--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Όσοι ζουν αληθινά

Στον ελεύθερό μου χρόνο κάμνω τον ταξιτζή. Τι ελεύθερο χρόνο δηλαδή.. και χρόνο να μην έχω όταν η μάνα θέλει να πάει κάπου πρέπει να πλάσω χρόνο. Ένας από τους πολλούς λόγους που δεν το βλέπω να κάμνω χαΐρι σύντομα (δικαιολογίες, ξέρω).

Σήμερα πήγαμε στο νοσοκομείο να πιάσει τα φάρμακά της. Εύχομαι να μην φτάσω ποτέ σε έτσι σημείο, να χρειάζομαι μια τσάντα φάρμακα για να ζω. Αλλά η μάνα εν αμπάλατη. Βασικά είναι ο ορισμός της αμπάλατης. 'Εχει διαβήτη, έχει πίεση - και έχει την εντύπωση ότι μπορεί να τρώει ό,τι θέλει - φτάνει να μην την βλέπει κανένας. Δεν την πιάνει τίποτε όμως. Ούτε ντρέπεται, ούτε φοβάται. "Έφαα τα ψουμιά μου", λαλεί. Της το ξεκαθάρισα πάντως - ώσπου δεν ξέρω να κάμνω κόλυβα, δεν πάει πουθενά!

Εγώ είμαι πολύ προσεκτική με το τι τρώω, ανέκαθεν ήμουν. Ιδίως τώρα που έχω και τη λίστα με το τι δικαιούμαι και το τι όχι τρώω μόνο αυτά που δικαιούμαι. Τα άλλα τα βάφτισα δηλητήριο. Εκτός του ότι αυτό το κάνω επειδή έχω νου και δεν είμαι αμπάλατη όπως μερικοί άλλοι,  το κάνω επειδή μεγάλωσα χωρίς πατέρα, λόγω κακής διατροφής.

Ο πατέρας ήταν επίσης αμπάλατος. Του άρεσαν πολύ τα τηγανητά και ό,τι άλλη μαλακία μπορεί κάποιος να σκεφτεί. Ακόμα και όταν δεν είχε τηγανητά στο σπίτι, τηγάνιζε μόνος του. Δεν τον θυμάμαι και πολύ καλά, παρόλο που ήμουν έξι χρονών όταν πέθανε. Τελικά κλείσαν οι αρτηρίες και έπαθε ανακοπή. (κάπως έτσι, δεν παίρνω και όρκο - πάντως είχε ψηλή πίεση).

Στο νοσοκομείο πρόσεξα ότι έχουν εντάξει σύστημα μηχανογράφησης. Είναι στις αρχές ακόμα έτσι υπήρχε μια κάποια καθυστέρηση. Σταθερά υπήρχε μια διαφωνία για το ποιου είναι η σειρά και ποιος θα πάει μετά. Στην ουρά για τα φάρμακα με έπιασε περίτεχνα κουβέντα ένας ηλικιωμένος. Χρησιμοποίησε την ατάκα που χρησιμοποίησε σε όλους: "Κάπου σε ξέρω εσένα, πόθεν είσαι;". Δε μου άφησε περιθώριο να ρωτήσω πίσω. Όταν του είπα από που είμαι με ρώτησε αν ξέρω τον τάδε. Τι να του πω κι εγώ, ότι είμαι σκράπας σε αυτά; Έχω και μια φάουσα συγγενείς που δεν γνωρίζω και πρέπει να κάτσω να κάνω κανένα γενεολογικό καμιά φορά.

Φεύγοντας ο ηλικιωμένος με ξαναπροσέγγισε. Με ρώτησε αν ήρθα να πιάσω φάρμακα - του είπα ότι έφερα τη μάνα. Μου είπε ότι είμαι πολύ όμορφη και με φίλησε (μετά που κάποια ηλικία οι άντρες αποκτούν τρόπους!... και πρέπει να χάνουν και λίγο από την όραση..). Ελπίζω να μεν τον εκόλλησα (μόλυνση στο μάτι!). Πάντως το μάτι έχει μέρες που δεν είναι κοκκινο - αλλά δεν ξέρω εάν είναι εντάξει. Τις σταγόνες μου θα τις βάζω μέχρι την Παρασκευή.

Επιτέλους έφυγαν οι γιορτές και θα μπορώ να επανέλθω σε κανονικούς ρυθμούς. Παραμέλησα και το μπλογκ μου, και τον υπολογιστή μου για αρκετές μέρες! Έμεινα και λίγο πίσω από την ενημέρωση... νομίζω δεν λύθηκε το κυπριακό ακόμα. (εκτός από κάτι αμπαλατοσύνες των μικρών εμπρηστών της Λαμπρής.. που κάθε χρόνο γίνονται πιο επαγγελματίες).

Χάσαμε και τον Μητροπάνο κτες.. αιωνία θα είναι η μνήμη του.


5 σχόλια:

  1. Καληνύχτα και όνειρα γλυκά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αύριο θα πάω να βρώ έντομα για να σου φωτογραφίσω

    (as per the terms της τελευταίας ανεκπλήρωτης αποστολής μου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. :) είσαι γλύκας! (οι αράχνες δεν είναι έντομα εν τω μεταξύ..!) Με γεια το νέο σου μπλοκ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ευχαριστώ!

    Έλπιζα οτι δεν θα το προσέξεις για τις αράχνες. :)

    Οι πεταλούδες δεν μένανε ακίνητες ενώ οι αράχνες ηταν πιο συνεργάσιμες

    Όνειρα γλυκά

    ΑπάντησηΔιαγραφή