--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) επανεκκίνηση (1) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015

Hunger Games.

Δεν διάβασα τα βιβλία, είδα τις 2.5 ταινίες.

Τα θυμήθηκα σήμερα.

Συνειρμοί, τίποτε το συγκεκριμένο.

Το "κοινό" συγκινήθηκε από την ιστορία αγάπης του ζευγαριού.

Σε μια τεχνιτή αναμέτρηση μέχρι τελικής πτώσεως, όπου κανείς δεν είχε τίποτε εναντίον των "αντιπάλων" του.

Υπάρχει η ουσία, υπάρχει και η γαρνιτούρα.

Πώς μπορούμε να τρώμε σκατά, και να συζητούμε για το χρώμα του πιάτου στο οποίο μας τα σερβίρουν;

"Μπορεί να είμαστε λίγοι, αλλά..."

αλλά τι; Υπάρχουν κι άλλοι εκεί έξω;

Εδώ που φτάσαμε ίσως να μην υπάρχει χρόνος για άλλες ερωτήσεις, για διευκρινήσεις, για αγορεύσεις.

Ένοχος, συνένοχος, παράπλευρη απώλεια.... έχει σημασία γι' αυτόν που υποφέρει;

"Φίλε Κύριε" ... ομολογώ ότι γέλασα ψες όταν το διάβασα..

Ο καναπές ακούει πολλά ... ο βασικός ένοχος, ο δακτυλοδεικτούμενος.

Τα δάκτυλα όμως ξεχνούν ότι η ανασφάλεια και ο φόβος υπερδιπλασιάζονται όταν η αβεβαιότητα είναι μόνιμος συγκάτοικος.

Οι άλλοι είναι πιο τρομακτικοί. Όχι οι καναπεδάτοι. Αυτοί που ακόμα γελούν, ερωτεύονται, χαίρονται... και απλά δεν καταλαβαίνουν γιατί οι.. άλλοι είναι τόσο μίζεροι.

2 σχόλια:

  1. "Hunger games"
    Δεν έχω ιδέα, αν και το ακούω γύρω μου, άρα δεν έχω σχόλιο.

    "Ένοχος, συνένοχος, παράπλευρη απώλεια.... έχει σημασία γι' αυτόν που υποφέρει;"
    Μπορεί να έχει στην περίπτωση της παράπλευρης απώλειας. Γιατί το αίσθημα του άδικου κάμνει τον πόνο πιο αιχμηρό.

    "Φίλε Κύριε" !!!
    Νόμιζα ότι δεν άκουσα καλά, ώσπου τζιαι έδειξε μας την επιστολή τζιαι εθκιεβασα το!
    Εκεί που νομίζεις πως τα είδες/ άκουσες όλα...

    Τα δάκτυλα πάντα είναι έτοιμα να στραφούν σε άλλους με ολοένα πιο γρήγορους ρυθμούς ώσπου περνά ο καιρός.

    Είναι πράγματι αξιοπερίεργο κάποιοι που υποτίθεται ζουν το μεγαλείο της αγάπης και του έρωτα να στενεύει η ευαισθησία τους. Πιστεύω ότι τα δύο αυτά δεν συνάδουν. Ή ίσως οι άνθρωποι αυτοί γεύονται επιφανειακά τον έρωτα. Ή είναι επιφανειακοι φίλοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άρεσε μου το Hunger Games - απλά το πρώτο πρέπει να τελειώσει για να το.. νιώσεις, αν ποτέ το δεις να το θυμάσαι κατά τη διάρκεια που θα νιώσεις και λίγη βαρεμάρα ! :)

      Διαγραφή