--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) επανεκκίνηση (1) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

Σκέψεις



Μια αντίστοιχη εικόνα θα μπορούσε να ισχύει και για την Κύπρο, με άλλους να κρατάνε την ομπρέλλα.

Πάνω απ' όλα να είμαστε άνθρωποι.  Ευτυχώς ακόμα εμείς κρατάμε την ανθρωπιά μας.

"Εμείς" και οι "άλλοι" ... άραγε ποιος έκανε αυτό το διαχωρισμό.. εγώ; μόλις τώρα;... Δικαίως θα κατηγορηθώ για αυτή την διάκριση;

Δεν ξέρω μέχρι πού θα πάει αυτή η βαλίτσα. Δεν γνωρίζω πότε θα ακούσω δημόσιο υπάλληλο να λέει: "παίρνω περισσότερα από το έργο που παράγω". Από την άλλη, αν δεν είχαν οι δημόσιοι υπάλληλοι τη σίγουρη δουλειά, ποιος θα πήγαινε στις συναυλίες αλληλεγγύης να προσφέρει τρόφιμα σε αυτούς που πεινούν;

Ένα φίλος [που είναι ιδιωτικός υπάλληλος] έλεγε (πριν 2 χρόνια) ότι αντί να φωνάζουμε να μειωθούν οι μισθοί των δημοσίων θα έπρεπε να φωνάζουμε για αυξήσεις. Έδειξα κατανόηση. Πρέπει να είχε στο νου του ότι φυτεύεις ευρουλιά στον κήπο σου και μαζεύεις τα ευρώ όπως τα πορτοκάλια.





 


Σάββατο, 15 Ιουνίου 2013

Διάφορα

Πολύ καλό βίντεο! Δε το.




 Ο ηγέτης Ερτογάν θα πρέπει να είναι ο πιο έξυπνος πρωθυπουργός της εποχής. Ξεκίνησε μια διαμαρτυρία με αφορμή ένα πάρκο. Και τώρα, χρησιμοποιά την ίδια αφορμή για να αφιαραίσει από τις διαμαρτυρίες το δίκαιο! Τους λέει ότι θα γίνει δημοψήφισμα για το πάρκο.

Βασικά σαν να αφαιρεί τη σταγόνα που ξεχύλισε το ποτήρι.. Αυτό δεν σημαίνει ότι το ποτήρι αδειάζει, αλλά το επαναφέρει στην κατάσταση της ισορροπίας - έστω και αν είναι έτοιμο να ξεχυλίσει στην επόμενη σταγόνα.

Ο ηγέτης Σαμαράς δεν καταλαβαίνω τι σκατά κάμνει γενικώς. Δεν είναι βλάκας - και θα ήμουν ηλίθια εάν το πίστευα αυτό. Το μόνο που μένει είναι να καταλάβω ποιού τα συμφέροντα εξυπηρετεί ακριβώς. Αυτό όλο το νεκάτωμα με την ΕΡΤ έκανε τον κόσμο να ξεχάσει αυτό που έγινε με τους Ρώσους πρόσφατα, μας έκανε να αφήσουμε στο πλάι το γεγονός ότι μιλά για ελληνική ΑΟΖ τη στιγμή που η ελληνική ΑΟΖ δεν υπάρχει ακόμα. Και δεν μιλάμε για θέσπιση αλλά για ανακύρηξη της που ουσιαστικά είναι μια εξαγγελία εκ μέρους της κυβέρνησης, και θα μπορούσε να γίνει.

Ο δικός μας ηγέτης όλα τα λεφτά. Δέχεται να ταξιδέψει δωρεάν ως πρόεδρος της ΚΔ με το ιδιωτικό αεροπλάνου κάποιου φίλου του και το μόνο που έχει να πει είναι ότι δεν στοίχισε τίποτε στο κράτος. Σοβαρά; Να σου πούμε και μπράβο τότε πρόεδρε που έχεις έτσι πλούσιους και ανιδιοτελείς φίλους! Πέρκι τουλάχιστο να έκαμε πραγματικά σωστές επαφές στη Γαλλία. (με την Τοτάλ εννοώ).


Αποφάσισα ότι δεν μου αρέσουν καθόλου τα κόμματα. Όχι μόνο αυτά που έχουμε σήμερα, αλλά γενικά - και το τέλειο κόμμα δεν θα μου άρεσε. Οι θέσεις εξουσίας θα έπρεπε να δίνονται με κλήρωση, και να αλλάζαμε τα άτομα κάθε χρόνο. Όταν το κοινό καλό είναι ο στόχος, είμαι πεπισμένη ότι οι ενέργειες και τα σχέδια των ατόμων με εξουσία δεν θα διαφέρουν κατά πολύ.

Ενώ με τα κόμματα παρατηρούμε πάντα για τα πάντα να χωρίζονται στα δύο - τουλάχιστο! Ε πώς γίνεται ρε παιδί μου;

Εγώ δεν θα θελα ποτέ να ήμουν μέρος ενός κόμματος. Πώς θα μπορούσα να διατηρήσω την προσωπική μου κρίση εάν "για το καλό του κόμματος" ή το σκοπό του κόμματος, θα πρέπει να κρατώ την κομματική γραμμή; Και ποιος ορίζει την κομματική γραμμή; Αυτός που ίδρυσε το κόμμα; Αυτός που σκέφτηκε το όνομα; Αυτός που αποφάσισε τα χρώματα; Αυτός που βγάζει τις ανακοινώσεις;  Αν αυτά που λέω εγώ δεν θεωρούνται καλές ιδέες από αυτούς που αποφασίζουν, τότε τι με κρατά σε μια ομάδα; Ο κοινός σκοπός που ο καθένας μας μπορεί να τον ερμηνεύσει διαφορετικά;

Το πρόβλημα είναι ότι εάν δεν έχεις κόμμα, έτσι όπως είναι τα πράγματα, δεν μπορείς να επηρεάσεις πολιτικές αποφάσεις. Αυτό είναι κάτι που με προβληματίζει.

Όσο για το βιντεάκι πιο πάνω θα ήθελα να σχολιάσω το εξής.

Το περί δικαίου αίσθημα είναι τόσο αγνό που συναντάται και στα ζώα. Έχουμε όλοι αυτό το αίσθημα κάπου μέσα μας, και ως άνθρωποι που είμαστε (τάχα εξελιγμένα θηλαστικά) δεν θα έπρεπε να δεχόμαστε την αδικία, όχι μόνο όταν γίνεται εις βάρος μας, αλλά όταν συμβαίνει γενικά.


Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013

Όλα λάθος

Την τελευταία μέρα της η ΕΡΤ έκανε σωστά τη δουλειά της. Στο βιντεάκι της που κυκλοφορεί λέει ότι η τηλεόραση έχει μια αποστολή. Να μας δείξει το δρόμο για μια συλλογική προσπάθεια.....

Παιδιά, καταλάβατε τι έγινε; Όλα λάθος τα κάνατε και τώρα σας γύρισε μπούμερανγκ. Ελπίζω τώρα να ξυπνήσουν στο ΡΙΚ και να αρχίσουν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους - πριν τους μείνει μόνο μια μέρα για να την κάνουν.

Εγώ δεν καταλαβαίνω πολλά πράγματα.

Τάχα το κλείσιμο έγινε επειδή οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια για συγύρισμα θα αποτύγχανε, επειδή θα αντιδρούσε ο κόσμος κλπ κλπ κλπ.

Δαμέ φανήκατε "μάγκες" και την κλείσατε σε μια μέρα, και φοβηθήκατε τις αντιδράσεις των λίγων, το σιγά σιγά;

Το Σίγμα λέει ότι τον χρόνο δίνονται από το κράτος 92εκατομύρια για τους μισθούς των υπαλλήλων της ΕΡΤ.

Οι υπαλλήλοι είναι 2654, άρα ο μέσος μισθός είναι κάτι λιγότερο από 3 χιλιάδες. Υπήρχαν περιθώρια για βελτίωση.


Ο Άδωνης λέει "φωνάζετε όσο θέλετε". Κάτι αντίστοιχο που λέει και ο Ερτογάν, κάτι αντίστοιχο που μας έλεγε ο Χριστόφιας πριν δυο χρόνια.

Είναι εκπληκτικό το πώς κάποιοι Κύπριοι στο facebook υποστηρίζουν με σθένος την απόφαση της κυβέρνησης Σαμαρά. Και όλοι λένε τα ίδια πράγματα. Τα ίδια αυτά άτομα λένε πολλά και διάφορα για την κατάσταση στην Κύπρο. Δεν τους κατακρίνω... ο καθένας πρέπει να βγάλει το μεροκάματο του. Φυσικά υπάρχουν και πιο έντιμες δουλειές.

Όσο περνά ο καιρός τόσο πιο πολλά πείθομαι ότι ο μόνος δρόμος για να αποκατασταθεί η σωφροσύνη δαμέσα είναι να τους πιάσουμε που τον λαιμό - κυριολεκτικά.

 Το κλείσιμο της ΕΡΤ για κάποιους δεν έγινε ξαφνικά. Αυτό είναι σίγουρο. Κάτι κρύβεται πίσω από αυτή την ενέργεια. Και όσο υπάρχουν και οι ταραχές στην Τουρκία, εγώ δεν ησυχάζω. Διαβάζω ότι σε κάποια νησιά μόνο ΕΡΤ πιάναν, και τούρκικα κανάλια.

Δεν νιώθω ασφάλεια, ούτε νιώθω ότι γνωρίζω την αλήθεια. Συνεχώς νιώθω ότι παρακολουθώ ένα στημένο παιχνίδι.

Κάποτε νιώθω ότι είμαστε ο απόηχος ενός τετελεσμένου μέλλοντος. Δεν αλλάζει η ροή των γεγονότων επειδή το μέλλον έχει ήδη γίνει.

Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013

Ο χορός

Υπάρχουν δυο ρήσεις για το χορό που μου αρέσουν.

Η μία είναι η: "απου' ναι  πόξω του χορού, πολλά τραούδκια ξέρει"

και η άλλη: "άμα μπεις εις το χορό εννά χορέψεις".

Ούφφου!

Θέλω γραμματέα και γραφείο. Θέλω ησυχία για να μπορώ να αποδόσω σωστά. Τώρα νιώθω ότι είμαι στο 45% της απόδοσης μου.

Το 40% της ενέργειας και του χρόνου μου το αναλώνω σε τηλεφωνικές επικοινωνίες, στα emails και στις συναντήσεις!

Κάθε μέρα προσπαθώ να οργανωθώ και τούτο τρώει μου αρκετό χρόνο! Κάποτε μένω έκπληκτη με το πώς καταφέρνω να παραδίδω δουλειά σε λογικά χρονικά πλαίσια. 

Κάποτε θυμούμαι (με νοσταλγική διάθεση) τις μέρες που δούλευα 14 ώρες συνεχόμενες χωρίς καμία ενόχληση. Μόνο κανένα 10λεπτο διάλειμμα για νερό και φαΐ.

Έχω συνέχεια και την έννοια του λογιστή... ήδη έδωσα στο υπέροχο κράτος 700 ευρώ για να το βοηθήσω να πληρώνει τις υποχρεώσεις του (τζιι εγώ ας φακκώ).  Πάντως δεν έχω ψευδαισθήσεις. Ελπίζω μόνο να περισσεύκει τίποτε ανάμεσα στους φόρους, στα λειτουργικά έξοδα και τις κοινωνικές ασφαλίσεις για να περνώ - τουλάχιστο τα βασικά. Το ενθαρρυντικό είναι ότι δεν έχω δάνεια.

Μέχρι προκτές δεν μπορούσα να οραματιστώ το μέλλον. Και είμαι άνθρωπος που ζει στο μέλλον - πάντα ήμουν. Δεν με ενδιαφέρει πώς ήμουν αλλά πώς θα είμαι. Το όραμα του μέλλοντος δημιουργούσε το παρόν και έκτιζε το παρελθόν.

Με όλα αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας, στις ζωές μας - δεν μπορούσα να δω το μετά. Πού να βασιστείς για να κάνεις σχέδια; Κρίμα δεν είναι να αραβωνιάζεσαι και να μην μπορείς να κάνεις όνειρα;  Μου δίνει απίστευτη δύναμη τζίνη αγκαλιά κάθε νύκτα. Όλα θα πάνε καλά με αγάπη.


Κτες όπως ήμουν βυθισμένη στις σκέψεις μου για το πώς στ' ανάθεμα θα προλάβω όλα αυτά που έχω να κάνω, και με είχε πιάσει έτσι μια μελαγχολία (δεν έχω άγχος από τότε που άλλαξα διατροφή.. και ο κόσμος να χαλάσει έχω μόνο καθαρά συναισθήματα - θυμός, μελαγχολία, χαρά..τίποτε απροσδιόριστο όπως το άγχος και η αγωνία) ο Π. μου είπε να πάμε μια βόλτα. Περπατήσαμε μέχρι το περίπτερο και αγοράσαμε παγωτό (ναι..παρανομήσαμε και οι δύο, αλλά μια φορά το μήνα δικαιούμαστε :P),  Η ζωή έγινε πιο ξεκάθαρη από ψες.

Η οικονομία μας θα καταρρεύσει πέραν πάσις αμφιβολίας. Οι επιστολές "αγωνίας" που στέλνει ο πρόεδρος και τις δίνει στη δημοσιότητα είναι μια καθαρή ένδειξη ότι η ΤΚ πάει για κλείσιμο. Το ΔΝΤ κάνει νερά για την Ελλάδα αλλά και για την Κύπρο. Εμείς δεν ξέρουμε πόσα χρωστάμε, ο κόσμος καταφεύγει στο ζητιανιό. Γάμα τα. Το χάσαμε το νόημα πάλι.

Γιατί να μην έχουμε κι εμείς καμιά εικοσαριά βαρβάρους να τους καθαρίσει όλους και να κάνουμε μια νέα αρχή; Επειδή οι πολιτισμένοι ούτε στους δρόμους βγήκαν όταν έπρεπε ούτε θα βγουν.

Αναρωτιέμαι κατά πόσο αν είχαμε την ευκαιρία όσοι διάλεξαν αυτό τον δρόμο θα το έκαναν ξανά εάν πηγαίναμε πίσω στο χρόνο.

Εν τω μεταξύ κλείνει η ΕΡΤ. Αυτό δεν το περίμενα!

Πολλές ασυναρτησίες σήμερα - γι' αυτό σταμάτησα να γράφω.. πού να μου μείνει νους και για καλογραμμένα κείμενα.

Δεν είμαι πλέον θυμωμένη με τους ηλίθιους, Μπήκαμε στο χορό και θα χορέψουμε.



Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

Το ανακάλυψα τυχαία και μετά από μια γρήγορη ματιά μπορώ να πω ότι είναι από τις πιο πετυχημένες σάτιρες!!!

Γελώ ακόμα!

Τρίτη, 4 Ιουνίου 2013

Σήμερα ανακάλυψα αυτό.


Η αφορμή

Βλέποντας το τι γίνεται στην Τουρκία νιώθω περίεργα.

Πρόσφατα διάβασα τις κριτικές Τούρκων δημοσιογράφων για την τούρκικη ταινία "Άλωση 1453". Έλεγαν το αυτονόητο. Ότι μέσω της ταινίας παραδέχονται ότι είναι κατακτητές μιας ξένης γης. Επίσης, έλεγαν να μην παραπονιούνται όταν οι Έλληνες μιλάνε για χαμένες πατρίδες, αφού οι ίδιοι το παραδέχονται.

Όταν ένα ιμπεριαλιστικό κράτος καταλαμβάνει μια περιοχή, δεν σημαίνει ότι αυτόματα οι κάτοικοι της περιοχής εξολοθρεύονται και αντικαθίστονται με άλλους. Έτσι στην Τουρκία δεν έχουμε μόνο Τούρκους. Στην Τουρκία υπάρχουν Κούρδοι, Έλληνες, Αρμένιοι, Αλβανοί.. δεν θα είναι υπερβολικό να πούμε ότι οι Τούρκοι είναι μειονότητα στη χώρα.

Ο Ερτογάν είναι στην εξουσία για 10 χρόνια. Τελευταία άρχισε να συμπεριφέρεται ως νεοσουλτάνος. Πόσο θα ήθελε να ήταν ο ηγέτης μιας νέας ισλαμικής αυτοκρατορίας...! Η αραβική άνοιξη, που στο τέλος της ημέρας  αντικατέστησε την κοσμική δικτατορία με το Ισλαμ - άνοιξε το δρόμο για τη δημιουργία μιας τέτοιας αυτοκρατορίας.

Αυτή την άποψη, για την διεκδίκηση ενός ηγεμονικού ρόλου της Τουρκίας στις ισλαμικές χώρες την είχα ακούσει πέρσι. Πέρσι όμως δεν έβλεπα πώς το κοσμικό κράτος της Τουρκίας θα έπειθε τις ισλαμικές χώρες να την ακολουθήσουν. Με τις τελευταίες εξελίξεις όμως, είδαμε τον Ερτογάν να προσπαθεί να κάνει την Τουρκία ισλαμικό κράτος! Το πιο πρόσφατο ήταν η απαγόρευση του αλκοόλ!

Το πάρκο στην Κωνσταντινούπολη ήταν η αφορμή. Ο λαός ψάχνει μια αφορμή. Η κατάληψη του πάρκου προκάλεσε την αντίδραση του κράτους. Αυτό είναι αρκετό. Ο κόσμος είδε πού οδηγείται η χώρα με τις μεταρυθμίσεις του πρωθυπουργού. Παλιά άκουγαν για τους πολιτικούς κρατούμενους, ίσως να ήξεραν για την ημικατεχόμενη Κύπρο, ίσως να είχαν υπόψη και για τις συγκρούσεις με τους Κούρδους - μπορεί να αντιλαμβάνονταν το μίσος των Αρμενίων προς αυτούς. Όλα αυτά όμως δεν τους εμπόδιζαν από το να συνεχίσουν να ζουν τη ζωή τους με τον τρόπο που ήθελαν. Αυτό είναι αρκετό για να μην κάνουν τίποτα.

Τώρα όμως, το κράτος εισβάλει στη ζωή τους. Τους απαγορεύει να φιλιούνται σε δημόσιους χώρους... τους απαγορεύει να πίνουν αλκοόλ... τι θα ακολουθήσει μετά άραγε; Η υποχρεωτική μαντίλα; ... Ο νόμος της Σαρίας;

Κατέβηκαν στους δρόμους. Οι απλοί πολίτες τους τουρκικού κράτους. Έκλειναν τα μάτια τόσο καιρό στις αδικίες που διέπρατε  η χώρα τους σε άλλους λαούς, και ο αγώνας τους είναι δυσκολότερος. Το τέρας μεγάλωσε. Δεν ξέρω κατά πόσο οι άοπλοι πολίτες-διαδηλωτές μπορούν να ρίξουν το κράτος. Δεν ξέρω εάν ο άοπλος λαός μπορεί να κάνει μια τέτοια ανατροπή, ιδίως σε ένα κράτος που δε διστάζει να κατασκοτώνει τον κόσμο στο ξύλο. Άλλωστε αυτό γίνεται σχεδόν παντού. Ελλάδα, Βαρκελώνη, ΗΠΑ.. τα ίδια έγιναν, ίσως σε μικρότερη κλίμακα - αλλά η βία είναι βία.
 Όμως όλα μπορούν να γίνουν όταν αυτό το κράτος έχει γείτονες αιώνιους εχθρους [αφού σαν ξένος ήρθε και τους πήρε τη γη] . Σίγουρα δεν μιλώ για την Ελλάδα ή ενδεχομένως την Κύπρο, αφού εμείς το έχουμε χάσει από καιρό το παιχνίδι. Ο ελληνισμός κοιμάται στην αγκαλιά της πολιτικής ορθότητας και του αντιρατσισμού - α ναι, και της τρόικας!

Ελπίζω και εύχομαι οι πολιτικοί μας που θαυμάζαν μέχρι τώρα τον Ερτογάν (επειδή έχουμε και από αυτούς) να έχουν δει το πραγματικό πρόσωπο του τώρα που το είδε και όλος ο κόσμος. Αλήθεια, τι θα ζητήσουμε από την Τουρκία στις διαπραγματεύσεις για το κυπριακό αυτή την περίοδο;

Εμείς είχαμε πολλές αφορμές να βγούμε στους δρόμους, όμως δεν έχουμε ακόμα ξη-βολευτεί για να το κάνουμε. Κάτι πήγε να γίνει το 2011, αλλά και εκεί δεν υπήρξε αρκετή ένταση. Το 10% εργοδοτείται στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, αρκετές χιλιάδες εργοδοτούνται στον τραπεζικό τομέα... ακόμα υπάρχει περιθώρειο βολέματος για μια κρίσιμη μάζα του λαού.

Περιμένουμε...

Σάββατο, 1 Ιουνίου 2013

...   είναι συγκλονιστικό.

Θα ρίξουν την κυβέρνηση σε μια από τις πιο κρίσιμες φάσεις της ιστορίας.

Η ιστορία γράφεται μπροστά στα μάτια μας.

Οι πολίτες της Τουρκίας ενάντια στις αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις της κυβέρνησής τους.

Ο Ερτογάν αρχίζει να θερίζει αυτά που έσπειρε.

Μπράβο στους Τούρκους και μακάρι να τα καταφέρουν. Ίσως είναι η πρώτη εξέγερση που είναι όλοι ενωμένοι για ένα σκοπό.

Ελευθερία - Δημοκρατία.