--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

Διάφορες Σκέψεις

1.
Αύριο γιορτάζουμε την εργατική πρωτομαγιά.


Τον Μάη του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η μέρα έχει θεσπιστεί ως αργία και όλες οι υπηρεσίες και οι επιχειρήσεις παραμένουν κλειστές.

Τις τελευταίες μέρες βλέπω παντού πανό της ΠΕΟ. Αφού έχουμε και άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις, γιατί δεν βάζουν πανό και αυτές - μια κουβέντα για να τιμήσουν τη μέρα. Η ΠΑ.ΣΥ.ΔΥ έδωσε και ρεσιτάλ αγωνιστικότητας τα τελευταία 2 χρόνια!

Πάντως πολλές επιχειρήσεις δεν θα είναι κλειστές την πρωτομαγιά (καφετέριες κτλ).

Αύριο δεν είναι αργία, είναι απεργία!

2.

Διαβάζω πολλά συχνά διάφορους που σχολιάζουν ότι δεν σχολιάζουν πολλοί τις αναρτήσεις τους (είτε σε μπλογκς, είτε στο facebook) και αυτό είναι δείγμα αδιαφορίας! (επειδή γράφουν σοβαρές αναρτήσεις με προβληματισμούς και αναρτούν φωτογραφίες με προβληματικές καταστάσεις που χρειάζονται διόρθωμα - και περιμένουν ότι θα υπάρχει ευαισθητοποίηση η οποία θα εκφραστεί με κάποιου είδους σχόλιο).

Η αλήθεια είναι ότι ούτε εγώ σχολιάζω πολλές αναρτήσεις ενώ τις βρήκα ενδιαφέρουσες. Νομίζω θα αλλάξω συνήθειες και θα λέω πιο συχνά την άποψή μου.

Έχω παρατηρημένο επίσης ότι τα πολλά σχόλια γίνονται όταν η ανάρτηση είναι για πελλάρες. Ίσως νιώθουμε πιο άνετα να σχολιάσουμε κάτι που δεν είναι σοβαρό.


3.

Μα πότε θα είναι οι εκλογές στην Ελλάδα; Εσυγχύστηκα. Πάντως πολλά βιντεάκια στο youtube προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο για να ψηφίσουν - όχι τα 2 μεγάλα κόμματα. Ελπίζω να μη δώσουν βήμα στην Χρυσή Αυγή. Πιασάρικο όνομα, δεν λέω.. έχουν και κάποιες καλές ιδέες - αλλά οι περισσότερες είναι κάκιστες! Το να δέρνεις αλλοδαπούς δεν θα λύσει τίποτε - αναρωτιέμαι ποιος είχε αυτή την φαεινή ιδέα. Θυμούμαι μια συνομιλία που είχα με ένα μεσήλικα που μου έλεγε ότι το ΕΛΑΜ έχει πολύ καλή προσέγγιση στο μεταναστευτικό πρόβλημα. Πραγματικά πίστευε ότι με το να δέρνουμε τους μετανάστες θα φύγουν για πάντα από την Κύπρο. Του είπα ότι αν πιστεύει ότι η βία είναι λύση να την ασκήσει σε αυτούς που προκαλούν/ έχουν ευθύνη να επιλύσουν το πρόβλημα (επιδόματα), και τον περέπεμψα στη βουλή. Για λίγα δευτερόλεπτα σάστισε - για κάποιο λόγο η βία εναντίον κάποιου βουλευτή δεν ήταν και τόσο εύκολη. [τις επόμενες μέρες ανησυχούσα μήπως κάποιος ανατινάξει τη βουλή ..]. Το θέμα των μεταναστών, των αιτητών πολιτικού ασύλου και τα επιδόματα σηκώνουν δική τους ανάρτηση.

4.

Έχω την εντύπωση ότι η Κύπρος ως τουριστικός προορισμός, θα μπορούσε να επενδύσει περισσότερο στην προβολή της ιστορίας της. Έχουμε τόσο πλούσια ιστορία - γιατί να μην δίνουμε την ευκαιρία στους τουρίστες να τη ζήσουν;! Ένα θεματικό πάρκο ας πούμε, με τις διάφορες περιόδους της ιστορίας του νησιού! Από τους Ετεοκύπριους μέχρι τους δεν-έχουμε-ιδέα-τι-είμαστε-εσυγχυστήκαμε-Κύπριους της σημερινής εποχής! Θα μου άρεσε πάρα πολλά!! Κάτι σαν "ταξίδι στο χρόνο".

Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

Born To Die








Feet don't fail me now
Take me to the finish line
All my heart, it breaks every step that I take
But I'm hoping that the gates,
They'll tell me that you're mine
Walking through the city streets
Is it by mistake or design?
I feel so alone on a Friday night
Can you make it feel like home, if I tell you you're mine
It's like I told you honey

Don't make me sad, don't make me cry
Sometimes love is not enough and the road gets tough
I don't know why
Keep making me laugh,
Let's go get high
The road is long, we carry on
Try to have fun in the meantime

Come and take a walk on the wild side
Let me kiss you hard in the pouring rain
You like your girls insane
Choose your last words
This is the last time
Cause you and I, we were born to die

Lost but now I am found
I can see but once I was blind
I was so confused as a little child
Tried to take what I could get
Scared that I couldn't find
All the answers, honey

Don't make me sad, don't make me cry
Sometimes love is not enough and the road gets tough
I don't know why
Keep making me laugh,
Let's go get high
The road is long, we carry on
Try to have fun in the meantime

Come and take a walk on the wild side
Let me kiss you hard in the pouring rain
You like your girls insane
Choose your last words,
This is the last time
Cause you and I
We were born to die
We were born to die
We were born to die

Come and take a walk on the wild side
Let me kiss you hard in the pouring rain
You like your girls insane

Don't make me sad, don't make me cry
Sometimes love is not enough and the road gets tough
I don't know why
Keep making me laugh,
Let's go get high
The road is long, we carry on
Try to have fun in the meantime

Come and take a walk on the wild side
Let me kiss you hard in the pouring rain
You like your girls insane
Choose your last words
This is the last time
Cause You and I
We were born to die
We were born to die

Νεκατωμένα

[ακολουθεί μουρμούρα - διαβάστε με δικό σας ρίσκο...]

Ψες είδα ένα από τα πιο παράξενα όνειρα. (και βλέπω συχνά πολλά παράξενα όνειρα).

Ήμουν στις κερκίδες ενός γηπέδου με κάτι άλλες κοπέλες. Θα δίναμε προεισαγωγικές (πάλε - ναι, αγχώθηκα τούτες τις μέρες). Η συγκεκριμένη εξέταση ήταν μόνο για κοπέλες και έτσι τα αγόρια έπαιζαν στο γήπεδο.

Προφανώς εγώ είχα αγόρι και πλησίασε στις κερκίδες για να συνεννοηθούμε πότε θα βρεθούμε. Του είπα να μην ανησυχεί, θα έρθω να τον βρω όταν τελειώσει η εξέταση, και να πάει να συνεχίσει το παιχνίδι του. Καθώς απομακρυνόταν, του είπα να προσέξει να μην πατήσει ένα τεράστιο πράσινο μαρτούι που βρισκόταν σε πολύ λίγη απόσταση μακρυά από αυτόν. Κοιτούσαμε το μαρτούι με προσοχή όπου σε κάποια στιγμή το δέρμα του μαζεύτηκε και ξεπήδησε από μέσα ένα πουλάκι, το οποίο πέταξε μακριά. Πίσω έμεινε το δέρμα.

Οι κοπέλες επειδή ήμασταν επιστήμονες, θελήσαμε να πιάσουμε το δέρμα αυτό και να το μελετήσουμε., Πρώτα το βάλαμε σε μια σακούλα του ζορπά - χωρίς να το αγγίξουμε, αλλά δεν φαινόταν το περιεχόμενο. Έτσι αποφασίσαμε να το βάλουμε σε διαφανή σακούλα. Όταν το έπιασα (έβαλα το χέρι μου μέσα στη σακούλα, το έπιασα και μετά γύριασα τη σακούλα για να βρεθεί αυτό μέσα στη σακούλα) ένιωσα κάποιο κάψιμο.

Στη μελέτη που κάναμε καταλήξαμε στο συμπέρασμα: Γιατί να αγοράζεις ρούχα, ενώ μπορείς να τα τυπώσεις;

Κοίταξα στους ονειροκρίτες.

Το σκουλίκι με το πουλί έχουν αντίθετα νοήματα. Υποθέτω ότι με απασχολεί (ξέρω ότι με απασχολεί) το αν θα συνεχίσω  να δίνω σημασία σε κάτι (κάποιον). Σήμερα έκλεισα το τηλέφωνό μου από το πρωί και  αποφάσισα να κόψω λίγο την επικοινωνία. Όταν το άνοιξα ψιλοπειράκτηκα που δεν είχα αναπάντητη. Το να διαχειριστείς τη γυναικεία ψυχολογία είναι κάτι πολύ δύσκολο. Μερικές φορές νιώθω ότι δεν θα τα καταφέρω. Δεν εκπαιδεύτηκα σωστά πάντως.

Άσε που αυτή την εβδομάδα δυο άτομα μου διευκρίνησαν ότι δεν θέλουν να με ρίξουν στο κρεβάτι... χωρίς να έχω υπονοήσει κάτι σχετικό. Όταν του ενός του είπα ότι δεν είχα έτσι εντύπωση, μου απάντησε  "κακώς". Κάποτε τα έβρισκα χαριτωμένα αυτά, αλλά τώρα δεν με συγκινούν - ιδίως όταν προέρχονται από άτομα που δεν μου προκαλούν ερωτικό ενδιαφέρον, αλλά πολλές φορές με εκνευρίζουν με την πλάνη στην οποία ζουν! (που εννά σου πω πάρ' με στο κρεβάτι, πε μου όχι).

Χτες δεν ήταν καλή η μέρα - ξύπνησα ανάποδα, έπρεπε να πάω σε πολλούς τόπους (για θελήματα), δεν έγινε η δουλειά μου επειδή κάποιοι άλλοι δεν ξέρουν να συμπληρώνουν αιτήσεις, έφαα πολλύ ήλιο και έδωσα και αρκετά λεφτά (χαλάλι του μωρού - το αυτοκίνητο μου). Νομίζω πέρασα μια μικρή κρίση πανικού. Αλλά σήμερα βλέπω τα πράγματα πιο καθαρά. Πάω σωστά, απλά πρέπει να επιταχύνω λίγο τους ρυθμούς μου.

Απόψε θα πάω σε γάμο. Πόσο βαριέμαι, πραγματικά. Και θέλω να κάνω και το επόμενο μέρος του μαθήματος στα προγραμματιστικά! Τελευταία αρχισε να κτίζεται ένα σπίτι στη γειτονιά, και έχουμε πολλή ηχορύπανση που το καθιστά αδύνατο να ηχογραφήσω τίποτε.

Επαραπονέθηκα / μουρμούρησα και σήμερα.

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Δεν μπορώ να σκεφτώ τίτλο

Εν ήταν καλή η μέρα μου σήμερα - εκατάλαβα το που το πρωί ότι εν θα ήταν καλή.

Κανονικά εν θα έγραφα ανάρτηση επειδή εν έχω καμία διάθεση, αλλά εν γίνεται να μεν γράψω για τούτο.

Προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας και Νεοκλή Συλικ ιώτη (ως ενδιαφερόμενο μέρος) κατέθεσε η Πραξούλα Αντωνιάδου σήμερα Πέμπτη (27/04/12). Η προσφυγή αφορά τον τρόπο που ενήργησε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ως προς το διορισμό του Νεοκλή Συλικιώτη στη θέση του Υπουργού Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, χωρίς προηγουμένως να παύσει την κυρία Αντωνιάδου, σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην προσφυγή της πρώην Υπουργού. Η προσφυγή γίνεται εναντίον του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Γενικού Εισαγγελέα. 

[..]

Πάντως στην περίπτωση που το Ανώτατο Δικαστήριο δικαιώσει την κ. Αντωνιάδου, αναμένεται να δημιουργηθούν αλυσιδωτά προβλήματα μιας και παράνομες ή/και άκυρες θα θεωρηθούν και οι αποφάσεις που λήφθηκαν από το Νεοκλή Συλικιώτη ως Υπουργό Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού. 






Έχω και πονοκέφαλο, εν ξέρω πώς να αντιδράσω φυσιολογικά στην είδηση. Το μόνο σίουρο εν ότι τα δικαστήρια έχουν πολλή δουλειά τελευταίως, και ότι ό,τι θυμάται ο καθένας σσιέρεται.

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

...

Νιώθω παράξενα, μετά που διάβασα κάτι που αφορά τα παιδιά μας, τα παιδιά της Κύπρου μας. Για την ακρίβεια ελούθηκα τα κλάματα. 

Πώς επιτρέπουμε σαν κοινωνία των εκφοβισμό των παιδιών μας; Πώς επιτρέπουμε σε καθάρματα να στερούν τα όνειρα από τα παιδιά μας; Πώς αφήσαμε την κατάσταση να φτάσει μέχρι εδώ; Άραγε θα κάμουμε κάτι; ΚΑΤΙ;;; 

Άστε τα λεφτά και τις οικονομίες και τις προεδρικές και τα κόμματα και τα συμφέροντα έστω για λίγο. Να δούμε και λίγο τα παιδιά αυτού του τόπου, να τα προστατέψουμε... αυτή η είδηση θα έπρεπε να ήταν πρωτοσέλιδο, να μας ταρακουνήσει. Να πιέσουμε να δωθούν στην αστυνομία οι απαραίτητες εξουσίες. 

Ποιοι είναι αυτοί και ποιο δικαίωμα έχουν να καταστρέφουν με αυτό τον τρόπο ζωές; Τα παιδιά μας ρε!

Δεν μπορώ να πω τίποτε άλλο..

Επιδόματα και χρωστούμενα

Δεν κατάλαβα ακριβώς τι λέει αυτή η είδηση. Βασικά αυτό το μέτρο το βρίσκω αρκετά λογικό (όπως το κατάλαβα), αλλά πρόσεξα ότι υπήρξαν αντιδράσεις από διάφορους πολίτες. Εμένα ο νους μου πήγε σε οφειλές τύπου ΦΠΑ, φόρου εισοδήματος κτλ.. σε άλλους πήγε στα πρόστιμα.

Όσοι χρωστούν στο Κράτος δεν θα λαμβάνουν δημόσιο βοήθημα ή επίδομα, ούτε θα τυγχάνουν οποιασδήποτε πληρωμής χρημάτων που δικαιούνται μέχρι να εξοφλήσουν.

Προβληματίζομαι...  άραγε θα τα καταφέρουν να μαζέψουν όλες τις πληροφορίες που αφορούν ένα άτομο για να μπορούν να αποφασίσουν εάν θα δικαιούται ή όχι δημόσιο βοήθημα; Η κρατική μηχανή δεν φημίζεται για την οργάνωση της πάντως. Εκτός και αν οργανωθήκαν και μου διέφυγε.


Φυσικά υπάρχει και ο κίνδυνος να δημιουργηθούν φαύλοι κύκλοι, αν αυτό θα ισχύει και για ποσά λιγότερα του επιδόματος, επειδή αν κάποιος καρτερά το επίδομα για να ξοφλήσει .. και δεν του δώκουν το επίδομα, πώς θα ξοφλήσει;

.. και από την άλλη, αν κάποιος χρωστά χιλιάδες και χιλιάδες στο κράτος, τι επίδομα θα μπορούσε να λαμβάνει;

Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Τα φαινόμενα ....


Της δικαιοσύνης

Εδιαβάσαμέ το και τούτο.

Ο Γενικός Εισαγγελέας, Πέτρος Κληρίδης ξεκαθάρισε πως ο τέως Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς, Πέτρος Τσαλικίδης, ο οποίος είναι ένας εκ των κατηγορουμένων για την τραγωδία στο Μαρί, δεν μπορεί να συλληφθεί στην Ελλάδα και να παραδοθεί στις κυπριακές Αρχές.

και σε άλλη εκδοχή υπάρχει και εδώ η είδηση.


Ως εκ τούτου, ο κ. Τσαλικίδης, πιθανότατα και εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, δεν θα παρουσιαστεί σήμερα ενώπιον του δικαστηρίου. Σ’ αυτή την περίπτωση, οι εκπρόσωποι της κατηγορούσας Αρχής θα ζητήσουν αναβολή στη διαδικασία παραπομπής, ώστε να εξετάσουν και να καθορίσουν τα επόμενα βήματα χειρισμού της υπόθεσης. Να σημειωθεί ότι χωρίς την παρουσία όλων των κατηγορουμένων, η διαδικασία παραπομπής δεν μπορεί να διεξαχθεί, και όπως είναι αυτονόητο, δεν μπορεί να αρχίσει η εκδίκαση της υπόθεσης ενώπιον του Κακουργιοδικείου.


 
Μα σαν να και το νομικό μας σύστημα έχει πολλές τρύπες; Είδαμε πώς χειρίστηκε το θέμα της Ήλιος το δικαστήριο στην Κύπρο, και πώς στην Ελλάδα. Δεν κατέχω που νομική, αλλά γίνεται κάποιος να μη δικαστεί επειδή ζει σε άλλη χώρα; Και σιγά την απόσταση :P. Δεν μας διευκρίνησε ο Γ.Ε., θα υποβάλει ή δεν θα υποβάλει ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης για τον κατηγορούμενο;


[άσχετα σχόλια]
Προσωπικά δεν πολυσυμπαθώ τον Γ.Ε., αλλά τούτον έχουμε, μέχρι να αποφασίσει να παραιτηθεί. Να τον ψήσουμε να βάλει υποψηφιότητα στες προεδρικές να αδειάσει και η θέση (όπως την έπαθε και ο Μαρκίδης τότε :P ). Να μπει κανένας άλλος "έγκριτος νομικός" στη θέση του - σύρνω ιδέες εγώ τωρά.

«Ολίγον ένοχος»

Τελικά ο πρωθυπουργός της Ισλανδίας την γλίτωσε φθηνά για τη χρεοκοπία της χώρας του. Ίσως το παράδειγμα της Ισλανδίας να ήταν μια ελπίδα, για τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης. Μπορεί σε κάποια στιγμή να είχαμε και υψηλές προσδοκίες για την τιμωρία του πρωθυπουργού - αφού ξεκίνησαν σωστά - με διώξεις, απολύσεις και αλλαγές συντάγματος.

Η οικονομική κρίση όμως πιστεύω ότι είναι ευθύνη όλων μας. Μάθαμε να ζούμε με τα πολλά - και ανταλλάξαμε αυτή την αφθονία με την ελευθερία μας. Επειδή όταν ζεις με δανεικά, ουσιαστικά δεν ζεις ελεύθερα. Γενικά έχουμε αυτοεγκλωβιστεί σε ένα συστημα - οικονομικό και κοινωνικό - που ο αρχικός του σκοπός ήταν να μας εξυπηρετά.

Σε ένα σχολείο- γυμνάσιο, στην πινακίδα είδα μια εικόνα που με προβλημάτισε ιδιαίτερα. Δεν την θυμάμαι με λεπτομέρεια (την Πέμπτη που θα ξαναπάω μάθημα θα τη βγάλω φωτογραφία αν είναι ακόμα εκεί). Με λίγα λόγια έλεγε να ζούμε όλοι αγαπημένοι - πλούσιοι και φτωχοί. Κάτω από τη λέξη "φτωχοί" είχε παιδιά από την Αφρική, η γνωστή εικόνα με τα παιδιά που λιμοκτονούν, και κάτω από τη λέξη "πλούσιοι" είχε ένα σκίτσο με ένα χοντρό κύριο ο οποίος καβαλούσε ένα λεπτό κύριο, κρατούσε ένα καλάμι με ένα καρόττο να κρέμμεται μπροστά από τον λεπτό κύριο.

Πολλές φορές αναρωτιούμαι εάν οι καθηγητές ενδιαφέρονται για το τι αναρτάται στις πινακίδες των τάξεων. Είναι δυνατόν να γίνεται αυτή η κατηγοριοποίηση των ανθρώπων; Δηλαδή φτωχός είναι αυτός που δεν έχει να φάει καθόλου, και πλούσιος αυτός που εκμεταλλεύεται τον κόσμο για ..ένα καρότο;

Πραγματικά, ο καθηγητής που μπορεί να πιάνει και 3k τον μήνα, και ο γονιός κάποιου παιδιού που πιάνει γύρω στα χίλια ευρώ είναι το ίδιο;  η εργατική τάξη; Εγώ προσωπικά έχω παραπάνω σεβασμό για τον πλούσιο που έχει την επιχείρηση του, εργοδοτά κόσμο νόμιμα, είναι κύριος στις υποχρεώσεις του έναντι στην πολιτεία και το κράτος και βγάζει πολλά λεφτά, παρά για τον άνθρωπο που δεν έχει ενδιαφερθεί να κάνει κάτι στη ζωή του και ζει με τα επιδόματα και θεωρείται φτωχός.

Δυσκολεύομαι ακόμα περισσότερο να σεβαστώ τον δημόσιο υπάλληλο που ξεκινά με κλίμακα Α8 και μιλά για τα λεφτά που του αξίζουν να παίρνει και για τις άδικες αποκοπές. Άνθρωποι που ζήσαν τις καταστάσεις του ιδιωτικού τομέα να τα ξεχνούν όλα όταν γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι. Υποθέτω είναι αυτό που λέμε ότι τους καταπίνει το σύστημα.

Η τελευταία λίστα που κυκλοφόρησε για τις "υποψήφιες" χώρες για τον μηχανισμό στήριξης μας έχει στην πρώτη θέση. Έτσι από το πουθενά βρεθήκαμε στην πρώτη θέση. Φυσικά μια λίστα δεν είναι ευαγγέλιο, προς θεού - αλλά είναι κάτι που θα έπρεπε να μας προβληματίσει. Κάποιος πρέπει να βάλει τάξη στις δημόσιες δαπάνες, κάποιος πρέπει να εξηγήσει στους ενήλικες αυτής της χώρας τις ευθύνες τους έναντι της χώρας και των παιδιών της.

Όλα είναι συνδεδεμένα. Εγώ το μόνο που βλέπω ότι μπορώ να κάνω είναι να ψηφίσω υπεύθυνα στις επόμενες προεδρικές εκλογές, και να δραστηριοποιηθώ οικονομικά και εποικοδομητικά στην αγορά της χώρας - ο καθένας όπως μπορεί. Δεν έχω κάτι να ελπίζω έτσι κι αλλιώς, ούτε να χάσω φοβάμαι, ούτε να κερδίσω.

Για το θέμα των εκλογών εγώ αποφάσισα εδώ και αρκετό καιρό ποιον θα ψηφίσω. Δεν λέω ότι εναποθέτω όλες μου τις ελπίδες σε ένα υποψήφιο, αλλά βλέπω ότι ακόμα υπάρχει διέξοδος. Υπεύθυνη ψήφος είναι αυτή που δίνεται έπειτα από προβληματισμό. Το γιατί ψηφίζεις κάποιο έχει περισσότερη σημασία από τον ποιον ψηφίζεις.

Και για να δέσει το κείμενο με την αρχική παράγραφο, πιστεύω δίκαια ο πρωθυπουργός της Ισλανδίας την "γλίτωσε φθηνά". Επειδή ό,τι έκανε, το έκανε με την έγκριση ή καλύτερα με την ανοχή του λαού. Ο λαός τον ανέβασε εκεί, ο λαός/η κοινωνία δημιούργησε το σύστημα και το διαμόρφωσε με τέτοιο τρόπο που να επιτρέπει σε ένα πρωθυπουργό να ανοίξει τις πόρτες στους κλέφτες.Όμως μετά (έστω και μετά) το κακό, η κοινωνία στην Ισλανδία αντέδρασε (είναι και μικρή χώρα, η κοινή λογική μπορεί να επικρατήσει πιο εύκολα σε μικρά πλήθη) και πλέον έχουν αλλάξει τα δεδομένα τους. Ο επόμενος πρωθυπουργός που θα τολμήσει να κάνει κάτι παρόμοιο δεν θα τη γλιτώσει φθηνά, επειδή το σύστημα εξελίχθηκε και πλέον δεν το επιτρέπει.

Εμείς πότε θα ωριμάσουμε δεν ξέρω. Είχαμε τόσες ευκαιρίες να τιμωρήσουμε τόσους που υπέπεσαν σε λάθη, σε ατασθαλίες αλλά δεν τολμήσαμε ως κοινωνία να τους τιμωρήσουμε ή έστω να τρίξουμε τα δόντια και να δώσουμε το μήνυμα ότι δεν θα ανεχθούμε άλλο τη διαφθορά και την αδιαφάνια.


 Συμπεριφερούμαστε τους όπως τα μωρά που κλέβουν ένα γλυφιντζούρι από το περίπτερο και τους λέμε να πάνε στον περιπτερά και να απολογηθούν, ενώ εμείς πληρώνουμε τον περιπτερά. Ε μα, δεν είναι μωρά - κι εμείς δεν είμαστε οι γονείς τους.

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Μια άλλη Δευτέρα

Φέτος η γιορτή μου ξέφυγε από τις μέρες του Πάσχα, και γιορτάζεται τη μέρα της. Αποτέλεσμα να θυμηθούν πολλοί ότι γιορτάζω.
 Από το πρωί απαντώ σε μηνύματα, τηλεφωνήματα και μηνύματα στο facebook. Ευτυχώς ο "τοίχος" στο fb είναι ρυθμισμένος ώστε όποιος μου γράφει να τα λέπω μόνο εγώ και εκείνος, έτσι πολλοί διστάζουν να μου γράψουν.
Έλεγα να μείνω σπίτι σήμερα, να απομονωθώ αλλά δεν άντεξα και κάλεσα φίλους να πάμε για ποτό. (η ηλίθιά μου η φύση).

Σκέφτηκα να πάω να παίξω τζόκερ - να πάρω και τα παλιά μου κουπόνια για να τα ελέγξω. Είχα και ένα ξυστό που κέρδισε 20 ευρώ. Πήγα στο πρακτορείο και διαπίστωσα ότι το κουπόνι μου κέρδισε 50 ευρώ! :). Έδωσα 10 για το τζόκερ, και έπιασα 60. Ήταν εποικοδομητική η μέρα μου σήμερα τελικά.

Πριν από λίγο μου μίλησε στο fb και ένας φίλος από τη Ρουμανία. Ενθουσιάζομαι όταν μου γράφει μηνύματα στα greekglish! Δούλευε σερβιτόρος κάποτε στην Κύπρο, ήξερε τα βασικά ελληνικά. Του είπα που θα πήγαινα απόψε, και κατά σύμπτωση ήταν το μπαράκι που πρωτοβγήκαμε. Ευχάριστες αναμνήσεις μου ήρθαν στο μυαλό. Τι ιστορία κι αυτή! :).  Μου θύμησε ότι τότε του έλεγα ότι δεν θα ξανακάμω κουβέντα με ποδοσφαιριστή! (επειδή ήταν φρέσκα μια ιστορία με ένα παιδί αμπάλατο ποδοσφαιριστή).

Αύριο θα ασχοληθώ λίγο και με την επικαιρότητα. Όλο με μένα ασχολούμαι αυτές τις μέρες και οι εξελίξεις τρέχουν!

Άτε έφυα.


Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

Η εργασία

Από τον καιρό που ήμουν ακόμα φοιτήτρια, πολλοί προσπάθησαν να με "προσλάβουν" να τους κάνω τις εργασίες τους.

Κάποιοι στην αρχή το παρουσιάζουν ότι τάχα θέλουν βοήθεια και σε διαβεβαιώνουν ότι θα σε πληρώσουν.

Δεν ξέρω εάν είμαι εγώ η παράξενη, αλλά νευριάζω όταν φοιτητές δεν κάνουν προσπάθεια να μάθουν και προσπαθούν να έβρουν τρόπους απλά να πιάσουν τις μονάδες. Δεν αρνήθηκα σε κανένα να τον βοηθήσω όταν πραγματικά χρειάζεται βοήθεια - και ποτέ μου δεν έπιασα λεφτά για κάτι τέτοιο, έστω και αν έτρωα και μέρες να του εξηγώ πράματα (ή και να μελετώ η ίδια επειδή δεν τα ξέρω όλα).

Όσοι όμως προσπάθησαν να με προσλάβουν να τους κάνω την άσκηση δεν βρήκαν ανταπόκριση. (Πραγματικά τρομοκρατεί με η ιδέα ότι κάποτε μπορεί να έχω δικά μου παιδιά. Αν φκουν αμπάλατοι; Τι να τους κάμω; Δεν θέλω να γίνω καταπιεστική μάνα. Προς το παρόν προσανατολίζομαι στο να πετύχω καλά γονίδια για τη διασταύρωση - πρόληψη. Αλλά δεν μπορείς να είσαι σίγουρος με τόσους ηθοποιούς που κυκλοφορούν.)

Σήμερα δέκτηκα ένα τηλεφώνημα από μια παλιά γνωστή που μου ζητούσε να αναλάβω μια τέτοια περίπτωση. Αρνήθηκα διακριτικά.

Τζαι τάχα πού θα έβρει λεφτά ο φοιτητής να πληρώσει για την εργασία του; Σαν να είναι συνένοχοι και οι γονείς σε αυτή την απάτη; Δεν είναι ανήθικο, είναι μάταιο! Ματαιόδοξο! Άδειο! Κενό! Νευριάζω!

Πάντα ενευρίαζα με τούτα τα πράγματα. Κάποτε ένιωθα και άβολα που δεν μπορούσα να το δω χαλαρά... ότι ήμουν και καλά ξενέρωτη.  Ποιος τους έμαθε ότι μπορούν να αποκτούν πράγματα χωρίς να τα δουλέψουν; Αν δεν μπορείς να φκάλεις το πτυχίο χωρίς αντιγραφή, να μεν το φκάλεις. Σαν πολλούς πτυχιούχους δεν γεμίσαμε; Βρες κι εσύ την κλήση σου, τι βασανιέσαι;

ΠερίΠεζοδρομίου


Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Ανοιξιάτικη Βροχή

... από πεφταστέρια! :)

Οι πτώσεις των μετεωρων, που ονομάζονται και «πεφταστέρια», θα κορυφωθούν τη νύχτα του Σαββάτου 21 και τα χαράματα της Κυριακής 22 Απριλίου, ενώ τόσο το προηγούμενο, όσο και το επόμενο βράδυ θα υπάρχει αυξημένη δραστηριότητα.

Επειδή στις 21 Απριλίου υπάρχει «Νέα Σελήνη», δηλαδή το φεγγάρι δεν θα φωτίζει το νυχτερινό ουρανό, οι παρατηρητές (στο μέτρο που οι κατά τόπους καιρικές συνθήκες θα διευκολύνουν την παρατήρηση του ουρανού) θα έχουν την ευκαιρία να δουν καλύτερα -από λίγο πριν τα μεσάνυχτα έως τα χαράματα- το φαινόμενο, στο αποκορύφωμα του οποίου αναμένεται να εισέρχονται στη γήινη ατμόσφαιρα και να πυρακτώνονται δέκα έως 15 διάττοντες ανά ώρα, με ταχύτητα περίπου 50 χιλιομέτρων την ώρα.

Οι Λυρίδες δημιουργούν φωτεινά πεφταστέρια με μακριές ουρές που είναι ορατά στον ουρανό για αρκετά δευτερόλεπτα. Κάποιες χρονιές τα μετέωρά τους έφθασαν μέχρι και τα 100 την ώρα, κάτι που όμως δεν είναι δυνατό να προβλεφθεί εκ των προτέρων.
Η συγκεκριμένη ανοιξιάτικη βροχή μετεώρων, που θα διαρκέσει περίπου ως τις 25 Απριλίου, φαίνεται να προέρχεται από το βόρειο αστερισμό της Λύρας, απ΄ όπου πήρε και το όνομά της και κυρίως από τον αστέρα Βέγα (Αλφα Λύρας), ο οποίος είναι το πιο λαμπρό άστρο του συγκεκριμένου αστερισμού και το δεύτερο φωτεινότερο άστρο του νυχτερινού ουρανού του βορείου ημισφαιρίου.


 

Gotten


Κατώτατος μισθός

Αυξήθηκε λέει ο κατώτατος μισθός

Σαν πρώτη ματιά κάποιος θα έλεγε ότι είναι θετικό μέτρο, αφού γενικά η ζωή έγινε πιο ακριβή είναι λογικό να αυξηθεί και ο κατώτατος μισθός.

Τώρα ας προσγειωθούμε λιγάκι. Νομίζω το έχω ξαναγράψει - έχουμε γεμίσει εθελοντές. Ξέρω αρκετές περιπτώσεις που ο κόσμος δουλεύει αλλά δεν πληρώνεται - επειδή το αφεντικό δεν έχει το ρευστό. Άκουσα και μια άλλη περίπτωση που οι πωλήτριες συμφώνησαν να μειωθούν οι ώρες τους (και κατά συνέπεια να μειωθεί και  ο μισθός τους κατά 100-200 ευρώ), ώστε να μην χρειαστεί να απολύσει τη μια που περίσσευε επειδή "έκατσε" η δουλειά.

Υπάρχει μια εντύπωση ότι ένας εργοδότης είναι πλούσιος, απλά και μόνο επειδή είναι εργοδότης. Οι περισσότερες μικροεπιχειρήσεις όμως υποφέρουν με αυτή την κρίση. Μια κρίση που στην Κύπρο θα μπορούσε να περάσει και να μην αγγίξει αν και αν και αν! Υπήρχε αρκετός χρόνος για να προετοιμαστούμε κατάλληλα - άλλο κεφάλαιο αυτό όμως.


Εδώ γράφει ότι: το ύψος του κατώτατου μηνιαίου μισθού από την 1η Απριλίου 2011 ανέρχεται στα €855 ακαθάριστο και μετά από 6μηνη συνεχή περίοδο απασχόλησης στον ίδιο εργοδότη, στα €909 ακαθάριστο.


Ελπίζω τα 924 που αναφέρει η νέα νομοθεσία να είναι για την μετά 6μηνη περίοδο απασχόλησης.

Άραγε πόση διαφορά στο μισθό θα έχει ένας πτυχιούχος από ένα μη-πτυχιούχο  στον ιδιωτικό τομέα; (Χειροκρότημα). Μπράβο έτσι, να κάμετε το δημόσιο (που ψυχορραγεί) ακόμα πιο ελκυστικό εργοδότη!

Ελπίζω να καταλάβουν αυτοί που κάμνουν τους νόμους ότι όταν κάποιος δεν μπορεί να επιβιώσει νόμιμα καταφεύγει στην παρανομία ή εξαφανίζεται. Φυσικά οι παραπάνω θα προσλαμβάνουν ωρωμίσθιους αντί μόνιμο προσωπικό για αντιστάθμιση [τα παραθυράκια του νόμου τα λεγόμενα]. Αλλά όταν καταφύγουν στην παρανομία κι άλλοι από αυτούς που μέχρι τώρα άντεχαν, τα ταμεία του κράτους απλά θα χάσουν, και γενικά η οικονομία της χώρας θα χάσει.
Για τους νέους που θέλουν να κάνουν κάτι χρήσιμο, για τους νέους που έχουν ιδέες και θέλουν να δημιουργήσουν (όχι κατ' ανάγκη να θησαυρίσουν) θα υπάρχει και η Αμερική
 υποθέτω.

Να δούμε μέχρι πότε θα κάμνουμε υπομονή, και μέχρι πότε θα αντέχουμε.


*** Ενημέρωση: Σχετικό άρθρο από κάποιο πιο ειδικό.

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Δηλητήριο

Διάβασα αυτό και έχω μια απορία.


Πακέτο περιτυλιγμένο σε εφημερίδα που έφερε ετικέτα που έγραφε «δηλητήριο» στα ελληνικά και αγγλικά είχε αποσταλεί στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο στη διάρκεια της εξορίας του στις Σεϋχέλλες, όπως αποκαλύπτεται σε έγγραφο του Βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.


Όταν κάποιος θέλει να σε δηλητηριάσει στέλνει σου το δηλητήριο ταχυδρομικώς και γράφει πάνω στο πακέτο "δηλητήριο" και σε δύο γλώσσες μάλιστα;; D.I.Y. δηλητηρίαση δηλαδή;

Όσοι ζουν αληθινά

Στον ελεύθερό μου χρόνο κάμνω τον ταξιτζή. Τι ελεύθερο χρόνο δηλαδή.. και χρόνο να μην έχω όταν η μάνα θέλει να πάει κάπου πρέπει να πλάσω χρόνο. Ένας από τους πολλούς λόγους που δεν το βλέπω να κάμνω χαΐρι σύντομα (δικαιολογίες, ξέρω).

Σήμερα πήγαμε στο νοσοκομείο να πιάσει τα φάρμακά της. Εύχομαι να μην φτάσω ποτέ σε έτσι σημείο, να χρειάζομαι μια τσάντα φάρμακα για να ζω. Αλλά η μάνα εν αμπάλατη. Βασικά είναι ο ορισμός της αμπάλατης. 'Εχει διαβήτη, έχει πίεση - και έχει την εντύπωση ότι μπορεί να τρώει ό,τι θέλει - φτάνει να μην την βλέπει κανένας. Δεν την πιάνει τίποτε όμως. Ούτε ντρέπεται, ούτε φοβάται. "Έφαα τα ψουμιά μου", λαλεί. Της το ξεκαθάρισα πάντως - ώσπου δεν ξέρω να κάμνω κόλυβα, δεν πάει πουθενά!

Εγώ είμαι πολύ προσεκτική με το τι τρώω, ανέκαθεν ήμουν. Ιδίως τώρα που έχω και τη λίστα με το τι δικαιούμαι και το τι όχι τρώω μόνο αυτά που δικαιούμαι. Τα άλλα τα βάφτισα δηλητήριο. Εκτός του ότι αυτό το κάνω επειδή έχω νου και δεν είμαι αμπάλατη όπως μερικοί άλλοι,  το κάνω επειδή μεγάλωσα χωρίς πατέρα, λόγω κακής διατροφής.

Ο πατέρας ήταν επίσης αμπάλατος. Του άρεσαν πολύ τα τηγανητά και ό,τι άλλη μαλακία μπορεί κάποιος να σκεφτεί. Ακόμα και όταν δεν είχε τηγανητά στο σπίτι, τηγάνιζε μόνος του. Δεν τον θυμάμαι και πολύ καλά, παρόλο που ήμουν έξι χρονών όταν πέθανε. Τελικά κλείσαν οι αρτηρίες και έπαθε ανακοπή. (κάπως έτσι, δεν παίρνω και όρκο - πάντως είχε ψηλή πίεση).

Στο νοσοκομείο πρόσεξα ότι έχουν εντάξει σύστημα μηχανογράφησης. Είναι στις αρχές ακόμα έτσι υπήρχε μια κάποια καθυστέρηση. Σταθερά υπήρχε μια διαφωνία για το ποιου είναι η σειρά και ποιος θα πάει μετά. Στην ουρά για τα φάρμακα με έπιασε περίτεχνα κουβέντα ένας ηλικιωμένος. Χρησιμοποίησε την ατάκα που χρησιμοποίησε σε όλους: "Κάπου σε ξέρω εσένα, πόθεν είσαι;". Δε μου άφησε περιθώριο να ρωτήσω πίσω. Όταν του είπα από που είμαι με ρώτησε αν ξέρω τον τάδε. Τι να του πω κι εγώ, ότι είμαι σκράπας σε αυτά; Έχω και μια φάουσα συγγενείς που δεν γνωρίζω και πρέπει να κάτσω να κάνω κανένα γενεολογικό καμιά φορά.

Φεύγοντας ο ηλικιωμένος με ξαναπροσέγγισε. Με ρώτησε αν ήρθα να πιάσω φάρμακα - του είπα ότι έφερα τη μάνα. Μου είπε ότι είμαι πολύ όμορφη και με φίλησε (μετά που κάποια ηλικία οι άντρες αποκτούν τρόπους!... και πρέπει να χάνουν και λίγο από την όραση..). Ελπίζω να μεν τον εκόλλησα (μόλυνση στο μάτι!). Πάντως το μάτι έχει μέρες που δεν είναι κοκκινο - αλλά δεν ξέρω εάν είναι εντάξει. Τις σταγόνες μου θα τις βάζω μέχρι την Παρασκευή.

Επιτέλους έφυγαν οι γιορτές και θα μπορώ να επανέλθω σε κανονικούς ρυθμούς. Παραμέλησα και το μπλογκ μου, και τον υπολογιστή μου για αρκετές μέρες! Έμεινα και λίγο πίσω από την ενημέρωση... νομίζω δεν λύθηκε το κυπριακό ακόμα. (εκτός από κάτι αμπαλατοσύνες των μικρών εμπρηστών της Λαμπρής.. που κάθε χρόνο γίνονται πιο επαγγελματίες).

Χάσαμε και τον Μητροπάνο κτες.. αιωνία θα είναι η μνήμη του.


Κυριακή, 15 Απριλίου 2012

Διάφορα - άσχετα

Χριστός Ανέστη! (που μάλλον θα το μάθατε μέχρι τώρα).

Φέτος δεν πήγα καθόλου εκκλησία. Τον καλό λόγο τον άκουσα από το παράθυρο του δωματίου μου, και μπορώ να πω ότι ήταν πιο ωραία επειδή δεν φοβόμουν από τους μικρούς εμπρηστές/βομβιστές.

Το κακό είναι ότι τέτοιες μέρες στην εκκλησία έβλεπα πολλύ κόσμο, γνωστούς, παλιόφιλους, που δεν συναντιόμαστε συχνά. Κάποιες χρονιές, το Πάσχα στην εκκλησία είναι και η μόνη μας συνάντηση. Του χρόνου :P.

Τώρα που πέρασε το Πάσχα (και τα πανηγύρια) εμένα με ανησυχούν δυο πράγματα.

Τι θα κάνω με τη ζωή μου, και τι θα γίνει με την Κύπρο. Αυτά τα δύο είναι αλληλένδετα για μένα, επειδή αν δεν υπάρχει ελπίδα για τα επόμενα δυο χρόνια να γίνει κάτι ουσιαστικό στην Κύπρο ώστε να ξεβαλτώσουμε, θα πρέπει να οραματιστώ τη ζωή μου εκτός Κύπρου για 2-3 χρόνια.

Ο καθηγητής μου επιμένει στην επιλογή της Λιβύης. Διστάζω. Το καλοκαίρι θα ξέρω.

Αυτές τις μέρες παρολίγο να ερωτευτώ. Τελικά την γλίτωσα. Βοήθησε και το σύμπαν με την μόλυνση στο μάτι, και αποφύγαμε μοιραίες συναντήσεις. Πήρα μια ανάσα, κόπηκε η φόρα, είδα τα πράγματα πιο καθαρά - και τώρα ξέρω ότι καλύτερα να κρατήσω κάποιες αποστάσεις.

Ψες έμαθα ότι κάποιοι γνωστοί μου χώρισαν, μετά από 5 χρόνια σχέσης και 5 μήνες γάμου. Ήταν φιλικός χωρισμός. Αυτά μαθαίνω και διερωτούμαι αν εγώ είμαι ηλίθια που πιστεύω ότι η σχέση είναι κάτι σοβαρό και ότι ο γάμος είναι κάτι πάρα πολύ σοβαρό. Σε αυτή την ηλικία βαριέμαι να κάνω σχέσεις απλά για να κρατάμε χεράκια και να έχουμε παρέα ο ένας τον άλλον. Θέλω κάτι πιο ουσιαστικό, και γι' αυτό όταν κάτι φαίνεται να μην έχει μέλλον, του κόβω και το παρόν. Κάποιοι μου λένε ότι έτσι που κάμνω δεν θα βρω κανένα να παντρευτώ. Δεν εκατάλαβα ακόμα γιατί νομίζουν ότι είναι κατόρθωμα να παντρευτείς κάποιο που είτε δεν μπορείς να είσαι δίπλα του, είτε δεν μπορεί να είναι δίπλα σου, είτε και τα δύο.

Λαλούν μου ότι είμαι ξεροκέφαλη και ότι δεν αλλάζω την γνώμη μου. Λανθάνονται. Απλά δεν αλλάζω γνώμη όταν είμαι σίγουρη ότι έχω δίκαιο, που βασικά αυτό συμβαίνει τις περισσότερες φορές.

Προς το παρόν απολαμβάνω την ησυχία της απουσίας μου από τα οικογενειακά τραπέζια! :)


Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012

Κόκκινο μάτι

Σήμερα ξύπνησα με κόκκινο μάτι. Πριν το δω στον καθρέφτη νόμιζα ότι απλά νύσταζα και δεν άνοιγε εύκολα το μάτι μου.

Ο γιατρός μόλις με είδε μου είπε ότι είναι μόλυνση, και είναι μεταδοτική.  Μου έδωσε κάτι σταγόνες και μου είπε θα περάσει σε καμιά εβδομάδα.

Τα καλά νέα είναι ότι γλύτωσα ΌΛΑ τα τραπέζια!!!!!!!!

Για μια εβδομάδα θα περιοριστώ σπίτι - και βασικά θα περιοριστώ στο δωμάτιο μου!!

Ευτυχία! :)

Καλό Πάσχα!!!


Υποσημείωση: έτσι κι αλλιώς τι Πάσχα θα ήταν, δεν μπορώ να φάω ρύζι, αυγό, σιτάρι... ούτε αυγολέμονη, ούτε αυγά, ούτε φλαούνες.

Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

The girl on the wall



Για περισσότερα εδώ :).

Τροφική Δυσανεξία - ΙΙ και άλλα

Αφού έπιασα τα αποτελέσματά μου την Τετάρτη, ξεκίνησα την ενδεδειγμένη διατροφή.

Την Παρασκευή ήμουν χάλια πάλε και εγύρισε μου. Αφού τα έκανα όλα σωστά, και στις 3 μέρες θα έβλεπα διαφορά.

Έκανα ένα background check της τροφής μου και αντιλήφθηκα ότι η μάνα έβαλε ηλιανθέλαιο στο φαΐ. Μάντεψε ποιος είναι δυσανεκτικός στον ηλιανθόσπορο!

Τουλάχιστο θα μπορούσα να έχω ακόμα ελπίδα, ότι θα δουλέψει αυτό με τη διατροφή. Πτού από την αρχή την Παρασκευή.

Πατατούες βραστές, κανένα αγγουράκι.. λίγο ψάρι - μια χαρά περνούμε. Έξω από το σπίτι δεν μπορώ να φάω επειδή δεν ξέρω τι λάδια χρησιμοποιούν. Στο ηλιανθέλαιο και στο σογιέλαιο έβαλα Χ. Σπίτι μόνο ελαιόλαδο πλέον.

Από την Κυριακή είμαι πολύ καλά. Μπορώ να πω ότι πλέον δεν νιώθω τα γόνατά μου - έχουν γίνει ένα με το υπόλοιπο μου σώμα. Όπως επίσης κοιμάμαι 5-6 ώρες την ημέρα, χωρίς ενδιάμεσο ύπνο - και δεν κουράζομαι! Σήμερα κατάλαβα ότι άφησα κάποια όνειρα στη μέση λόγω αυτής της κατάστασης.

Δυστυχώς ο χρόνος είναι χρήμα και τώρα έχω πολλά που πρέπει να αναπληρώσω. Το κλίμα δεν είναι ευνοϊκό για κανέναν.

Συναντήθηκα με κάτι φίλους το Σάββατο. Ο ένας πληρώνεται τα μισά από όσα δικαιούται επειδή ο μάστρος του δεν έχει ρευστό. Η άλλη θέλει να κάνει φροντιστήριο και δεν ξέρει από που να βρει τα λεφτά για να κάμει την αρχή - αφού δεν μπορεί να ξέρει ότι θα πιάσει μαθητές.. και πάει λέγοντας.

Πλέον για να κάμεις κάποια δουλειά πρέπει να έχεις τα λεφτά. Το ρευστό έχει στερέψει από την αγορά και το ρίσκο έχει μεγαλώσει τόσο πολύ που αν έχεις κάποια λεφτά, προτιμάς να τα έχεις στην τράπεζα να πιάνεις τόκους. Πώς τα κάναμε έτσι ρε παιδιά;

Δεν έχω χρόνο να ψάξω σε ποιους να καταλογίσω ευθύνες, αφού δεν με ενδιαφέρει ποιος φταίει. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι ποιος θα φτιάξει την κατάσταση και πότε; Ιδίως το πότε.

Ο καθηγητής μου μετά από ερώτηση δική μου, μου είπε ότι η μετανάστευση είναι σοβαρό ενδεχόμενο για κάποιο στην δική μου θέση. (ηλικία, οικογενειακή κατάσταση, ειδικότητα). Το σκέφτηκα για λίγο - καμιά ώρα πάνω κάτω. Δεν θέλω να μεταναστεύσω όμως - για λόγους προσωπικούς. Θα βρω την άκρη, δεν ανησυχώ.. παρόλο που θα έπρεπε.

Η τύχη πάντα με ευνοούσε - ίσως επειδή πάντα άφηνα πολύ λίγα στην εύνοιά της. Τώρα, ιδού η Ρόδος, ιδού και το ... πήδημα.

Όχι για τίποτε άλλο - παραπάνω από εγωισμό. Το θέλω πολύ, το θέλω πάρα πολύ. Δεν πρόκειται να γίνω πλούσια - δεν είναι γι' αυτό που θέλω να κάνω κάτι δικό μου. Θέλω να τους το τρίψω στην μούρη όλων αυτών που μου λένε "κάτσε τζι αμέ που είσαι". Δεν πρόκειται να τους κάμω την χάρη, και κανείς δεν είναι χαμένος όσο αγωνίζεται.
Υ.Γ.






Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Με τα μάτια κάποιου τρίτου

Το είδα πρώτα χωρίς τη μετάφραση, αλλά επειδή τα γερμανικά μου είναι φτωχά στην περισσότερη διάρκεια  έπρεπε να φανταστώ τι έλεγε.

Τελικά έβαλαν και υπότιτλους.



WDR για το ΑΠΟΕΛ από baladoros

Κάποιος φίλος μου είπε κάποτε ότι έχουμε τρεις εαυτούς. Αυτό που είμαστε πραγματικά, αυτό που νομίζουμε ότι είμαστε, και αυτό που νομίζουν οι άλλοι ότι είμαστε.

Οι άλλοι εισπράττουν αυτά που καταφέρνουμε να βγάλουμε προς τα έξω, και η άποψή τους μας βοηθά στην αυτοκριτική.


Φυσικά φκάλει μάτι ότι το όλο ρεπορτάζ (τουλάχιστο όσο φαίνεται στο απόσπασμα) έχει και κάποια προκατάληψη. Πρώτα απ' όλα θεωρώ ότι πέρασαν στα ψιλά την ιστορία του νησιού - επίτηδες.

Θέλω να πιστεύω ότι τα ακραία φαινόμενα περιορίζονται με την πάροδο του χρόνου.

Έχουμε πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μας. Ελπίζω τουλάχιστο να κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση, έστω και με αργούς ρυθμούς. Μέχρι τώρα δεν θυμάμαι να έχει γίνει κάτι ουσιαστικό από την πολιτεία για να περιοριστούν και να εξαφανιστούν τα κακά του οπαδισμού. Το να αγαπάς μια ομάδα έπρεπε να ήταν κάτι καλό, μόνο καλό.












Σάββατο, 7 Απριλίου 2012

"Πράγματα και θαύματα"

Πριν λίγο διάβασα τούτη την είδηση.


Προφανώς κάποια άτομα έμεναν παράνομα σε ξένη ιδιοκτησία, και όταν πήγε η αστυνομία να τους βγάλει έξω... τους φώναζαν ότι δεν ντρέπονται τίποτε... εκτός φυσικά εάν τα γεγονότα είναι διαφορετικά από ότι τα περιγράφει η είδηση.


Το βίντεο πάντως δεν βγάζει και πολύ νόημα αν δεν διαβάσεις το τι έγινε.




Διστάζω να σχολιάσω.. αλλά αν είναι όπως τα περιγράφει το άρθρο τότε μιλούμε για πολλά παρανοϊκά πράγματα. Να είσαι σε ξένη περιουσία και να λαλείς τους αστυνομικούς ότι "δεν ντρέπονται τίποτε".. 

(άρεσε μου η (υπερβολική θα έλεγα) έκφραση "πράγματα και θαύματα". Σαν τι πράγματα εγίνονταν δηλαδή; Πέτε μας τζι εμάς να θαυμάσουμε. :P.)

Θα επανέλθω μάλλον...

Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012

Η επίσκεψη

Ήρθε και ο κ. Παπαδήμος επίσκεψη στο πολύπαθο νησί μας [!].

Όσοι δεν ασχολούνται με πολιτικά, ή δεν έτυχε να ακούσουν ποιος είναι ο κ. Παπαδήμος, είναι ο διορισμένος πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Ναι, καλά διαβάσατε, ο διορισμένος πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Το καλό με το να είσαι καθυστερημένος (για μας το λέω) είναι ότι οι άλλοι προχωρούν μπροστά και μπορούμε να προλάβουμε τα λάθη που έκαναν, και να κάνουμε καλύτερες επιλογές.


Η διαφθορά, η αδιαφάνεια, η τυφλή εμπιστοσύνη στα κόμματα και άλλα πολλά που τα ξέρετε κι εσείς ΔΕΝ οδηγούν σε κάτι καλό.

Έχει σημασία ποιον ψηφίζεις και ποιον δεν ψηφίζεις. Εγώ έκαμα τους συλλογισμούς μου, προβληματίστηκα, έψαξα και βρήκα κάποιες απαντήσεις. Δεν σημαίνει ότι τις ίδιες απαντήσεις θα βρει όποιος κάνει το ίδιο. Το σημαντικό δεν είναι να βρει τις ίδιες απαντήσεις, αλλά να το ψάξει και όταν το βρει, να το υποστηρίξει.

Μιλώ ακαταλαβίστικα;

Να το πω πιο απλά τότε. Δεν έχει σημασία ποιον θα ψηφίσεις όταν έρθει η ώρα. Σημασία έχει να το έχεις ψάξει και να ξέρεις γιατί τον ψηφίζεις.  Και παραπάνω σημασία για τη δημοκρατία έχει να πάς και να ψηφίσεις!

Διαφορετικά, ας πούμε κάποιου να μας διορίσει κάποιο πρόεδρο.





Τετάρτη, 4 Απριλίου 2012

Date with history


[Ούτε εμείς έχουμε πάντα πρόσβαση στον ηλεκτρισμό... και ελπίζω να μεν το βιώσουν οι "ηγέτες" της Ε.Ε. το καλοκαιράκι με τη δροσούλα. :P]

Οι αγαπημένοι μου Linkin Park, έγιναν αφορμή να μάθω ότι γίνεται ένας διαγωνισμός, και φαίνεται να είναι παγκόσμιος. Μπορείτε να δείτε πληροφορίες δαμέ.


If you had 2 minutes to tell the world about the future
you want...What Would you say?

The ‘Date With History’ contest is an opportunity for young people around the globe to inspire the leaders of the world to act boldly and with urgency on key issues impacting the future of our planet. Entrants can upload a video speech below, and the top videos will be shared at the upcoming Rio Earth Summit in June.

One winner will travel to Rio de Janeiro to participate in the summit and to share their vision!







  Earth Summit  


"for a Cleaner, Greener, Healthier Place" :)

Τροφική δυσανεξία


Δεν θα ήταν τέλεια εάν υπήρχε μια εξέταση όπου έδινες λίγο αίμα και μάθαινες τι φαγητά είναι για σένα φαγητά-δηλητήριο και ποια όχι;... εμμ..ΥΠΑΡΧΕΙ!!

Πρόλογος (έννεν το σημαντικό κομμάτι της ανάρτησης αλλά εν αρκετά σημαντικός)


Στο μπλογκ δεν παραπονιέμαι συχνά, και γενικά προσπαθώ να μην παραπονιέμαι συχνά - αλλά όσο καιρό μπορώ να θυμηθώ, πάντα υπέφερα από διάφορους πόνους - και υποφέρω ακόμα.

Ανακάλυψα ότι πονούσα παντού όταν ήπια για πρώτη φορά στη ζωή μου panadol, το 2003 στα εργαστήρια του πανεπιστημίου. Θυμάμαι ότι είχα τρομερό πονοκέφαλο εκείνη τη μέρα, αλλά είχα και να παραδώσω μια εργασία - και έτσι έκανα το μεγάλο βήμα και ήπια panadol. Πάντα απέφευγα τα φάρμακα, ήμουν προκατελειμένη εναντίον τους. Με το που άρχισε να δρα το panadol ένιωσα διαφορετικά... δεν πονούσα παντού, όπως πονούσα χωρίς να το αντιλαμβάνομαι.

Γι' αυτό πολλές μέρες η μισή μέρα πήγαινε στον ύπνο, επειδή εκτός του ότι πονούσα - είχα και ανεξήγητη κόπωση. Ο πρώτος γιατρός μου είπε ότι έχω αρθριτικά (ήμουν 19 χρονών) και μου έγραψε χάπια. Τα αγόρασα αλλά δεν τα ήπια.

Μια μέρα έπαθα ψήξη (νομίζω έτσι λέγεται) και δεν μπορούσα να γυρίσω το κεφάλι μου αριστερά. Ο επόμενος γιατρός μου έδωσε μια αλοιφή η οποία βοήθησε πολύ, και τη χρησιμοποιούσα όποτε πονούσα και τα χέρια μου.

Εντωμεταξύ είχα συχνά - πυκνά κράμπες (τα δάκτυλα των ποδιών μου έκαμναν ό,τι εθέλαν). Όταν ξεκίνησα και δουλειά, είχα συχνά συμπτώματα τενοντίτιδας (σύνδρομο των τενιστών :P). Δουλειά και ύπνος ήταν το πρόγραμμα των παραπάνω ημερών. Μέχρι μια μέρα που δεν μπορούσα να ταράξω τα περισσότερα δάκτυλα του αριστερού μου χεριού και τον αντίχειρα του δεξιού. Πήγα γιατρό την επόμενη  μετά που το έπαθα  όπου είχε υποχωρήσει κάπως ο πόνος. Δεν με πίστεψε και πολύ, μου έδωσε την ίδια αλοιφή που μου έδωσε ο άλλος.

Την επόμενη χρονιά, και επειδή πονούσα ακόμη (για κάποια λεπτά την ημέρα, ή μπορεί και ώρα ο πόνος ο πολλά έντονος) πήγα σε άλλο γιατρό. Μου έδωσε παραπάνω σημασία αυτός, κάναμε γενικές εξετάσεις να δούμε εάν έχω έλλειψη σε τίποτε - αλλά ήταν τέλειες οι εξετάσεις και με έστειλε σπίτι μου. (το καλό είναι ότι από εκείνες τις εξετάσεις έμαθα ότι δεν είχα το στίγμα!).

Την επόμενη χρονιά αρρώστησα με κρυολόγημα και πονούσα πάρα πολύ κάτω από το στήθος. Ήξερα ότι ήταν μυϊκό - δεν ανησύχησα ποτέ για κάτι σοβαρό. Όταν ο γιατρός (άλλος γιατρός) εξέτασε τους πνεύμονες μου, με ερώτησε με μεγάλη έκπληξη: "Ίνταλλως ζεις;;;;", και μου είπε ότι είμαι 100% πιασμένη, η πλάτη μου είναι εντελώς πιασμένη και ότι χρειάζομαι κανένα μασσάζ. Μου είπε επίσης ότι ο πόνος κάτω από το στήθος ήταν και αυτό πιάσμα, και το μόνο που θα πρέπει να κάμω είναι να μην γελώ και να μην φταρνίζομαι :P, μέχρι να περάσει - και αλοιφούα.. πάλε.

Πήγα για μασσάζ. Επόοοοονησαααα!!! Όπου και να με άγγιζε η κοπέλα επονούσα. Σε κάθε άγγιγμα ερωτούσε με και αυτή "Ίνταλλως ζεις;;;;" και γεμώναν τα μάθκια της :P. (τζαι ύστερα λαλείτε με εμένα ευαίσθητη). Ήταν τέλεια εμπειρία, με πολλύ πόνο δυστυχώς. Αλλά μετά ένιωθα απελευθερωμένη - και λίγο πιο ψηλή.

Για δυο χρόνια περίπου οι πόνοι επανήλθαν σε επίπεδα τα οποία μπορούσα να αντέξω. Πριν κανένα εξάμηνο, είχα και άλλα συμπτώματα. Το πιάσιμο και τους πόνους στους μυες και στις κλειδώσεις τα είχα συνηθίσει. Το τελευταίο εξάμηνο ήρθαν τα μουδιάσματα.Δεν ανησυχούσα ιδιαίτερα μέχρι που άρχισα να νιώθω μουδιάσματα (1-2 λεπτά) στο λαιμό, στα χείλη, στα χέρια, στα πόδια. Επιπρόσθετα είχα και ένα ενοχλητικό βουητό στα φτιά μου τις νύκτες που ξάπλωνα να κοιμηθώ και πονούσα πολύ την πλάτη μου. Σαν καλή κοπέλα πήγα γιατρό, ο οποίος με λίγα λόγια μου είπε ότι έχω κατάθλιψη, να έβρω γκόμενο και να πάω σπίτι μου.  Έγραψα για αυτή την υπέροχη επίσκεψη δαμέ.

Έκαμα λίη έρευνα με τη βοήθεια του γούγλη (βοήθειά μας) και ανακάλυψα ότι τα προβλήματά μου θα λύνονταν (τα περισσότερα) εάν όταν ξάπλωνα χρησιμοποιούσα δύο μαξιλάρια. Από τότε, έχει δύομιση μήνες μου έχουν περάσει τα πιασίματα! (και τα βουητά και η πλάτη!!). Έμειναν όμως οι πόνοι στους μύες και κάθε 7-8 μέρες έχω και κάποια μουδιάσματα.

Την προηγούμενη εβδομάδα παράγινε το κακό και αποφάσισα να κάνω μια εξέταση για την οποία είχα διαβάσει πέρσι, αλλά σκεφτόμουν να την κάνω πιο μετά (επειδή δεν μου περισσεύουν 280 ευρά για την πλάκα). Την επόμενη μέρα πήγα στο χημείο και έδωσα αίμα για την εξέταση. Ο χημικός εκεί μου εξήγησε πολλά πράγματα και είδα το φως το αληθινό! Μου είπε ότι ήταν κι αυτός δυσανεκτικός σε κάποιες τροφές, και ένιωθε κόπωση και αδυναμία - σε σημείο που δεν μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι! (εμένα έτυχε μου να προσπαθήσω να σηκωθώ από το κρεβάτι και να μην με κρατήσουν τα γόνατα και πέσω χάμω.. δύσκολες εποχές).

Στο θέμα!

Επολλολόησα, αλλά ήρθε η ώρα να μπω στο θέμα! Σήμερα έπιασα τα αποτελέσματα της εξέτασης που έκανα για τροφική δυσανεξία. Τώρα ξέρω ποια φαγητά ΔΕΝ πρέπει να τρώω επειδή βασικά ο οργανισμός μου τα αντιμετωπίσει σαν "ιούς" και δημιουργεί αντισώματα. Τούτη η αντίδραση του οργανισμού κάμνει σε να νιώθεις χάλια.Μπορεί να προκαλέσει προβλήματα γαστρεντερολογικά, μεταβολικά, δερματολογικά, αναπνευστικά, νευροψυχολογικά, μυοσκελετικά αυτοάνοσα νοσήματα και άλλα!
Εγώ είμαι πολλά δυσανεκτική στην μαγιά, στο αγελαδινό γάλα, στο σιτάρι, στην αλόη βέρα!, στα μανιτάρια, στο αυγό, στο κραμπί, στα φασόλια, στην cola και σε κάποια φαγητά που δεν ήξερα ότι υπάρχουν :P. Από τα 221 τα 22 πρέπει να τα αποφεύγω εντελώς, και τα 26 να τα περιορίσω.

Ξεκίνησα από σήμερα τη νέα μου ζωή, και αναμένεται, αν τα κάνω όλα όπως πρέπει σε ένα μήνα να νιώθω καλύτερα. Θα επανέλθω στο θέμα το καλοκαίρι για να σας πω αποτελέσματα.

Για πρώτη φορά νιώθω ότι βρήκα πραγματική λύση στα προβλήματα μου (υγείας) !
και επίσης πρέπει να αναφέρω ότι εντυπωσιάστικα από τον επαγγελματισμό του χημικού, τον οποίο θα διαφημίσω χωρίς καμία επιφύλαξη εάν σε 2 μήνες είμαι καλά, χωρίς προβλήματα!

Ηθικό Δίδαγμα

"Αυτό που για κάποιος είναι φαγητό, για κάποιον άλλον μπορεί να είναι δηλητήριο"
Τίτος Λουκρήτιος 75 π.Χ.



Η Αφροδίτη και οι 7 αδελφές

Σήμερα, στον καθιερωμένο περίπατο της βραδιάς πρόσεξα ότι δίπλα από την Αφροδίτη φαίνονταν μικρά αστεράκια. οταν περπατώ βράδυ, πάντα περπατώ βλέποντας τον ουρανό).

Πέρσι, όταν είδα από το τηλεσκόπιο την Αφροδίτη είδα 3 μικρά αστεράκια στο πλάι της, τα οποία δεν φαίνονταν με γυμνό μάτι.

Είπα της αδελφής μου ότι βλέπω με γυμνό μάτι τα τρία αστεράκια! Τα έβλεπε κι αυτή. Το βρήκα πολύ παράξενο, η αδελφή μου δεν συγκινήθηκε.

Αφού συνέχισα να παρατηρώ αυτό το όμορφο θέαμα, διέκρινα κι άλλα αστεράκια - μέτρησα γύρω στα 5! Σε σημείο που αναρωτήθηκα μήπως είναι ο Δίας τελικά (με τους πολλούς δορυφόρους) και όχι η Αφροδίτη - και μήπως τελικά αποκτώ υπερφυσική όραση;

Η τεχνολογία με βοήθησε να καταλάβω ότι τελικά ήταν η Αφροδίτη... και τα αστεράκια που έβλεπα δίπλα της ήταν οι Πλειάδες! Αύριο σκέφτομαι να στήσω το τηλεσκόπιο, το κρύο έχει φύγει και το φαινόμενο είναι πολύ δελεαστικό! Ακόμα και με γυμνό μάτι είναι πανέμορφο.

(Ο πλανήτης Αφροδίτη είναι το πιο λαμπερό ουράνιο σώμα (αστέρι όπως συνηθίζουμε να λέμε) στον νυκτερινό ουρανό αυτό το διάστημα, δεν θα δυσκολευτείτε να το εντοπίσετε!)


Μπορείτε να διαβάσετε παραπάνω και από τον ειδικό! :) (έχει και φωτογραφίες).

Κουνούπια

Τα κουνούπια με ... χμ.. δεν ξέρω πώς να το πω ακριβώς. Θα μπορούσα να πω ότι με μισούν, αλλά βγαίνει αρνητικό - ενώ η στάση τους απέναντί μου είναι πολύ θετική.

Συγκεκριμένα τα κουνούπια με αποφεύγουν! Σπάνια θα με τσιμπήσει (δαγκώσει καλύτερα) κουνούπι. Πρώτα απ' όλα θα ασχοληθούν μαζί μου εάν και μόνο εάν είμαι το μόνο άτομο στο δωμάτιο. Ακόμα και σε τέτοια περίπτωση πετάνε γύρω για κανένα δίωρο μέχρι να το αποφασίσουν να κάνουν επίθεση!

Αντιθέτως με την μάνα μου, και την νύφη μου. (τελικά μοιάζουν σε πολλά πράγματα αυτές οι δύο). Η νύφη μου δεν αντέχει να κάθομαι δίπλα της τα καλοκαίρια, επειδή εγώ λειτουργώ σαν φιδάκι (εντομοαπωθητικό) και αυτή σαν από αυτές τις συσκευές με το φως που καταλήγουν τα κουνούπια για να τηγανιστούν! Όλα πάνω της πάνε! Όταν βρίσκεται και η μάνα μου στον ίδιο χώρο, το σμήνος μοιράζεται :P.


Από περιέργεια έκανα μια μικρή ερευνούλα στον γούγλη για το θέμα και ανακάλυψα ότι :

Η απάντηση βρίσκεται στη μυρωδιά του ανθρώπινου σώματος, αφού σύμφωνα με βρετανική επιστημονική έρευνα αποδεικνύεται πως επειδή το ανθρώπινο σώμα παράγει πολύ διαφορετικές οσμές, όσοι διαθέτουν ιδρώτα με γλυκιά φρουτώδη γεύση και περισσότερες κετόνες, απωθούν τα κουνούπια.
Οι συγκεκριμένες λοιπόν ουσίες, οι κετόνες, δεν αρέσουν στα κουνούπια, συγκεκριμένα τα παραπλανούν και τους κάνουν να νομίζουν ότι έχουν να κάνουν όχι με άνθρωπο αλλά με φρούτο.


Πηγή .




Με αυτά τα ευρύματα πήρα διπλή χαρά! Εκτός του ότι το εξακρίβωσα και επιστημονικά ότι τα κουνούπια αποφεύγουν κάποιους ανθρώπους, άρα είμαι καλυμένη, έχω και επιστημονική απόδειξη ότι δεν είμαι όξινη!! αντιθέτως είμαι πολύ γλυκιά!! Το λέει και η φύση! (επειδή η μάνα μου άλλα λέει).


 

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

Cough Syrup




So I run now to the things they said could restore me
Restore life the way it should be
 I'm waiting for this cough syrup to come down
One more spoon of cough syrup now 




Μνήμη και γεγονότα

Το Σάββατο κοιμήθηκα διαβάζοντας ένα βιβλίο. Δυσκολεύομαι να κοιμηθώ τελευταίως. Ίσως είναι οι σκέψεις που με κρατούν ξύπνια, ίσως η ανυπομονησία.. ίσως η ελπίδα.

Αυτό το βιβλίο το αγόρασα πριν από 4 χρόνια περίπου. Αγοράζω βιβλία που έχω κάθε καλή πρόθεση να διαβάσω, απλά είμαι πολύ καθυστερημένη γενικά και έτσι περνούν χρόνια μέχρι να τα ανοίξω.

Κάπου διάβασα αυτό: (προτίμησα να το σκανάρω παρά να το αντιγράψω)



Έχει σημασία και ποιος το είπε και πότε το είπε. Θα πω μόνο ότι αυτό λέχθηκε το 1958, όπου το εθνικό ζήτημα ήταν η αποτίναξη του αγγλικού ζυγού.

Την Κυριακή ξύπνησα μανικωμένη. (δεν ήταν μόνο το τι διάβασα, αλλά και πολλά άλλα προσωπικά πράγματα - δεν είμαι τόσο γυρίλλα κάθε μέρα - μόνο τες τελευταίες 5-6 μέρες).

-(Γ:)  Άμμα, γιατί εν μας είπες ποτέ ότι οι "τάδε" υποστήριζαν τούτα τα πράματα τότε; (περίμενα να το ξέρει επειδή ΈΖΗΣΕ εκείνες τις εποχές).

-(Μ:) Εμείς τζίνο τον καιρό στο χωρκό (κάπου στα βουνά μεγάλωσε η μάνα) εν είχαμε ιδιαίτερη επαφή με τον κόσμο. Είχαμε μόνο ραδιόφωνο τζαι όποτε εξεκινούσαν οι ειδήσεις εκλείαμεν το τζαι εκάμναμε άλλες δουλειές. Ακούαμε μόνο τραούδκια τζαι τα σκετς.

-(Γ:) .....


Με αποστόμωσε ακόμα μια φορά.

Θυμούμαι μια φορά που μπήκα σε ένα κρεοπωλείο και έπιασα κουβέντα με τον χασάπη. Τα έζησε αυτός τα γεγονότα, και είχε και ξεκάθαρη θέση για τους καλούς, τους κακούς και τους άσχημους της υπόθεσης - χωρίς φανατισμό.(μεν ρωτήσεις πώς εκαταλήξαμε να μιλούμε για πολιτικά με τον χασάπη - μάλλον ήθελε να τα πει, κι εγώ ήθελα να τα ακούσω). Μιλήσαμε για κανένα 10λεπτο, μέχρι που μπήκε κάποια πελάτισσα και δεν ήταν σωστό να συνεχίσουμε την συζήτηση. Σε κάποια φάση θα ξαναπεράσω από αυτό το κρεοπωλείο, να μάθω και άλλα.

Στη ζωή μας υπάρχουν άνθρωποι τους οποίους εμπιστευόμαστε. Μετά από κάποια ηλικία νομίζω είναι χαζό να εμπιστευόμαστε κάποιους απλά και μόνο επειδή είναι η παράδοση της οικογένειας. Το πιο χαζό απ' όλα όμως είναι να γινόμαστε φερέφονα κάποιων άλλων. (άλλο το να αναπαραγάγεις ιδέες με τις οποίες συμφωνείς ουσιαστικά).

(Σε περίπτωση που ο H-Anonymous διαβάζει: ευχαριστώ φίλε που μου "σύστησες" τον Λυγερό).
Αυτό το διάστημα τον μόνο που εμπιστεύομαι για απόψεις και θέσεις σε εθνικά θέματα είναι ο Λυγερός - επειδή με έπεισε.





Θα μπορούσα να πω πολλά, αλλά δεν νιώθω έτοιμη ακόμα  ... να τραγουδήσω το χού λετ δε ντογκς άουτ.