--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) επανεκκίνηση (1) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

Χρόνος-Σχέδια-Ιδέες

Οι ιδέες είναι δωρεάν.

Στοιχίζει η υλοποίηση τους, και σε χρόνο αλλά και σε χρήμα.

Σημασία έχει να βάλεις τα πράγματα που θέλεις να κάνεις στο πρόγραμμα σου.

Πολλά πράγματα τα έκανα χρόνια μετά που τα πρωτοσκέφτηκα! Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι κάποτε φτάνω στον στόχο μου.

Άλλωστε δεν μπορείς να τα προγραμματίζεις όλα σε αυτή τη ζωή. Για την ακρίβεια δεν ξέρω εάν θα μπορείς να το κάνεις στην επόμενη.


Είναι γεγονός ότι η λίστα μου αναδιοργανώνεται συνεχώς και πολλά πράγματα ενώ είναι σημαντικά για μένα, μπαίνουν στο τέλος της λίστας - περισσότερο επειδή δεν έχω τους πόρους για να προχωρήσω - και μπαίνουν στην αρχή αυτά που θα μπορούν να μου εξασφαλίσουν τους απαραίτητους πόρους για να κάνω αυτό που πραγματικά θα ήθελα.

Αυτά μαζί με τις κοινωνικές υποχρεώσεις κάποτε νιώθω ότι ο χρόνος γλυστρά χωρίς να το καταλάβω. Όμως πάντα έχω υπόψη μου ότι αυτά είναι προσωρινά. Όλα είναι προσωρινά. Κάνω κάτι που με γεμίζει και δεν νιώθω την ανάγκη να αναπληρώνω κάποια κενά - όπως παλιά.

Δεν έχω αναμνήσεις από την κενή μου ζωή. Ήταν μια περίοδος 5-6  χρόνων που χάθηκα για να με βρω. Δεν χάθηκα από τους ανθρώπους - κάθε άλλο. Συνεχώς εξόδους, καφέδες,φλερτ κτλ κτλ. Εγώ χάθηκα, δεν υπήρχα. Φυσικά τότε ήμουν πιο ευχάριστη για τους υπόλοιπους. Τώρα ίσως να μην είμαι και η πιο καλή παρέα - γι' αυτούς που ακόμα βρίσκονται σε εκείνη τη φάση δηλαδή.

Το ευχάριστο είναι ότι πάντα μπορείς να κάνεις καινούρια παρέα, πιο κοντά στη δική σου κοσμοθεωρία.

Εδώ και λίγες μέρες μου μπήκε μια ιδέα - αλλά μου είναι δύκσολο εώς αδύνατον να την υλοποιήσω σύντομα. Δεν έχω τον χρόνο. Αλλά σε κάποια φάση, σε ένα δυο μήνες, εκτός απροόπτου, θα βρω τον χρόνο!

Ήθελα να το γράψω εδώ για να θυμηθώ να μην ξεχάσω :).

α ναι.. και αυτό..


Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Λεφτά και σχετικότητα

"Κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να διατηρούν σπίτι, έτσι δεν θα πρεπε να έχουν δικό τους σπίτι".

Λογικό;

Αλήθεια ποιος βάζει την τιμή σε ένα σπίτι. Σκέφτου το λίγο.

Το κτηματολόγιο εκτίμησε ένα λυόμενο (κοντέινερ είναι καλύτερη περιγραφή) το οποίο μετατράπηκε σε καντίνα, στις 20 χιλιάδες ευρώ. Μα είμαστε σοβαροί;;;

Και κάτι άλλο, ποιος καθορίζει πόσα λεφτά θα παίρνει κάποιος για τη δουλειά του;

Ας πούμε, ο κτίστης κάμνει μια δουλειά την οποία δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανένας, ούτε για την σημαντικότητα της, ούτε για την παραγωγικότητα και τη συμβολή της στο κοινό συμφέρον και την οικονομία.

Γιατί να πιάνει κάμποσα μηδενικά λιγότερα από τον χρηματιστή για παράδειγμα, που είναι μια μορφή τζόγου - καμία ουσιαστική παραγωγικότητα - και κάποιος θα μπορούσε να το περιγράψει ως ένα παρασιτικό επάγγελμα.


Η ιδιοκτησία είναι μέσα στα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Όταν με τους παράγοντες που μπορούν να ρυθμίσουν το κάνουν αδύνατο να διατηράς ιδιοκτησία, τότε σου στερούν ένα από τα βασικά σου δικαιώματα!

Το τρελλό είναι ότι ένα επιχείρημα που χρησιμοποιούν πολλοί είναι ότι "στις άλλες χώρες έχουν ακόμα πιο ψηλούς φόρους ακίνητης περιουσίας". Ε πάρακατω; Επειδή είναι άλλες χώρες σημαίνει ότι τα κάνουν όλα σωστα και πρέπει να τους αντιγράφουμε; Δεν έχουμε νου να σκεφτούμε από μόνοι μας; Στη Γερμανία φορολογούν την βροχόπτωση ας πούμε! Λογικό; (είμαι σίγουρη ότι θα βρεις κάποια λογική αν θέλεις - κάτι θα τους είπαν και τους φορολογούμενους για να το δεκτούν).


Μια φορά είχα τη συζήτηση με δύο φίλους για το πόσα πρέπει να πληρώνεται κάποιος. Η συζήτηση ξεκίνησε όταν μου είπαν με έκπληξη ότι πήγαν σε ένα παιδικό πάρτυ, όπου υπήρχε μια κοπέλα ντυμένη κλόουν για να διασκεδάσει τα παιδιά. και για τρεις ώρες έπιασε 250 ευρώ. Δεν το χωρούσε το μυαλό τους. Εμένα δεν μου φάνηκε ιδιαίτερα παρατραβηγμένο. Αν συνυπολογίσεις ότι έχει έξοδα μετακίνησης, πήρε και κάποια υλικά μαζί της, πληρώνει ΦΠΑ και κοινωνικές ασφαλίσεις - η δουλειά της δεν είναι full time εκ φύσεως,  ε πόσα της μένουν;

Στο κάτω κάτω, είναι ελεύθερη επαγγελματίας, βάζει τις τιμές της όπως κρίνει - και εάν θέλεις την προσλαμβάνεις! Δεν είναι μονοπώλειο, όπως κάποιους άλλους - ούτε προσφέρει κάτι το οποίο εάν δεν το εξασφαλίσεις θα μειωθεί το βιωτικό σου επίπεδο. Σωστά;

Τέλοσπαντων, αυτά.





Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

Ποιος;

Η αμηχανία του κυπριακού λαού, κατά τη γνώμη μου, οφείλεται πρώτα πρώτα στο συναισθηματικό δέσιμο με το κόμμα τους και έπειτα με την αδυναμία του να εμπνευστεί και να τολμήσει να δημιουργήσει.

Δεν ήμασταν πάντα έτσι... νομίζω.

Όταν άρχισε ο ανταρτοπόλεμος εναντίον των Άγγλων αποικιοκρατών μια έμπνευση την είχε αυτός ο λαός. Για να ακριβολογούμε, κάποια άτομα - όχι όλος ο λαός. Απλά τότε αυτοί που ήταν κάθετα αντίθετοι με τη διεκδίκηση και πρότειναν πολιτικό συμβιβασμό, ήταν λιγότεροι.

Παρόλο που κατά γενική ομολογία το κυπριακό κράτος του 1960 δημιουργήθηκε για να αποτύχει, εντούτις το ότι δημιουργήθηκε μια νομική οντότητα διεθνώς αναγνωρισμένη για εμάς τους κατοίκους της Κύπρου, σημαίνει πολλά. Ακόμα περισσότερη σημασία έχουν για εμάς τους Έλληνες της Κύπρου τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας για την κατάσταση στην Κύπρο μετά την εισβολή, που αναγνωρίζει ως νόμιμη κυβέρνηση του νησιού, την Κυπριακή Δημοκρατία - που ως γνωστόν είμαστε εμείς.

Σε διαφορετική περίπτωση θα ήμασταν όπως τους Παλαιστινίους και όπως τους Κούρδους που με τα όπλα και τις πέτρες ακόμα παλεύουν για την ελευθερία τους και το δίκαιο τους - χωρίς να απολαμβάνουν το αίσθημα της ασφάλειας που απολαμβάνουμε εμείς.

Στο θέμα μας τώρα, που είναι η κατάντια μας.

Πιστεύω ότι ο μέσος Κύπριος δεν αντιδρά επειδή νομίζει ότι δεν έχει επιλογές. Κι αυτό το νομίζει επειδή είναι παπαγαλάκι και τρώει κουτόχορτο. Δεν ξέρει να διαβάζει και και να κατανοεί αυτά που διαβάζει, δεν ξέρει να συζητά για να αποκτήσει γνώσεις και να διευρύνει τις γνώσεις αλλά και τον τρόπο σκέψης του.. και ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να γίνει καλύτερος!

Γιατί να προσπαθείς να γίνεις καλύτερος, όταν η μετριότητα σου με το μέσον του παπά, της μάμμας, του θείου, του κουμπάρου κτλ - είναι αρκετά για να γίνεις ευκατάστατος; Άλλωστε τι έχει σημασία σε αυτή τη ζωή; Δεν είναι τα λεφτά; Αν έχεις λεφτά μπορείς να κάνεις τα πάντα. Ταξίδια, ρούχα, τα καλύτερα σχολεία για τα παιδιά σου - και ό,τι άλλο επιθυμείς!

Ακόμα και αυτοί που θέλουν πραγματικά να πάρουν τον δρόμο της δημιουργίας έχουν να αντιμετωπίσουν την κριτική των γονιών, των συγγενών, των φίλων!

[Θυμάσαι που κάποτε οι καλύτεροι μαθητές πήγαιναν δάσκαλοι; Δεν ξέρω εάν ισχύει αυτό ακόμα, αλλά τον καιρό μου οι περισσότεροι έτσι έκαναν για 4 λόγους. Καλά λεφτά και Ιούνιος, Ιούλιος, Αύγουστος. Προσωπικά πιστεύω ότι σε αυτό το επάγγελμα χρειάζονται περισσότερο κοινωνικές δεξιότητες παρά ιδιαίτερα ψηλό δείκτη νοημοσύνης και όταν οι καλύτεροι επιλέγουν ένα τέτοιο επάγγελμα για κοινωνικούς και μόνο λόγους είναι ένδειξη ότι έχουμε μπερδέψει τις προτεραιότητες μας.]


Το άλλο πρόβλημα που έχουμε ως κοινωνία είναι η εξιδανίκευση που κάνουμε για κάποια άτομα.
Εάν κάποιος είναι γενικά καλός, δεν σημαίνει ότι είναι πάντα και σε όλα καλός, ή σωστός.

Και εδώ έχουμε το τεράστιο πρόβλημα της απόφασης.

Εγώ επιμένω ότι τα προβλήματα μας θα ήταν πολύ λιγότερα και πιο ακίνδυνα εάν είχαμε σωστούς ανθρώπους στις κατάλληλες θέσεις.
[Πολλοί φαίνεται να απορρίπτουν αυτή την προσέγγιση - αφού δεν πιστεύουν στις αρχές και η θέση τους είναι ότι όλα λύνονται με αυτοοργάνωση - ενώ παράλληλα κρίνουν τους συμπολίτες τους ότι δεν αυτοοργανώνονται σωστά. ! ]

Όταν όμως πρέπει να αποφασίσουμε ποιος θα αποφασίζει για μας, κι ενώ (ακόμα ευτυχώς) κάθε πολίτης έχει την ψήφο του, κοιτάζουμε πρώτα τι θα μας πει το κόμμα μας.

Αν είχα ποτέ γοητευτεί από την συμπεριφορά του μέσου Κύπριου, τώρα θα ήμουν ιδιαίτερα απογοητευμένη. Αλλά δεν κατάφερε ποτέ να με γοητεύσει η πολιτική μας κουλτούρα, έτσι δεν με εκπλήσσει και τίποτα.

Εξιδανίκευση. Ναι. Όλοι κάνουν λάθη, ακόμα και οι καλύτεροι... ακόμα κι εμείς.
Με την παραπληροφόρηση που στις μέρες μας οργιάζει, είναι φυσικό να κάνουμε κι εμείς λάθος επιλογές. Σημασία έχει να το αντιληφθούμε έγκαιρα ώστε να σταματήσουμε να κάνουμε τα ίδια λάθη.

Μετά από την πενταετία Χριστόφια, ο πήχης έχει κατέβει  πάρα πολύ χαμηλά. Απόδειξη το γεγονός ότι ο Αναστασιάδης κέρδισε με άνεση τις τελευταίες προεδρικές εκλογές. Ο άνθρωπος ο οποίος πήγε κόντρα με τη βάση του κόμματος του στην πιο κρίσιμη ώρα της σύγχρονης ιστορίας της χώρας μας, βουτηγμένος στη διαπλοκή και τη διαφθορά -κατάφερε να βγει θριαμβευτικά πρόεδρος της χώρας.

Τώρα θα σκέφτεσαι ότι αυτά που λέω τώρα είναι καθαρά η άποψη μου - όχι η αντικειμενική αλήθεια.
Ναι, είναι γεγονός ότι βαρέθηκα να ψάχνω τα ελαφρυντικά της άλλης άποψης και αδυνατώ να κατανοήσω τη θέση των ανθρώπων που θα ήθελαν να καταλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία για να πάρει τη θέση της ένα άλλο, χειρότερο μόρφωμα που θα διχοτομούσε νόμιμα το νησί μου - με την πρόφαση ότι έτσι αποφεύγεται η διχοτόμηση.

Τώρα, μετά από όλα όσα έγιναν ο κόσμος γιατί δεν αντιδρά;

Απλό.

Υπάρχει η αντίληψη ότι πάντα έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στους δύο. Ή Αναστασιάδης, ή Χριστόφιας. Ή ΑΚΕΛ ή ΔΗΣΥ.

Δεν καταλαβαίνει ο κόσμος ότι αυτή την "παλινδρόμηση" την προκαλεί ο ίδιος με τις επιλογές του!

 Μετά από μια επιπόλαιη διακυβέρνηση του ΑΚΕΛ, η καταστροφική διακυβέρνηση του ΔΗΣΥ ακούγεται μια χαρά.

Και ενώ ο Αναστασιάδης μας καταστρέφει - ό,τι και να νομίζεις ότι κάμνει , καταστρέφει μας - εμείς κοιτάμε αμήχανα και το μόνο που σκεφτόμαστε είναι: "και ΠΟΙΟΣ θα αναλάβει αν όχι αυτός; Το ΑΚΕΛ;"... και ξαφνικά δεν έχουμε επιλογές και απλά υπομένουμε ό,τι μας κάμουν!


Έννεν;

Εγνώρισα πολλούς κομματικούς. Όλοι έχουν ένα κοινό. Νομίζουν ότι το κόμμα εν οι φίλοι τους που κάμναν παρέα στην κατασκήνωση, στα σωματεία, στην ΕΔΟΝ, στη ΝΕΔΗΣΥ, στην Πρωτοπορία, στην Προοδευτική... Αδυνατούν να καταλάβουν ότι το κόμμα τους είναι τα ΔΕΚΑ πλάσματα που αποφασίζουν για όλους τους υπόλοιπους. Τα άτομα κλειδιά που εάν συμφέρει εξυπηρετούν τα συμφέροντα άλλων!

Πότε εψηφίσαν σε τούτες τις "νεολαίες κομμάτων" χωρίς να προηγηθεί ξέπλυμα σκέψεις από το κόμμα;

Εμένα τζίνο που με πείραξε παραπάνω από τον Χριστόφια δεν είναι τα λάθη που διέπραξε η κυβέρνηση του - όσο εγκληματικά και να ήταν, τα λάθη εν μες το πρόγραμμα.
Τζίνο που είναι ασυγχώρητο για μένα είναι η στάση του και η συμπεριφορά του μετά. Υπήρξε ένας ανίκανος πρόεδρος επειδή δεν κατάφερε ούτε να εμπνεύσει το λαό του, ούτε να τον παρηγορήσει όταν εχρειάστηκε, ούτε να απολογηθεί σε αυτόν.

Ο Αναστασιάδης είναι ένας αδίστακτος πολιτικός. Βασίζει την επιτυχία του στην παραπληροφόρηση, σε επικοινωνιακά τεχνάσματα και στα λάθη των αντιπάλων του  - γι' αυτό προσέλαβε άλλωστε 4 άτομα στο γραφείο του κυβερνητικού εκπρόσωπου!

*Εργασία για το σπίτι: Γράψε 3 πράγματα που έκαμε ο Αναστασιάδης από τον καιρό που ασχολείται με την πολιτική, που έκαμαν τη διαφορά για το καλύτερο στη χώρα μας.

Εάν το 2013 εψηφίζαμεν ένα αποφασιστικό άνθρωπο, με ιδέες και όραμα - σήμερα θα ήμασταν σε πολλά καλύτερη θέση.

Ναι ξέρω,  "ΠΟΙΟΣ";

Ο κ. Γρηγορίου ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2013. Επήρες είδηση;















Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

Γι' αυτό

Αν δεν περάσει το σχέδιο για τις εκποιήσεις θα έρθουν οι καβαλλάρηδες της αποκάλυψης, θα γίνει σεισμός, θα μας κτυπήσει τσουνάμι και τεράστια καλαμάρια θα μας καταβροχθήσουν.

Πρέπει να περάσει το σχέδιο επειδή έτσι θέλουν οι Ρώσοι μέτοχοι και οι τροϊκανοί.

Μην πιστέψεις σε καμία περίπτωση ότι θέλει κάτι τέτοιο η κυβέρνηση.




Μια άλλη προσέγγιση

..ρατσισμός.

Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

Εκποιήσεις

Αν τον Μάρτιο του 2013 με μια πολιτική απόφαση δεν καταστρεφόταν εντελώς το τραπεζικό σύστημα και δεν διαλυόταν η ήδη τότε παραπαίουσα οικονομία, θα μπορούσαμε να συζητήσουμε με νηφαλιότητα τις εκποιήσεις.

Άλλωστε αυτοί που χρωστούν πρέπει να πληρώνουν. Ο μούχτης επέθανεν!

Όμως, κρίνοντας από τη γενική εικόνα της οικονομίας και τη διαδρομή που μας έφερε μέχρι εδώ, οι εκποιήσεις χωρίς προστασία της πρώτης κατοικίας κάποιων τετραγωνικών επιβάλει να στηθεί κάποιο δίχτυ προστασίας.

Τι να λέμε τώρα... Εδώ προσπαθούν να περάσουν νομοσχέδιο που θα χρωστάς ακόμη και μετά την εκποίηση. Τη διαφορά!

Δεν είδα ιδιαίτερες ανησυχίες από τον κόσμο .. .διαδηλώσεις, διαμαρτυρίες, ... επανάσταση..
άρα δεν έχουμε πρόβλημα ως λαός με αυτή την εξέλιξη.

Η βουλή ποσκολιέται. Ακόμα να καταλάβουν ότι άπαξ και άφησαν την τρόικα να μπει μέσα χωρίς προϋποθέσεις θα έχει πάντα τον τελευταίο λόγο - ιδίως όταν έχουν την στήριξη της κυβέρνησης.

Ελπίζω ολα αυτά να μας γίνουν μάθημα, και να μην  επαναλάβουμε τα ίδια λάθη σε 20-30 χρόνια.




Δεκαοχτώ χρόνια μετά


Το χαλιφάτο

Κάποτε αναρωτιέμαι εάν στην Κύπρο αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε μέρος των σχεδίων των τζιχαντιστών.
Είμαστε κι εμείς μέρος ενός χαλιφάτου που επιδιώκουν να δημιουργήσουν.

Ίσως για τους περισσότερους να είναι ασύλληπτο. Να έρθουν φανατικοί τζιχαντιστές και να απαιτήσουν από του Κύπριους να γίνουν μουσουλμάνοι, διαφορετικά θα τους καθαρίσουν! Τις γυναίκες να τις πουλήσουν σε σκλαβοπάζαρα - ασύλληπτο ε; Υπάρχουν ακόμα σκλαβοπάζαρα;





 

Όταν μίλησε η γυναίκα

Ν. Λυγερός

Όταν μίλησε η γυναίκα
μέσα στη βουλή
κανείς δεν πίστευε
ότι θα είχε το κουράγιο
να καταγγείλει
τη βαρβαρότητα
κι όμως συνέχισε
ακόμα και κλαίγοντας
γιατί ήξερε
ότι ήταν το πρέπον
για το λαό της,
για τη θρησκεία της
στο όνομα
της Ανθρωπότητας
γιατί είναι
γενοκτονία.




Το 1974 έγινε πόλεμος στη χώρα μας, αλλά λίγοι είναι αυτοί που μιλούν πραγματικά γι' αυτό.
Επικεντρωνόμαστε περισσότερο στη "λύση του Κυπριακού" παρά στο πρόβλημα.

Συνήθως δεν μιλάμε για πόλεμο, αλλά για εισβολή.
Το κάνει να ακούγεται λιγότερο τρομερό. Αρνούμαστε να δούμε την βάρβαρη φύση του ανθρώπου, διδασκόμαστε συνεχώς την ειρήνη και μας έχει δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση ότι η ειρήνη εξαρτάται από εμάς. 
Τι έγινε το '74;
Σκοτωμοί, βιασμοί, προσφυγιά.

Τι ακολούθησε;
Εποικισμός.

Κι εμείς τι κάνουμε; Ψάχνουμε το δίκαιο μας; ή απλά προετοιμαζόμαστε για ένα "οδυνηρό συμβιβασμό" επειδή είμαστε "ρεαλιστές" ;

Συνηθίσαμε στην σκλαβιά, και αυτό μας έκανε ακίνδυνους.

Τι συμβαίνει δίπλα μας; Καταλάβατε;


Κυριακή, 10 Αυγούστου 2014

Σάββατο, 9 Αυγούστου 2014

Επαναφορά

"Όλοι πιστεύουν αυτό που γράφει στην ετικέττα".

Εσύ; Θα το ψαχνες λίγο περισσότερο;