--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) επανεκκίνηση (1) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Κυριακή, 3 Μαρτίου 2013

Βραδινές σκέψεις

Τόσα χρόνια η δικαιοσύνη και το αρμόδιο υπουργείο δεν βρήκε λύση στο τεράστιο πρόβλημα του χουλιγκανισμού.

Δεν είναι και το πιο εύκολο φυσικά να κτυπήσεις τον χουλιγκανισμό στην ρίζα του. Οι χούλιγκανς γίνονται δεν γεννιούνται. Και γίνονται μέσα από διαλυμένες οικογένειες, τρέφονται από την έλλειψη αγάπης, οδηγούνται από την ψυχική καταπίεση.

Αυτή την εποχή που αρκετός κόσμος βρίσκεται αντιμέτωπος με τη φτώχεια [η ανεργεία οδηγεί σε φτώχεια αργά ή γρήγορα] το φαινόμενο του χουλιγκανισμού θα μεγαλώσει.

Δεν είμαι ψυχολόγος, αλλά νομίζω δεν χρειάζονται πτυχία για να συνδέσεις την ανασφάλεια και την έλλειψη αγάπης με τη βίαιη συμπεριφορά.

Δεν πιστεύετε αγαπητοί αθλητικοί παράγοντες ότι πρέπει να αγκαλιάσετε τους οπαδούς σας; Με τρόπο που θα τους κάνετε να ανυπομονούν να πάνε στο γήπεδο, όχι για να εκτονώσουν την οργή τους με βίαιες πράξεις, αλλά για να διοχετεύσουν όλοι αυτή την ενέργεια σε κάτι πιο δημιουργικό και θετικό. Γιατί δεν προσπαθείτε να δημιουργήσετε κουλτούρα στους οπαδούς; Γιατί δεν τους δίνετε κίνητρα για μια καλή κερκίδα, για φιλανθρωπικές εκδηλώσεις και για άλλα θετικά πράγματα...; Γιατί δεν προσπαθείτε μέσα από τον αθλητισμό να μεταδώσετε όλες αυτές τις αξίες που θα πρεπε κανονικά να τον ορίζουν;

Κάποιοι λένε ότι καμιά 30αριά άτομα είναι κάθε φορά. Από ό,τι ξέρω πάνε χιλιάδες στα γήπεδα. Πώς ανέχονται οι χιλιάδες τη συμπεριφορά 30-40 ατόμων;

Δεν θεωρώ δίκαιο οι αστυνομικοί να πρέπει κάθε φορά να εκτίθονται σε αυτή τη βία, και να αναγκάζονται να απαντήσουν με βία. Είμαστε όλοι άνθρωποι. Κανένας δε θα πρεπε να εκτίθεται σε ένα τέτοιο κίνδυνο για τη σωματική του ακεραιότητα.

Ξεκίνησα να γράφω με θυμό για αυτή την κατάσταση. Ας πούμε τα παλιόπαιδα εσπάσαν το συντριβάνι με το καράβι! Μια πολύ όμορφη κατασκευή ιδίως το βράδυ που φωτίζεται. Με ποιο δικαίωμα να προκαλέσουν ζημιές; Γιατί να επιτεθούν στους αστυνομικούς ενώ έφταιαν οι ίδιοι; Γνώρισα αρκετούς ανθρώπους που καταφεύγουν σε τέτοιες πράξεις - όλοι είχαν κάτι κοινό. Ήταν πληγωμένοι και ένιωθαν μόνοι. Σαν έγραφα την ανάρτηση, το μυαλό μου πήγε σε αυτούς. Γι' αυτό έφυγε ο θυμός, και ήρθε ένα άλλο συναίσθημα. Το αίσθημα που έχω πάντα όταν συναντώ αυτούς τους ανθρώπους.. με λόγια αυτό το συναίσθημα θα μπορούσα να το εκφράσω κάπως έτσι: "Μακάρι να μπορούσα να σε κάνω να δεκτείς αγάπη, μακάρι να μπορούσα να σβήσω όλα αυτά που σου προκαλούν αυτό τον πόνο που σε αναγκάζει να γίνεσαι κάτι άλλο...".

Αλλά ποτέ δεν τα κατάφερα. Αυτούς τους ανθρώπους δεν κατάφερα να τους δείξω αυτά που ήξερα, αυτά που ένιωθα. Αναγκάστηκα να τα παρατήσω, να τους παρατήσω και να τους αφήσω σε αυτή την κατάσταση αυτοκαταστροφής - που μόνο σε αυτήν ένιωθαν δικαιωμένοι.

Ο εύκολος τρόπος θα ήταν όλους αυτούς τους "προβληματικούς", τους "ταραξίες" να τους μαζέψουμε σε ένα γήπεδο και να τους ράψουμε με ριπές. Λίγα λεπτά θα πάρει, και το πρόβλημα θα εξαφανιστεί. Ακόμα και τότε θα νιώσουν δικαιωμένοι. Και εμείς απλά θα συνεχίσουμε την ήσυχή μας ζωή χωρίς αυτούς, όπως θα έπρεπε να ήταν ευθύς εξ' αρχής.

Ο δύσκολος τρόπος είναι δύσκολος. Ίσως όλοι μας θα πρέπει να δουλέψουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Θα ήθελα πολύ να δω ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης ενάντια στην νεανική παραβατικότητα. Ένα σχέδιο που θα ξεκινά από την παιδεία, θα επεκτείνεται σε εξωσχολικές δραστηριότητες ώστε να μπαίνει στα σπίτια και θα καταλήγει στις κερκίδες. Ένα σχέδιο δράσης που θα ακολουθεί όλα τα βήματα του προβλήματος, για να το εξαφανίσει.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν γνωρίζουν την αγάπη μέσα στην οικογένεια τους ή στο ευρύτερο οικογενειακό τους περιβάλλον. Γι' αυτούς τους ανθρώπους η κοινωνία θα έπρεπε να μεριμνήσει να βρουν τη θέση τους σε αυτή, έτσι ώστε να μην καταφεύγουν σε τέτοιες πράξεις. Θα πρεπε να μεριμνήσουμε για αυτούς πριν "μεταλλακτούν" και από "άνθρωποι" γίνουν "ανεγκέφαλοι".








2 σχόλια:

  1. Όσο υπάρχουν οργανωμένοι οπαδοί δεν υπάρχει λύση .
    Οι οργανωμένοι οπαδοί είναι οχυρωμένοι πίσω από την μάζα τους και λειτουργούν σαν ζώα .
    Τα γήπεδα πρέπει να γίνουν χώροι στους οποίους μπορείς να πας βόλτα με την οικογένεια σου ή με τη παρέα σου όπως πας στη πλατεία ελευθερίας ας πούμε .
    Όπως και στη πολιτική η μαζικοποίηση συμφέρει γιατί έτσι έχουν σίγουρους πελάτες που τους χειρίζονται όπως θέλουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πιστεύω ότι για να λυθούν πολλά προβλήματα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τα "οχυρά" τους εναντίον τους. Αν οι οργανωμένοι οπαδοί είναι το πρόβλημα, να τους αναγκάσουμε να δώσουν τη λύση. Να το συζητήσουμε από κοντά. :). Σύντομα!

      Διαγραφή