--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) επανεκκίνηση (1) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014

Ο ήχος δεν ταξιδεύει στο κενό.

Άραγε οι σκέψεις ταξιδεύουν στη σιωπή;

Ο χρόνος από την άλλη μοιάζει ατέρμονος. Κάποτε υποψιάζομαι ότι δεν υπάρχει.

Ίσως η ζωή να μην είναι μια γραμμή στο χρόνο, αλλά ένα συνονθύλευμα από στιγμιότυπα - τελείες.

Ίσως να μην είμαστε πρωταγωνιστές σε μια ταινία αλλά σε μια έκθεση φωτογραφίας.

Λένε ότι ο εγκέφαλος δεν αποθηκεύει όλες τις αναμνήσεις. Αποθηκεύει κομμάτια από αυτές και μετά τις αναδημιουργεί - ίσως σε αυτή του την προσπάθεια να τις ανακατασκευάζει κιόλας.

Ίσως τελικά να μην ξέρουμε στ' αλήθεια τι ήμασταν στο παρελθόν και πλέον το μόνο που μπορούμε να ελέγξουμε είναι το μέλλον...

Ίσως τελικά ο στόχος να μην είναι να γράψουμε ιστορία, αλλά να την ξαναγράψουμε.

Τι νόημα θα είχε η ζωή εάν δεν μπορούσαμε να απαλλαγούμε από τις επιλογές του παρελθόντος, όταν ήμασταν άλλοι άνθρωποι;

Ο ήχος δεν ταξιδεύει στο κενό..στο κενό δεν μπορείς να ακούσεις τις σκέψεις σου.






5 σχόλια:

  1. Οι λέξεις ταξιδεύουν στη σιωπή και μεταμορφώνονται σε όμορφους γραμμένους στοχασμούς στο blog σου.
    Να μεγαλώνουμε και να μαθαίνουμε όσο το δυνατό πιό σύντομα.
    Ο χρόνος είναι τόσο σχετικός τελικά. Κάποτε μαθαίνουμε τη ζωή μέσα από τη ματιά άλλων, αντί να μπορούμε ανεπηρέαστοι, να δούμε με καθαρή ματιά, σαν να είναι η πρώτη φορά τα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Θα βρίσκαμε νέες διεξόδους και τρόπους ζωής έτσι, που θα μας ευκόλυναν αντί να μας μπερδεύουν.

    Η ζωή είναι στα απλά πράγματα (όχι το διαφημιστικό σλόγκαν). Ο χρόνος θα συνεχίζει να κυλά για όλους κι εμείς θα συνεχίζουμε στο δικό μας χρόνο ο καθένας. Το παρόν φεύγει κάθε δευτερόλεπτο και γίνεται παρελθόν... πιθανόν να ζούμε στο μέλλον της κάθε στιγμής. Ας το ζήσουμε όσο καλύτερα μπορούμε, με αλήθεια και αγάπη.

    Υπάρχει ελπίδα ακόμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υποθέτω μπορείς να το πεις και ελπίδα... εγώ βλέπω ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή. Τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε από το να το ζούμε όσο καλύτερα μπορούμε; :)

      Διαγραφή
    2. Θα μπορούσαμε, ο καθένας απ΄εκεί που βρίσκεται, να είμαστε μίζεροι και να κλαιγόμαστε μόνο. Τουλάχιστον κάνουμε τις προσπάθειες μας, γράφουμε τις αμπελοφιλοσοφίες μας και εκφραζόμαστε σε μια προσπάθεια γενικότερης ή πιο ιδιαίτερης επικοινωνίας :))

      Διαγραφή