--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) επανεκκίνηση (1) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

Que Sera Sera



Κάποιες φορές 24 ώρες δεν είναι αρκετές...
Εκείνες τις φορές ξεχνάμε ότι μετά από κάθε 24ωρό ακολουθεί ακόμα ένα.

Ακόμα ένα...

Ο ορισμός μιας άπειρης ακολουθίας.

Κάπως έτσι προκύπτει το "για πάντα".

Όταν προσθέτεις ακόμα μια μέρα για εκείνο το project που πρέπει να τελειώσει, όταν προσθέτεις ακόμα μια αναφορά που πρέπει να παραδώσεις, όταν θα διαβάσεις ακόμα ένα βιβλίο, όταν θα δεις ακόμα ένα επεισόδιο της σειράς, ή ακόμα όταν ξεκινήσεις να βλέπεις ακόμα μια σειρά...

και κάπως έτσι τα 24ωρα περνούν και γίνονται παρελθόν.

Πώς άλλωστε να σχεδιάσεις το τέλειο μέλλον μέσα από ένα παρόν που γίνεται παρελθόν σε χρόνο dt;
Πώς μπορείς να προβλέψεις τον μελλοντικό σου εαυτό με ακρίβεια για να δουλεύεις πάντα για εκείνον;

Ίσως να μην μπορέσεις να το καταφέρεις όσο επιλέγεις να μεγαλώνεις και να διευρύνεις τους ορίζοντες σου.

΄Ο,τι είναι να γίνει, θα γίνει ... όχι τόσο στο "μοιρολατρικό" πλαίσιο, αλλά περισσότερο στο αισιόδοξο πλαίσιο. Να μην τα βάζεις κάτω ό,τι και να σου συμβεί, να  δέχεσαι όλες τις εξελίξεις σαν κάτι "φυσιολογικό", σαν κάτι "αναμενόμενο" - πάντα να αφήνεις το περιθώριο στη ζωή να φέρει τα πάνω-κάτω ανά πάσα στιγμή - και να είσαι έτοιμος να το αντιμετωπίσεις - είτε άμεσα είτε μετά από βαθιές αναπνοές και διαλογισμό.. !

 Φυσικά τέτοιες σκέψεις "δικαιούμαστε" να τις κάνουμε "εμείς" που δεν ζούμε μέσα στο φόβο, ανάμεσα σε βομβαρδισμούς ή σε εχθρικές κοινωνίες. Εκείνοι οι άνθρωποι δίνουν ένα άλλο αγώνα, ίσως ασύλληπτο για μας που οι έγνοιες μας περιορίζονται σε κοινωνικο-οικονομικές (και ίσως φτιαχτές) ανάγκες/απαιτήσεις.



Μετά από αυτή τη σκέψη, η σιωπή είναι ίσως η καλύτερη επιλογή.
 

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017



Τελευταίως ξεχνώ.. πολλά πράγματα.

Για κάποιο λόγο σήμερα θυμήθηκα αυτό.

Πιο ωραίο από ότι το θυμόμουν.

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Διαχρονικότητα


Γεννιέσαι και γύρω σου έχεις την ψευδαίσθηση μιας άτεκτης πραγματικότητας που σε περιμένει να την ανακαλύψεις.

Κάπου στην εφηβεία, ανακαλύπτεις τον εαυτό σου ... την ύπαρξή σου τελοσπάντων.

Σε κάποια φάση τοποθετείς τον εαυτό σου μέσα στην υπόλοιπη "πραγματικότητα".

Και ξαφνικά - τρώεις μια φλασιά, ότι όλα αλλάζουν, όπως άλλαζαν από τότε που μπορούμε να ανατρέξουμε στο παρελθόν της ανθρωπότητας.

Και τότε... όλα είναι μια χαρά - όσο μπάχαλο και να είναι.