--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) επανεκκίνηση (1) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Σάββατο, 15 Ιουνίου 2013

Διάφορα

Πολύ καλό βίντεο! Δε το.




 Ο ηγέτης Ερτογάν θα πρέπει να είναι ο πιο έξυπνος πρωθυπουργός της εποχής. Ξεκίνησε μια διαμαρτυρία με αφορμή ένα πάρκο. Και τώρα, χρησιμοποιά την ίδια αφορμή για να αφιαραίσει από τις διαμαρτυρίες το δίκαιο! Τους λέει ότι θα γίνει δημοψήφισμα για το πάρκο.

Βασικά σαν να αφαιρεί τη σταγόνα που ξεχύλισε το ποτήρι.. Αυτό δεν σημαίνει ότι το ποτήρι αδειάζει, αλλά το επαναφέρει στην κατάσταση της ισορροπίας - έστω και αν είναι έτοιμο να ξεχυλίσει στην επόμενη σταγόνα.

Ο ηγέτης Σαμαράς δεν καταλαβαίνω τι σκατά κάμνει γενικώς. Δεν είναι βλάκας - και θα ήμουν ηλίθια εάν το πίστευα αυτό. Το μόνο που μένει είναι να καταλάβω ποιού τα συμφέροντα εξυπηρετεί ακριβώς. Αυτό όλο το νεκάτωμα με την ΕΡΤ έκανε τον κόσμο να ξεχάσει αυτό που έγινε με τους Ρώσους πρόσφατα, μας έκανε να αφήσουμε στο πλάι το γεγονός ότι μιλά για ελληνική ΑΟΖ τη στιγμή που η ελληνική ΑΟΖ δεν υπάρχει ακόμα. Και δεν μιλάμε για θέσπιση αλλά για ανακύρηξη της που ουσιαστικά είναι μια εξαγγελία εκ μέρους της κυβέρνησης, και θα μπορούσε να γίνει.

Ο δικός μας ηγέτης όλα τα λεφτά. Δέχεται να ταξιδέψει δωρεάν ως πρόεδρος της ΚΔ με το ιδιωτικό αεροπλάνου κάποιου φίλου του και το μόνο που έχει να πει είναι ότι δεν στοίχισε τίποτε στο κράτος. Σοβαρά; Να σου πούμε και μπράβο τότε πρόεδρε που έχεις έτσι πλούσιους και ανιδιοτελείς φίλους! Πέρκι τουλάχιστο να έκαμε πραγματικά σωστές επαφές στη Γαλλία. (με την Τοτάλ εννοώ).


Αποφάσισα ότι δεν μου αρέσουν καθόλου τα κόμματα. Όχι μόνο αυτά που έχουμε σήμερα, αλλά γενικά - και το τέλειο κόμμα δεν θα μου άρεσε. Οι θέσεις εξουσίας θα έπρεπε να δίνονται με κλήρωση, και να αλλάζαμε τα άτομα κάθε χρόνο. Όταν το κοινό καλό είναι ο στόχος, είμαι πεπισμένη ότι οι ενέργειες και τα σχέδια των ατόμων με εξουσία δεν θα διαφέρουν κατά πολύ.

Ενώ με τα κόμματα παρατηρούμε πάντα για τα πάντα να χωρίζονται στα δύο - τουλάχιστο! Ε πώς γίνεται ρε παιδί μου;

Εγώ δεν θα θελα ποτέ να ήμουν μέρος ενός κόμματος. Πώς θα μπορούσα να διατηρήσω την προσωπική μου κρίση εάν "για το καλό του κόμματος" ή το σκοπό του κόμματος, θα πρέπει να κρατώ την κομματική γραμμή; Και ποιος ορίζει την κομματική γραμμή; Αυτός που ίδρυσε το κόμμα; Αυτός που σκέφτηκε το όνομα; Αυτός που αποφάσισε τα χρώματα; Αυτός που βγάζει τις ανακοινώσεις;  Αν αυτά που λέω εγώ δεν θεωρούνται καλές ιδέες από αυτούς που αποφασίζουν, τότε τι με κρατά σε μια ομάδα; Ο κοινός σκοπός που ο καθένας μας μπορεί να τον ερμηνεύσει διαφορετικά;

Το πρόβλημα είναι ότι εάν δεν έχεις κόμμα, έτσι όπως είναι τα πράγματα, δεν μπορείς να επηρεάσεις πολιτικές αποφάσεις. Αυτό είναι κάτι που με προβληματίζει.

Όσο για το βιντεάκι πιο πάνω θα ήθελα να σχολιάσω το εξής.

Το περί δικαίου αίσθημα είναι τόσο αγνό που συναντάται και στα ζώα. Έχουμε όλοι αυτό το αίσθημα κάπου μέσα μας, και ως άνθρωποι που είμαστε (τάχα εξελιγμένα θηλαστικά) δεν θα έπρεπε να δεχόμαστε την αδικία, όχι μόνο όταν γίνεται εις βάρος μας, αλλά όταν συμβαίνει γενικά.


2 σχόλια:

  1. Τούτον που έχουμε μέσα μας εν το αίσθημαν της συνειδητής ή ασυνείδητης εξυπηρέτησης του συμφέροντος μας, υλικού ή άϋλου. Όταν εκδηλώνεται η αδικία σε άλλους, το αίσθημαν της συμπάθειας που νιώθουμεν προς τον "συνάνθρωπον" δεν είναι παρά λόγω της "προβολής" της εν λόγω αδικίας στο δικό μας εγώ (κοινώς, φανταζούμαστεν πως θα ενιώθαμεν αν ήμαστεν στη θέση του αδικημένου).
    Κυνικόν ίσως, αλλά στο μυαλόν μου μια πολλά πιο ρεαλιστική ερμηνεία της συμπεριφοράς μας γενικώς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έννεν κυνικό εάν το δεις κάτω από το πρίσμα της θεωρίας ότι είμαστε όλοι συνδεδεμένοι, και ότι ο κάθε άνθρωπος είναι απλά μια εκδοχή της ανθρωπότητας... έτσι όταν αδικείται ο διπλανός μου, αδικούμαι κι εγώ. !
      Ο ρεαλισμός είναι μια πολύ υποκειμενική έννοια. Στη σπηλιά του Πλάτωνα πόσο ρεαλιστής μπορείς να είσαι;..

      Διαγραφή