--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

Τι θα γινόταν ... ;

Έδωσα πάνω σε ένα βιντεάκι σήμερα. Μου δημιούργησε κάποιες σκέψεις. Δεν θα επεκταθώ επειδή θέλω όποιος το δει να το δειχωρίς να επηρεαστεί από τις δικές μου σκέψεις. Θα γράψω όμως τι νομίζω σύντομα - σε 2-3 μέρες.


Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

Όταν φτάσει το νερό στα γόνατα, είναι σαφώς πιο δύσκολο να χειριστείς την κατάσταση. Θα μπορούσες να είχες κινηθεί πιο γρήγορα, όταν το νερό έπνιγε τους δίπλα.

Έτσι κι αλλιώς ειδήσεις βλέπεις.. ήξερες ότι βρέχει σχεδόν παντού - άρα ήταν πολύ πιθανόν τα σύννεφα να έρθουν και στη δική σου γειτονιά.

Με λίγα λόγια, όταν το 2011 ξεχείλησε το ποτήρι θα μπορούσαν να αλλάξουν πολλά. Αλλά δεν συσπειρωθήκαμε γύρω από το δίκαιο αλλά γύρω από τους "δικούς" μας.

Τώρα, στο 2013 οι μισοί είναι πνιγμένοι, κάποιοι βλέπουν τον πνιγμό να έρχεται, άλλοι είναι απλά βρεγμένοι και υπάρχουν και οι λίγοι που δεν έχουν καταλάβει τίποτα ακόμα.

Επίσης, το να διαμαρτύρεσαι κατόπιν εορτής, είτε επειδή πριν απολάμβανες την άνεση της άγνοιας σου, είτε επειδή τώρα απολαμβάνεις την άνεση των μη αναστρέψιμων αποφάσεων, είναι το λιγότερο γελοίο.

Όπως και να το κάνουμε, η ζωή συνεχίζεται.


Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

Καλά, για πόσο ανόητους μας έχουν και λένε αυτά τα πράγματα.


Δεν θα υπάρξουν νέοι φόροι, διαβεβαίωσε λίγο αργότερα από το βήμα του Συνεδρίου του Economist στη Λευκωσία, ο Υπουργός Οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης.

διαβεβαίωσε ότι η διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων δεν θα αποβεί εις βάρος των συμφερόντων των εργαζομένων.


Πώς ξέρει ότι δεν θα υπάρξει ανάγκη για νέους φόρους; Εάν υπάρξει ανάγκη για περισσότερα έσοδα τι θα γίνει;

Και πώς ξέρει πώς ο ιδιώτης θα διαχειριστεί το προσωπικό της εταιρείας ΤΟΥ; Θα ρωτήσει το κράτος εάν θα απολύσει, εάν θα προσλάβει, εάν θα μειώσει ή εάν θα αυξήσει μισθούς;

Θα μπορούσε να ήταν πιο ειλικρινής και να μας πει ότι δεν γνωρίζει! και εάν θέλει να δώσει μια νότα αισιοδοξίας, θα μπορούσε να χρησιμοποποιήσει εκφράσεις όπως: "ευεπλιστώ", "εκτός απροόπτου", "αν κινηθούμε βάσει σχεδίου" ...

Είναι κρίμα να προσπαθούν ακόμα και τώρα να μας κοιμίζουν και να μην μας προετοιμάζουν.

Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

Απίστευτο;

Ίσως να έχει γίνει το μυαλό μας (μου) πουρές από τα πολλά έργα, τα μυθιστορήματα, τις θρησκείες κτλ...

Διαβάζοντας αυτό το άρθρο αρχικά σκέφτηκα ότι ήταν προϊόν μυθοπλασίας, αφού δεν γνωρίζουμε οι περισσότεροι τα ηφαίστεια του κόσμου και άνετα μπορεί κάποιος να μας κοροϊδέψει. Μετά άρχισα να ψάχνω ένα ένα, και φαίνεται ότι υπάρχει μια μεγάλη δόση αλήθειας...

Αν είχα χρόνο θα έγραφα κανένα κατεβατό από θεωρίες για το τι μπορεί να είναι, αλλά δεν έχω.

Είναι πάντως ενδιαφέρουσα εξέλιξη, και έτσι στιγμές γυρίζει μου που δεν έβαλα πρώτη επιλογή γεωλόγος στις προεισαγωγικές (τότε στα νιάτα μου).

Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα κάνω πιο συχνά backup τα δεδομένα του υπολογιστή μου.



Υστεροφημία

Κανείς δεν ξέρει τι γίνεται μετά τον θάνατον. Ακόμα και ο Λάζαρος που επέστρεψε από τους νεκρούς, δεν αποκάλυψε τι είδε στο ταξίδι μετ' επιστροφής που πήγε. (παρόλο που και αυτή η ιστορία δημιουργεί πολλά ερωτήματα για τα κίνητρα του Ιησού για αυτή του την πράξη, δεν είναι το θέμα της ανάρτησης).

Οι αρχαίοι Έλληνες έδιναν μεγάλη σημασία στην υστεροφημία. Φυσικά η "φήμη" στη λέξη υστεροφημία έχει μεγαλύτερο εκτόπισμα από αυτό που κοινώς θα προσδιορίζαμε ως "τι θα πει ο κόσμος".

Υπάρχει κόσμος και κόσμος. Μια φάση της ζωής μου προσπάθησα να μην κάνω αυτό τον διαχωρισμό (στο μυαλό μου πάντα). Προσπάθησα να απαλλαγώ από στερεότυπα που είχα πιθανόν κληρονομήσει. Τελικά επέστρεψα στη φάση που διαχωρίζω τους κακοπροαίρετους, μικροπρεπής ανθρώπους από τους υπόλοιπους. Γεννιόμαστε με 50-50 πιθανότητες να γίνουμε "κακοί" ή "καλοί", όπως επίσης πιστεύω ότι ανά πάσα στιγμή μπορούμε να αλλάξουμε τις ισορροπίες μέσα μας - είτε με προσπάθεια είτε με αδιαφορία.


Έτσι η πραγματική φήμη δεν είναι αυτή που διαμορφώνεται μέσα από το κουτσομπολιό, τα κακεντρεχή σχόλια, τις κακές προθέσεις ή τις διάφορες σκοπιμότητες. Όλα αυτά έχουν κοντά ποδάρια και μπορεί να σε λερώνουν για λίγο. Αυτό που πραγματικά μένει είναι η άποψη των δίκαιων που θα σε κρίνουν για το έργο σου, τις πράξεις σου το ποιόν σου, χωρίς ζήλιες, κακεντρέχειες και κακές προθέσεις.

Υστεροφημία λοιπόν. Τι αφήνουμε πίσω μας με την αποχώρησή μας από αυτόν τον ψεύτικο (κατά την άποψη μου πάντα) κόσμο. Η παρακαταθήκη μας.
 
 Αφού συνεχίζεις να διαβάζεις θα μπω στο θέμα.

Πριν μια εβδομάδα απεβίωσε ο Γλαύκος Κληρίδης. Έζησε 95 ολόκληρα χρόνια, και αναντίλεκτα ήταν μέρος της ανθρωπότητας, μια θέση που την κέρδισε με την προσφορά του σε αυτή. Έδωσε πολλούς αγώνες κατά τη διάρκεια της ζωής του, αυτά είναι γνωστά και καταγεγραμμένα. Παρόλο που ήταν πολιτικός και κατά συνέπεια κινείτο σε ένα χώρο γεμάτο διαφθορά, κατάφερε να μείνει ανθρώπινος και προσγειωμένος. Ουδείς αλάνθαστος φυσικά, και ουδέποτε διεκδίκησε αυτό τον τίτλο, προς τιμήν του πάντα. Δεν έχω πρόθεση να ασκήσω κριτική, άλλωστε είμαι πολύ "μικρή" για να κάνω κάτι τέτοιο.

Αν η υστεροφημία είναι όντως το κριτήριο για να ξεχωρίσεις τους άριστους, να μπορείς να κρίνεις κατά πόσο κάποιος έζησε μια καλή ζωή και προσέφερε με το έργο του - τότε ο Γλαύκος Κληρίδης επάξια συγκαταλέγεται στους αρίστους. Αυτό μόνο.









Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013


Εν συντομία

Πρώτον:

Χαίρομαι που ακούστηκε και μια λογική φωνή για το θέμα της κατάθεσης του Βγενόπουλου στη βουλή.

Δεύτερον:

Αυτή είναι μια καταπληκτική κίνηση διαφήμισης στο εξωτερικό  τόσο του πανεπιστημίου Λευκωσίας, αλλά και της Κύπρου. Μπράβο σε αυτόν που το εισηγήθηκε και σε αυτόν που έδωσε το πράσινο φως.

Τρίτον:

Το βρίσκω ιδιαίτερα ύποπτο, βουλευτές (γενικά μιλώ)  να κάνουν κριτική και καταγγελίες μέσω facebook. Είμαι σίγουρη ότι έχουν περισσότερη δύναμη από αυτό.

Τέταρτο:

Ή υπογράφουμε για ιδιωτικοποίηση της ΑΤΗΚ ή δεν έχει δόση... χωρίς δόση δεν θα έχει 13ο για τους δημοσίους. Κρίνοντας από την αντίδραση του κ. Χ"Πέτρου για αποκοπή από τον 13ο μισθό των δημοσίων (όπως γίνεται και στον μισθό τους), είναι σχεδόν σίγουρο ότι προχωρούμε σε ιδιωτικοποίηση της εταιρείας που μας έχει όλους φακελωμένους... (ψέματα;).

Πέμπτον:

Με κουράζει αφάνταστα η φούσκα της "ενημέρωσης". Έχουν ξεπηδήσει δεκάδες ιστοσελίδες που το παίζουν ειδησεογραφικές, η αντιγραφή πάει σύννεφο και δεν βρίσκεις εύκολα άρθρα με άποψη ή και με ενδιαφέρουσες πληροφορίες. (προσωπικά σας συστήνω αυτή την ομάδα. Μέχρι τώρα είναι μέσα σε όλα, χωρίς spamming!)

Έκτον:

Χτες διάβασα αυτό. Απελευθέρωση.. τι ωραία που ακούγεται αυτή η λέξη..

 

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

Το μέσον και το μέσον

Κτες είχα μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με ένα γνωστό μου. Η συζήτηση ξεκίνησε όταν στην τηλεόραση έδειχνε τα πρόσωπα τραπεζιτών και των δύο διοικητών της Κεντρικής Τράπεζας (τον πρώην και τον νυν). (κάποια διαφήμιση ήταν - τα 60 λεπτά νομίζω). Μόλις τα βλέπει ο συνομιλητής τα πρόσωπα αυτά σχολίασε κάτι αρνητικό και υποτιμητικό.

Επειδή ήμουν λίγο κουρασμένη εκείνη την ώρα, και όταν είμαι κουρασμένη έχω όρεξη για κρυάδες, του υπενθύμισα ότι αυτοί οι κύριοι έχουν εκατομμύρια και ζουν άνεννοιας, και ότι  εμείς πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε που είμαστε τα κορόιδα της υπόθεσης.

Είπα την άποψη μου ότι είναι πολύ δύσκολο να υπάρξει δικαιοσύνη τη στιγμή που κάποιοι από αυτούς που θα έπρεπε να κινούν τα νήματα προς αυτή την κατεύθυνση έχουν γίνει σύντροφοι (κυριολεκτικά το εννοώ, όπως λέμε συνδαιτυμόνες). Άρα εάν λάμψει η αλήθεια θα πρέπει να πληρώσουν και αυτοί το τίμημα που τους αναλογεί! (θυμάστε τα δημοσιεύματα περί χρηματισμού δημοσιογράφου και κόμματος... γαργάρα το κάνανε).

Σε αυτό το σημείο συμφωνήσαμε και καταδικάσαμε αυτές τις ενέργειες που βάζουν το προσωπικό συμφέρον πάνω από το συλλογικό.

Μετά η συζήτηση συνέχισε και πώς το έφερε η κουβέντα μιλήσαμε για τα κόμματα. Ο συνομιλητής μας ανέλυσε με πάσα ειλικρίνεια το πώς επιλέγει το κόμμα που θα υποστηρίζει, όπως επίσης και ποια στελέχη του κόμματος. Με λίγα λόγια μας είπε ότι σε αυτό τον κόσμο που κυριαρχεί το μέσον, για να έχεις ευκαιρία να κερδίσεις κάποια πράγματα (μας έφερε παράδειγμα- μια θέση στο δημόσιο με 2-3 χιλιάδες μισθό για να είσαι άνεννοιας) πρέπει να στηρίζεις αυτούς τους πολιτικούς που σε υποστηρίζουν (εσένα προσωπικά, όχι εσένα τον πολίτη).

Στη συνέχεια μας είπε ότι θύμωσε σε κάποια φάση με συγκεκριμένο κόμμα που υποστήριζε, επειδή τους έπιασε τηλέφωνο να καθυστερήσουν την ψήφιση ενός νόμου και αυτοί δεν το έκαναν! Αντιθέτως, στέλεχος από άλλο κόμμα (που τώρα είναι το κόμμα του) ήταν ο μόνος που έθεσε προβληματισμούς κατά πόσο θα πρέπει να ψηφιστεί ο νόμος εκείνη την μέρα, ή να το μελετήσουν περισσότερο..... αλλά στο τέλος ψήφισε και αυτός θετικά στον νόμο.!
Το γιατί έγινε αυτό, σύμφωνα με τις πληροφορίες του συνομιλητή μου πάντοτε, ήταν επειδή παίζονταν συμφέροντα μεγάλης εταιρείας η οποία φρόντισε να λαδώσει και να επεκτείνει το δικό της συμφέρον και στα κόμματα...! Αδικία! (λέει ο συνομιλητής).

Πραγματικά τον παρακολουθούσα με ιδιαίτερη προσοχή όταν μιλούσε. Προσπαθούσε να κακίσει το πρόβλημα ενώ ήταν μέρος του προβλήματος! Η μόνη περίπτωση που τον πείραξε ο νεποτισμός και η ευνοιοκρατία ήταν όταν το μέσον του άλλου ήταν μεγαλύτερο από το δικό του.. Τραγικό και ταυτόχρονα αστείο.


Όσο δεν υπάρχουν αξίες σε αυτό τον λαό, δεν πρόκειται να δει μπροστά του ούτε αξιοκρατία ούτε δικαιοσύνη. Συστήνω υπομονή. Δεν μπορείς με κανένα τρόπο να πιέσεις κάποιο άνθρωπο να σκέφτεται συλλογικά και όχι ατομικά. Είναι μια γνώση την οποία την αποκτάς όταν την αναζητήσεις, άρα όταν είσαι έτοιμος να τη δεκτείς. Δεν κατακρίνω αυτούς που σκέφτονται συμφεροντολογικά. Σε κάποιο βαθμό γίνεται από όλους μας. Λυπούμαι όμως που συμπεριφερόμαστε τόσο άπληστα, ακόμα και τώρα που ο κόσμος εξαθλιώνεται. Δημιουργείται ένα χάσμα μεταξύ εχόντων και φτωχών που όλο μεγαλώνει. Ξεχνάτε τις συναυλίες αλληλεγγύης και τους εράνους. Αυτοκριτική χρειάζεται και να μάθουμε να λέμε όχι στα εύκολα που είναι εύκολα επειδή είναι άδικα για τους άλλους. Έτσι οι πολιτικοί που θα μας αξίζουν θα είναι καλύτεροι από αυτούς που έχουμε τώρα.


Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

Μέτα-σκέψεις

Διαβάζοντας την ανάρτηση της Κολόνας έχω κάνει κάποιες μέτα-σκέψεις.
Οι συμβολισμοί, τα σύμβολα γενικότερα, μας βοηθούν να διατηρούμε μια συλλογική συνείδηση. Οι συμβολισμοί που χρησιμοποιούμε συνεχώς, είναι οι λέξεις.

Το ότι ταυτίσαμε λέξεις που δεν είναι ουσιαστικά με πράγματα είναι όμως επικίνδυνο. Λέμε "κατεχόμενα" ενώ εννοούμε "κατεχόμενα εδάφη", λέμε "το ψευδοκράτος" σαν να και είναι το όνομα του παράνομου καθεστώτος που υπάρχει στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου.
Αφαιρέσαμε δηλαδή τις λέξεις "εδάφη", "παράνομο" και "καθεστώς". Επίσης, δεν είναι το ψευδοκράτος που εμποδίζει τους πρόσφυγες να πάνε στα σπίτια τους, αλλά ο τουρκικός κατοχικός στρατός.

Διαβάζω κατά καιρούς διάφορα που αναφέρονται στην εισβολή και στην κατοχή της πατρίδας μας. Υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων που τα θεωρεί γραφικά όλα αυτά. Ακόμα και το γραμματόσημο με το προσφυγόπουλο βρέθηκε να σατιρίζεται.

Καλή η σάτιρα, αλλά η σάτιρα πάντα έχει κάποιο σκοπό και αυτός ο σκοπός την κάνει καλή, κακή ή σαχλή.

Η μη αναγνώριση του παράνομου καθεστώτως σαν κράτος από σχεδόν όλες τις χώρες πρέπει να θεωρείται ως μια νίκη για την Κυπριακή δημοκρατία.


Ακούγεται ότι είμαστε κοντά σε λύση του κυπριακού. Α ναι, πρόσθεσε και το "κυπριακό" στις λέξεις που έλεγα στην αρχή.

Αυτό το "είμαστε κοντά σε λύση" το άκουσα πολλές φορές.. όπως το τέλος του κόσμου ένα πράγμα - όλο το περιμένεις και ποτέ δεν έρχεται.

Δεν ξέρω ποια λύση θα ήταν η "δίκαη και η βιώσιμη" (κι άλλες λέξεις που χάνουν το νόημα τους από κατάχρηση).

Πρώτα πρώτα είμαστε όλοι άνθρωποι. Δυστυχώς είμαστε και ζώα... (αφού καθοδηγούμαστε από πολιτικούς που είτε δεν ξέρουν τι κάμνουν, είτε λειτουργούν εις βάρος μας).

Είμαστε όλοι Κύπριοι; Γιατί να μην έχουμε όλοι τα ίδια πολιτικά δικαιώματα; Γιατί κάνουμε ολόκληρες συζητήσεις για το ποιος θα έχει πόσα δικαιώματα; Με ποιο δικαίωμα συζητούν για το πού θα μπορούμε να μείνουμε; Πώς η καταγωγή σου θα καθορίζει πού μπορείς να μένεις ή να διακινήσε στη χώρα σου;
Ο κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να ξέρει και να διατηρεί την εθνική του ταυτότητα. Για τους Αρμένιους και τους Μαρωνίτες και τους Λατίνους δεν έγινε ποτέ θέμα. Γιατί να γίνεται για τους Έλληνες και τους Τούρκους; Ναι, υπήρξαν προβλήματα, αλλά ήταν δικά μας - εσωτερικά προβλήματα. Η κατοχή όμως είναι ένα πρόβλημα διακρατικό. Από τη μια εμείς, ως Κύπρος - και από την άλλη η Τουρκία. Και η Τουρκία να λέει (από το '74)  ότι δεν υπάρχει χώρα που λέγεται Κύπρος.

Όλα μπάχαλο.

Καταδικάζουμε την κατοχή και θέλουμε όλοι οι Κύπριοι να έχουν το δικαίωμα να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να μπορούν να ζήσουν με ασφάλεια. Οτιδήποτε άλλο δεν θα είναι ούτε δίκαιο ούτε βιώσιμο.
 

Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2013

Ο κ. Βγενόπουλος έθεσε τους εξής όρους ενώπιον της Επιτροπής, μέσω επιστολής του:
  • Ζήτησε να είναι ανοικτή η ακρόαση
  • Ζήτησε να αγορεύσει για περίπου πέντε ώρες πριν την έναρξη των ερωτήσεων
  • Εισηγήθηκε στην Επιτροπή να υπάρχουν τεχνοκράτες, οικονομολόγοι, εμπειρογνώμονες, οι οποίοι θα βοηθήσουν τα μέλη της Επιτροπής Θεσμών στις ερωτήσεις
(αντιγραφή από sigmalive)

Δικό μου σχόλιο:

Το μόνο που είναι λίγο περίεργο είναι το 5ωρο που θέλει να αγορεύσει - αλλά υποθέτω ότι θα μπορούσαν οι βουλευτές να τον ακούσουν για 5 ώρες - άλλωστε πληρώνονται για να είναι παρόντες στη βουλή.
Κατά τ' άλλα πιστεύκω ότι είναι πολλά λογικοί οι όροι του Βγενόπουλου - και έστω και εάν μου είναι ιδιαίτερα αντιπαθής.
Ίσως να είναι εξευτελιστικό για τους βουλευτές μας να τους βάζει όρους ο Βγενόπουλος.

Θα ήθελα να ρωτήσω κάτι τους βουλευτές μας...

Αλήθεια γιατί δεν δέχεστε τους όρους να ακούσουμε όλοι τι θα πει; Πού κολλά το πράγμα; Αν είναι επειδή εθικτήκετε που σας έβαλε όρους, θυμηθείτε ότι δεν έχει πιο κάτω. Έχετε εξευτελιστεί επανειλημμένως τον τελευταίο χρόνο - και εσείς οι ίδιοι έχετε απολέσει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας.

Χρειαζόμαστε να ακούσουμε τι έχει να πει.

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

Πιο δύσκολο poll άλλη φορά

Το poll.

Έκαμα 10 λεπτά να αποφασίσω.

Αν ήταν να σώσουμε μόνο ένα εννά ήταν πολλά εύκολο. (Λουρουτζιάτης ολέ! μα τι γυρεύκει ο Λουρουτζιάτης σε έτσι λίστα;)

Επιχείρημα


Πολλές μέτα-σκέψεις προκαλεί αυτή η εικόνα...

Υπενθυμίσεις ΙΙ

Ο δάσκαλος είπε ότι αν θέλεις να πετάξεις, δεν κάνεις παρέα με κότες...  κάπως έτσι το είπε τελοσπάντων.

Αυτή την άποψη την άκουσα πολλές φορές τον τελευταίο καιρό, διατυπωμένη με διάφορους - διαφορετικούς τρόπους.

Για κάθε αρνητική στάση/σχόλιο που αντιμετωπίζεις, από φίλους, οικογένεια κτλ (είτε για τα προσωπικά σου σχέδια, είτε για τα επαγγελματικά σου σχέδια) χρειάζονται 17 θετικές στάσεις/σχόλια για να μπορείς να κρατήσεις τις ισορροπίες. Ένα στατιστικό που πήρε το φτι μου από κάποιες διαλέξεις - αν θέλεις το πιστεύεις.

Γι' αυτό πρέπει να απομακρυνθείς από τους αρνητικούς και απαισιόδοξους ανθρώπους, για να μειώσεις τις πιθανότητες να παρατήσεις τα όνειρά σου.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι προγραμματίσιμος και ο καθένας από εμάς μπορεί να είναι ο προγραμματιστής. Ένας τρόπος να απαλλαγείς από τις αρνητικές σκέψεις είναι να αρχίσεις να αναλαμβάνεις ευθύνες. Πρώτα-πρώτα να αφαιρέσεις από το λεξιλόγιο σου τη φράση "δεν μπορώ". Να θυμάσαι τα λόγια του Felix Baumgartner: "The onlything standing between you and your goal is the bullshit story you keep telling yourself as to why you can't achive it."

 Μπροστά σε μια μεγάλη πρόκληση έχεις να επιλέξεις ανάμεσα στο φόβο και την πίστη. Εάν αφήσεις τον φόβο να σε κυριεύσει (που συνήθως είναι ο φόβος της αποτυχίας.. και κάποτε είναι ο φόβος της επιτυχίας) τότε θα τα παρατήσεις πριν ακόμα ξεκινήσεις. Όταν όμως το πιστέψεις και αφοσιωθείς στον στόχο, τότε ήδη άρχισες να κάνεις βήματα προς την επίτευξή του.


Ανέλυσε την τρέχουσα κατάσταση, περιέγραψε την επιθυμητή τελική κατάσταση, κατάστρωσε το σχέδιο για διαμόρφωσή της.

Εάν τα πράγματα στραβώσουν στην πορεία, κάνε μια μικρή παύση, δες τι λάθη έχουν γίνει και επανόρθωσε.

Ανέλαβε την ευθύνη για οτιδήποτε σε αφορά, και τότε μπορείς να επιτύχεις τα πάντα.

Κόψε συνήθειες που σε παίρνουν πίσω, και σου σπαταλούν χρόνο χωρίς να προσφέρουν οτιδήποτε.

Η ζωή είναι σύντομη λένε, αλλά είναι το μεγαλύτερο διάστημα που μπορείς να έχεις στη διάθεσή σου. Πάρε τον έλεγχο και αξιοποίησέ την.

Απορίες

Επανάληψη - απλά για να τα εμπεδώσουμε.

Από τους 11 υποψηφίους των περασμένων προεδρικών εκλογών, προκρίναμε στον τελικό τους δύο που επέμεναν ότι το μνημόνιο είναι μονόδρομος. (τα βιντεάκια είναι στο διαδίκτυο, μπορείτε να κάνετε ένα review - έστω και από περιέργεια).

Είναι γεγονός ότι η ιδιωτικοποίηση των ημικρατικών ήταν στις απαιτήσεις της Τρόικας, από τότε που πρόεδρος ήταν ο Χριστόφιας.

Πώς θα χαρακτήριζες αυτούς που διαβεβαίωναν ότι δεν θα δεκτούν ιδιωτικοποιήσεις, ενώ παράλληλα διακύρητταν ότι ο μόνος δρόμος είναι η τρόικα (και η υποταγή στις απαιτήσεις της;);

και τώρα το μεγάλο ερώτημα....

πώς θα χαρακτήριζες αυτούς που το πίστεψαν;


Μετά τα ρητορικά ερωτήματα, ακολουθούν οι πραγματικές απορίες.

Τι θα μπορούσε να συμβεί για να αποτραπούν οι ιδιωτικοποιήσεις.

Πώς διαφορετικά θα μπορούσαν οι ημικρατικοί να απαλλαγούν από την κομματοκρατία και τη διαφθορά και σήψη που κουβαλά μαζί της;


Όσοι πιστεύουν ότι σε μια αγορά όπως η κυπριακή, μπορεί να λειτουργήσει η ελεύθερη αγορά και ο ανταγωνισμός για υπηρεσίες/αγαθά υψηλού κόστους όπως πχ η παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος ... και ότι η ιδιωτικοποίηση της ΑΗΚ θα επιφέρει μειώσεις στις τιμές... ίσως θα έπρεπε να ξανακάνουν τα μαθηματικά.

Σάββατο, 2 Νοεμβρίου 2013

Ποιοι σκότωσαν τα παιδιά έξω από τα γραφεία της ΧΑ; Μέχρι τώρα κανείς δεν ξέρει. Από τις πρώτες ενδειξεις φαίνεται να είναι ένα έγκλημα οργανωμένο και μελετημένο, από κάποιους που γνωρίζουν πολύ καλά πώς να σκοτώνουν εν ψυχρώ. Επαγγελματίες θα έλεγα.

Θυμίζει λίγο το πενταπλό φονικό στην Αγία Ναπα... ίσως και την εκτέλεση του Γκιόλια.


Τα ΜΜΕ στην Κύπρο πάντως δεν φαίνεται να διακόπτουν το Σαββατιάτικο τους πρόγραμμα για οτιδήποτε.

Αυτή τη φορά δεν πιάσανε τον δράστη... αμφιβάλλω εάν θα τα καταφέρουν, μακάρι να το κάνουν για να φανεί ποιος βρίσκεται πίσω από τις δολοφονίες. Μακάρι να έχουν και τηλεφωνικές συνομιλίες κ.α. στοιχεία που θα ρίξουν φως στην υπόθεση.

Πάντως για εμφύλιο δεν το βλέπω.Ούτε ο δολοφόνος του Φύσσα, ούτε ο δολοφόνος με το zastava έχουν σχέση με τους Έλληνες. Προσωπικά δεν έχω πιστεί ότι ο Φύσσας δολοφονήθηκε για τα πιστεύω του, όπως δεν πιστεύω ότι ένα τυφλό (όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ) κτύπημα στα γραφεία της ΧΑ είχε ιδεολογικό χαρακτήρα ( περισσότερο προβοκάτσια το βλέπω [όχι από τη ΧΑ για να εξηγούμαι, από άλλους] ). Η δολοφονία του Φύσσα όμως παρουσιάστηκε ως τέτοια και πολλοί το πιστεύουν.


Όσοι έλεγαν "θάνατο στους φασίστες" και "να μη μείνει κανένας φασίστας" εννοώντας τους χρυσαυγίτες, άραγε τώρα νιώθουν ικανοποιημένοι από αυτό που έγινε; 2 λιγότεροι φασίστες να καθαρίσουν; ..

Να σκοτώσουμε τον φασισμό μέσα μας όλοι και ας καταλάβουμε επιτέλους ότι μόνο με αγάπη πάμε μπροστά.


* Στην πιο κάτω ταινία, στο 8:21 ξεκινά ένας ενδιαφέρον διάλογος...  διαχρονικός από ότι φαίνεται.


Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2013

Ανικανότητα

Τελευταία διαβάζουμε συχνά για τους άπορους μαθητές. Άραγε σκεφτήκατε ποτέ πώς νιώθουν τα μωρά όταν πρέπει να αποφασίσουν κατά πόσο είναι οι ίδιοι άποροι ή ποιοι από τους συμμαθητές τους είναι άποροι;

Το καλοκαίρι γνώρισα ένα κύριο ο οποίος μένει μόνιμα χρόνια τώρα στην Αγγλία και έχει μια μικρή επιχείρηση. Κύπριος. Το ένα του πόδι είναι λίγο στραβό και αυτό επηρεάζει εμφανώς το περπάτημά του.
Πριν 3 χρόνια περίπου, γνώρισα ένα νεαρό - 28 χρονών τότε - ο οποίος επέμενε ότι τα πόδια του είναι ζαβά και γι' αυτό δικαιούται επίδομα από το γραφείο ευημερίας - και ήταν έτοιμος να κάνει φασαρία εάν του το κόβανε. Εγώ δεν έβλεπα να έχει ζαβά πόδια αφού δεν φαινόταν να περπατά περίεργα..

Μπορεί οι τρεις πιο πάνω παραγράφοι να φαίνονται λίγο άσχετες μεταξύ τους, αλλά στο μυαλό μου συνδέονται.


Προσεγγίσεις

Καλημέρα και καλό μήνα να έχουμε! Προσδοκούμε πάντα σε καλύτερες μέρες..

Η τρόικα κτες μίλησε για μείωση των δημοσίων υπαλλήλων κατά χίλιους. Οι πολιτικοί - κυβέρνηση, βουλή και κατ' επέκταση κόμματα, ποντάρουν σε αφυπηρετήσεις παρά σε απολύσεις.

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί δεν κάθονται να κάνουν τα μαθηματικά. Πρόωρη αφυπηρέτηση κάποιου δημοσίου υπαλλήλου που έχει συμπληρώσει τα χρόνια συνεισφοράς στο ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων στοιχίζει αρκετά λεφτά στο κράτος - αφού δικαιούνται ένα γερό εφάπαξ.

Το να μην τους δώσεις εφάπαξ και να τους "εξαναγκάσεις σε παραίτηση" θα είναι απάνθρωπο - να τους δώσεις μέρος του εφάπαξ ή σε πολλές δόσεις θα ήταν κάποια λύση αλλά δεν άκουσα να γίνεται σχετική εισήγηση από κάποιο που μπορεί να ακουστεί.

Η ιδανικότερη λύση κατ' εμένα θα ήταν να γίνουν πραγματικές μειώσεις των μισθών, των ακαθάριστων μισθών - που εάν λάβεις υπόψη τις φετινές αποκοπές και τις αποκοπές που έρχονται με τον νέο χρόνο - ο καθαρός μισθός σε πολλές περιπτώσεις θα είναι και περισσότερος για πολλούς από ότι είναι τώρα. Ας γίνουν μειώσεις μόνο σε όσους πιάνουν πάνω από 3 χιλιάδες, και ας μην πέσουν κάτω από τρεις.. για να δείτε πώς βγαίνουν οι αριθμοί και πώς μπορούν όλοι να είναι ευχαριστημένοι!

Κτες λέχθηκε ότι θα μειωθεί ο κατώτατος μισθός στον ιδιωτικό τομέα κατά 20%. Περιπαίζουν μας. Βασικά ενώ ο κατώτατος μισθός είναι γύρω στα 900 κάτι ευρώ, έχουμε ήδη πολλούς μισθούς πιο κάτω από 900 ευρώ. Δεν ξέρω πώς επηρεάζει την πραγματικότητα ακριβώς αυτή η μείωση του κατώτατου μισθού, αφού δεν γνωρίζω ποιους επηρέαζε έτσι κι αλλιώς - εκτός από συγκεκριμένα επαγγέλματα. Και αφού μια τέτοια απόφαση πέρασε τόσο όμορφα και ωραία κτες, γιατί δεν μπορεί να γίνει κάτι αντίστοιχο και για τους δημοσίους υπαλλήλους;

Σε μια συζήτηση που είχα πρόσφατα με ένα φιλικό πρόσωπο, μου είπε ότι τώρα που το κράτος έχει τον έλεγχο του συνεργατισμού, ανά πάσα στιγμή μπορεί να βάλει χέρι στα λεφτά του. Έκανα κάποιες σκέψεις ... για τα εφάπαξ, για τις καταθέσεις κτλ αλλά ας μην επεκταθώ.

Μακάρι όσοι έχουν λεφτά στην πάντα - εκατοντάδες χιλιάδες - να έχουν και εμπνεύσεις για επενδύσεις και όχι για ριψοκίνδυνες αποταμιεύσεις.


Νιώθω τους τελευταίους μήνες να με κρατά μια αισιοδοξία. Έτσι κι αλλιώς πριν 3 χρόνια αποφάσισα ότι θα μπω σε μια ζωή λιτότητας ώστε να καταφέρω κάποιους μακροπρόθεσμους στόχους και όλη αυτή η κατάσταση με βρήκε κάπως προετοιμασμένη. Χωρίς δάνεια, χωρίς ανοίγματα. Πιστεύω ότι για το 2013 έχω πιάσει τους στόχους μου. Το 2014 έλπιζα να ήταν πιο πρόσφορο αλλά κατά που φαίνεται θα πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι πολύ περισσότερο για να κρατηθούμε.

Εάν ως χώρα δεν αλλάξουμε προσέγγιση του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε τώρα, και συνεχίσουμε να το αντιμετωπίζουμε ως οικονομικό και όχι ως πρόβλημα  κοινωνικό και διαφθοράς δεν θα πάμε πουθενά. Όπως μια εταιρεία δεν πάει μπροστά όταν οι υπαλλήλοι της δεν αντιλαμβάνονται τον λόγο που θα πρέπει να προσφέρουν σε αυτή, έτσι και καμιά χώρα δεν πρόκειται να πάει μπροστά εάν οι πολίτες της δεν νιώσουν ότι αξίζει τον κόπο να προσπαθείς. Μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι και με λιγότερα λεφτά, εάν δεν μας δημιουργούν συνεχώς ένα άγχος με διάφορες φορολογίες και προστίματα. Δώσε επιτέλους την ευκαιρία στον κόσμο να ανασάνει ώστε να μπορέσει ξανά να δημιουργά.