--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) επανεκκίνηση (1) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Break Time! :)


Το 2ο ανέκδοτο της ημέρας

Επελλάναν μας στα ανέκδοτα σήμερα...
Πηγή

Το αστείο: "Η επιβάρυνση δεν θα επιβάλλεται σε καθυστερημένους λογαριασμούς κάτω των €100."
Ποιος πιάνει λογαριασμό της ΑΗΚ κάτω από €100!

Κάτι δεν πάει καλά σε τούτη την ανακοίνωση. Ας πούμε, αφού μπορούν να κατεβάσουν τον διακόπτη και να αναγκάσουν τον πελάτη τους να ξοφλήσει! Αν είσαι λίγο υποψιασμένος όμως το μυαλό σου μπορεί να πάει και κάπου που όλο αυτό θα έχει νόημα. Σίγουρα η διαδικασία διακοπής και επανασύνδεσης του ηλεκτρικού ρεύματος έχει κάποιο κόστος για την ΑΗΚ, ιδίως τώρα που όλο και λιγότερος κόσμος θα έχει να πληρώσει, δεν θα προλαβαίνουν να κατεβάζουν διακόπτες!

Βλέπεις, το ρεύμα θα το κόψουν σε σένα, σε μένα .. στους απλούς πολίτες. Είναι κοινό μυστικό ότι πολλοί πελάτες της ΑΗΚ, μεγαλοεπιχειρήσεις - χρωστούν και εξαψήφιο αριθμό απλήρωτων λογαριασμών. Ο διακόπτης όμως δεν πέφτει.. συμφέροντα βλέπεις, άλλα μέτρα και άλλα σταθμά! Από όλους αυτούς υποθέτω ότι η ΑΗΚ θα έχει πολλές εισπράξεις με αυτή την πολιτική επιβολής τόκου στα καθυστερημένα!

Θα δείξει όμως, εγώ μπορώ απλά να κάνω υποθέσεις - τόσα ξέρω, τόσα λέω.

Το ανέκδοτο της ημέρας

V. ΤΑ ΑΣΤΙΚΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΚΕΦ. 148

Τα αστικά αδικήματα εμφανίζονται αναλυτικά στο Μέρος ΙΙΙ του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου (Κεφ. 148) και συγκεκριμένα στα άρθρα 17 – 60. Στα εν λόγω άρθρα, εκτός από τον ορισμό των αστικών αδικημάτων, τη φύση και έκτασή τους, αναφέρονται σε κάποιες περιπτώσεις και οι υπερασπίσεις που μπορεί να εγερθούν σε περίπτωση αγωγής για το συγκεκριμένο αστικό αδίκημα. 

Για παράδειγμα, σε αγωγή για αμέλεια, συνιστά υπεράσπιση, το ότι κάποιος τρίτος επέδειξε αμέλεια και η αμέλεια που επιδείχθηκε από αυτόν ήταν η αποφασιστική αιτία της ζημιάς ή ότι η ζημιά οφειλόταν στην επέλευση ασυνήθιστου φυσικού συμβάντος απρόβλεπτου για το λογικό άνθρωπο και του οποίου οι συνέπειες δεν μπορούσαν να αποτραπούν με την καταβολή εύλογης επιμέλειας.

Τα κυριότερα αστικά αδικήματα είναι:
το αδίκημα της δυσφήμησης (άρθρα 17 – 24), 
το αδίκημα της επιζήμιας ψευδολογίας (άρθρο 25),
το αδίκημα της επίθεσης (άρθρα 26 – 29), 
η παράνομη κατακράτηση προσώπου (άρθρα 29 – 31),
η κακόβουλη δίωξη (άρθρα 32 – 33),
η πρόκληση άλλου σε παράβαση σύμβασης (άρθρο 34),
ο αθέμιτος ανταγωνισμός (άρθρο 35), 
η απάτη (άρθρο 36) η παράνομη κατακράτηση πράγματος (άρθρα 37 – 38), 
η ιδιοποίηση (άρθρα 39 – 42) η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη και κινητή περιουσία (άρθρα 43 – 44), η δημόσια και ιδιωτική οχληρία (άρθρα 45 – 49),
η παρέμβαση στο φως (άρθρο 50),
η αμέλεια (άρθρα 51 – 57) και αγώγιμο δικαίωμα για πράξη που προκαλεί θάνατο (άρθρο 58), 
για αποζημίωση για απώλεια οικείου γνωστή ως bereavement, που είναι χρηματικό ποσό που δίδεται δια νόμου και σήμερα ανέρχεται στο ποσό των Λ.Κ. 10.000 . 

Πηγή 

Αναρωτιέμαι, ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος  εφώναζε σαν σύνθημα τη συγκεκριμένη φράση (συνοδευόμενη από ένα "οεοεοε") και προκάλεσε και τους άλλους οδηγούς να φωνάζουν επίσης προκαλώντας οχληρία;

Ευτυχώς είμαστε στην Κύπρο και είμαστε σίγουροι ότι η δικαιοσύνη θα αποδωθεί και η αλήθεια θα λάμψει! 

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

Να πιστεύεις ... τα μισά από όσα βλέπεις

Γιατί είναι τόσο σημαντικό για κάποιους να αποδείξουν ότι δεν υπάρχει θεός, και για άλλους ότι υπάρχει;

Πρώτα απ' όλα η απάντηση στην ερώτηση: "Τι είναι θεός;" είναι από μόνη της υποκειμενική. Υπάρχει στ' αλήθεια ορισμός για τη λέξη θεός που να μην περιλαμβάνει πεποιθήσεις θρησκειών;

Προσωπικά εμένα δεν με απασχολεί εάν υπάρχει θεός, γιατί σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω ότι εάν υπάρχει ότι είναι είτε υπέρμαχος είτε πολέμιος της δικής μου ύπαρξης.

Αν τώρα υπάρχει δημιουργός, αυτό είναι ένα ερώτημα κάποιας σημασίας. Η σημασία του ερωτήματος αυτού βρίσκεται στο ότι μπορεί να δώσει απαντήσεις στους υπαρξιακούς προβληματισμούς που έχω κατά καιρούς (που όσο μεγαλώνω αραιώνουν σημαντικά γιατί αποδέκτηκα την ύπαρξή μου και απλά προσπαθώ να την αξιοποιήσω).

Τώρα, ανάμεσα σε θεούς και δημιουργούς υπάρχει και μια άλλη διάσταση προβληματισμού. Υπάρχουν άραγε μεταφυσικά φαινόμενα; Κατά καιρούς παρατηρούνται φαινόμενα που σε κάνουν να πιστεύεις ότι υπάρχει κάτι άλλο εκεί έξω, πέραν από αυτά που μπορούμε να δούμε και να ακούσουμε.

Ο Φάραντεϊ καθοδηγούμενος από τις βαθιές του θρησκευτικές πεποιθήσεις κατάφερε να παράξει ηλεκτρικό ρεύμα χρησιμοποιώντας μαγνήτες. Η πεποίθηση δεν είναι κατ' ανάγκη πραγματικότητα, αλλά δεν σημαίνει ότι δεν επηρεάζει την πραγματικότητα. Το να πιστεύεις ότι υπάρχει ο αθέατος κόσμος, δεν σημαίνει ότι όντως υπάρχει... ή μήπως όχι;

Οι επιστήμονες μιλούν για σκοτεινή ύλη επειδή δεν μπορούν να την δουν αλλά υποθέτουν την ύπαρξή της από φαινόμενα που παρατηρούνται στην ορατή ύλη. Πέραν από τη σκοτεινή ύλη, μιλούν και για σκοτεινή ενέργεια. Ακόμα και αν δεν μπορούν να μελετήσουν απευθείας ούτε την σκοτεινή ύλη, ούτε την σκοτεινή ενέργεια (αφού δεν μπορούν να τα "δουν" με κάποιο τρόπο) υποθέτουν την ύπαρξή τους.

Σου έτυχε καμιά φορά να σκεφτείς κάτι (αβίαστα) και να συμβεί; Να δεις κάποιο όνειρο και να πραγματοποιηθεί; Να νιώθεις κάποια παρουσία κοντά σου ενώ είσαι μόνος στο δωμάτιο; Πόσες και πόσες ταινίες έχουν βασιστεί σε τέτοια σενάρια; Σε κάποια περίοδο της ζωής του κάθε άνθρωπος πιστεύω πέρασε από το  στάδιο του προβληματισμού κατά πόσο υπάρχουν φαντάσματα. Πολλές παραδόσεις-μύθοι συντελούν στην ανάπτυξη τέτοιων πεποιθήσεων. πχ. Η ψυχή ενός νεκρού περιπλανιέται στη γη, ανάμεσα στους ζωντανούς, για 40 μέρες από τη μέρα του θανάτου του.

Εγώ τίνω να πιστεύω την εκδοχή της 5ης διάστασης. Δηλαδή ότι υπάρχει κόσμος που ζει στην 5 διάσταση. Η 5η διάσταση είναι διάσταση χώρου, για να μην ξεφεύγουμε. Ο κόσμος όπως τον αντιλαμβανόμαστε τώρα έχει 3 διαστάσεις χώρου και μια διάσταση χρόνου. Για να αντιληφθούμε μια 5η διάσταση, (τέταρτη διάσταση χώρου) αρκεί να κάνουμε μια αντιστοίχιση για το πώς μπορούμε να εξηγήσουμε την 3η διάσταση όταν καταλαβαίνουμε την 2η διάσταση.

Σκέφτου να στέκεσαι στην αρχή μιας μεγάλης πεδιάδας και να αγναντεύεις μέχρι τον ορίζοντα. Εκεί που στέκεσαι τοποθετάς μια κόκκινη σημαία. Ένας που αντιλαμβάνεται μόνο 2 διαστάσεις χώρου, δεν μπορεί να καταλάβει πώς γίνεται να περπατά μόνο ευθεία προς τον ορίζοντα και να βρέθεται πίσω από την κόκκινη σημαία που τοποθέτησε πριν ξεκινήσει. Εμείς όμως μπορούμε, επειδή γνωρίζουμε ότι αυτό που φαίνεται να είναι δυσδιάστατο (επίπεδο) , ουσιαστικά είναι τρισδιάστατο (σφαίρα) και όταν ξεκινήσεις από την Λάρνακα με αεροπλάνο που κατευθύνεται όλο ανατολικά, σε κάποια φάση θα φτάσει στην Μόρφου.

Με τον ίδιο τρόπο, σκέφτου να στέλνεις ένα πύραυλο από μια βάση στη Λάρνακα ο οποίος σε κάποια φάση θα φτάσει κάτω από την Λάρνακα! Θεωρητικά τουλάχιστο νομίζω μπορείτε να το συλλάβετε.

Υπάρχει που λέτε ένας αθέατος για μας κόσμος στην 5η διάσταση. Εμείς μπορούμε να αντιληφθούμε τις προβολές των όντων στις 3 διαστάσεις του χώρου. Από τη στιγμή που βλέπουμε μόνο προβολές αντιλαμβάνεστε ότι αυτό μας δυσκολεύει να αντιληφθούμε για το τι πραγματικά συμβαίνει στην 5η διάσταση! Ίσως αυτό έχει να κάνει με το τρίτο μάτι που ακούεται σε διάφορες θρησκείες - ίσως και όχι!

Ποιος ξέρει; Εγώ πάντως το βρίσκω πολλά ανώριμο να τσακκώνεσαι μες το facebook κατά πόσο υπάρχει ή όχι Θεός. Το σημαντικότερο θα έπρεπε να ήταν η αυτογνωσία, που πολλές θρησκείες μπορούν να σε καθοδηγήσουν σε ένα τέτοιο μονοπάτι (περισσότερο μέσω του διαλογισμού, όπως ένα είδος διαλογισμού είναι και η προσευχή). Μέσα στα πλαίσια μιας εσωτερικής αναζήτησης νομίζω δεν περιλαμβάνεται το να αποδείξεις οποιουδήποτε ότι βλέπει με λάθος φακό τα πράγματα.

Αν το δεις και σε επίπεδο κοινωνικό, πιστεύω ότι είναι λάθος να επιρρίπτεις ευθύνες σε θρησκείες για την στενοκεφαλιά των ανθρώπων! Αν κάποιος άνθρωπος δεν μπορεί να δει κάποιους παραλογισμούς και αναχρονισμούς σε "κανόνες" / "κατευθυντήριες γραμμές" της θρησκείας την οποία ασπάζεται, δεν νομίζω το πρόβλημα να είναι η θρησκεία, αλλά ο ίδιος ο άνθρωπος.
Στο κάτω-κάτω κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ότι είχε άμεση επικοινωνία με τον θεό (του), όπως και κανέις δεν μπορεί να αποδείξει ότι κανένας και ουδέποτε είχε άμεση επικοινωνία με τον θεό (του).


Είπα να γράψω κάποια πράγματα δαμέ για να μεν τα γράψω αλλού και να μπω σε μια συζήτηση άνευ ορίων και λογικής.

(Αν εσυζητούσαν το κατά πόσο υπάρχει δημιουργός, νομίζω θα ήταν μια πιο λογική συζήτηση. Και θα με ενδιέφερε εάν θα γινόταν σε επίπεδο Γης, γαλαξία, σύμπαντος ή εάν έμπαιναν στη διαδικασία να προβληματιστούν κατά πόσο η ζωή είναι κάτι πέραν από την ύλη.)

[Δεν είναι τεκμηριωμένο κείμενο το πιο πάνω, απλά ένα ψηφιδωτό μη-επιβεβαιωμένων πληροφοριών. Πηγή: η μνήμη μου από διάφορες διαλέξεις που παρακολούθησα και διάφορα άρθρα που διάβασα κατά καιρούς :P)]

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

Argumental

Ο λόγος που δεν προχωρά το διάβασμα του βιβλίου είναι επειδή κολλώ στο youtube!

Ανακαλύπτω κάθε φορά κάτι καινούριο και κάθε βιντεάκι με οδηγά σε άλλο ... .

Σήμερα έδωκα πάνω σε ένα άλλο πάνελ show (φυσικά από βρετανικό κανάλι) το οποίο το βρήκα πολυ ενδιαφέρον!

Είναι καθαρά κωμική εκπομπή και προσωπικά την βρίσκω ψυχαγωγική!

Είναι Κυριακή σήμερα, έτσι θα παρακολουθήσω 2 επεισόδια!


Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

Google this!

(sqrt(cos(x))*cos(200*x)+sqrt(abs(x))-0.7)*(4-x*x)^0.01, sqrt(9-x^2), -sqrt(9-x^2)

Flow


 Flow (Cage the Elephant)

 

Looking out my window
Wonder how it came to be
Feel just like a temple
Lifted by a gentle breeze

Ugly as a suitcase
I can see it stretch for days
Hanging on a sunset
Softly trampled by the rain

Way too long, hold on, hold on
Dead and gone so long hold on
Way too long, hold on, hold on
Dead and gone, so long, hold on, so long, hold on

Looking out my window
Trying to find a hiding place
Climb into the tree tops
Watch it all just drift away

Way too long, hold on, hold on
Dead and gone so long hold on
Way too long, hold on, hold on
Dead and gone, so long, hold on, so long, hold on

Way too long, hold on, hold on
Dead and gone so long hold on
Way too long, hold on, hold on
Dead and gone, so long, hold on, so long, hold on


"Champion of the truth"






Μπορείς να το προσαρμόσεις σε πολλά κοινωνικά φαινόμενα ( πχ. πιστοί vs άθεοι).

Μανία να είμαστε εμείς και οι άλλοι :P

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012

Coming Up Easy


Γκρρ

Σήμερα είναι από εκείνες τις μέρες που τίποτα δεν πάει σωστά. Δεν κατάφερα να τελειώσω ούτε ένα task!

Ναι, είμαι εκνευρισμένη. Επροσπάθησα να κάμω διάλειμμα, να καθαρίσει το μυαλό μου - αλλά δεν νιώθω καλύτερα.

Εκνευρίστηκα! Ούφφου! Αυτό που μου τη σπάζει παραπάνω είναι ότι έθελα πολλά σήμερα να είχα τελειώσει κάποια συγκεκριμένα πράγματα - γιατί στενεύουνε τα όρια δεν έχω περιθώρια!

Είπα όμως ότι δεν θα αγχώνουμε πλέον για τίποτε. Πάω να πιάσω καμιά μπύρα από το ψυγείο και να αναθεωρήσω. Τίποτα δεν μπορεί να είναι τόσο δύσκολο που να μην μπορώ να το κάνω!

The night is still young!


Υ.Γ. Τουλάχιστο ανανέωσα την άδεια κυκλοφορίας του αυτοκινήτου μου. κάτι είναι και αυτό.

Dancing In The Dark






I wonder if he knows that I am thinking about him... I bet he doesn't. I don't even understand why am I thinking about him. Perhaps it's because he is gorgeous and smart and cute... and I caught him looking at me the other night at the pub.

No, I think it's just one of those pranks the universe has been setting me up for years now. I ask for a tall guy, I meet only tall guys for a while - all non-compatible (the least). Then I ask for someone with nice eyes, and I meet this guy, with nice eyes that I cannot stand - not even on the phone.

Then I ask for a lawyer, and I meet a lawyer - no other specs for that one. Then I decide I will only go out with handsome guys, and I met this really gorgeous guy - that he is a drug addict, going to jail - it wasn't meant to be.. and then I said, "ok.. I just want a free spirit, a fighter", and I meet this revolutionist guy that turned out to be almost an extremist. That didn't work out either.

What was it this time? Well, I said I will never date someone out of the borders of the district! coz I m so tired of driving for 40 or 60 minutes just to see him... so, here I am. Thinking about someone who lives 2 minutes away from my house. It's about 15 minutes walking distance!
(.. and he has the nice eyes, the sparkle, the wittiness, the smile.. the height, he is not a lawyer, but that is a good thing actually)


It's funny... I 've never been given the chance to think about someone without worrying about anything. I know where to find him, but there is absolutely no other way of reaching out to him except from talking to him face to face. This feels so normal! I will just enjoy the moment - maybe tomorrow this feeling will be gone.

I wonder, was he actually looking at me the other night, or was he just looking at something and I was in the way? And even if he was looking at me.. this doesn' t mean anything.. I know.

Well, guess where I am going this Saturday.

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Το δεύτερο βιβλίο

Προχθές άρχισα το δεύτερο βιβλίο - συνέχεια του πρώτου που τέλειωσα πριν κάτι μέρες. Τελικά το δεύτερο βιβλίο είναι αυτό που θα είναι διαφωτιστικό για τους Έλ.

Το δεύτερο βιβλίο είναι πολύ πιο ενδιαφέρον από το πρώτο, αφού είμαι στο τέταρτο κεφάλαιο και η αγωνία κορυφώθηκε - δεν θα διαβάσω σήμερα όμως, πρέπει να δουλέψω.

Κάπου ανέφερε τα  Ακκασικά Αρχεία. Τείνω στο να πιστεύω τα μεταφυσικά για προσωπικούς λόγους. Επίσης θεωρώ ότι τα όνειρα είναι μια πολύ σημαντική συνιστώσα για την αυτογνωσία, και έτσι προσπαθώ να είμαι παρούσα στα όνειρά μου - με απλά λόγια, να τα θυμάμαι.

Σε κάποια φάση μεταφερθήκαμε και στην αρχαία Ελλάδα - λίγο πριν τον Τρωικό πόλεμο. Περιττό να σας πω ότι εν πελλάρες που μας μαθαίνουν στο σχολείο. Άκου να μας λεν ότι ο Αγαμέμνονας είχε συμφέροντα οικονομικά και με αφορμή την κλοπή της Ελένης από τον Πάρη, είπε του Μενέλαου να κάμουν εισβολή στην Τροία! Πελλάρες. Απλά, στην Τροία, μετά την βύθιση της Ατλαντίδας - κατέφυγαν οι Οφιογενείς, όσοι επέζησαν δηλαδή , και διέφθειραν τους Τρώες! Έτσι οι Έλληνες εκμεταλλεύτηκαν την θεόσταλτη αφορμή (κλοπή της Ελένης)  για να εξοντώσουν τους ύπουλους Οφιογενείς! :)

(Υπενθυμίζω ότι είναι μυθιστόρημα, μην παρασύρεστε! :P)

Αρέσκει μου ο τρόπος που τα δένει όλα σε αυτό το βιβλίο, και ανακαλύπτω και πολλά πράγματα (ψάχνοντας λέξεις και φράσεις που εμφανίζονται στο βιβλίο).




Αύριο το βράδυ μην ξεχάσετε να βγείτε και λίγο έξω, να δείτε το έξοχο βόρειο σέλας!

(Μια φορά που έτυχε να δω κάτι τέτοιο, ήταν μια εντυπωσιακή μπλε λάμψη στον ορίζοντα. Ήταν βράδυ, επέστρεψα από έξοδο. Το είδε και η αδελφή μου. Εντυπωσιαστήκαμε, απορήσαμε για το τι θα μπορούσε να ήταν - αλλά σαν γνήσιες Κυπραίες είπαμε να πάμε για ύπνο και αν ήταν κάτι σημαντικό θα το ακούσουμε στις ειδήσεις την επόμενη μέρα.)




Διαφωνώ

Στην έγκριση του νομοσχεδίου για την ποινικοποίηση άρνησης των γενοκτονιών, συμπεριλαμβανομένης της Γενοκτονίας των Αρμενίων, προχώρησε τη Δευτέρα η Γερουσία της Γαλλίας  με ψήφους 127 - 86, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις της Τουρκίας που απειλεί με διπλωματικά αντίμετρα. 

Η συνέχεια εδώ.

Ποινικοποίηση άρνησης των γενοκτονιών... μόνο εγώ το βρίσκω παράλογο; Δεν είναι στέρηση ελευθερίας της άποψης τούτο το πράγμα; Δεν περίμενα από τους Γάλλους κάτι τέτοιο. Το μόνο που μπορώ να υποθέσω από αυτή τους τη στάση είναι ότι έχουν κουραστεί από τους μουσουλμάνους που κατέκλυσαν το Παρίσι και θέλουν να προκαλέσουν εντάσεις για να υπάρξει αφορμή "εκκαθάρισης" ή να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις στο εσωτερικό της χώρας.

Κατ' εμένα ο καθένας δικαιούται να έχει την άποψή του, φτάνει να μην προκαλεί κακό σε άλλους. Όλα είναι τόσο υποκειμενικά που δεν μπορείς να τραβήξεις μια γραμμή και να πεις, αυτό δικαιούσαι αυτό όχι.

Όπως είπε και ο Steve Hughes..."are you offended, be offended.. nothing happens!".

Ας πούμε εγώ πραγματικά πιστεύω ότι οι Τούρκοι δεν έχουν εμπιστοσύνη, και ναι διέπραξαν γενοκτονίες. Δεν σημαίνει όμως ότι όλοι πρέπει να συμφωνούν μαζί μου, πόσο μάλλον τα εκατομύρια Τούρκων που υπάρχουν στον πλανήτη. Είδαμε πολλές φορές την ιστορία να αλλοιώνεται και να παραμορφώνεται για διάφορες σκοπιμότητες (καλοπροαίρετες και μη). Ποιος ξέρει ότι δεν θα αναγνωριστεί γενοκτονία εναντίον κάποιου άσχετου λαού επειδή αυτό θα εξυπηρετήσει κάποια συμφέροντα; Τότε στη Γαλλία θα είσαι παράνομος εάν διαφωνείς;

Δεν μου αρέσει καθόλου. Η ποινικοποίηση της σκέψης και της άποψης είναι το χειρότερο κτύπημα ενάντια στη δημοκρατία. Η κοινωνία δικαιούται να περιθωριοποιήσει αυτούς που σκέφτονται απάνθρωπα, αλλά όχι να τους φυλακίσει.

Αυτό ισχύει για όλα. Δεν μπορείς να με φυλακίσεις επειδή πιστεύω κάποια πράγματα ή επειδή δεν πιστεύω κάποια άλλα. Εάν βλάψω κάποιο είτε άμεσα είτε σαν ηθικός αυτουργός ναι, να τιμωρηθώ. Εάν όμως έχω την άποψή μου, γιατί έτσι το βλέπω, δεν μπορείς να μου κάνεις τίποτα, δεν πρέπει να μπορείς να με τιμωρήσεις!

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

"Όλα τα αγόρια που ξέρεις"

define: χυλόπιττα -> να πεις κάποιου ότι έχεις αισθήματα για εκείνον και να σου λέει ότι δεν νιώθει το ίδιο για σένα.

Η πρώτη και τελευταία χυλόπιττα που έφαα ήταν όταν ήμουν 14 χρονών.

Εκείνη την μέρα έμαθα ότι δεν πρέπει να λαλείς ποτέ κάποιου ότι έχεις αισθήματα για εκείνον, εάν δεν υπάρχει εμφανές ενδιαφέρον από μέρους του. Καταλαβαίνεις εάν υπάρχει ενδιαφέρον από μέρους του από διάφορα πράγματα. Από τον τρόπο που σε κοιτάζει, από το πώς σε αγγίζει.. από το αν σε ψάχνει, αν θέλει να σε δει.

Φυσικά τότε, όταν έφαγα τη χυλόπιττα - όλα αυτά ίσχυαν, αλλά ντάξει. Ήταν μαλάκας τζίνος :P. Άρεσκε του το παιχνίδι. (αστείο α! δεν θεωρώ το παιδί μαλάκα).  Πλέον ο κανόνας είναι:  "δεν λαλείς τίποτε πριν το 5ο φιλί έστω και αν νομίζεις ότι το νιώθεις πολλά έντονα".

Από τότε νομίζω δεν έκανα ποτέ την πρώτη κίνηση (εκτός από πέρσι που προσπάθησα να κάνω κίνηση, αλλά λόγω απειρίας εν έκαμα τίποτε). Δεν είναι ότι φοβάμαι την απόρριψη, απλά δεν έτυχε να δω κάποιον και να μου αρέσει τόσο ώστε να επιχειρήσω να κάμω κάποια κίνηση. Έτσι κι αλλιώς απόρριψη εισέπραξα αρκετή από χωρισμούς - που δεν είναι ακριβώς το ίδιο με τη χυλόπιττα. Είναι κάπως χειρότερο υποθέτω. Επειδή στη χυλόπιττα μπορείς να πεις (του εαυτού σου) ότι σε απέρριψε επειδή δεν σε γνώρισε καλά... αλλά όταν σε χωρίζουν.. γουέλ, απορρίφθηκες αφού σε γνώρισε ο άλλος.

Όποια και να είναι  η περίπτωση, εγώ θέλω να σχολιάσω το πώς αντιδρούν κάποιοι άντρες στην απόρριψη-χυλόπιττα.  (δεν ξέρω για άλλες γυναίκες εκτός από μένα γιατί δεν έτυχε να απορρίψω καμιά, και με τις φίλες δεν μπορείς να έχεις ποτέ την αντικειμενική εικόνα).

Κάποιες αντιδράσεις που μου έκαναν εντύπωση:


1. Δεν θα βρεις καλύτερο παιδί από μένα, να το ξέρεις. (!)
2. No means Yes (ποιος μαλάκας εσκέφτηκε τούτο το παράλογο επιχείρημα;)
3. Κανένας δεν θα σε αγαπήσει παραπάνω από μένα. (οκκκ)
4. (ένα χρόνο μετά από απόρριψη προσκλήσεως για καφέ - σε sms, από κάποιο που βρέθηκα μια φορά!) Θέλω να ξέρεις ότι τον τελευταίο χρόνο είχα αισθήματα για σένα αλλά τώρα σε ξεπέρασα και είμαι εντάξει. Πάω λάτιν και βοήθησε πολύ στην αυτοπεποίθηση μου. You should try it too. (wtf??)
5.Θα το μετανιώσεις (γουέλ, ακόμα να το μετανιώσω - σε διαβεβαιώ).
6. Είσαι σίγουρη;
7. Μα εγώ νιώθω πράματα για σένα! 



Σε καμία περίπτωση δεν κοροϊδεύω. Απλά θα προτιμούσα να ήταν πιο προσγειωμένοι και πιο διακριτικοί. Σήμερα αναγκάστηκα να πω ξεκάθαρα σε κάποιο ότι δεν θέλω να βγαίνω μαζί του και ότι δεν ενδιαφέρομαι.
Του είπα ότι δεν νιώθω το ίδιο, αλλά δεν κατάλαβε τι εννοούσα. Του είπα επίσης ότι δεν θα δουλέψει μια σχέση μεταξύ μας - πάλι δεν κατάλαβε τι εννοούσα. Όταν του είπα ξεκάθαρα ότι δεν θέλω και δεν ενδιαφέρομαι για κάτι τέτοιο, μου απάντησε ότι πειράκτηκε πάρα πολύ και ότι δεν το περίμενε. Ευτυχώς μετά συμπλήρωσε ότι σέβεται την απόφασή μου.

Η αλήθεια είναι ότι δεν πιστεύω ότι έχει τα αισθήματα που θέλω να έχει κάποιος για μένα για να βγαίνω μαζί του. Το βρίσκω πολύ ξενέρωτο και αποτρεπτικό να με προσεγγίζει κάποιος που με ξέρει τόσα χρόνια και να έρχεται να μου λέει ότι από πάντα είχε αισθήματα για μένα - και τώρα αποφάσισε να δημιουργήσει ένα σοβαρό δεσμό.. και αφού είμαι η καλύτερη κοπέλα που ξέρει έπιασε με τηλέφωνο.

Δεν ξέρω εάν ο ίδιος εκατάλαβε τι μου είπε. "Άτε ρε; Είμαι η καλύτερη κοπέλα που ξέρεις, και κάμνω για σοβαρό δεσμό; Να 'σαι καλά.. τώρα νιώθω ξεχωριστή και πιστεύω ότι θα με έχεις πριγκήπισσα!" Αν δεν τον ήξερα, θα θύμωνα πάρα πολύ.

Δεν έχω πατεντάρει τον τέλειο άντρα :P, εννοώντας ότι δεν έχω κριτήρια. Κάθε πρόταση εξετάζεται ξεχωριστά. Τουλάχιστο μέχρι τώρα. Είναι άραγε τόσο δύσκολο να βρω κάποιο που θα καταλαβαίνει τι θέλω, και θα με αφήνει να τον μάθω.. να είναι προσιτός.. να είναι διατεθιμένος να με δεκτεί δίπλα του και να με στηρίζει.  Καταλαβαίνω ότι δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου..

Φυσικά, μια φορά που το ένιωσα αυτό.. ήταν ψεύτικο. Όλα ψέματα.. και πόνεσε. No hard feelings... shit happens. (και εφάνηκα πολλά αφελής, επειδή έθελα πολλά να το πιστέψω - έχω το παραπάνω φταίξιμο).


Άτε κανεί μουρμούρα, ας ακούσουμε λίγη μουσική:











Αλλαγή πρώτη

Μπράβο Δήμαρχε! και δημοτικό συμβούλιο, και όποιος σκέφτηκε ή/και στήριξε αυτή την κίνηση.

Το πιο κάτω φυλλάδιο θα το βρείτε στο αυτοκίνητό σας εάν παρκάρετε κατά μήκος των Φοινικούδων :).




Όνειρο 3

Δεν θα γράψω  το όνειρο.

Το μόνο που θα γράψω είναι ότι διαδραματίστηκε το έτος 2048 :P

Έτσι από περιέργεια έψαξα για το 2048 και βρήκα καταχώρηση στο wikipedia. 
Επίσης, βρήκα αυτό. 

(Λες να είναι υποσυνείδητο μήνυμα να βάλω υποψηφιότητα το 2048 για τις προεδρικές; Θα είμαι 64, ηλικιακά θα δικαιούμαι και λογικά θα έχει εκλογές και στην Κύπρο 2048, αφού είναι κάθε 5 χρόνια.)


Καταγράφω τα όνειρα μου για να τα θυμάμαι. Πιστεύω ότι τα όνειρα είναι ένα σημαντικό μέρος της ψυχοσύνθεσης αλλά και ότι όλα συνδέονται.

Με το να θυμάσαι, μπορείς πιο εύκολα να συνδέσεις τις τελείες, αν ενώνουνται.


Fix Cyprus


Ο νέος δήμαρχος της Λάρνακας, ζήτησε μέσω του Facebook  να του στείλουν εισηγήσεις και παράπονα για τον Δήμο Λάρνακας!

Άρεσε μου αυτή η κίνηση και ελπίζω να έχει και συνέχεια. Είμαι αισιόδοξη, πιστεύω θα έχει.

Μια σελίδα που ανακάλυψα πριν αρκετό καιρό η οποία ασχολείται με προβλήματα στους δήμους σε όλη την Κύπρο είναι αυτή.

Σίγουρα δεν μπορούν οι αρμόδιοι να τα κάνουν όλα μόνοι τους- η συμμετοχή του κόσμου, για αναφορά προβλημάτων αλλά και για εισηγήσεις πλέον είναι αναγκαία!

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

Εσυγκινήθηκα


Όπως ξυπνούν οι εραστές

Αναρωτιέμαι τι να κάνεις τώρα. Περιπλανιέσαι άραγε κι εσύ στον απέραντο διαδικτυακό χώρο  ελπίζοντας, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή, την αφορμή που θα κάνει τις λέξεις να βγουν αβίαστα;

Ξέρεις.. είναι σημαντικό να περιμένεις την κατάλληλη στιγμή... αλλά και να μην την αφήσεις να σου ξεφύγει. Ίσως να είναι μοναδική αυτή η στιγμή.

Αρνούμαι πεισματικά να σου δώσω πρόσωπο, ανάστημα..μορφή. Κρατώ μόνο τις λέξεις σου και το ηλίθιο σου χιούμορ για το οποίο είσαι τόσο περήφανος. Η προσπάθειά σου να γίνεις αντιπαθητικός απλά σε κάνει να φαίνεσαι αξιαγάπητος...

Αυτό το γράμμα δεν είναι για σένα όμως... είναι για αυτά που η παρουσία σου προκαλεί.. Για τις συνεχόμενες ανανεώσεις της σελίδας που υπόσχονται ότι στο επόμενο F5 θα εμφανιστεί δικό σου σχόλιο.. και τότε θα ξέρω ότι με διάβασες, με άκουσες.. με κοίταξες. . . με ξεχώρισες στο πλήθος.. με ξεχώρισες.. Επειδή αυτό κάνεις.. με κάνεις να νιώθω ξεχωριστή, και αυτό με κάνει να θέλω να γίνω πιο καλή, πιο ξεχωριστή.. για σένα.

Δεν ξέρω πώς να το πω με απλά λόγια. . . αν το νιώθεις κι εσύ τότε θα κατάλαβες. Όταν σε σκέφτομαι η καρδιά μου κτυπά τόσο δυνατά που δεν ακούω τις σκέψεις μου..

Δεν ξέρω εάν υπάρχει λέξη που να το περιγράφει όλο αυτό.. αυτή η λέξη που να μπορεί να περιγράψει το μπλέξιμο της σύγχυσης, της σιγουριάς.. της ευτυχίας .. του πανικού, αφού ακόμα και τώρα που τα γράφω αυτά δεν ξέρω ποιος είσαι, πώς μοιάζεις.. παρά μόνο τις σκέψεις σου που μοιράζεσαι σε ένα τόσο ιδεατό κόσμο όπως το διαδίκτυο... παρά μόνο αυτά τα πολύ μικρά κομμάτια του είναι σου που αφήνεις να διαρρεύσουν στον κυβερνοχώρο..

.. είσαι όμως όλα αυτά που με κάνεις να νιώθω.. .

...είσαι . .  .  αγάπη.





Το πιο πάνω γράμμα είναι προϊόν μυθοπλασίας και οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα ή καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική.



Και τώρα πάμε για πραγματική ποίηση..



Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

! (η συνέχεια)

Έγραψα ένα "!" και τώρα αγαπητέ μου φίλε με αναγκάζεις να επεκταθώ, και να επαναλάβω τον εαυτό μου.

Αλλά θα το κάνω, γιατί νιώθω ότι είναι ωφέλιμο να το ξανασυζητήσουμε. Απολογούμαι εκ των προτέρων για την μακρηγορία. (και γι' αυτό είπα να κάνω ξεχωριστή ανάρτηση αντί σχολίου).

1. Διάγνωση.
Πρέπει να δούμε ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα.

Το κράτος χρειάζεται λεφτά. Μάλιστα. Γιατί χρειάζεται λεφτά; Για να παρέχει ασφάλεια, να κτίζει/συντηρεί σχολεία, να κτίζει/συντηρεί νοσοκομεία, να συντηρεί και να επεκτείνει το οδικό δίκτυο της χώρας και για να τα βάλω ούλλα κάτω που μια πρόταση: Για να εξασφαλίζει στους κατοίκους του ένα καλό βιωτικό επίπεδο και μια κοινωνία στην οποία όλοι θα έχουν πρόσβαση σε μια αξιοπρεπή ζωή.

Τι είναι τα λεφτά; Η προφανής απάντηση είναι ότι τα λεφτά είναι χαρτιά και κέρματα. Τι αντιπροσωπεύουν τα λεφτά όμως; Τα λεφτά είναι ο τρόπος να μετράς πόσο αξίζει μια εργασία, ή ένα αγαθό, ή ένα προϊόν (συνδυασμός εργασίας και αγαθών) ώστε η ανταλλαγή των πιο πάνω να γίνεται πιο δίκαια και σωστά.

Μέχρι τώρα ελπίζω να συμφωνούμε με το απλό (και όχι απλοϊκό σκεπτικό μου).

Άρα, να κάνουμε λίγο λογικό συλλογισμό.

Αν το κράτος χρειάζεται λεφτά σημαίνει ότι ουσιαστικά χρειάζεται εργασία (εργατικό δυναμικό) και πόρους. Έρχεται δηλαδή το κράτος και μας λέει ότι όσα συνεισφέρει ο φορολογούμενος δεν είναι αρκετά για να καλύψουν τις ανάγκες του σε εργατικό δυναμικό και πόρους.

Τώρα νομίζω άρχισε να φαίνεται το πρόβλημα.

[Η πρώτη κίνηση είναι το κράτος να κόψει τις σπατάλες, αλλά ας θεωρήσουμε ότι το κράτος δεν είναι σπάταλο, διαφορετικά δεν θα είχε το θράσος να ζητήσει και άλλα λεφτά.]

Πρώτη κίνηση είναι να δούμε αν μπορούμε να κόψουμε κάτι από τις ανάγκες του κράτους (δηλαδή από τα έργα και τα σχέδια που θέλει να υλοποιήσει ή να συντηρήσει). Δεν μπορούμε να καταργήσουμε το κράτος, γιατί τότε ο πρωταρχικός στόχος, που είναι η εξασφάλιση ενός καλού βιωτικού επιπέδου γίνεται ανέφικτος. Έτσι, ας θεωρήσουμε ότι ΔΕΝ θα γίνουν εκπτώσεις όσο αφορά τις υποχρεώσεις του κράτους στην κοινωνία.

Έχουμε την Α απαίτηση(κράτος που διασφαλίζει το βιωτικό επίπεδο των κατοίκων του) σταθερή.

Αν θεωρήσουμε ότι Μ = μέσος μισθός εργάτη, Ε = εργατικό δυναμικό αριθμό ανθρώπων, Τ = μέσο κόστος των πόρων και  Π = αριθμός των πόρων, νομίζω με μια απλή (χοντροκομμένη και όχι ιδιαίτερα ακριβής αλλά αρκετά κατατοπιστική) εξίσωση φ(Α) = ΜxΕ + TxΠ μπορούμε κάπως να εκφράσουμε το πώς μπορεί να υπολογίσουμε το κόστος το στόχου Α.

Όπως κάθε επιχείρηση, έτσι και το κράτος πρέπει να εντοπίσει ποιους όρους από τη δεξιά πλευρά της πιο πάνω πρότασης μπορεί να επηρεάσει. Δηλαδή, να ξεχωρίσει ποιοι παράγοντες εμπίπτουν στο εξωτερικό και ποιο στο εσωτερικό του περιβάλλον.


Ας ξεκινήσουμε από τον δεύτερο όρο της εξίσωσης.
Δεν μπορεί ένας τοίχος που χρειάζεται 100 τούβλα να κτιστεί με 20, έννε; Άρα, ο αριθμός των πόρων είναι κάτι που δεν μπορεί να επηρεάσει. Τη τιμή των πόρων μπορεί να την επηρεάσει, όχι όμως αρκετά, εάν γίνεται πιο προσεκτική επιλογή των προμηθευτών εξασφαλίζοντας την χαμηλότερη τιμή για την καλύτερη ποιότητα. Αλλά έστω και με αυτό ο ορος ΤxΠ δεν μπορεί να μικρύνει σημαντικά για να επηρεάσει το φ(Α).

Πάμε τώρα στον πρώτο όρο. Έχουμε τον αριθμό των υπαλλήλων του κράτους (aka δημόσιοι υπάλληλοι ή δημόσιοι λειτουργοί), και έχουμε και το μισθολόγιό τους. Με τις λίγες γνώσεις που απέκτησα περί διοίκησης επιχειρήσεων θα έλεγα ότι αυτά τα δύο εμπίπτουν στο εσωτερικό περιβάλλον μιας επιχείρησης και μπορεί να τα μεταβάλει.

Για να είμαστε σωστοί, πρώτα πρέπει να γίνει αξιολόγηση. Εάν το κράτος λειτουργεί με τον ελάχιστο δυνατό αριθμό δημόσιων υπαλλήλων και τον ελάχιστο αξιοπρεπή μισθό για κάθε υπάλληλο τότε δεν έχουμε επιλογή, πρέπει να κτυπήσουμε πόρτες και να ζητήσουμε λεφτά (φορολογία στους άπληστους κατοίκους που απαιτούν τόσα πολλά από το καημένο κράτος που κάνει ό,τι μπορεί).

Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς, τουλάχιστο μεταξύ μας. Ο δημόσιος τομέας είναι υπερπλήρης σε εργατικό δυναμικό και υπάρχουν μισθοί που μπορούν να κουρευτούν. Διαφωνεί κανένας;


Δεν μπορείς να αρχίσεις να κόφκεις μισθούς όμως (σε ένα πραγματικό σενάριο μπορείς - αλλά όταν απευθύνεσαι σε ψηφοφόρους δεν θα το κάνεις.), ας είμαστε ρεαλιστές. Είσαι υποχρεωμένος σαν κράτος να φορτωθείς το τέρας που ονομάζεται κρατική μηχανή και να δεκτείς ότι δεν μπορείς να κάνεις μειώσεις μισθών. [προσωπικά εάν εγώ είχα την εξουσία θα το έκαμνα, αλλά εγώ δεν θα θελα να ξαναφκώ και τα επόμενα χρόνια].


Τώρα είμαστε μπροστά από μια μεγάλη πρόκληση, επειδή μας έλειψε το "φαΐ" και δεν μπορούμε να ταΐζουμε άλλο όλους αυτούς που εντάξαμε στην κρατική μηχανή.

Τώρα που έβαλα κάτω τις απαιτήσεις και τους περιορισμούς του προβλήματος, θα αρχίσω να απαντώ στο ερώτημα προσπαθώντας να δώσω λύσεις.



Το κράτος:

1. Να παγώσει τις αυξήσεις (όπως και έγινε) και να αυξήσει το φόρτο εργασίας των υπαλλήλων, απαγορεύοντας τις υπερωρίες (κατά συνέπεια, αν θέλεις να δουλέψεις παραπάνω κάμε το εις βάρος του ελεύθερου σου χρόνου)


Η λογική πίσω από αυτό το δικτατορικό μέτρο (προσέχετε μην σκίσετε κανένα καλτσόν).

 - υπερωρίες θα δουλεύουν μόνο όσοι πραγματικά νοιάζονται.Και πιστέψετε το, υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά νοιάζονται για τη δουλειά τους και δουλεύουν και υπερωρίες χωρίς πληρωμή (στον ιδιωτικό τομέα γίνεται συνεχώς).

- Ο φόρτος εργασίας θα είναι αντικίνητρο για κάποιο να θέλει να συνεχίσει να είναι δημόσιος υπάλληλος (σε βάθος χρόνου φυσικά) έτσι ο κόσμος θα αναγκαστεί να δραστηριοποιηθεί στον ιδιωτικό τομέα, δημιουργώντας επιχειρήσεις - προσφέροντας περισσότερα λεφτά στο κράτος.

Τώρα θα μου πείτε ότι κάποια πράγματα δεν μπορούν να γίνουν αν δεν υποχρεωθούν κάποιοι να δουλέψουν υπερωρίες. Δεν μπορούν; Ας μην γίνουν, ή ας κάνουμε μια ανακατάταξη εργατικού δυναμικού και να φέρουμε τους ανθρώπους που μπορούν να το κάνουν στον διαθέσιμο χρόνο. Εάν είναι ανθρωπίνως αδύνατο, τότε είναι ανέφικτος στόχος, και ας μην το κάνουμε.


2. Το κράτος επίσης, πρέπει να επιβάλει τον νόμο. Ένα συγκεκριμένο νόμο που καταπατείται ανέκαθεν. Απαγορεύεται κάποιος που είναι δημόσιος υπάλληλος να δουλεύει και σε άλλη δουλειά (εκτός από κάποιες εξαιρέσεις). Αυτοί οι άνθρωποι απομυζούν την κυπριακή οικονομία για χρόνια. Αν δεν σε φτάνει ο μισθός σου και χρειάζεσαι και δεύτερη δουλειά, δώσε παραίτηση και δούλεψε σε όσες άλλες δουλειές θέλεις. Γιατί είναι τόσο κακό; Επειδή δεν πληρώνουν φόρους και ανταγωνίζονται αθέμιτα τους νόμιμους ιδιώτες που δραστηριοποιούνται στον ίδιο κλάδο.


3. Το κράτος με το πέρασμα των χρόνων έχει αρκετή περιουσία στην κατοχή του. Χαλίτικη γη, κτήρια, εξοπλισμό. Μπορεί να παραχωρεί για αξιοποίηση αρκετά από αυτά σε ανθρώπους που μπορούν να επωφεληθούν από τη χρήση αυτών των αναξιοποίητων πόρων. Θέλω να είμαι ξεκάθαρη όμως. Είναι κάτι σαν ενοικίαση των αναξιοποίητων πόρων του κράτους σε χαμηλή τιμή σε ανθρώπους που με αυτούς τους πόρους μπορούν να παράξουν (είτε προϊόντα είτε υπηρεσίες).

πχ. α. ενοικίαση γης σε ανθρώπους που θέλουν να καλλιεργήσουν λαχανικά ή άλλα φυτά. Μπορεί να ελέγξει και τι θα επιτρέπεται να φυτεύεται για να αποφύγει αθέμιτο ανταγωνισμό με άλλους αγρότες, ή ακόμα μπορεί να το περιορίσει για προσωπική κατανάλωση.

β. παραχώρηση αιθουσών δημόσιων σχολείων για ιδιωτικά φροντιστήρια, βιωματικά εργαστήρια ή για οποιαδήποτε ιδιωτική πρωτοβουλία που θα είναι ωφέλιμη στην οικονομία, ή στην κοινωνία γενικά στις ώρες που δεν χρησιμοποιούνται - πάλι με κάποιους περιορισμούς.

γ.ενοικίαση γης σε ανθρώπους που θέλουν να επενδύσουν σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

δ. Οι δήμοι έχουν μέγαρα, τα οποία μπορούν να ανοίξουν τις πόρτες τους σε θίασους για τις πρόβες τους.

 4. Μείωση μισθών των διορισμένων και εκλεγεγμένων
 - Προέδρου της δημοκρατίας
 - Βουλευτών
 -Υπουργών

Αυτοί οι άνθρωποι για να διεκδικούν, ή να αποδεκτούν μια θέση στην κυβέρνηση ή στη βουλή σημαίνει ότι θέλουν να προσφέρουν. Ας αρχίσουν να προσφέρουν τότε. Αν δεν θέλουν, ας μην ξαναβάλουν υποψηφιότητα, ή ας απορρίψουν πρόταση διορισμού.



Αυτές είναι οι εισηγήσεις μου για το κράτος. Ή μάλλον μια αρχική εισήγηση. Το πιο σημαντικό είναι να αντιληφθούν ότι δεν μιλάμε για αριθμούς εδώ, αλλά για ανθρώπους. Πάνω απ' όλα η αξιοπρέπεια. Αν κάποιος χάσει την αξιοπρέπειά του τότε μπορεί να γίνει ικανός για πολλά άσχημα πράγματα. Να ζοριστούν αυτοί που μέχρι τώρα επωφελούνταν της κατάστασης, και όχι αυτοί που πάντα έδιναν.

Και για τον κόσμο η εισήγησή μου είναι μία. Όταν έρθουν και κτυπήσουν την πόρτα σου και θέλουν και άλλα, στερώντας σου να ζεις αξιοπρεπώς, κλείσε την πόρτα στα μούτρα τους και μην πληρώσεις! Έστω και αν είσαι παράνομος. Όταν κανείς δεν θα πληρώσει, τότε θα αναγκαστούν να βρουν εναλλακτικές. Το μέλλον των παιδιών μας δεν υποθηκεύεται! Οφείλουμε να τα προστατέψουμε.

Αυτά.









!


Σκέψου το, γίνεται

Όταν δεν θέλεις να κάμεις κάτι, δημιουργάς μια κατάσταση παρεξήγησης και το παίζεις μουτρωμένος.

Ο χειρισμός του πιο σημαντικού κεφαλαίου στην σύγχρονη ιστορία της Κύπρου γίνεται αντικείμενο σάτιρας, επειδή αντί να είμαστε σοβαροί και να δούμε την ουσία και την πρόκληση της κατάστασης, πέφτουμε στην παγίδα να ασχολούμαστε με τα (επιτιδευμένα κατά τη γνώμη μου) καμώματα του ατόμου που τα κάνει όλα πίσω από την πλάτη μας!

Τούυη η συμπεριφορά θυμίζει μου τον ξάδελφό μου.

Ο ξάδελφός μου που λαλείς, αν έσσιει ραντεβού με κοπέλα εκτός πόλεως τζαι βαρκέται να πάει λαλεί μου: "ε, εννά παρεξηγηθώ αλόπως, βαρκούμαι να πάω σήμερα".

Που για τους ανυποψίαστους πρέπει να υπάρξει και η μετάφραση. "Θα προκαλέσω παρεξήγηση, θα κάμω πώς φταίει τζίνη τζαι αγγκρίστικα - για να μεν πάω αλλά να μεν φανεί ότι εν ήθελα που την αρχή να πάω".

You must prove that you are a human

Για σκοπούς ασφαλείας, και να αποφύγουν επιθέσεις σε πολλά sites (που συνήθως ε εγγραφή είναι δωρεάν ) βάλλουν σου μια ή δύο λέξεις σε εικόνα που πρέπει να αντιγράψεις από κάτω.

Σπάνια τα γράφω σωστά από την πρώτη. Άραγε δεν είμαι άνθρωπος τελικά;

Love me two times





Επεθύμησα


Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

Never

Δεν βρίσκω τις λέξεις να γράψω αυτά που σκέφτομαι αυτή τη στιγμή.

Κάποια μέρα ίσως να το κάνω.

Θα αρκεστώ στο να μοιραστώ το τραγούδι που ακούω την  τελευταία ώρα.




Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

Καλή καρδιά


Νεκατωμένες σκέψεις

Μόλις είδα την εκπομπή της Ελίτας. Σήμερα ήταν φιλοξενούμενος ο Α. Μαρκίδης.

Δεν έχω να τον δω στην τηλεόραση από τότε που έβαλε για προεδρικές (δεν βλέπω και συχνά τηλεόραση).

Στο σπίτι δεν μιλούσαμε ποτέ για πολιτικά έτσι πάντα οι απόψεις μου διαμορφώνονταν βάσει διαισθήσεως. Τον κύριο Μαρκίδη μπορώ να πω ότι τον συμπαθούσα.

Σήμερα η εκπομπή της Ελίτας έπαιζε όταν πήγα στην κουζίνα να πιω νερό. Τελικά έκατσα και είδα την εκπομπή μέχρι το τέλος. Ένιωσα ότι είχα αρκετά να αποκομίσω αν καθόμουν να τον ακούσω, και νομίζω αυτό έγινε.

Επειδή αν προσπαθήσω να καταγράψω όσα λέχθηκαν θα τα μπιλιάρω θα περιοριστώ στο να σχολιάσω τα συναισθήματα και τις σκέψεις μου από αυτά που άκουσα.

Άκουσα ένα άνθρωπο που δεν είναι μισαλλόδοξος. Δεν είχε το υφάκι υποτίμησης όποιου έχει διαφορετική άποψη από αυτόν. Ίσως επειδή η προσέγγισή του ήταν πιο τεχνοκρατική παρά πολιτική. Για να το κάνεις αυτό πρέπει να έχεις πολλές αρετές.

Αναφέρθηκε φυσικά και το σχέδιο Αννάν. Για πολλούς το σχέδιο αυτό αποτελεί ορόσημο. Δεν μπορώ να πω ότι τους αδικώ. Αυτό που δεν μου άρεσε καθόλου τότε ήταν που χαρακτήριζαν (και ακόμα το κάνουν) τους ανθρώπους σε ναινέκους και απορριπτικούς αντιστοίχως. Ο καθένας ψήφισε (όφειλε να ψηφίσει) βάσει των δικών του προβληματισμών, κριτηρίων και σκέψεων. Με κουράζει που τροφοδοτείται μια αντιπαράθεση απλά για να αναδεικνύονται κάποιοι σε πατριώτες και κάποιοι άλλοι σε προδότες.

Με όλα αυτά που άκουσα σήμερα, κατάφερα να προσδιορίσω τι είναι αυτό που με ενοχλεί περισσότερο στη χώρα μου. Η μισαλλοδοξία και ο σωβινισμός. Ο σωβινισμός εμφανίζεται έντονος και από τις δύο πλευρές. Από τη μια έχουμε αυτούς που θεωρούν ότι η φυλή των Ελλήνων είναι ανώτερη, και από την άλλη αυτούς που θεωρούν ακριβώς το αντίθετο - ότι δηλαδή είναι κατώτερη. Προσωπικά χαίρομαι πάρα πολύ που κατάφερα να αποφύγω και τις δύο ομάδες.

Όταν πήγα Παρίσι, ένιωσα περήφανη για τους Γάλλους - που έβλεπα τις σημαίες τους καθαρές και σιδερωμένες και τεράστιες σε πολλά κτήρια. Περήφανη ένιωσα και όταν πήγα στο μουσείο του Λούβρου και διαπίστωσα ότι τα πιο όμορφα εκθέματα ήταν τα ελληνικά. Η περηφάνια πρέπει να συνοδεύεται από ένα αίσθημα γενναιοδωρίας, όχι μικροψυχίας.

Οι λέξεις "δεξιά" και "αριστερά" είναι απλά λέξεις που στην πολιτική το νόημα τους χάνεται και επαναπροσδιορίζεται αναλόγως συμφερόντων. Αν πιάσεις δυο τυχαίους ανθρώπους θα βρεις χίλια πράγματα που τους χωρίζουν και χίλια που τους ενώνουν. Πρέπει να προσέξεις να μην εστιάζεις μόνο σε αυτά που τους χωρίζουν, έτσι μόνο σιγά σιγά θα αντιληφθούμε ότι είμαστε όλοι το ίδιο.

Αν και πολλές φορές φαίνομαι ξεροκέφαλη, δεν πιστεύω ότι είμαι. Χαριτολογώντας στους φίλους λέω ότι επιμένω σε κάτι μόνο όταν είμαι σίγουρη ότι έχω δίκαιο, δηλαδή πάντα. Η αλήθεια είναι ότι κάθε μέρα προβληματίζομαι για τα πιο άσχετα, χαζά, σημαντικά κι ασήμαντα πράγματα. Ξέρω ότι δεν γνωρίζω τα πάντα και ότι ανά πάσα στιγμή μια μικρή πληροφορία μπορεί να αναδιαμορφώσει την γενική εικόνα που έχω στο μυαλό μου για κάποια πράγματα. Αυτός είναι ο λόγος που τίνω περισσότερο στην φιλοσοφία και στο stand-up comedy, παρά στην πολιτική.

Για να είναι σωστός ο προβληματισμός σου πρέπει να υπερβάλεις. Όταν συμπεριλαμβάνεις τις ακραίες περιπτώσεις, τότε χρειάζεσαι λιγότερα if statements και έτσι ο κώδικας είναι πιο στρωτός! Δεν έχω ποτέ πρόθεση να πείσω κάποιο για την ορθότητα των σκέψεών μου, αλλά αν μπορώ να τον επηρεάσω να μετακινηθεί λίγο από μισαλλόδοξες απόψεις θα το επιδιώξω.



Συγχρονισμός

Αν και δεν το δείχνω είμαι ρομαντικός άνθρωπος.

Πραγματικά πιστεύω στον έρωτα και στην αγάπη. Μπορεί να θυμώνω με τους άντρες πολλές φορές και να φαίνομαι ισοπεδωτική, αλλά ποτέ δεν ήταν προσωπικό το ζήτημα.

Θυμώνω περισσότερο όταν γίνονται γάροι με άλλες γυναίκες. Την αδελφή μου, τις φίλες μου. Πολλές φορές θυμώνω με τους φίλους, τον αδελφό μου και με τα ξαδέλφια μου - επειδή είναι γάροι. (απολογούμαι στους γάρους).

Τους "δικούς μου" τους άντρες τους συγχωρώ και δεν κρατώ κακία - απλά ντάξει, αν μου ζητήσει καμιά συστατική για κάποιο που φάνηκε γαϊδούρι θα της το πω (παίκτηκε και αυτό το σουρεάλ σενάριο. - Ξέρεις, εν καλός. Εν λίο πελλός (κλαμένος, εγωκεντρικός), αλλά εν σημαίνει ότι θα είναι και μαζί σου έτσι [τελικά πρέπει να ήταν!]).

Παρόλο που έχω κάποιες σχέσεις στο ενεργητικό μου, πρώην είναι μόνο ένας. Οι άλλοι ήταν απλά αποτυχημένες προσπάθειες σχέσης. Τώρα θα μου πεις, και με τον πρώην αποτύχαμε για να χωρίσουμε.


Ναι, αλλά με το που χωρίσαμε δεν καταργήθηκαν οι όμορφες στιγμές που ζήσαμε μαζί, σε αντίθεση με όλους τους άλλους που μετά τον χωρισμό σαν να μην υπήρξαν ποτέ. Δεν ζήλεψα ποτέ μετά από χωρισμό. Δηλαδή να δω κάποιο που είχαμε κάτι με άλλη και να νιώσω ζήλια.


Πριν κάποια χρόνια, είχα περάσει μια όμορφη ιστορία με ένα πελλό. Δεν κράτησε πολύ καιρό το φλερτ, μόλις δυο μήνες. Με χώρισε (στα γενέθλιά μου από το τηλέφωνο) χωρίς να μου εξηγήσει γιατί (μετά από 3 μήνες που ξαναμιλήσαμε μου είπε ότι ζήλευε επειδή ήταν μακριά - σπούδαζε εξωτερικό), και μετά (όταν ήρθε Κύπρο) άρχισε τις ζήλιες. Δεν μπορώ να καταλάβω τους άντρες. Δε με θέλεις; Προχωρώ. Γιατί να περιμένει κάτι άλλο δηλαδή; Μου είπε πολλά πράγματα που με πλήγωσαν τότε, αλλά τώρα τα βρίσκω αστεία.


Κάθε έξι μήνες για 2 χρόνια μου έστελνε λουλούδια και ήθελε να τα βρούμε. Σταμάτησα να του απαντώ τα τηλέφωνα αλλά αυτός απτόητος. Έστειλε μου και ένα γράμμα λέγοντάς μου ότι με αγαπά (πρώτη φορά μου είπε κάτι τέτοιο).  Είναι απίστευτο μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένας άντρας για να ικανοποιήσει τον εγωισμό του. Μετά από το γράμμα του τηλεφώνησα και του εξήγησα για ακόμα μια φορά ότι τελείωσε (πριν 2 χρόνια). Δεν είναι ότι δεν τον ερωτεύτηκα τότε, αλλά ξέρεις πώς είναι αυτά τα πράγματα. Σήμερα είσαι ερωτευμένος, αύριο ποιος ξέρει;


Να μην τα πολυλογώ (ήδη πολυλόγησα) 6 μήνες μετά από αυτό το τηλεφώνημα, μια νέα φίλη της παρέας μας κάλεσε Λευκωσία για φαγητό. Ήμασταν καμιά δεκαριά άτομα και περιμέναμε την κολλητή της - θα ερχότανε με τον νέο της φίλο. Έρχεται πρώτα η κοπέλα, ενώ ο φίλος της προσπαθούσε να βρει πάρκινγκ. Μετά από 3-4 λεπτά εμφανίζεται ο φίλος! και ναι, ήταν ο τύπος που μου έστελνε λουλούδια. Μου είπε ένα "χαίρω πολύ". Του είπα κι εγώ "χαίρω πολύ" και βγάλαμε την νύκτα. Λογικό ήταν, τι να έλεγε ο άνθρωπος.



Σπατάλησα πολύ χρόνο από τη ζωή μου μέχρι τώρα για τους έρωτες και τα φλερτ. Πιστεύω ότι όλα είναι θέμα συγχρονισμού. Με όσους είχα κάτι μέχρι τώρα και δεν πέτυχε πραγματικά νιώθω ότι γλίτωσα. Δεν ταίριαζα με κανένα από αυτούς, παρόλο που υπήρξαν φορές που ήμουν έτοιμη να συμβιβαστώ. (επειδή είμαι αθεράπευτα ρομαντική).


Τις τελευταίες δυο μέρες μου στέλνει μηνύματα ένας φίλος. Εγώ τον θεωρούσα φίλο μέχρι τώρα. Ναι, ξέρω.. δεν υπάρχει φιλία μεταξύ άνδρα και γυναίκας. Αλλά εγώ όταν βάλω κάποιο στο friend zone και επιχειρήσει να βγει από εκεί, τότε απλά βγαίνει από το friend zone - παύει να είναι φίλος δηλαδή. Τα μηνύματά του είναι ύποπτα, βασικά μου την πέφτει. Το ίδιο έκανε πριν 3 χρόνια [όταν δεν ήταν ακόμα στο friend-zone], και τράβησε πίσω την τελευταία στιγμή. Λυπάμαι αλλά δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Όποτε νιώθει κάποιος μόνος του να ψάχνει στο παρελθόν του να βρει τη γυναίκα που "τον καταλάβαινε", ή την γυναίκα "που δεν του έκατσε".

 ["Ο μόνος τρόπος να βεβαιωθείς ότι ένας άντρας δεν θα σε ξαναενοχλήσει είναι να χωρίσεις αφού του κάτσεις" - νομίζω ισχύει. Αν δεν του κάτσεις εν ταράσσει (χωρίς να σημαίνει ότι δεν έχει και 2-3 άλλα πράματα παράλληλα).]

Πάντα με συγκινεί ο μονόλογος σκέψης της Marion στο Two days in Paris, που στις πρώτες δέκα γραμμές περιγράφει με απόλυτη ακρίβεια αυτό που νιώθω όταν κάτι χαλά.. και στις τελευταίες τέσσερις αυτό που πιστεύω θα έρθει - στην ώρα του.

Marion:
It always fascinated me how people go from loving you madly to nothing at all, nothing. It hurts so much. When I feel someone is going to leave me, I have a tendency to break up first before I get to hear the whole thing. Here it is. One more, one less. Another wasted love story. I really love this one. When I think that its over, that I'll never see him again like this... well yes, I'll bump into him, we'll meet our new boyfriend and girlfriend, act as if we had never been together, then we'll slowly think of each other less and less until we forget each other completely. Almost. Always the same for me. Break up, break down. Drunk up, fool around. Meet one guy, then another, fuck around. Forget the one and only. Then after a few months of total emptiness start again to look for true love, desperately look everywhere and after two years of loneliness meet a new love and swear it is the one, until that one is gone as well. There's a moment in life where you can't recover any more from another break-up. And even if this person bugs you sixty percent of the time, well you still can't live without him. And even if he wakes you up every day by sneezing right in your face, well you love his sneezes more than anyone else's kisses.





Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

Επιστήμη

Αρέσκουν μου πολλά οι αθλητικές εκπομπές στο ραδιόφωνο!

Θαυμάζω το πώς πολλοί άντρες εκμεταλλεύονται την ευκαιρία να δείξουν τις γνώσεις τους και να πουν την άποψη τους!

Άσε που μαζεύεις πληροφορίες και σε δύσκολες παρέες μπορείς να ανοίξεις και κουβέντα για το ποδόσφαιρο όταν τους δεις να μην ενδιαφέρονται για τίποτε άλλο.

(φυσικά τις περισσότερες των περιπτώσεων σχολιάζουν ότι "οι γεναίτζες εν καταλάβουν που μάππαν").

Μπορείς πάντα όμως να το παίξεις και "ξανθή" και να πεις ότι δεν μπορείς να καταλάβεις τι σημαίνει offside, και να ξεκινήσει μια κάποια συζήτηση, κάμνοντάς τους ταυτόχρονα να νιώσουν πανέξυπνοι :P (επειδή εν πυρηνική φυσική).

Φυσικά όλα αυτά τα γράφω με καλή διάθεση, και με μια πολύ μικρή δόση υπερβολής.

(μπορώ να πω επίσης ότι απολαμβάνω το χιούμορ τους!)


Καλή εβδομάδα

Χτες είχαμε παρατεταμένη διακοπή ρεύματος στην περιοχή. Η ΑΗΚ δεν απαντούσε τα τηλέφωνα, έτσι δεν ξέρουμε ακριβώς τι το προκάλεσε.

Η διακοπή ξεκίνησε στις 7 περίπου (το βράδυ). Επέστρεψα σπίτι κατά τις 9:00. Ο ηλεκτρισμός θα επανήλθε σίγουρα μετά τις 2:00.

Αν η έκρηξη στο Μαρί γινόταν χειμώνα, θα έβγαζα και δε θα έβγαζα τον χειμώνα! Το μόνο που μπορούσα να κάνω να ζεσταθώ ήταν να τυλιχτώ την κουβέρτα και να κάνω σουμάδα  :P. Ήταν και θεοσκότεινα έξω!

Με την ευκαιρία της διακοπής, έπιασα το φανάρι και διάβασα τα τελευταία 5 κεφάλαια του βιβλίου (που παραμέλησα τον τελευταίο καιρό επειδή πάντα βρίσκω κάτι να κάμνω όταν έχω ίντερνετ).  Δεν μπορώ να πω ότι ήταν εξαιρετικό το βιβλίο, αλλά προς το τέλος έγινε αρκετά καλό. Τα τελευταία 2 κεφάλαια δηλαδή.
 Σε λίγες μέρες θα ξέκινήσω και το δεύτερο - σκοπός είναι να τελειώσω και το τρίτο πριν τελειώσει το 2012, αφού η μπλοκή του τρίτου διαδραματίζεται το 2012.


Από τη μέρα που πήγα στο γιατρό φοβάμαι να παραπονεθώ για οτιδήποτε, μήπως και με βγάλουν καταθλιπτικιά! Πέρα από την πλάκα, θα περάσει πολλύς καιρός μέχρι να ξαναπάω γιατρό.

Νευριάζω επειδή πρέπει να πάω ψώνια αυτές τις μέρες, αφού το Σάββατο είναι η βάπτιση του μικρού και πρέπει να είμαστε κοκκέτες (για κάποιο λόγο). Αυτά τα φορέματα κτλ είναι καταπιέση με έτσι καιρό. Εγώ κυκλοφορώ με δυο-δυο παντελόνια τις τελευταίες μέρες, και το Σάββατο θα πρέπει να ντυθώ καλοκαιριάτικα για να είμαι κομψή. ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ!


Εδώ και λίγους μήνες προετοιμάζομαι ψυχολογικά ότι το Δεκέβρη του 2012 δεν θα γίνει τίποτε. Το θετικό είναι ότι νιώθω αισιόδοξη για την έκβαση των σχεδίων μου σε ατομικό επίπεδο, έτσι περιμένω με αισιοδοξία το μέλλον.

Πέμπτη-Παρασκευή και Κυριακή, δέκτηκα 2 τηλεφωνήματα και ένα μήνυμα από 3 γνώριμους με τους οποίους χαθήκαμε. Ο ένας ήταν πολύ άσχετος - μια απλή γνωριμία που έγινε πέρσι στην οποία η ανταλλαγή τηλεφώνων έγινε για να υπάρξει μια συνεννόηση της στιγμής. Ήθελε να με καλέσει να βγούμε για ποτό. (μπας και μίλησε με τον γιατρό;). Εννοείται ότι απέρριψα την πρόταση, αφού ήθελε να πάω Λευκωσία. ΒΑΡΙΕΜΑΙ! (άσε που είχα και μάθημα εκείνη τη μέρα). Μάλλον δεν θα ξαναπάρει. Ήταν από αυτές τις φάσεις που ψάχνεις τα τηλέφωνα που έχεις στο κινητό σου επειδή ξέμεινες σπίτι.

Την Παρασκευή πιάνω το μήνυμα από τον άγνωστο αριθμό, ο οποίος έβαλε και όνομα (προφανώς άλλαξε τηλέφωνο). Την τελευταία φορά που μιλήσαμε ήταν πριν 2 χρόνια. Λίγο περίεργος τύπος για τα γούστα μου, δεν απάντησα καν.

Την Κυριακή μου τηλεφώνησε ένας φίλος! :) Χαθήκαμε για κανένα εξάμηνο. Το 'χει αυτό να χάνεται! Είναι από αυτούς τους ρομαντικούς που ερωτεύονται και υποφέρουν! Με θυμάται πού και πού και είναι όμορφο αυτό. Βρεθούμαστε 2-3 φορές τον χρόνο για ώρες. Με πήρε για να μου πει ότι από αύριο επιτέλους κάνει το πρώτο βήμα για να πραγματοποιήσει το όνειρό του (που το οραματίστηκε πριν 2 χρόνια). Θα βρεθούμε εντός της εβδομάδας να τα πούμε αναλυτικά.

Το Σάββατο βγήκα με την παλιά μου παρέα, παρόλο που δεν ήθελα και πολύ επειδή εν κρυάδα (χαχα, νιώθω ότι μουρμουρώ). Το θετικό, πέραν από τις πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις που κάμνουμε - ήταν εκεί (όπως κάθε φορά) και ο μπάρμαν. Ο οποίος είναι κουκλί (εν μπορώ να αντισταθώ σε όμορφα μάτια) και όποτε με βλέπει πιάνουμε κουβεντούα (εν καλός στις δημόσιες σχέσεις, εν το παίρνω προσωπικά). Αυτό χρειάζομαι. Ένα ζευγάρι όμορφα μάτια να μου δίνουν ενέργεια για την εβδομάδα που έρχεται! :)


Καλή εβδομάδα να χουμε.

Update: Πριν λίγο έπιασα ακόμα ένα μήνυμα, αυτή τη φορά από κάποιο που βγήκαμε το καλοκαίρι μια φορά. Νομίζω μου την έπεσε. Συνήθως είναι Μάρτη που τους πιάνει ούλλους η πελλάρα, τι επάθαν που τα τωρά; Τελικά σε όσους δεν δίνεις ελπίδες επιστρέφουν. Λες να διαβάζουν το μπλογκ και θέλουν να με βοηθήσουν να ξεπεράσω την "κατάθλιψη"; 


Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

Beautiful Dance Moves


This is it

"Το 2012 θα είναι το χειρότερο"

Καλημέρα είπαμε; Δεν είπαμε.


Κτες το μάθημα ξεκίνησε με τη φράση: Το 2012 θα είναι το χειρότερο (για τις επιχειρήσεις). Το 2013 θα είναι καλύτερο, στα ίδια επίπεδα ίσως και λίγο καλύτερο από το 2011.

Σε ερώτηση κάποιου συμμαθητή κατά πόσο τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο θα επηρεάσουν θετικά και άμεσα την αγορά, ο καθηγητής είπε ότι δεν έχουν σχέση αυτά με την αγορά αφού εμείς δεν πρόκειται να δούμε λεφτά σύντομα από αυτή την κουβέντα.

Όμορφα.

Για κάποιο λόγο νιώθω ότι δεν θα έχω πρόβλημα. Είμαι ακόμα στον κόσμο μου.


Όπως πάντα μέσα στην απέραντη κακία μου σκέφτουμαι ότι αυτό είναι μια καλή ευκαιρία να παρθούν δραστικά μέτρα.



Κάποιος που πιάνει 2 χιλιάδες ευρώ τον μήνα νομίζω δεν χρειάζεται να κάμνει και δεύτερη δουλειά. Κανένας όμως δεν μπορεί να τον σταματήσει, αν έχει όρεξη κάποιος ας δουλεύει. Όταν όμως είναι δημόσιος υπάλληλος είναι παράνομος (εκτός από κάποιες εξαιρέσεις).

Τη μεγαλύτερη ζημιά νομίζω κάμνουν την οι διορισμένοι καθηγητές και δασκάλοι. Ιδίως οι καθηγητές. Το γεγονός ότι είναι διορισμένοι τους δίνει και κάποια αξιοπιστία, επειδή έχουν την πείρα. Επίσης, πολλοί μαθητές πιστεύουν ότι θα εξασφαλίσουν καλύτερο βαθμό από κάποιο καθηγητή στο σχολείο εάν είναι και πελάτες τους (που ισχύει). Το εκπαιδευτικό σύστημα νοσεί. Τα τελευταία χρόνια παρατήρησα ότι τα φροντιστήρια έχουν γίνει απαραίτητα και από μικρές τάξεις - σε μεγαλύτερο ποσοστό μαθητών από την εποχή που έπαψα να είμαι μαθήτρια. Δεν νομίζω να ήμασταν πιο έξυπνοι από τους μαθητές τώρα, ούτε πιστεύω να δυσκόλεψε και τόσο η ύλη!

Την ευθύνη για να γίνουν καλύτερα τα πράγματα (και έμμεσα το φταίξιμο που φτάσαν τα πράγματα μέχρι εδώ) πιστεύω την έχουν πρωτίστως οι γονείς και αμέσως μετά με πολλά μικρή διαφορά το εκπαιδευτικό σύστημα - του οποίο πυρήνας είναι (και αν δεν είναι όφειλαν να είναι) οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί.

Για παράδειγμα, η φράση "θέλω να γίνω φυσικός" νομίζω μόνο στην Κύπρο ερμηνεύεται ως "θέλω να διδάσκω φυσική". Η φυσική έχει πολλές άλλες χρήσεις από τη διδασκαλία!  Και μετά λέμε ότι έχουμε άνεργους επιστήμονες! Μα το να είσαι καθηγητής δεν σε κάμνει επιστήμονα (άποψή μου), αλλά ποιός μπορεί να αντισταθεί στο τρίπτυχο Ιούνιος, Ιούλιος, Αύγουστος; Για τούτη την κουλτούρα που καθιερώθηκε και διαιωνίζεται φταιν οι πιο πάνω! Επειδή όταν πας σχολείο πρέπει να εμπνέεσαι, όχι να βαριέσαι μέχρι θανάτου. Πρέπει ο έφηβος (που νομίζω η εφηβεία είναι η πιο αληθινή περίοδος κάθε ανθρώπου) να αντιληφθεί την ομορφιά της δημιουργίας και να οραματιστεί τη ζωή του όχι με βάση τα λεφτά, αλλά όλα τα άλλα τα όμορφα που μπορεί να σου προσφέρει μια δουλειά.

Η καθηγήτρια των Νέων Ελληνικών στο σχολείο έκαμνε και παράνομα φροντιστήρια, και ήταν και πολύ δημοφιλής. Δεν ερχόταν κάθε μέρα σχολείο, αφού έκαμνε 3 τάξεις την ημέρα μετά το σχολείο, σίγουρα θα χρειαζόταν να ξεκουραστεί. 3 δύορα αν θυμάμαι καλά, και κάθε μαθητής πήγαινε μια φορά την εβδομάδα, και έδινε 40 λίρες τον μήνα. Κάθε τάξη είχε περίπου 10-15 άτομα. Κάθε εεβδομάδα έχει 5 εργάσιμες μέρες (παρόλο που νομίζω έκαμνε και σάββατα).

Άρα: 3  x 5 x 10 x 40  = 6000 λίρες τον μήνα - αφορολόγητα :).

Θα μου άρεσε πάρα πολύ, τώρα με τόσους άνεργους επιστήμονες που θα μπορούσαν να ανοίξουν ή να δουλέψουν σε κάποιο φροντιστήριο μέχρι να περάσει η οικονομική κρίση εάν είχαμε απανωτά καρφώματα παράνομων φροντιστηρίων! Επειδή όταν είσαι παράνομος καθηγητής και διορισμένος κάμνεις πολλή ζημιά. Δίνεις πολλά λίγα λεφτά στο κράτος και στερείς και δουλειές από άλλους ανθρώπους. Άσε που για να ανοίξεις νόμιμο φροντιστήριο χρειάζεσαι αρκετό κεφάλαιο για να είσαι συνεπείς με τη νομοθεσία! Και αν κρίνω από την καθηγήτρια μου, τα λεφτά αυτά γίνονταν τσάντες, παπούτσια, ρούχα (όλα από τις ακριβές μάρκες) και ταξίδια, όλα εκτός χώρας δηλαδή.


Η αλήθεια είναι ότι είπα να γράψω μια καλημέρα σήμερα και να βάλω και ένα τραγούδι που θυμήθηκα:




Τωρά πώς κατέληξα να γράφω αυτά που έγραψα.. δεν έχω ιδέα.

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

Η Emirates στη Λάρνακα για προσλήψεις

Η Emirates, μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες αεροπορικές εταιρείες στον κόσμο, διοργανώνει Ημέρα Καριέρας “Open Day” για πληρώματα καμπίνας τη Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου, στο ξενοδοχείο «The Palm Beach Hotel & Bungalows» στο δρόμο Λάρνακας - Δεκέλειας από τις 9.00 το πρωί.

Συνέχεια του άρθρου στο sigmalive.

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

Πολύ κακό για το τίποτα

Ψες είδα τούτο το βίντεο:


Εν είδα την εκπομπή έτσι δεν ξέρω τι προηγήθηκε του βίντεο, για να είμαι δίκαιη.

Εγώ πιστεύω ότι ο δημοσιογράφος ήταν αγενής.

Σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον σίγουρα θα υπάρχουν οι ανισότητες. Η ανισότητα είναι αυτή που κινά τα πάντα.

Το να θέλει κάποιος να πάει πιο ψηλά, ή να μην θέλει να πέσει χαμηλά είναι σημαντικά συστατικά μιας  ρεαλιστικής και υγιούς κοινωνία.

Ίσως η αναφορά του Παπαδόπουλου στον κομμουνισμό να ενόχλησε και δεν τον άφησαν να ολοκληρώσει το επιχείρημά του επειδή θεώρησαν ότι δεν έχει επιχείρημα. Δεν θα μάθουμε ποτέ όμως επειδή δεν του έδωσαν 40 δευτερόλεπτα ακόμα.

(ο πρόλογος του βίντεο πάντως με προϊδέασε για κάτι τρομερό!)




Στο γιατρό

Σήμερα πήγα στο γιατρό επειδή μέσα σε διάστημα ενάμισι μήνα βίωσα κάτι που με τρόμαξε λίγο. Ξαφνικά, είχα μούδιασμα στα χέρια και πόνους στα πόδια και γενικά όπου είχα ένα μυ επονούσα.

Την πρώτη φορά δεν έδωσα πολλές διαστάσεις στο θέμα, επειδή ξέρω ότι όταν πιαστεί ο αυχένας μου εποσπάστηκα. Χτες όμως ανησύχησε με επειδή το έπαθα μόλις ξύπνησα και γενικά μου επήρε περίπου 4 ώρες να συνέλθω.

Σε αυτό το γιατρό πήγα πρώτη φορά στη ζωή μου. Άνοιξε το ιατρείο του πρόσφατα στη γειτονιά και είπα να τον επισκεφτώ με την ευκαιρία.

Να μεν τα πολυλογώ, ερώτησε με αν έχω δεσμό (wtf), είπα του όχι και ρωτά με "γιατί;" με ένα έκπληκτο ύφος.

Τι εννοεί γιατί; Ποδά ποτζί επροσπαθούσε να δει αν έχω κατάθλιψη (wtf?), αν κλεινουμε στον εαυτό μου, αν πολλές φορές εν κάμνω τίποτε (well, τίποτε παραγωγικό πολλές μέρες εν κάμνω, αλλά άσχετο).  Κάθε 20 λεπτά έσυρνε μου ότι εν καλά να κάνω κάποιο δεσμό και να χαλαρώσω λίγο από τη δουλειά. Την 3η φορά που το ανάφερε πέρασα στην αντεπίθεση.
Του εξήγησα ότι η δουλειά ηρεμά με, και η μόνη φάση που είχα πάρα πολύ άγχος ήταν λόγω της προσπάθειας μου να κάμω κάποια σχέση. Τζαι στο κάτω κάτω εν τζαι δουλεύκω παραπάνω που ένα μέσω υπάλληλο (ενώ θα έπρεπε), επειδή ακόμα έχω εκκρεμότητες να κλείσω με συνεργασίες. Αναγκάστηκα να καθησυχάσω τον γιατρό ότι και αν γίνω και 29 και 30 να γνωρίσω τον άντρα της ζωής μου ή ακόμα και να μεν τον γνωρίσω ποτέ έννεν και τόσο τραγικό!

Ή επελλάναν ούλλοι μες τούτον τον κόσμο ή προσπαθούν με πελλάνουν! Εν εξηγείται διαφορετικά.

Εισηγήθηκε να μου γράψει ψυχοφάρμακα, εν εδέκτηκα και συμβιβαστήκαμε στο να πηγαίνω 30 λεπτά περπάτημα κάθε πρωί, και να μιλώ με διαφορετικά άτομα κάθε μέρα από κοντά. Το δεύτερο εν ξέρω πώς να το κάμω, αλλά το περπάτημα θα το κάμνω.

Ένιωσε την ανάγκη να με διαβεβαιώσει ότι είμαι "πολλά καλή και θα είναι τυχερός αυτός που θα με πάρει". Εννά μας πελλάνουν ούλλοι μες τούτον τον κόσμο. Αν μου εκόλλαν στ' ανάθεμα, αλλά τούτος εσοβαρομιλούσε. Επίστεψε πραγματικά ότι έχω ανάγκη να το ακούσω.

Επέμενε να με ρωτά "τι έχει να σου προσφέρει η δουλειά και κάμνεις τόση προσπάθεια;". Εντωμεταξύ εν τζαι είπα του ότι δουλεύκω συνέχεια, ούτε το υπονόησα, αφού κάτι τέτοιο δεν ισχύει! Γιατί δεν μπορεί κανένας να καταλάβει τι μπορεί να σου προσφέρει μια δική σου δουλειά; Πολλά λίγοι άνθρωποι με στηρίζουν πραγματικά σε αυτή μου την προσπάθεια. Οι περισσότεροι απλά ρωτούν με: "Εν ήβρες καμμιά δουλειά;". Λαλώ τους ότι δεν ψάχνω και εισπράττω ένα βλέμμα απορίας.

Εντωμεταξύ εγώ τη μέση μου ακόμα πονώ την, από εβδομάδας έκλεισα για μασσάζ.  Η επίσημή του διάγνωση είναι fibromyalgia, που νομίζω εν σωστή, αλλά στις θεραπείες εν βλέπω να λαλεί τίποτε για έτερον ήμισυ, και τα φάρμακα εν αποτελούν την πρώτη θεραπεία!

Εν επερίμενα έτσι σύσταση τζαι εν του εζήτησα να μου γράψει καμμιά συνταγή και όποιον βρίσκω να του λαλώ να γίνει ο δεσμός μου γιατί έτσι μου έγραψε ο γιατρός. Φτου! Εχάσαμε τζαι που τα σίουρα.

Υ.Γ. (τζαι να την βγάζεις σπίτι τες παραπάνω μέρες της εβδομάδας έννεν απαραίτητα κακό!)


It's just beautiful physics


Ψώνια

Μέσα στις γιορτές είπα να υποστηρίξω την κυπριακή αγορά - κοινώς πήγα ψώνια!

Η όλη εξόρμηση διήρκησε περίπου 5 ώρες. Πάνω κάτω βρήκα κάποια πράγματα να αγοράσω, αλλά πάλι δεν βρήκα αυτό που χρειάζομαι.

Με τίποτα δεν βρίσκω παπούτσια, και συγκεκριμένα γόβες, λόγω μεγέθους. Επειδή άλλο να είσαι νούμερο 37+ και να περπατάς με την 12ποντη, και άλλο να είσαι 35!  Μπαλαρίνα δεν έκανα πάντως.

Πριν δυο εβδομάδες (μπορεί και τρεις) είδα μια διαφήμιση στο διαδίκτυο. Δεν είναι λίγες οι φορές που έψαξα να βρω από το διαδίκτυο παπούτσια, αλλά δεν τολμούσα να δώσω 100  ευρώ για ένα ζευγάρι γόβες που ίσως να μην μου κάμναν. Αυτο το site όμως είχε εξευτελιστικές τιμές και ωραίες απλές γόβες, όπως ακριβώς τις ήθελα. Επειδή είναι από την Κίνα, το πιο φτηνό κόστος αποστολής σε λογικά πλαίσια αναμονής ήταν γύρω στα 35 ευρώ.

Το σκέφτηκα λίγο, και θεώρησα ότι είναι ηλίθιο να δώσω 35 ευρώ για την αποστολή παπουτσιών αξίας 11 ευρώ. Έτσι, με την απέραντη σοφία μου σκέφτηκα ότι θα ήταν καλύτερα να παραγγείλω και άλλα πράγματα - για να έχω value for money στη μεταφορά.

Παράγγειλα ακόμα 3 ζευγάρια παπούτσια και 2 φορέματα, μαζί με την αποστολή βγήκα στα 110 ευρώ περίπου. Πριν ολοκληρώσεις την παραγγελία σε ρωτούν τι να κάνουν σε περίπτωση που δεν έχουν στοκ κάποιο από τα αντικείμενα που παράγγειλες. Εγώ επέλεξα να στείλουν την παραγγελία με ό,τι έχουν σε στοκ, και να κάνουν επιστροφή χρημάτων για ό,τι δεν μπορούν να στείλουν άμεσα (αφού θα περιμένω 20-30 μέρες για αυτά που είναι σε στοκ δεν χρειάζεται να καθυστερήσουμε κι άλλο).

Την μέρα που τα παράγγειλα ήμουν πολλά ικανοποιημένη, αλλά προσπάθησα να μην το σκέφτομαι αφού 20-30 μέρες είναι πάρα πολλές για να τα έχω έννοια. Όταν έρθουν θα έρθουν.

Μετά από 2 μέρες λαμβάνω email από το site. Με ενημερώνουν ότι δεν είχαν όλα τα αντικείμενα σε στοκ, και σε κάποια μου επιστρέψαν τα λεφτά. Δεν ανησύχησα. Μπήκα στην παραγγελία να δω ποια αντικείμενα δεν θα έρθουν. Τελικά ένα αντικείμενο δεν είχαν σε στοκ - τις μαύρες γόβες!

Ομολογώ ότι το βρήκα πολύ αστείο! Πλέον δεν ανυπομονώ να έρθει η παραγγελία - που λογικά θα έρθει το αργότερο το Μάρτιο. Μόλις στρώσει η δουλειά θα προσλάβω κάποιο να μου βρίσκει ρούχα και παπούτσια. Είναι μια πολλά χρονοβόρα και ψυχοφθόρα διαδικασία.

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

Boat On The River


Οι Μάντιες


Παλιά, ένας από τους λόγους που διάφοροι Κύπριοι εκτός Λάρνακας, επισκέπτονταν την πόλη της Λάρνακας ήταν για να γανώσουν τα σκεύη τους.

Το μεσαιωνικό ρήμα γανώνω (= επικαλύπτω χάλκινο σκεύος με κασσίτερο για να το προφυλάξω από την οξείδωση), προέρχεται από το ρήμα της αρχαίας γανόω, -ώ (= γυαλίζω, στιλπνώνω, επικασσιτερώνω). Γάνα ονομάζεται η συνήθως πρασινωπή σκουριά που επικαλύπτει τα σκεύη που δεν έχουν γανωθεί, γαλβανιστεί και γανωματάς/ γανωματής/ γανωτής ή γανωτζής αυτός που γανώνει τα σκεύη.

Η Λάρνακα ήταν η κατεξοχήν πόλη για την προσφορά αυτής της υπηρεσίας επειδή οι γανωματάες ήταν μια ομάδα ανθρώπων που ζούσαν (μπορεί και να ζουν ακόμα) κυρίως στη Λάρνακα. Αυτοί η ομάδα ήταν τσιγγάνοι, οι λεγόμενοι Μάντιες. 

Οι Μάντιες που είναι ορθόδοξοι χριστιανοί τσιγγάνοι ζουν κυρίως στη Λάρνακα και έχουν μια πρώτιστα "ελληνική" ταυτότητα, στην οποία η "τσιγγάνικη" είναι προφανώς δευτεροβάθμια.


Για περισσότερες πληροφορίες για τους τσιγγάνους της Κύπρου μπορείτε να διαβάσετε εδώ. (Μεν φοηθείτε όταν αρκέψουν οι βυζαντινές ψαλμωδίες, εγώ ενόμισα προς στιγμή ότι ήρτε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ να μου ζητήσει [επιτέλους] να καταταγώ στον πόλεμο.). 

Προσωπικά όταν αναφέρονται στους Σκαλιώτες ως Μάντιες (με κάποιο υποτιμητικό ύφος), δεν το βρίσκω υποτιμητικό και δεν με ενοχλεί καθόλου. Αντιθέτως νιώθω και ιδιαίτερα όμορφα.


Γιατί; Επειδή όταν κάποιος έλεγε τότε ότι θα πάει στους Μάντιες, δεν το έλεγε υποτιμητικά αλλά κυριολεκτικά, και οι Μάντιες ήταν μια χρήσιμη ομάδα για την κοινωνία - αφού προσέφεραν με την τέχνη τους καλές υπηρεσίες. Άρα, όταν κάποιος ξεκινούσε να πάει στους Μάντιες ένιωθε ότι κάνει ένα βήμα προς τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής του και της οικογένειας του, αφού το γάνωμα προστάτευε τα σκεύη από την οξείδωση - και προφανώς μια τέτοια πράξη συμβάλει στην διασφάλιση μιας καλύτερης υγιεινής και υγείας :).





Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

Ευκαιρίες

Είδα το στο facebook, άρεσε μου και έκλεψα το!


Επιλογή κοινού

Αγαπητοί φίλοι,

σήμερα επειδή μου πήγε πολύ καλά η μέρα, αποφάσισα να αξιοποιήσω την ευκαιρία να πραγματοποιήσω ένα απωθυμένο.

Εδώ μπορείτε να συστονιστείτε στο ραδιόφωνο του μπλογκ. :)

Μπορεί να είναι και η μόνη σας ευκαιρία, επειδή αν είμαι πολύ χάλια δεν θα το ξανακάνω. Αν θέλετε να βοηθήσετε τη ροή της μετάδοσης, μπορείτε να στείλετε email, ή να κάνετε σχόλιο κάτω από αυτή την ανάρτηση. Αν σταματά κάποτε είναι επειδή κατάφερα να crashάρω τον winamp - που συμβαίνει.

21:00  - 22:00  θα ακούμε Παυλίδη. :)

Επέλεξα εσάς για κοινό επειδή δεν σας ξέρω, δεν με ξέρετε και αυτό το κάνει πολύ πιο εύκολο ;).

- μετά από δεύτερες σκέψεις, μπορείτε να απολαύσετε τη μουσική χωρίς να παρεμβαίνω πολύ. Αν έρθει κανένα σχόλιο μπορεί και να μιλήσω :P

Μετάθεση

Εμένα άρεσκε μου ο συγκεκριμένος κύριος στη συγκεκριμένη θέση. Από ότι κατάλαβα και ο ίδιος προτιμούσε να έμενε εκεί παρά εκεί που τον πήρανε.

Καλημέεερα :)

Καλημέρααααααα!!!!

Μα τι όμορφη μέρα σήμερα! :) Να την περάσετε όμορφα!




Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2012

New York Happy Carriage






Θυμούμαι μια φορά που πέτυχα στη Λάρνακα Free Hugs! Ήταν μια πολλά όμορφη στιγμή. Αρέσκουν μου έτσι πρωτοβουλίες!

Συμβουλή 1

"Να ζεις τη ζωή όπως έρχεται", λέει η θεία μου.


Ζώδια

Έχω τη συνήθεια να κατηγοριοποιώ ανθρώπους. Είμαι σίγουρη ότι αυτό από τους πολιτικά ορθούς και ευαίσθητους ανθρώπους μπορεί να θεωρηθεί ρατσιστικό, ή σεξιστικό ή κάτι άλλο που τελειώνει σε -ικό.

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί είναι κακό να αποκαλέσεις ένα μαύρο, μαύρο , ένα χοντρό, χοντρό ή ένα κοντό, κοντό.

Μου αρέσει να παρατηρώ και να συνδέω χαρακτηριστικά με συμπεριφορές.

Όταν είσαι κοντός, όταν δεν φτάνεις κάτι - η πρώτη σου κίνηση είναι να ψάξεις για μια καρέκλα να σταθείς πάνω. Αν είσαι ψηλός, μπορεί να προσπαθήσεις πολύ περισσότερο να σταθείς στις μύτες των ποδιών σου πριν σκεφτείς την καρέκλα.




Ανέπτυξα ένα μικρό τεστ (που ήμουν 14-15 χρονών ) που με βοηθά να καταλάβω την ψυχοσύνθεση του άλλου κάποια δεδομένη στιγμή. Δεν έχω κάνει μελέτες, ούτε έχω γράψει οποιαδήποτε ανάλυση (υποθέτω αυτό κάνω τώρα) αλλά έτυχε να βρω παρόμοια τεστ μετέπειτα, από εγκεκριμένους επιστήμονες. Το τεστ βασίζεται πάνω σε 3 πράγματα. Χρώματα, αριθμούς και σχήματα. Ζητώ από τον συνομιλητή να μου πει ένα χρώμα, ένα αριθμό και ένα σχήμα. Από τις απαντήσεις του μπορείς να υπολογίσεις την πνευματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται την τρέχουσα στιγμή.

Το χρώμα μπορεί να σου δώσει τον βαθμό της εσωστρέφειας/εξωστρέφειας. Ο αριθμός σου δίνει μια ένδειξη της ανασφάλειας, και το σχήμα είναι μια ένδειξη για το πώς ο ίδιος βλέπει τον εαυτό του στο σύνολο.

Παράδειγμα, έντονα χρώματα όπως πορτοκαλί και κίτρινο - αντιπροσωπεύουν κάποιο που μπορεί να υπάρξει στο πλήθος, χωρίς ίχνος αγοραφοβίας. Δεν φοβάται να έχει τα βλέμματα στραμμένα πάνω του.  Αριθμοί όπως το 7, το 11 δείχνουν έλλειψη ανασφάλειας αντιθέτως με το 13, το 26 και κάποτε το 3. Το τρίγωνο δείχνει ότι είναι πολύ ανταγωνιστικός, το τετράγωνο αρκετά ισορροπημένος και ο κύκλος ότι ασχολείται πολύ λίγο με τον υπόλοιπο κόσμο.

Το πήρα ένα βήμα παραπέρα, και άρχισα να συνδέω συμπεριφορές με ζώδια. Πρώτον, επειδή είναι πολύ πιο εύκολο να ρωτήσεις τον άλλο ποιο είναι το ζώδιό του και δεύτερον είναι διασκεδαστική μια συζήτηση περί ζωδίων! Μπορείς να είσαι απόλυτος χωρίς να ενοχλείς κανένα, επειδή ποιος πιστεύει πραγματικά στα ζώδια;; Ακόμα και αν πέσεις πολύ έξω με το ζώδιο, μπορείς να πετύχεις τον ωροσκόπο!

Όταν σταμάτησα να ενδιαφέρομαι για τους ανθρώπους και απλά ήθελα να ανοίξω κουβέντα να περάσει η ώρα, δεν έκανα το τεστ, αλλά ρωτούσα το ζώδιο. Η πραγματικότητα είναι ότι έχω πολλά από τα χαρακτηριστικά του ζωδίου μου και δεν ταιριάζω σχεδόν με κανένα ζώδιο.  (ή μπορεί να είμαι απλά πολλά ιδιότροπη και να με βολεύει να τα φορτώνω στο ζώδιο).


Είναι ωραίο να πιστεύεις σε αυτά τα πράγματα, χωρίς κανένα επιστημονικό υπόβαθρο. Όλη η φύση είναι μια μαγεία που συμβαίνει. Τα αστέρια (αναφέρομαι στα ουράνια σώματα που λάμπουν στον ουρανό τη νύκτα - όχι απαραίτητα άστρα) είναι το πιο όμορφο θέαμα που είδα μέχρι τώρα. Η Αφροδίτη, ο Δίας είναι πανέμορφοι αυτή την περίοδο. Ο Σείριος! εξαιρετικός! Και το φθινόπωρο ο Στάχυς, το μεγαλύτερο άστρο του αστερισμού της Παρθένου είναι πανέμορφο :). Προτιμώ να μισοπιστεύω σε αυτά τα πράγματα (να ξέρω ότι δεν ισχύουν αλλά να μην με ενδιαφέρει) επειδή με κάνουν να νιώθω μέρος αυτού του υπέροχου σύμπαντος.











Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Τροχός και αμνησία

 Σήμερα διάβασα ένα άρθρο και ένιωσα ακριβώς όπως ένιωσα μια μέρα που οδηγούσα στη Λευκωσία και το ράδιο του αυτοκινήτου συντονίστηκε με ένα σταθμό που ήταν τουρκοκυπριακός, αλλά είχε ειδήσεις στα ελληνικά. Το δελτίο τότε έκανε αναφορά σε ελληνοκύπριο ηγέτη και για πρωθυπουργό της δημοκρατίας της βόρειας Κύπρου.

Είναι σαν να τα έβλεπες όλα γαλάζια, και μια μέρα ξυπνάς και πρέπει να φορέσεις κόκκινα γυαλιά!Ξέρω ότι πάντα υπάρχουν δύο όψεις του ιδίου νομίσματος, όπως και διαφορετικές εκδοχές για την ίδια ιστορία, αλλά αυτό αγγίζει τα όρια του παραλόγου!

 Δεν καταλαβαίνω πού ακριβώς θέλουμε να φτάσουμε με τις διαπραγματεύσεις και με ποιους ακριβώς διαπραγματευόμαστε. Δεν εμπιστεύομαι τον δικό μας διαπραγματευτή, αλλά για να είμαι δίκαιη - τα τελευταία 4-5 χρόνια άρχισα να δίνω σημασία για το τι γίνεται ακριβώς, έτσι δεν ξέρω κατά πόσο αυτοί που προηγήθηκαν ήταν το ίδιο ή λιγότερο χάλια (παραπάνω δεν πιστεύω).

Μπορεί οι μεταπολεμικές γενιές να είμαστε καταδικασμένες να μην καταλαβαίνουμε. Ακόμα και αυτοί που νομίζουν ότι καταλαβαίνουν δεν μπορούν να μου εξηγήσουν.



Οσον αφορά τις διαπραγματεύσεις, είπε ότι ''βαίνουν καλώς. Ο Χριστόφιας προσπαθεί να αλλάξει την κατάσταση που προέκυψε μετά την ειρηνευτική επιχείρηση του 1974. ‘Υπάρχουν 165 χιλιάδες πρόσφυγες’, λέει κι εγώ τον ρώτησα ‘Από το 1974 πέρασαν 37 χρόνια. Δεν πέθανε κανένας από αυτούς τους πρόσφυγες;’. Και αυτός μου απάντησε: ‘Τους υπολογίζω κι αυτούς’. Ζητά εδάφη για 100 χιλιάδες Ε/κ, δηλαδή τη Μόρφου, την Καρπασία και την πεδιάδα της Μεσσαορίας. Ακόμα δεν ζήτησε την Κερύνεια, αλλά εάν την ζητήσει δεν θα εκπλαγώ''.




Stephen Fry on Confidence



"[...] we are all equally afraid and uncertain and that isn't a bad thing, is a wonderful thing"




Αγάπη και θρησκεία

Σήμερα πήγα επίσκεψη σε ένα γνωστό και καθώς έφευγα του ευχήθηκα καλά χριστούγεννα.

Όχι, δεν  έχασα την αίσθηση του χρόνου. Αύριο γιορτάζουν τα χριστούγεννα με το παλιό ημερολόγιο.

Αυτός ο γνωστός δεν ήταν πάντα παλιοημερολογίτης. Έγινε για να παντρευτεί τη σύζυγό του που είναι παλιοημερολογίτισσα.
Την πρώτη φορά που το άκουσα αυτό εντυπωσιάστηκα! Δεν είναι και λίγο να αλλάζεις τις συνήθειες σου.

Ξέρω και αρκετές περιπτώσεις που η διαφορά στο θρήσκευμα επηρέασε ζευγάρια και προτίμησαν να χωρίσουν παρά να πάρουν μια απόφαση για το θέμα, ακόμα και μετά από μακροχρόνιες σχέσεις.

Είναι κρίμα όμως, επειδή πιστεύω ότι ενώ με ένα πολιτικό γάμο πάλε γίνεται η δουλειά, μπαίνουν στη μέση οι οικογένειες. Και μετά είναι το θέμα των παιδιών. Θα τα βαφτίσεις; θα τα αφήσεις να διαλέξουν όταν μεγαλώσουν;


Φυσικά τόση ώρα μιλώ για θρησκεία και όχι για πίστη. Εάν κάποιος πιστεύει πραγματικά στις διδαχές της θρησκείας την οποία ασπάζεται τότε σίγουρα θα είναι δύσκολο να κρατήσει η σχέση του με κάποιο άτομο που σκέφτεται εντελώς διαφορετικά.

Κακά τα ψέματα, ισχύει ότι τα αντίθετα έλκονται μεν, αλλά τα ομώνυμα έχουν παραπάνω πιθανότητες να πετύχουν σαν ζευγάρι!


Ρυθμοί

Ακόμα μια παραγωγική μέρα έφθασε στο τέλος της!


Μακάρι όλες οι μέρες μου να είναι έτσι - μου αρέσει πολύ το 2012! :)


Είδα και ένα κουτί στη βιβλιοθήκη τώρα που πρέπει σε κάποια φάση να το ανοίξω ... note to self: μην ξεχάσεις το κουτί στη βιβλιοθήκη ... τουλάχιστο μόλις βγει ο Γενάρης.


Και για τον φίλο που με διαβάζει, ευχαριστώ που μου έκανες παρέα όταν δεν άντεχα ούτε κι εγώ τον εαυτό μου! The loser feeling is long gone! ;)

Εσκόραρα 9/10 .. εσύ;

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

That's all we know

Έβαλα το youtube playlist με τα  favorites και σε κάποια στιγμή σταμάτησε. Δεν έδωσα και πολύ σημασία γιατί δουλεύω ταυτόχρονα.


Όταν έκανα διάλειμμα βλέπω αυτό στην οθόνη:

Θα δοκιμάσω κι εγώ να βγάζω έτσι χαριτωμένα error messages, έτσι να μεν πιάνω τηλεφωνήματα του στυλ: "το πρόγραμμά σου εχάλασέ μου το κομπιούτερ μου!".

Αρέσκει μου το "temporary error". Ναι, σίουρα , σαν να και υπάρχει τρόπος να το ξέρετε τούτο!

Το πιο ωραίο είναι το "That's all we know" ! :)

Νομίζω ότι εκτός από τους προγραμματιστές λίγοι εκτιμούν το χιούμορ αυτού του είδους.

Όπως τον διάλογο που διάβασα πριν καιρό (τάχα είμαστε στα McDonald's drive thru - O: οδηγός, Σ: Σερβιτόρα)

Σ: That will be 4.04
Ο: What? Not found?

:P