--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) επανεκκίνηση (1) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Σημασία, κανένας

Τον τελευταίο καιρό περνούν διάφορα από το μυαλό μου.

Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι η διαγραφόμενη πρόθεση να γίνει βιομηχανοποίηση της Λάρνακας.

Είναι η πιο κοντινή πόλη από το σπίτι μου.

Οι επίσημες ανακοινώσεις λένε ότι δεν πρόκειται να γίνει κάτι τέτοιο, αλλά οι πράξεις λένε το αντίθετο.

Ήδη η Λάρνακα βρίσκεται σε διαρκή κίνδυνο όσο υπάρχουν οι πετρελαιοδεξαμενές κατά μήκος της παραλίας προς Ορόκλινη.

Όσο δεν γίνεται κάποιο ατύχημα είμαστε ευτυχής.

Σε αντίθετη περίπτωση οι προβλέψεις είναι τρομακτικές.

Πριν λίγες μέρες, ένα πρωινό ενώ πήγαινα Λάρνακα, ο δρόμος είχε κλείσει κατά το ήμισυ, επειδή ένα αυτοκίνητο για κάποιο λόγο καρφώθηκε στα κάγκελα της διάβασης, στα δεξιά.

Αν δεν έστριβε το τιμόνι δεξιά και το στριβε αριστερά, πολύ πιθανόν να κτυπούσε πάνω σε ένα ντεπόζιτο υγραερίου. Θα μπορούσε να συμβεί; Φυσικά! Συνέβηκε; Όχι!

Σε αυτή τη χώρα έχουμε την τάση να κρίνουμε και να κατακρίνουμε μετά το κακό.

Οι δίοδοι επικοινωνίας με την εξουσία (σε όποιο επίπεδο) είναι μετ' εμποδίων!

Χρειαζόμαστε καλύτερη επικοινωνία με αυτούς που αποφασίζουν. Δεν είναι σωστό να μουρμουρά ο καθένας σπίτι του, και τα φτια των αρμοδίων να μένουν ανέπαφα! Πρέπει να τους φάμε τα φτια! Πρέπει να τους αναγκάσουμε να μας δώσουν σημασία.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου