--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) επανεκκίνηση (1) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

"ένα ακόμα φως"


Είναι απίστευτο πόσοι άνθρωποι εκεί έξω υποφέρουν από κατάθλιψη.

Κάποιοι υποφέρουν σιωπηλά, κάποιοι το παλεύουν μόνοι τους, άλλοι αναζητούν βοήθεια.

Δεν γνωρίζω πολλά (σχεδόν τίποτα) σχετικά με την κατάθλιψη.

Δεν πιστεύω κιόλας ότι υπάρχει πλάσμα που γνωρίζει αρκετά για την ψυχοσύνθεση, την ψυχή τα συναισθήματα.

Μεταφράζονται όλα σε ηλεκτρόνια στο τέλος της ημέρας; Είμαστε κοινά ηλεκτρικά κυκλώματα που μπορούν να βραχυκυκλωθούν και να εκδηλώσουν μια μη-αναμενόμενη συμπεριφορά; Υπάρχει κάτι περισσότερο σε αυτό;

Θα μπορούσαν όλα τα ψυχικά θέματα ενός ανθρώπου να επιλυθούν με μια ήρεμη βόλτα στην παραλία; ή μήπως χρειάζεται φαρμακευτική αγωγή; μια καλή διατροφή; καθημερινή άσκηση;

Μια φορά κάθισα με ένα φίλο απλά για να τον ακούσω. Είχε ανάγκη να πει κάποια πράγματα. Είχε ανάγκη να κλάψει - για διάφορα πράγματα. Στο τέλος με ευχαρίστησε.

 Του είπα την επόμενη φορά να πούμε τα δικά μου, να γελάσουμε και λίγο.

Δεν ξέρω αν είναι καλά, ελπίζω να είναι.

* Πονάω όταν σκέφτομαι ότι έφυγες νιώθοντας ότι μονο απαλείφοντας την ύπαρξη σου θα απαλαγείς από αυτό που σε βασάνιζε. Μακάρι να είσαι το τελευταίο θύμα του "μαύρου σκύλου". Μεγαλώσαμε πολλοί μαζί σου και είμαι σίγουρη ότι όλοι σε αγαπήσαμε.













1 σχόλιο:

  1. στην Αγγλια τα τελευταια χρονια το mental health ανοιγει μεγαλες συζητησεις. Αρκεψεν ο κοσμος να αντιλαμβανεται ποσο σημαντικο ρολο μπορει να παιξει. Βεβαια υπαρχει τζιαι η περιπτωση μιας κλικας συμφοιτητριων μου που εκμεταλλευτηκαν το συστημα (γιατι αλλιως φαινεται στο πτυχιο αν εμεινες τη χρονια τζιαι αλλιως αν επικαλεστεις "mental health troubles")

    ΑπάντησηΔιαγραφή