεφτά (φορολογία στους άπληστους κατοίκους που απαιτούν τόσα πολλά από το καημένο κράτος που κάνει ό,τι μπορεί).

Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς, τουλάχιστο μεταξύ μας. Ο δημόσιος τομέας είναι υπερπλήρης σε εργατικό δυναμικό και υπάρχουν μισθοί που μπορούν να κουρευτούν. Διαφωνεί κανένας;


Δεν μπορείς να αρχίσεις να κόφκεις μισθούς όμως (σε ένα πραγματικό σενάριο μπορείς - αλλά όταν απευθύνεσαι σε ψηφοφόρους δεν θα το κάνεις.), ας είμαστε ρεαλιστές. Είσαι υποχρεωμένος σαν κράτος να φορτωθείς το τέρας που ονομάζεται κρατική μηχανή και να δεκτείς ότι δεν μπορείς να κάνεις μειώσεις μισθών. [προσωπικά εάν εγώ είχα την εξουσία θα το έκαμνα, αλλά εγώ δεν θα θελα να ξαναφκώ και τα επόμενα χρόνια].


Τώρα είμαστε μπροστά από μια μεγάλη πρόκληση, επειδή μας έλειψε το "φαΐ" και δεν μπορούμε να ταΐζουμε άλλο όλους αυτούς που εντάξαμε στην κρατική μηχανή.

Τώρα που έβαλα κάτω τις απαιτήσεις και τους περιορισμούς του προβλήματος, θα αρχίσω να απαντώ στο ερώτημα προσπαθώντας να δώσω λύσεις.



Το κράτος:

1. Να παγώσει τις αυξήσεις (όπως και έγινε) και να αυξήσει το φόρτο εργασίας των υπαλλήλων, απαγορεύοντας τις υπερωρίες (κατά συνέπεια, αν θέλεις να δουλέψεις παραπάνω κάμε το εις βάρος του ελεύθερου σου χρόνου)


Η λογική πίσω από αυτό το δικτατορικό μέτρο (προσέχετε μην σκίσετε κανένα καλτσόν).

 - υπερωρίες θα δουλεύουν μόνο όσοι πραγματικά νοιάζονται.Και πιστέψετε το, υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά νοιάζονται για τη δουλειά τους και δουλεύουν και υπερωρίες χωρίς πληρωμή (στον ιδιωτικό τομέα γίνεται συνεχώς).

- Ο φόρτος εργασίας θα είναι αντικίνητρο για κάποιο να θέλει να συνεχίσει να είναι δημόσιος υπάλληλος (σε βάθος χρόνου φυσικά) έτσι ο κόσμος θα αναγκαστεί να δραστηριοποιηθεί στον ιδιωτικό τομέα, δημιουργώντας επιχειρήσεις - προσφέροντας περισσότερα λεφτά στο κράτος.

Τώρα θα μου πείτε ότι κάποια πράγματα δεν μπορούν να γίνουν αν δεν υποχρεωθούν κάποιοι να δουλέψουν υπερωρίες. Δεν μπορούν; Ας μην γίνουν, ή ας κάνουμε μια ανακατάταξη εργατικού δυναμικού και να φέρουμε τους ανθρώπους που μπορούν να το κάνουν στον διαθέσιμο χρόνο. Εάν είναι ανθρωπίνως αδύνατο, τότε είναι ανέφικτος στόχος, και ας μην το κάνουμε.


2. Το κράτος επίσης, πρέπει να επιβάλει τον νόμο. Ένα συγκεκριμένο νόμο που καταπατείται ανέκαθεν. Απαγορεύεται κάποιος που είναι δημόσιος υπάλληλος να δουλεύει και σε άλλη δουλειά (εκτός από κάποιες εξαιρέσεις). Αυτοί οι άνθρωποι απομυζούν την κυπριακή οικονομία για χρόνια. Αν δεν σε φτάνει ο μισθός σου και χρειάζεσαι και δεύτερη δουλειά, δώσε παραίτηση και δούλεψε σε όσες άλλες δουλειές θέλεις. Γιατί είναι τόσο κακό; Επειδή δεν πληρώνουν φόρους και ανταγωνίζονται αθέμιτα τους νόμιμους ιδιώτες που δραστηριοποιούνται στον ίδιο κλάδο.


3. Το κράτος με το πέρασμα των χρόνων έχει αρκετή περιουσία στην κατοχή του. Χαλίτικη γη, κτήρια, εξοπλισμό. Μπορεί να παραχωρεί για αξιοποίηση αρκετά από αυτά σε ανθρώπους που μπορούν να επωφεληθούν από τη χρήση αυτών των αναξιοποίητων πόρων. Θέλω να είμαι ξεκάθαρη όμως. Είναι κάτι σαν ενοικίαση των αναξιοποίητων πόρων του κράτους σε χαμηλή τιμή σε ανθρώπους που με αυτούς τους πόρους μπορούν να παράξουν (είτε προϊόντα είτε υπηρεσίες).

πχ. α. ενοικίαση γης σε ανθρώπους που θέλουν να καλλιεργήσουν λαχανικά ή άλλα φυτά. Μπορεί να ελέγξει και τι θα επιτρέπεται να φυτεύεται για να αποφύγει αθέμιτο ανταγωνισμό με άλλους αγρότες, ή ακόμα μπορεί να το περιορίσει για προσωπική κατανάλωση.

β. παραχώρηση αιθουσών δημόσιων σχολείων για ιδιωτικά φροντιστήρια, βιωματικά εργαστήρια ή για οποιαδήποτε ιδιωτική πρωτοβουλία που θα είναι ωφέλιμη στην οικονομία, ή στην κοινωνία γενικά στις ώρες που δεν χρησιμοποιούνται - πάλι με κάποιους περιορισμούς.

γ.ενοικίαση γης σε ανθρώπους που θέλουν να επενδύσουν σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

δ. Οι δήμοι έχουν μέγαρα, τα οποία μπορούν να ανοίξουν τις πόρτες τους σε θίασους για τις πρόβες τους.

 4. Μείωση μισθών των διορισμένων και εκλεγεγμένων
 - Προέδρου της δημοκρατίας
 - Βουλευτών
 -Υπουργών

Αυτοί οι άνθρωποι για να διεκδικούν, ή να αποδεκτούν μια θέση στην κυβέρνηση ή στη βουλή σημαίνει ότι θέλουν να προσφέρουν. Ας αρχίσουν να προσφέρουν τότε. Αν δεν θέλουν, ας μην ξαναβάλουν υποψηφιότητα, ή ας απορρίψουν πρόταση διορισμού.



Αυτές είναι οι εισηγήσεις μου για το κράτος. Ή μάλλον μια αρχική εισήγηση. Το πιο σημαντικό είναι να αντιληφθούν ότι δεν μιλάμε για αριθμούς εδώ, αλλά για ανθρώπους. Πάνω απ' όλα η αξιοπρέπεια. Αν κάποιος χάσει την αξιοπρέπειά του τότε μπορεί να γίνει ικανός για πολλά άσχημα πράγματα. Να ζοριστούν αυτοί που μέχρι τώρα επωφελούνταν της κατάστασης, και όχι αυτοί που πάντα έδιναν.

Και για τον κόσμο η εισήγησή μου είναι μία. Όταν έρθουν και κτυπήσουν την πόρτα σου και θέλουν και άλλα, στερώντας σου να ζεις αξιοπρεπώς, κλείσε την πόρτα στα μούτρα τους και μην πληρώσεις! Έστω και αν είσαι παράνομος. Όταν κανείς δεν θα πληρώσει, τότε θα αναγκαστούν να βρουν εναλλακτικές. Το μέλλον των παιδιών μας δεν υποθηκεύεται! Οφείλουμε να τα προστατέψουμε.

Αυτά.









5 σχόλια:

  1. Αδκειασερή!!!!!

    Μια πρόταση θα ήταν αρκετή...

    Είμαι σε lover mood απόψε...

    θα επιστρέψω όμως δριμύτερος αύριο για να σε τσακίσω σε debate και να συντρίψω τα επιχειρήματα σου.

    Όνειρα γλυκά... σε αγαπώ πολύ

    χχχχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. θα περιμένω με ανυπομονησία :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Διαφωνούμε λίγο στη λύση του προβλήματος...

    Βασικά εσυ αν κατάλαβα καλά, πιστεύεις οτι με την μείωση των εξόδων και την αύξηση των φορολογικών εσόδων μέσω της οικονομικής ανάπτυξης το πρόβλημα λύνεται

    Σε έχω καταλάβει σωστά?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το πρόβλημα μετριάζεται, μέχρι να πιάσουμε και λεφτά από τον φυσικό πλούτο. Για να λυθεί το πρόβλημα πρέπει να αλλάξουμε συνήθειες και ζωή. Κυκλοφορούν υπερβολικά πολλά προϊόντα από τα οποία τα περισσότερα είναι περιττά. Πρέπει να στραφούμε προς τη φύση, να αντιληφθούμε τι είναι σημαντικό σε αυτή τη ζωή. Τότε δεν θα χρειαζόμαστε ούτε καν κράτος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Παραιτούμαι... όπως είπα είμαι εραστής και όχι debater!!!

    Παραδέχομαι οτι έχασα τη συζήτηση... Είμαι πολυ στεναχωρημένος για αυτό.

    Θα μου δώσεις ένα γλυκό φιλί για να με παρηγορήσεις?

    ΑπάντησηΔιαγραφή