--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) επανεκκίνηση (1) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

Το χαλιφάτο

Κάποτε αναρωτιέμαι εάν στην Κύπρο αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε μέρος των σχεδίων των τζιχαντιστών.
Είμαστε κι εμείς μέρος ενός χαλιφάτου που επιδιώκουν να δημιουργήσουν.

Ίσως για τους περισσότερους να είναι ασύλληπτο. Να έρθουν φανατικοί τζιχαντιστές και να απαιτήσουν από του Κύπριους να γίνουν μουσουλμάνοι, διαφορετικά θα τους καθαρίσουν! Τις γυναίκες να τις πουλήσουν σε σκλαβοπάζαρα - ασύλληπτο ε; Υπάρχουν ακόμα σκλαβοπάζαρα;





 

Όταν μίλησε η γυναίκα

Ν. Λυγερός

Όταν μίλησε η γυναίκα
μέσα στη βουλή
κανείς δεν πίστευε
ότι θα είχε το κουράγιο
να καταγγείλει
τη βαρβαρότητα
κι όμως συνέχισε
ακόμα και κλαίγοντας
γιατί ήξερε
ότι ήταν το πρέπον
για το λαό της,
για τη θρησκεία της
στο όνομα
της Ανθρωπότητας
γιατί είναι
γενοκτονία.




Το 1974 έγινε πόλεμος στη χώρα μας, αλλά λίγοι είναι αυτοί που μιλούν πραγματικά γι' αυτό.
Επικεντρωνόμαστε περισσότερο στη "λύση του Κυπριακού" παρά στο πρόβλημα.

Συνήθως δεν μιλάμε για πόλεμο, αλλά για εισβολή.
Το κάνει να ακούγεται λιγότερο τρομερό. Αρνούμαστε να δούμε την βάρβαρη φύση του ανθρώπου, διδασκόμαστε συνεχώς την ειρήνη και μας έχει δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση ότι η ειρήνη εξαρτάται από εμάς. 
Τι έγινε το '74;
Σκοτωμοί, βιασμοί, προσφυγιά.

Τι ακολούθησε;
Εποικισμός.

Κι εμείς τι κάνουμε; Ψάχνουμε το δίκαιο μας; ή απλά προετοιμαζόμαστε για ένα "οδυνηρό συμβιβασμό" επειδή είμαστε "ρεαλιστές" ;

Συνηθίσαμε στην σκλαβιά, και αυτό μας έκανε ακίνδυνους.

Τι συμβαίνει δίπλα μας; Καταλάβατε;


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου