--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Κυριακή, 5 Απριλίου 2015

Σταμάτησα να σου γράφω επειδή κατάλαβα πως δεν άκουγες.
Μπορεί να διάβαζες... αλλά δεν άκουγες.

Δεν έγραφα για μένα, αλλά για σένα.
Αποσύρθηκα στη σπηλιά του "δεν με νοιάζει" και κοίταγα στο κενό... νιώθω ότι πέρασαν αιώνες.
Άλλωστε, ο σώζων εαυτόν σωθήτω φίλοι μου...

Το ξέρω ότι δεν είστε φίλοι μου... είναι όμως μια ευγενική προσφώνηση..και πάνω απ' όλα η ευγένεια.

Ένα μεγάλο θέμα με τη ζωή είναι ότι διαρκεί για πάντα... δεν υπάρχει "game over" ούτε μπορείς να πηδήσεις στάδια.

Αναγκαστικά πρέπει να ζήσεις... και να μην σταματάς να προσπαθείς - στα πλαίσια που σου προσφέρει η φιλοσοφία σου.

Οι σέρφερς πάντα περιμένουν το κατάλληλο κύμα. Καλή φιλοσοφία.

Πλησιάζει η ώρα για την επόμενη ευκαιρία... δεν ξέρω εάν ακούς ή εάν καταλαβαίνεις.

Σημασία έχει ότι το διάβασες.

2 σχόλια:

  1. Κάποτε γράφουμε για εκείνον που μας διαβάζει με την ελπίδα να ακούσει.
    Κάποτε για εκείνον που δεν διαβάζει με την ανάγκη να το ξορκίσουμε με κάποιο τρόπο.
    Κάποτε απλά σιωπούμε γιατί δεν υπάρχει αξία να γράφουμε για κανένα άλλο παρά μόνο για τους εαυτούς μας... κι μαζί μας συνομιλούμε και στη σιωπή.
    Μέχρι οι σκέψεις να γιγαντωθουν και να πιέσουν τις λέξεις να τους δώσουν μορφή.
    Κάποτε περνούν αιώνες ή μια ζωή, το κλείσιμο ενός βλεφαρου, ή ποτέ ξανά... Ο χρόνος είναι σχετικός για τον καθένα.
    Όσο χρειάζεται για να σωθεί ο καθένας μας.

    Μια φίλη.
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Μέχρι οι σκέψεις να γιγαντωθουν και να πιέσουν τις λέξεις να τους δώσουν μορφή" -
    Πιστεύω υπάρχει και ένα βήμα πέρα από αυτό, όταν δεν αντέχουμε τον αντίλαλο της φωνής μας όταν κτυπά στον τοίχο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή