--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

Ποιος;

Η αμηχανία του κυπριακού λαού, κατά τη γνώμη μου, οφείλεται πρώτα πρώτα στο συναισθηματικό δέσιμο με το κόμμα τους και έπειτα με την αδυναμία του να εμπνευστεί και να τολμήσει να δημιουργήσει.

Δεν ήμασταν πάντα έτσι... νομίζω.

Όταν άρχισε ο ανταρτοπόλεμος εναντίον των Άγγλων αποικιοκρατών μια έμπνευση την είχε αυτός ο λαός. Για να ακριβολογούμε, κάποια άτομα - όχι όλος ο λαός. Απλά τότε αυτοί που ήταν κάθετα αντίθετοι με τη διεκδίκηση και πρότειναν πολιτικό συμβιβασμό, ήταν λιγότεροι.

Παρόλο που κατά γενική ομολογία το κυπριακό κράτος του 1960 δημιουργήθηκε για να αποτύχει, εντούτις το ότι δημιουργήθηκε μια νομική οντότητα διεθνώς αναγνωρισμένη για εμάς τους κατοίκους της Κύπρου, σημαίνει πολλά. Ακόμα περισσότερη σημασία έχουν για εμάς τους Έλληνες της Κύπρου τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας για την κατάσταση στην Κύπρο μετά την εισβολή, που αναγνωρίζει ως νόμιμη κυβέρνηση του νησιού, την Κυπριακή Δημοκρατία - που ως γνωστόν είμαστε εμείς.

Σε διαφορετική περίπτωση θα ήμασταν όπως τους Παλαιστινίους και όπως τους Κούρδους που με τα όπλα και τις πέτρες ακόμα παλεύουν για την ελευθερία τους και το δίκαιο τους - χωρίς να απολαμβάνουν το αίσθημα της ασφάλειας που απολαμβάνουμε εμείς.

Στο θέμα μας τώρα, που είναι η κατάντια μας.

Πιστεύω ότι ο μέσος Κύπριος δεν αντιδρά επειδή νομίζει ότι δεν έχει επιλογές. Κι αυτό το νομίζει επειδή είναι παπαγαλάκι και τρώει κουτόχορτο. Δεν ξέρει να διαβάζει και και να κατανοεί αυτά που διαβάζει, δεν ξέρει να συζητά για να αποκτήσει γνώσεις και να διευρύνει τις γνώσεις αλλά και τον τρόπο σκέψης του.. και ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να γίνει καλύτερος!

Γιατί να προσπαθείς να γίνεις καλύτερος, όταν η μετριότητα σου με το μέσον του παπά, της μάμμας, του θείου, του κουμπάρου κτλ - είναι αρκετά για να γίνεις ευκατάστατος; Άλλωστε τι έχει σημασία σε αυτή τη ζωή; Δεν είναι τα λεφτά; Αν έχεις λεφτά μπορείς να κάνεις τα πάντα. Ταξίδια, ρούχα, τα καλύτερα σχολεία για τα παιδιά σου - και ό,τι άλλο επιθυμείς!

Ακόμα και αυτοί που θέλουν πραγματικά να πάρουν τον δρόμο της δημιουργίας έχουν να αντιμετωπίσουν την κριτική των γονιών, των συγγενών, των φίλων!

[Θυμάσαι που κάποτε οι καλύτεροι μαθητές πήγαιναν δάσκαλοι; Δεν ξέρω εάν ισχύει αυτό ακόμα, αλλά τον καιρό μου οι περισσότεροι έτσι έκαναν για 4 λόγους. Καλά λεφτά και Ιούνιος, Ιούλιος, Αύγουστος. Προσωπικά πιστεύω ότι σε αυτό το επάγγελμα χρειάζονται περισσότερο κοινωνικές δεξιότητες παρά ιδιαίτερα ψηλό δείκτη νοημοσύνης και όταν οι καλύτεροι επιλέγουν ένα τέτοιο επάγγελμα για κοινωνικούς και μόνο λόγους είναι ένδειξη ότι έχουμε μπερδέψει τις προτεραιότητες μας.]


Το άλλο πρόβλημα που έχουμε ως κοινωνία είναι η εξιδανίκευση που κάνουμε για κάποια άτομα.
Εάν κάποιος είναι γενικά καλός, δεν σημαίνει ότι είναι πάντα και σε όλα καλός, ή σωστός.

Και εδώ έχουμε το τεράστιο πρόβλημα της απόφασης.

Εγώ επιμένω ότι τα προβλήματα μας θα ήταν πολύ λιγότερα και πιο ακίνδυνα εάν είχαμε σωστούς ανθρώπους στις κατάλληλες θέσεις.
[Πολλοί φαίνεται να απορρίπτουν αυτή την προσέγγιση - αφού δεν πιστεύουν στις αρχές και η θέση τους είναι ότι όλα λύνονται με αυτοοργάνωση - ενώ παράλληλα κρίνουν τους συμπολίτες τους ότι δεν αυτοοργανώνονται σωστά. ! ]

Όταν όμως πρέπει να αποφασίσουμε ποιος θα αποφασίζει για μας, κι ενώ (ακόμα ευτυχώς) κάθε πολίτης έχει την ψήφο του, κοιτάζουμε πρώτα τι θα μας πει το κόμμα μας.

Αν είχα ποτέ γοητευτεί από την συμπεριφορά του μέσου Κύπριου, τώρα θα ήμουν ιδιαίτερα απογοητευμένη. Αλλά δεν κατάφερε ποτέ να με γοητεύσει η πολιτική μας κουλτούρα, έτσι δεν με εκπλήσσει και τίποτα.

Εξιδανίκευση. Ναι. Όλοι κάνουν λάθη, ακόμα και οι καλύτεροι... ακόμα κι εμείς.
Με την παραπληροφόρηση που στις μέρες μας οργιάζει, είναι φυσικό να κάνουμε κι εμείς λάθος επιλογές. Σημασία έχει να το αντιληφθούμε έγκαιρα ώστε να σταματήσουμε να κάνουμε τα ίδια λάθη.

Μετά από την πενταετία Χριστόφια, ο πήχης έχει κατέβει  πάρα πολύ χαμηλά. Απόδειξη το γεγονός ότι ο Αναστασιάδης κέρδισε με άνεση τις τελευταίες προεδρικές εκλογές. Ο άνθρωπος ο οποίος πήγε κόντρα με τη βάση του κόμματος του στην πιο κρίσιμη ώρα της σύγχρονης ιστορίας της χώρας μας, βουτηγμένος στη διαπλοκή και τη διαφθορά -κατάφερε να βγει θριαμβευτικά πρόεδρος της χώρας.

Τώρα θα σκέφτεσαι ότι αυτά που λέω τώρα είναι καθαρά η άποψη μου - όχι η αντικειμενική αλήθεια.
Ναι, είναι γεγονός ότι βαρέθηκα να ψάχνω τα ελαφρυντικά της άλλης άποψης και αδυνατώ να κατανοήσω τη θέση των ανθρώπων που θα ήθελαν να καταλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία για να πάρει τη θέση της ένα άλλο, χειρότερο μόρφωμα που θα διχοτομούσε νόμιμα το νησί μου - με την πρόφαση ότι έτσι αποφεύγεται η διχοτόμηση.

Τώρα, μετά από όλα όσα έγιναν ο κόσμος γιατί δεν αντιδρά;

Απλό.

Υπάρχει η αντίληψη ότι πάντα έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στους δύο. Ή Αναστασιάδης, ή Χριστόφιας. Ή ΑΚΕΛ ή ΔΗΣΥ.

Δεν καταλαβαίνει ο κόσμος ότι αυτή την "παλινδρόμηση" την προκαλεί ο ίδιος με τις επιλογές του!

 Μετά από μια επιπόλαιη διακυβέρνηση του ΑΚΕΛ, η καταστροφική διακυβέρνηση του ΔΗΣΥ ακούγεται μια χαρά.

Και ενώ ο Αναστασιάδης μας καταστρέφει - ό,τι και να νομίζεις ότι κάμνει , καταστρέφει μας - εμείς κοιτάμε αμήχανα και το μόνο που σκεφτόμαστε είναι: "και ΠΟΙΟΣ θα αναλάβει αν όχι αυτός; Το ΑΚΕΛ;"... και ξαφνικά δεν έχουμε επιλογές και απλά υπομένουμε ό,τι μας κάμουν!


Έννεν;

Εγνώρισα πολλούς κομματικούς. Όλοι έχουν ένα κοινό. Νομίζουν ότι το κόμμα εν οι φίλοι τους που κάμναν παρέα στην κατασκήνωση, στα σωματεία, στην ΕΔΟΝ, στη ΝΕΔΗΣΥ, στην Πρωτοπορία, στην Προοδευτική... Αδυνατούν να καταλάβουν ότι το κόμμα τους είναι τα ΔΕΚΑ πλάσματα που αποφασίζουν για όλους τους υπόλοιπους. Τα άτομα κλειδιά που εάν συμφέρει εξυπηρετούν τα συμφέροντα άλλων!

Πότε εψηφίσαν σε τούτες τις "νεολαίες κομμάτων" χωρίς να προηγηθεί ξέπλυμα σκέψεις από το κόμμα;

Εμένα τζίνο που με πείραξε παραπάνω από τον Χριστόφια δεν είναι τα λάθη που διέπραξε η κυβέρνηση του - όσο εγκληματικά και να ήταν, τα λάθη εν μες το πρόγραμμα.
Τζίνο που είναι ασυγχώρητο για μένα είναι η στάση του και η συμπεριφορά του μετά. Υπήρξε ένας ανίκανος πρόεδρος επειδή δεν κατάφερε ούτε να εμπνεύσει το λαό του, ούτε να τον παρηγορήσει όταν εχρειάστηκε, ούτε να απολογηθεί σε αυτόν.

Ο Αναστασιάδης είναι ένας αδίστακτος πολιτικός. Βασίζει την επιτυχία του στην παραπληροφόρηση, σε επικοινωνιακά τεχνάσματα και στα λάθη των αντιπάλων του  - γι' αυτό προσέλαβε άλλωστε 4 άτομα στο γραφείο του κυβερνητικού εκπρόσωπου!

*Εργασία για το σπίτι: Γράψε 3 πράγματα που έκαμε ο Αναστασιάδης από τον καιρό που ασχολείται με την πολιτική, που έκαμαν τη διαφορά για το καλύτερο στη χώρα μας.

Εάν το 2013 εψηφίζαμεν ένα αποφασιστικό άνθρωπο, με ιδέες και όραμα - σήμερα θα ήμασταν σε πολλά καλύτερη θέση.

Ναι ξέρω,  "ΠΟΙΟΣ";

Ο κ. Γρηγορίου ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2013. Επήρες είδηση;















4 σχόλια:

  1. Ειμαι ενας που τους ελαχιστους που ψηφισαν τον Γρηγοριου αλλα οσοι δεν ανοικουν στα κομματα ειναι απαξιωμενει απο τον κοσμο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απολογουμαι για το μακροσκελες σχολιο μου που τα τωρα.
    Δυστυχως ναι, το κομμα στην Κυπρο εν σαν οικογενειακη αξια. Μαθαινουν σου το μαζι με την ομαδα τζιε τη θρησκεια. Αναγνωριζω ποσο κουφο μπορει να ακουεται σε μερικους (ειδικα σε κατοικους πολεων) αλλα ετσι είναι για παρα πολλους.
    Για τους δασκαλους εσιει πολλα να πει καποιος. Αναμφισβητητα εν πολλα καλη δουλεια που αποψη ωραριου, μισθου, εργασιμες μερες τον χρονο κτλ. Σε άλλες χωρες (τζιε εννοω «πρωτοκλασσατες» χωρες απλα εν λαλω συγκεκριμενα ονοματα για να μεν πιαστω μεσα!) εν πολλα πιο χαμηλομισθοι οι δασκαλοι. Προσωπικα θεωρω ότι εχουν μια πολλα σημαντικη δουλεια στην κοινωνια τζιε δικαιουνται έναν καλο μισθο. Παρ’όλα αυτά πρεπει να τον δικαιολογουν. Πιο παλια οι δασκαλοι ηταν οι καλυτεροι μαθητες. Τωρα οι καλυτεροι δεν το καταδεχουνται, το σπουδαζουν «μετριοτεροι» μαθητες αλλα και μαθητες ακομα χαμηλοτερου επιπεδου μεσα στα κολ(λ;)έγια/ιδιωτικα πανεπιστημια. Ένα πιο αυστηρο συστημα αξιολογησης των εν ενεργεια δασκαλων και ένα καλυτερο συστημα διορισμου θα ηταν μια αρχη.
    Ότι ο Αναστασιαδης εν βουτηγμενος στη διαπλοκη και γενικα εκεινη η παραγραφος δεν είναι η γνωμη σου θεωρω, αλλα η αντικειμενικη αληθεια.
    Συμφωνω στα οσα προσάπτεις του ΠτΔ.
    Ανθρωποι με οραμα, ικανοτητες και πλανο ειμαι σιγουρος ότι μπορουν να βρεθουν αρκετοι. Ομολογω ότι τον κ.Γρηγοριου δεν τον γνωριζω. Και να διαβασα τες θεσεις του περσι, τωρα δεν τις θυμαμαι, διοτι ναι, δεν εδωσα προσοχη. Θεωρω επισης αδυνατο (και όχι απαραιτητα αδικο) ότι καποιος χωρις πολιτικη καριερα μπορει να ηγηθει του κρατους. Χρειαζεται η εμπειρια, η δικτυωση και η γνωση των τεχνασματων που σου προσφερει μια καριερα στο πολιτικο συστημα της Κυπρου. Μπορει να μεν είναι το πιο σωστο, ιδεολογικα και ηθικα, αλλα ετσι είναι.
    Εν καμνω τον δικηγορο του διαβολου, συζητηση καμνουμε :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπορείς να γράψεις τζαι παραπάνω σχόλια εάν δεν σε φτάνουν οι χαρακτήρες που παραχωρεί ο μπλόγκερ για κάθε σχόλιο.

      Το "έτσι είναι" δεν ήταν και δεν θα είναι ποτέ αποδεκτό επιχείρημα σε πολιτικές συζητήσεις.
      Ό,τι έχει να κάνει με την κοινωνία είναι ρευστό και μεταβαλλόμενο. Αργά ή γρήγορα όλα παραχωρούν τη θέση τους σε κάτι καινούριο.
      Το καινούριο το καθορίζουν οι ξύπνιοι της κάθε εποχής - και αυτή τη στιγμή έχω εύλογες υποψίες ότι αυτοί που ακούνε, βλέπουν και επηρεάζουν δεν είναι με το μέρος μας.
      Το μόνο που χρειάζεται κάποιος για ανέβει στην εξουσία, είναι ψήφους. Αυτό πρέπει να μας προβληματίσει και να μας κατευθύνει προς τη σωστή κατεύθυνση.

      Διαγραφή