--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

Καληνύκτα

Σήμερα καθώς επέστρεφα στο σπίτι, οδηγούσα προς τη δύση..

Ο Ήλιος κατέβαινε με μια επιβλητικότητα "ήρθα-είδα-κατέκτησα".

Μπροστά μου ξεδιπλωνότανε μια εικόνα ατελείωτης ομορφιάς. Το φως του Ήλιου χαΐδευε τα νερά της θάλασσας που αρμονικά κινούνταν προς την ακτή... και το ίδιο αρμονικά επέστρεφαν πίσω..

Στιγμιαία πέρασε η σκέψη ότι όλο αυτό το σκηνικό είναι φτιακτό. Σκιές και φαντασία. Ένα όνειρο.

Κάπου διάβασα ότι ο ύπνος είναι πρόβα για τον θάνατο. Αλήθεια, όταν κοιμάμαι νιώθω ότι χάνομαι.

Πριν κάτι μέρες βρέθηκα σε ένα παλιό στέκκι. Το εγκατέλειψα πριν 2 χρόνια μαζί με την παρέα. Το βρήκα όπως το άφησα και συνάντησα και την παρέα. Χαιρέτησα τυπικά. Σε κάποια φάση τους άκουσα να κάνουν θόρυβο... επικροτούσαν την προσπάθεια κάποιου από την παρέα να πιει ένα pint μπύρας χωρίς διακοπή.. 2 χρόνια και τίποτα δεν άλλαξε..  εκτός από εμένα. θυμήθηκα το κενό που υπήρχε τότε, που το γέμιζε μια μπύρα, ένα μαρτίνι, ένα χαζό αστείο... ένα καινούριο παντελόνι, μια καινούρια τσάντα - ένα ασήμαντο φλερτ... ψεύτικες φιλίες και κολλητοί.


Με βασανίζει η ύπαρξη μου, δεν το κρύβω.

Γιατί άραγε να υπάρχω; .. Κάνω αυτό που πρέπει; Προσφέρω κάτι; Κάνω κάποια διαφορά;


Πάω να βυθιστώ στην ανυπαρξία για κανένα 5ωρο... καληνύκτα.


.. και ένα όμορφο τραγούδι  για το κλείσιμο.




1 σχόλιο:

  1. Το Σάββατο το απόγευμα πήγαινα σε ένα παραθαλασσιο χωριο μεταξυ Λεμεσου και Παφου. Το μόνο που έχω να πω ειναι.... "κόκκινα σύννεφα"... είδα πολλά ηλιοβασιλέματα... και αυτό ηταν ίσως το πιο όμορφο απο όλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή